<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=M.Khosravi</id>
	<title>دانشنامه فقه معاصر - مشارکت‌های کاربر [fa]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=M.Khosravi"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/view/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7/M.Khosravi"/>
	<updated>2026-05-27T14:12:49Z</updated>
	<subtitle>مشارکت‌های کاربر</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.43.1</generator>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67485</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67485"/>
		<updated>2026-05-19T06:35:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: حذف محتوا&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=67464</id>
		<title>فروش استقراضی (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6%DB%8C_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=67464"/>
		<updated>2026-05-17T13:52:09Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: افزودن کتاب فارسی&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی}}&lt;br /&gt;
[[فروش استقراضی]] یا short selling در حقيقت فروش اوراق بهاداری است كه فروشنده مالـك آن نيست بلكه فروش سهامی است كه به دو صورت به دست آمده است: به وسيله فروشنده قرض گرفته شده است؛ به وسيله كارگزار به حساب وی قرض گرفته شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سازوكار ساده فروش استقراضي بدين ترتيب است كه سـرمايه‌گـذار تعـدادی سـهام از كارگزاران قرض می‌كند، و در هنگام بالا رفتن قیمت، آن‌را می‌فروشد و در هنگام پایین آمدن قیمت به همان تعدادی كه استقراض كرده  بود را پس می‌دهد تا بدين ترتيب فروش استقراضی حذف شود. البته فروش استقراضی اختصاص به سهام ندارد بلكه هر نـوع دارايی مالی می‌تواند موضوع فروش استقراضی قرار بگيـرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با ورود بازار سرمایه در ایران و الگوپذیری این بازار از غرب، اینگونه معاملات رواج پیدا کرده است لذا فقه معاصر به دنبال این است که: آیا این معاملات از منظر فقهی صحیح است؟ آیا قواعد فقهی در این زمینه وجود دارد؟ کدام عنوان فقهی در معاملات بر این مورد منطبق است؟ در صورت عدم صحت این معاملات، چه راه‌کاری برای صحت آن وجود دارد؟ ملکیت افراد در این معاملات چگونه خواهد بود؟و....&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی این معامله را مصداق اکل مال به باطل و برخی مصداق غرری بودن می‌دانند. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
منابع ذیل در پاسخ این سؤالات جمع‌آوری شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==کتاب‌ها==&lt;br /&gt;
===فارسی===&lt;br /&gt;
# بازار سرمایه اسلامی (ابزارها، قراردادها و معاملات)، مجتبی ملوند و دیگران، تهران، سمت ـ دانشگاه امام صادق، ۱۴۰۳ش.| فصل ۲۲: فروش استقراضی.&lt;br /&gt;
# بازار سرمایه اسلامی (۱)، سید عباس موسویان، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ چهارم، ۱۴۰۰ش.| فصل چهارم: فروش استقراضی سهام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مقاله‌ها==&lt;br /&gt;
===فارسی===&lt;br /&gt;
# واکاوی ابعاد فقهی و مالی فروش تعهدی سهام در بورس اوراق بهادار تهران به عنوان راهکار جایگزین فروش استقراضی در اقتصاد متعارف، وحید نکوئی و امیر شرفی، ششمین همایش ملی پژوهش های نوین در حوزه علوم انسانی، اقتصاد و حسابداری ایران، ۱۳۹۹ش.[https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%88%d8%a7%da%a9%d8%a7%d9%88%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%aa%d8%b9%d9%87%d8%af%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان سنجی تصحیح فقهی فروش استقراضی سهام، احمدرضا صفا، دوفصلنامه رهیافت‌های اقتصادی، سال ۱، شماره ۱، پاییز و زمستان ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d9%86%d8%ac%db%8c-%d8%aa%d8%b5%d8%ad%db%8c%d8%ad-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی تطبیقی معاملات بازار بورس با عقود اسلامی، سید سجاد علم‌‎الهدی و مهناز اکبری، اقتصاد تطبیقی، سال ۲، شماره ۱، بهار و تابستان ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d9%85%d8%b9%d8%a7%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%d9%88%d8%b1%d8%b3-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%d9%82%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# شناسایی راهکارهای اسلامی جایگزین فروش استقراضی در بازار اوراق بهادار ایران و اولویت بندی آن ها با استفاده از روش TOPSIS، محمدجواد محقق‌نیا و میثم احمدوند و محمود خطیب، مدیریت دارایی و تامین مالی، سال ۲، شماره ۲، پیاپی ۵، تابستان ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%b1%d8%a7%d9%87%da%a9%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%ac%d8%a7%db%8c%da%af%d8%b2%db%8c%d9%86-%d9%81%d8%b1%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی تطبیقی فروش استقراضی سهام با عقدهای اسلامی، محمد طالبی و [[سید عباس موسویان]] و حامد سلطانی نژاد، اقتصاد اسلامی، سال ۷، شماره ۲۷، پاییز ۱۳۸۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%d9%82%d8%af/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عربی===&lt;br /&gt;
# الجوانب القانونية للبيع على المکشوف، محمد عبد المقصود محمد غانم، العدد ۷۹، مجلة البحوث القانونیة و الاقتصادیة، ۲۰۲۲م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%ac%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86%d9%8a%d8%a9-%d9%84%d9%84%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%da%a9%d8%b4%d9%88%d9%81/?perpage=12&amp;amp;orde کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# النظام القانوني لتداول الأوراق المالية في ذات الجلسة، محمد عبدالمقصود غانم، مجلة حقوق دمياط للدراسات القانونية و الإقتصادية، المجلد ۱، العدد ۱، ۲۰۲۱م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86%d9%8a-%d9%84%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%a7%d9%84/?perpage=1 کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# البيع على المكشوف وتطبيقاته في تداول الأسهم في السوق السعودية: دراسة فقهية تأصيلية، أحمد بن هلال الشيخ، مجلة جامعة الملك عبدالعزيز الآداب و العلوم الإنسانية، المجلد ۲۸، العدد ۱۳، ۲۰۲۰م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%83%d8%b4%d9%88%d9%81-%d9%88%d8%aa%d8%b7%d8%a8%d9%8a%d9%82%d8%a7%d8%aa%d9%87-%d9%81%d9%8a-%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%84-%d8%a7/?perpage کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# إدارة المخاطر بالبيع على المكشوف في سوق الأوراق المالية دراسة فقهية مقارنة، عمرو محمد غانم محمد أبو العلا، مجلة قطاع الشريعة و القانون، العدد ۱۰، ۲۰۱۸م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a5%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%ae%d8%a7%d8%b7%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%83%d8%b4%d9%88%d9%81-%d9%81%d9%8a-%d8%b3%d9%88/?perpage کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# النظام القانوني للبيع على المکشوف دراسة مقارنة، احمد باز محمد متولی، المجلد ۲٫۲۰۱۸، العدد ۲، ۲۰۱۸م. [https://lalexu.journals.ekb.eg/jufile?ar_sfile=484387 مقاله را از اینجا بخوانید.]&lt;br /&gt;
# المعاملات الوهمیة في بورصة الأوراق المالیة (البیع على المكشوف نموذجا): دراسة فقهیة مقارنة، سعاد محمد عبدالجواد بلتاجي، حولية كلية اللغة العربية بجرجا، المجلد ۲۱، العدد ۱، ۲۰۱۷م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b9%d8%a7%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%88%d9%87%d9%85%db%8c%d8%a9-%d9%81%d9%8a-%d8%a8%d9%88%d8%b1%d8%b5%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# التمويل النقدي الجزئي في حال البيع أو ما يسمى البيع على المكشوف في تعاملات أسواق المال دراسة فقهية، محمود سعد محمود مهدي، مجلة كلية دار العلوم، العدد ۸۴،	۲۰۱۵م. &lt;br /&gt;
# بيع الأسهم على المكشوف في بورصة الأوراق المالية دراسة فقهية مقارنة، أسامة عبدالعليم الشيخ، مجلة دار الإفتاء المصرية، العدد ۱۴،	دار الافتاء المصرية، ۲۰۱۳م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d8%b3%d9%87%d9%85-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%83%d8%b4%d9%88%d9%81-%d9%81%d9%8a-%d8%a8%d9%88%d8%b1%d8%b5%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# البيع على المكشوف مضاربة تحوط، فلك منير خولاني، مجلة الإقتصاد الإسلامي العالمية، العدد ۲، ۲۰۱۲م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%83%d8%b4%d9%88%d9%81-%d9%85%d8%b6%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%a9-%d8%aa%d8%ad%d9%88%d8%b7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# البيع على المكشوف كصيغة استثمارية وأداة للتحوط المالي دراسة فقهية، أسامة عمر الأشقر، مجلة كلية الشريعة و الدراسات الإسلامية، العدد ۲۸، ۲۰۱۰م.&lt;br /&gt;
# البيوع المنهي عنها شرعا وأثرها في الوقاية من الأزمة المالية العالمية البيع على المكشوف نموذجا، وليد مصطفى شاويش، موتمر العلمي الدوليحول ازمة المالیة، ۲۰۱۰م. [https://ebook.univeyes.com/6304/pdf-البيوع-المنهي-عنها-شرعا-وأثرها-في-الوقاية-من-الأزمة-المالية-العالمية،-البيع-على-المكشوف-نموذجا-د-وليد-مصطفى-شاويش# مفاله را از اینجا بخوانید.]&lt;br /&gt;
# التکييف الفقهي للبيع على المکشوف، أحمد إبراهيم محمد الغول، حولیة الکلیة الدراسات الاسلامیة و العربیة للبنات، المجلد ۷، العدد ۲۷، [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%aa%da%a9%d9%8a%d9%8a%d9%81-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87%d9%8a-%d9%84%d9%84%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%da%a9%d8%b4%d9%88%d9%81/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پایان‌نامه‌ها==&lt;br /&gt;
===فارسی===&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی حقوقی فروش استقراضی سهام و کارکرد آن در بورس های توسعه یافته، نبی دهقان، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85-%d9%88-%da%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی فقهی فروش استقراضی سهام، محمد جلالی، کارشناسی ارشد، دانشگاه قرآن و حدیث، پردیس تهران، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی حقوقی فروش استقراضی سهام، جلیل قنبری بگلر، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق قضایی، دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85-%d9%81%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسي فقهی قراردادهای مستقبليات آتی، اختيارات اختيار معامله و فروش استقراضی، احمدرضا صفا‏، پایان‌نامه حوزوی سطح ۳، ۱۳۹۲ش.[https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%d9%8a-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%a8%d9%84%d9%8a%d8%a7%d8%aa-%d8%a2%d8%aa%db%8c%d8%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی تطبیقی فروش استقراضی سهام با عقود اسلامی، حامد سلطانی‌نژاد، کارشناسی ارشد، دانشگاه امام صادق ع، ۱۳۸۵‬ش.[https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%d9%82%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عربی===&lt;br /&gt;
# النظام القانونى للبيع على المكشوف، سحر إبراهيم زيدان الحمادي، جامعة المنصورة، کلیة الحقوق، ۲۰۲۱م، دکتری. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86%d9%89-%d9%84%d9%84%d8%a8%d9%8a%d8%b9-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%83%d8%b4%d9%88%d9%81-%d9%81%d8%a7%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==سایر منابع==&lt;br /&gt;
# ابعاد فقهی فروش استقراضی سهام در بازار سرمایه ایران، رسول خوانساری، کد خبر ۳۳۴۶۴۱، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b2%d8%a7%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# اما و اگرهای فروش استقراضی سهام، محمدجواد ساده‌وند، بورس، شماره ۱۰۰، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d9%85%d8%a7-%d9%88-%d8%a7%da%af%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6%db%8c-%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تصحیح فروش استقراضی از طریق عقد وکالت مشروط، مرکز مطالعات اسلامی دانشگاه مفید، آذر ۱۳۸۶ش. [https://iaif.ir/images/pajoohesh/forooshesteghrazi/4.pdf متن را از اینجا بخوانید.]&lt;br /&gt;
# استفاده از بیع نقد و سلف برای جایگزینی روش فروش اقتصادی سهام، مرکز مطالعات اسلامی دانشگاه مفید، فروردین ۱۳۸۶ش. [https://iaif.ir/images/pajoohesh/forooshesteghrazi/3.pdf متن را از اینجا بخوانید.]&lt;br /&gt;
# مکانیسم معاملات استقراضی، نشست علمی، مرکز مطالعات اسلامی دانشگاه مفید، آذر ۱۳۸۵ش. [https://iaif.ir/images/pajoohesh/forooshesteghrazi/1.pdf متن را از اینجا بخوانید.]&lt;br /&gt;
# مکانیسم معاملات استقراضی، نشست علمی، مرکز مطالعات اسلامی دانشگاه مفید، بهمن ۱۳۸۵ش. [https://iaif.ir/images/pajoohesh/forooshesteghrazi/2.pdf متن را از اینجا بخوانید.]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۱]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67273</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67273"/>
		<updated>2026-05-09T09:42:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: عقد مرابحه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی | نسخه 1 | تاریخ: 19 اردیبهشت 14054&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;عقد مرابحه&#039;&#039;&#039; نوعی قرارداد فروش است که در آن فروشنده، کالا را بر اساس قیمت تمام شده به همراه سودی معین به خریدار واگذار می‌کند و هر دو طرف از قیمت خرید اولیه و تمام‌شده و میزان سود اطلاع دارند. این عقد انواع مختلفی دارد و به دلیل توانایی جایگزینی عقود ربوی، جایگاه ویژه‌ای در اقتصاد اسلامی، به‌ویژه در بانکداری اسلامی (از طریق مرابحه بانکی) و بازارهای سرمایه اسلامی (از طریق صکوک مرابحه) یافته است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وام‌های مرابحه بانکی و اوراق بهادار مرابحه، با ساختاریی پیچیده‌تر از مرابحه عادی، از ترکیب چندین قرارداد شکل گرفته‌اند و در برخی موارد چالش‌های فقهی خاص خود را دارند. در وام‌های مرابحه بانکی و کارت‌های اعتباری مرابحه، رابطه میان بانک و مشتری، تلفیقی از چند قرارداد است که با هدف انطباق با موازین شرعی و پرهیز از شبهات ربوی طراحی شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اوراق مرابحه به طور کلی در چهار نوع اصلی طراحی و تدوین شده‌اند: ۱. اوراق مرابحه نوع اول: خرید دارایی یا تأمین مالی. ۲. اوراق مرابحه نوع دوم: تهیه نقدینگی. ۳. اوراق مرابحه نوع سوم: تشکیل سرمایه شرکت‌های تجاری. ۴. اوراق مرابحه نوع چهارم: رهنی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از منظر فقهی، اوراق مرابحه نوع اول و چهارم، به دلیل وجود ارکان شرعی مانند بیع مرابحه، وکالت و خرید دین، مشروعیت کامل داشته و مشکل فقهی در آن‌ها وجود ندارد. در اوراق نوع سوم نیز، با توجه به ترکیب قراردادهای وکالت و بیع مرابحه، مشکلی در مشروعیت آن مشاهده نمی‌شود. در اوراق مرابحه نوع دوم که در آن بیع دین و بیع العینه مطرح است، از دیدگاه برخی فقها با اشکالاتی مواجه بوده و کمیته فقهی سازمان بورس نیز آن را غیرمجاز اعلام کرده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جایگاه مرابحه در اقتصاد معاصر===&lt;br /&gt;
در اقتصاد معاصر، مرابحه به عنوان یک عقد اسلامی، جایگاه ویژه‌ای یافته است و به طور گسترده در بانکداری اسلامی، مؤسسات اعتباری اسلامی، و در ساختار برخی اوراق بهادار اسلامی (صکوک مرابحه) به کار گرفته می‌شود. علت این اهمیت، از دو جهت است؛ اولاً مرابحه جایگزینی مشروع و منطبق با موازین شرعی برای عقود ربوی محسوب می‌شود. ثانیاً مرابحه امکان تأمین مالی مبتنی بر دارایی واقعی برای فعالان اقتصادی را، اعم از افراد، بنگاه‌ها، بانک‌ها و نهادهای مالی، فراهم می‌کند که شامل مواردی چون خرید مواد اولیه و ماشین‌آلات برای بنگاه‌ها، تأمین مالی مصرف‌کنندگان برای خرید مسکن، خودرو و لوازم خانگی، و همچنین استفاده در ساختار صکوک مرابحه می‌شود. از همین رو، از سوی بانک مرکزی در سال ۱۳۹۰ همایش «بررسی ابعاد فقهی ـ حقوقی و اجرایی کاربردی شدن عقود مرابحه، استصناع و خرید دین در نظام بانکی کشور» برگزار شد و برخی از فقهای اقتصاددان، از جمله [[سید عباس موسویان]]، به ابعاد ماهیت فقهی مرابحه بانکی پرداخته اند.(نک: ملاکریمی، «بررسی ابعاد فقهی ـ حقوقی و اجرایی کاربردی شدن عقود مرابحه، استصناع و خرید دین در نظام بانکی کشور»، ص۳۰-۳۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==ماهیت فقهی مرابحه==&lt;br /&gt;
عقد مرابحه در متون فقهی و روایی امامیه پیشینه‌ای به قدمت فقه دارد و بیشتر فقها آن را ذیل اقسام بیع بررسی و تشیرح کرده‌اند.(سلطانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، ص۷۱) مرابحه اقسامی دارد اما به طور کلی، فروش کالا بر اساس قیمت تمام شده (رأس‌المال) به علاوه سود معین و با آگاهی طرفین معامله از قیمت خرید و هزینه‌های مرتبط است. مقصود از قیمت تمام‌شده، فقط قیمت خام خرید نیست، بلکه شامل هزینه‌های وابسته مانند حمل‌ونقل، انبارداری، بیمه و سایر هزینه‌هایی است که فروشنده برای تحصیل و آماده‌سازی کالا متحمّل شده است. عنصر اساسی در این عقد، شفافیت قیمت است؛ یعنی فروشنده باید صادقانه قیمت خرید و هزینه‌های پرداختی و مقدار سود را به خریدار بگوید. بنابراین اگر فروشنده اطلاعات قیمت خرید و سود را به صورت مبهم بگوید معامله باطل است و اگر در اعلام قیمت خرید به عمد یا اشتباه دروغ بگوید، بنابر قول مشهور، خریدار بین فسخ عقد و برهم‌زدن معامله یا پذیرفتن کالا به همان قیمت قراردادی که در عقد تعیین شده است مخیر است. (نک: فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج۲، ص۱۹۷، «بیع مرابحه»؛ سلطانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، ص۷۹؛ عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۳۱؛ موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انواع مرابحه===&lt;br /&gt;
عقد مرابحه از جهات گوناگون تقسیم می‌شود و احکام مختلفی پیدا می‌کند. مهمترین اقسام آن که امروزه در بانک و غیر آن کاربرد دارد از این قرار است:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه عادی و سفارشی&#039;&#039;&#039;: قرارداد مرابحه از جهت مشتری به دو نوع عادی و سفارشی تقسیم می‌گردد. در مرابحه عادی (مستقیم)، فروشنده کالا را به قیمت تمام‌شده خود به اضافه سود معیّن به خریدار می‌فروشد. در مرابحه سفارشی، مشتری سراغ فروشنده یا تاجر می‌رود و خرید کالایی را سفارش می‌دهد و تاجر پس از خرید سفارش مشتری، با در نظر گرفتن سود مشخصی آن را به خریدار می‌فروشد.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه نقدی و نسیه&#039;&#039;&#039;: مرابحه از جهت نوع تسویه به دو نوع نقدی و نسیه تقسیم می‌شود. در مرابحه نقدی، کالا به صورت نقد به مشتری فروخته می شود ولی در مرابحه نسیه، کالا به صورت نسیه و قسطی به مشتری فروخته می‌شود.( موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۷و۳۸)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه اصالتی و وکالتی&#039;&#039;&#039;: عامل خرید باعث تقسیم مرابحه به اصالتی و وکالتی می‌گردد. در مرابحه اصالتی، خود فروشنده به خرید کالا اقدام می‌کند اما در مرابحه وکالتی، فروشنده، مشتری را وکیل در خرید می‌گرداند.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه با سود مبلغی یا درصدی&#039;&#039;&#039;: با لحاظ شیوه محاسبه سود مرابحه، این عقد به دو قسم سود مبلغی و درصدی تقسیم می‌شود. در مرابحه گاهی با در نظر گرفتن سود به شکل تعیین مبلغ مشخصی و گاهی بر اساس درصدی از قیمت و هزینه تمام شده صورت می‌گیرد.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۰)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه با تبعیض در معامله پایه&#039;&#039;&#039;: در این نوع مرابحه، مجموعه‌ای از کالاها به یک قیمت کلی خریده می‌شود و سپس بعضی از آن‌ها به صورت بیع مرابحه فروخته می‌شود. در صورت تبعیض در معامله پایه، برای صحت معامله، فروشنده باید به خریدار اعلام کند که این کالا بخشی از مجموعه‌ای است که به طور مجموعی خریداری شده و چگونه سهم آن از قیمت کل محاسبه شده است. (فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج۲، ص۱۹۷، «بیع مرابحه»؛ پهلوانی، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، ص۱۷۹؛ عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۳۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه در خرید نسیه یا با تخفیف&#039;&#039;&#039;: اگر فروشنده، کالایی را به‌صورت نسیه خریداری کند و سپس بدون اطلاع خریدار از وضعیت نسیه بودن آن، کالا را به صورت مرابحه به او بفروشد، میان فقها اختلاف نظر وجود دارد که آیا مهلت زمانی پرداخت که برای فروشنده در خرید اول وجود داشته، به خریدار در معامله مرابحه نیز منتقل می‌شود یا خریدار صرفاً میان فسخ عقد و پرداخت قیمت کالا به‌صورت نقد، مخیّر است. علت این اختلاف، این موضوع است که آیا «زمان» و مهلت پرداخت، به عنوان جزئی از قیمت کل و جزء مقوّم رأس‌المال محسوب می‌شود و باید در عقد مرابحه به آن تصریح گردد، یا خیر. (نک: فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج۲، ص۱۹۷، «بیع مرابحه»؛ پهلوانی، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، ص۱۷۹؛ عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۳۲) همچنین اگر فروشنده هنگام خرید مال از شخص دیگری، تخفیفی در قیمت دریافت کرده باشد و معامله‌ مرابحه بر اساس قیمتِ پس از تخفیف منعقد گردد، وی مجاز نیست قیمت واقعی تحصیل مال را بدون لحاظ تخفیف اعلام کند.(عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۲۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه کالایی و غیر کالایی&#039;&#039;&#039;: در میان فقها درباره جریان عقد مرابحه در اعیان (مرابحه کالایی) اختلافی وجود ندارد، اما در قلمرو اجرای آن نسبت به منافع و خدمات، اختلاف فقهی مشاهده می‌شود. گروهی از فقها، از جمله شیخ انصاری، صاحب جواهر و [[ابوالقاسم خویی]]، صدق عنوان بیع بر مرابحه‌ منافع و خدمات را نمی‌پذیرند و آن را از نظر عرف، نوعی مصالحه می‌دانند. در مقابل، فقهایی چون [[امام خمینی]] و [[ناصر مکارم شیرازی]]، شرط بودن عین در مرابحه را لازم نمی‌دانند. (موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۱ و ۴۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
: بحث مرتبط با مرابحه منافع و خدمات این است که فقیهان درباره جریان بیع در قالب‌های غیر بیع، دیدگاه‌های متفاوتی دارند. برخی، جریان مرابحه را در قراردادهای غیر بیع و دیگر معاوضات فقهی مشکل می‌دانند، در حالی که برخی دیگر، مرابحه را روشی و وصفی می‌دانند که قابلیت اجرای آن در همه انواع معاوضات وجود دارد. (درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، ص۸۰ و ۸۱؛ سلطانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، ص۷۱ و ۷۲). در صورت پذیرش جریان مرابحه در همهی قراردادهای معاوضی، ضرورتی وجود ندارد که موضوع مرابحه تنها اعیان باشد.(درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، ص۸۶ و ۹۵) همچنین، [[سید عباس موسویان]]  برای ایجاد وفاق فقهی در زمینه‌ مرابحه خدمات، پیشنهاد می‌کند که عقد صلح جایگزین عقد بیع شود؛ به این صورت که مراکز خدماتی، خدمات خود را در قالب عقد صلح و به‌صورت نقد به بانک واگذار کنند و بانک نیز همان خدمات را بر اساس عقد صلح مرابحه‌ای و با قیمتی بالاتر به خریدار تملیک کند.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص ۴۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه با انواع مالکیت مبیع&#039;&#039;&#039;&amp;quot;: اگر جریان عقد مرابحه در تمامی قراردادهای معاوضی پذیرفته شود، نحوهی تملک و تحصیل مال نیز تأثیری در صحت معامله ندارد و می‌تواند از طریق بیع، صلح یا هر عقد دیگری به دست آید. بنابراین، مرابحه منحصر به اموالی نیست که صرفاً از طریق بیع حاصل شده باشند. همچنین، در مواردی که مالکیت مبیع بدون پرداخت وجه تحقق یافته باشد، هزینه‌های انجام‌شده برای تحصیل مال به عنوان سرمایه و رأس‌المال در عقد مرابحه محسوب می‌شوند.(درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا»)، ص۸۶ و ۹۵؛ عالی‌پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۴۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تمایز مرابحه از ربا===&lt;br /&gt;
در عقد مرابحه، سود بر رأس‌المال افزوده می‌شود؛ با این حال، چنین افزایشی ربا محسوب نمی‌گردد؛ زیرا سود در برابر انتقال «کالا» (مبیع عینی) قرار می‌گیرد، نه در برابر «دین» و نه به عنوان افزایش مبلغ یک قرض. بنابراین، مبنای مشروعیت مرابحه، تحقق یک بیع واقعی و انتقال عین در برابر عوض معین است.  با این وصف، اگر فروشنده کالایی را به‌صورت صوری یا بر پایهی تعهدی بدون تملک و قبض واقعی به فروش رساند و آن را مرابحه بنامد، چنین معامله‌ای محل اشکال است و در مواردی می‌تواند صورت حیله‌ای برای تحقق ربا به خود بگیرد. این تمایز تنها در صورتی برقرار می‌ماند که قالب عقد، «بیع واقعی کالا» باشد و نه پوششی برای اعطای قرض ربوی. بر همین اساس، نظر مشهور فقها بر لزوم «مالکیت» و «قبض مبیع» توسط فروشنده پیش از انعقاد عقد مرابحه استوار است. (درباره شرط مقبوض بودن مورد معامله در مرابحه و تأثیر مثلی یا قیمی بودن آن، نک: عالی‌پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص ۱۴۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==قرارداد مرابحه بانکی==&lt;br /&gt;
مرابحه بانکی معمولاً از نوع مرابحه سفارشی، نسیه (قسطی)، وکالتی و سود درصدی است (موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا» ، ص ۳۷–۴۰). در عقد مرابحه بانکداری اسلامی، به طور کلی و در راستای اعطای تسهیلات، بانک به‌عنوان فروشنده ، کالا، دارایی یا حق مالی مربوط به منافع یا خدمات را بنا بر درخواست مشتری از فروشنده اصلی خریداری می‌کند. سپس بهای تمام‌شده‌ی کالا یا خدمات را به متقاضی اعلام کرده و با افزودن مبلغ یا درصدی به عنوان سود مرابحه ، آن را به‌صورت نقدی، نسیه‌ی دفعی یا اقساطی (با اقساط مساوی یا غیرمساوی در سررسیدهای مشخص) به وی واگذار می‌کند. در این مرابحه سفارشی، بانک ممکن است مستقیماً کالا را خریداری کرده و سپس به مشتری بفروشد، یا به مشتری وکالت دهد تا کالا را از طرف بانک خریداری کند، یا برای تسهیل مبادلات، کارت اعتباری مرابحه صادر کند. در وام مرابحه، بانک ابتدا مالک دارایی یا کالا می‌شود و سپس آن را به مشتری منتقل می‌کند. مالکیت نهایی کالا برای مشتری، پس از پرداخت کامل اقساط تحقق می‌یابد. (درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا») ، ص ۹۰ و ۹۶؛ موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا» ، ص ۴۵ و ۴۶؛ علیزاده، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن» ، ص ۱۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت فقهی مرابحه بانکی و کارت اعتباری مرابحه===&lt;br /&gt;
در انواع مرابحه بانکی، ماهیت فقهی روابط میان بانک و مشتری اهمیت دارد؛ زیرا سازوکار دریافت و استفاده از وام مرابحه یا کارت اعتباری مرابحه، تلفیقی از چند قرارداد است. صحت فقهی این قراردادها منوط به انطباق با راه‌های شرعی و پرهیز از هرگونه شائبه‌ ربا است.(درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، ص۹۰ و ۹۶؛ موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۵ و ۴۶؛ علیزاده، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن»، ص۱۲۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مرابحه بانکی از طریق کارت اعتباری، بانک بر اساس عقد وکالت به مشتری اختیار می‌دهد تا کالای مورد نیاز خود را از پذیرنده‌ی کارت خریداری کند. پس از پرداخت بهای کالا از طریق کارت اعتباری، قرارداد مرابحه بین بانک و مشتری منعقد می‌شود (علیزاده، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن»، ص۱۴۷). شکل‌های تسویه در کارت اعتباری مرابحه می‌تواند متفاوت باشد: پرداخت در مهلت تنفس، پرداخت اقساطی، پرداخت دفعی در سررسید، پرداخت پس از سررسید با احتساب وجه التزام.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۷) در مدل عملیاتی و روابط حقوقی کارت اعتباری مرابحه، مهم‌ترین عناوین فقهی و حقوقی که بررسی آن‌ها ضروری است و در برخی موارد محل اختلاف نیز قرار گرفته، عبارت‌اند از: وکالت در خرید، خرید وکالتی، فروش مرابحه‌ای نسیه، تخفیف در بدهی، جریمه تأخیر و وجه التزام. (موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۹؛ موسویان، «طراحی کارت‌های اعتباری در بانکداری بدون ربا بر اساس بیع مرابحه»، ص۱۱۹). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در قرارداد مرابحه بانکی که در قالب‌های از پیش تعیین‌شده توسط بانک مرکزی اعمال می‌شود، گاه شروط تحمیلی وجود دارد که به باور برخی صاحب‌نظران، به‌طور یک‌جانبه در جهت منافع بانک تنظیم شده و حقوق مشتریان را نادیده می‌گیرد. در چنین شرایطی، دریافت‌کننده‌ی تسهیلات ناچار است تمامی شروط را بپذیرد، که این امر از دیدگاه فقهی و اخلاقی می‌تواند خلاف اصل عدالت و انصاف — از اصول بنیادین احکام شرعی — باشد.(پهلوانی، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، ص۱۸۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اوراق بهادار مرابحه==&lt;br /&gt;
اوراق مرابحه یا صکوک مرابحه، یکی از ابزارهای نوین و تجربه شده در کشورهای اسلامی برای تأمین مالی در نظام بانکداری و بازارهای سرمایه است که با الهام از مفهوم عقد مرابحه طراحی شده است. این اوراق بهادار، به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند تا به صورت مشاع (مشترک) در دارایی‌های مالی یا واقعی که بر اساس قرارداد مرابحه حاصل شده‌اند، مالکیت پیدا کنند. (نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۶) طبق قانون، چند نهادهای مالی در انتشار اوراق مرابحه دخالت دارند که برخی از آنها برای کاهش ریسک‌های این قرارداد است.(نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت فقهی انواع صکوک مرابحه===&lt;br /&gt;
اوراق مرابحه شبیه به اوراق قرضه عمل می‌کنند اما با قوانین اسلامی تطابق دارند. طراحی صکوک مرابحه، ترکیبی از چند قرارداد شرعی است که در آن معمولاً از وکالت، بیع نقد، بیع نسیه و به خصوص بیع دین (تنزیل) استفاده می‌شود. به دلیل این ترکیب، بازار اولیه (عرضه اولیه اوراق) و بازار ثانویه (معامله اوراق پس از عرضه اولیه) اوراق مرابحه، مورد بحث فقها قرار گرفته است. (نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۸؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۲۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در قانون مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار ایران، چهار نوع اوراق مرابحه طراحی شده است: ۱. اوراق مرابحه خرید دارایی یا تأمین مالی، ۲. اوراق مرابحه تهیه نقدینگی، ۳. اوراق مرابحه تشکیل سرمایه شرکت های تجاری، ۴. اوراق مرابحه رهنی برای تبدیل تسهیلات بانک ها و شرکت های لیزینگ به اوراق بهادر.(نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۷؛ عباسی، «تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه»، ص۱۶۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع اول: خرید دارایی یا تامین مالی====&lt;br /&gt;
نوع اول اوراق مرابحه، ترکیبی از عقود شرعی وکالت، بیع نقد، بیع نسیه و بیع دین (تنزیل) محسوب می‌شود. در این سازوکار، نهاد واسط، به وکالت از سوی دارندگان اوراق، کالای مورد نیاز متقاضی را به صورت نقدی خریداری و سپس آن را به صورت مدت‌دار و نسیه به متقاضی واگذار می‌کند. سپس دارندگان اوراق که مالکیت دیون ناشی از این بیع نسیه را بر عهده دارند، می‌توانند تا زمان سررسید، منتظر دریافت مبلغ اسمی دین بمانند یا آن را در بازار ثانویه با اعمال تنزیل به فروش رسانند. در این نوع عملیات، فروش دین در بازار ثانویه، که مصداق خرید و فروش دین تلقی می‌شود، محل بحث و اختلاف نظر فقها است. با این حال، برخی از فقهای مشهور گذشته و معاصر، بیع دین را به طور مطلق صحیح دانسته‌اند و معتقدند خریدار، مالک تمام آن دین می‌شود که توسط مدیون بدهکار است. بر این اساس، در چارچوب نوع اول اوراق مرابحه، ارکان عقد مرابحه، وکالت و خرید دین به شکل شرعی رعایت شده و از این منظر، اشکال فقهی وجود ندارد. (عباسی، «تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه»، ص۱۶۵-۱۶۹؛ نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۲۱؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(1)، ص۴۹۸؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۱۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع دوم: تأمین نقدینگی====&lt;br /&gt;
در اوراق مرابحه نوع دوم، ناشر اوراق، دارایی‌های دولت، سازمان‌ها یا بنگاه‌های اقتصادی را به صورت نقدی خریداری کرده و سپس با قیمتی بالاتر و به صورت نسیه مدت‌دار به همان نهادها می‌فروشد. در ازای این معامله، ناشر اوراق اسناد مالی با مبالغ و سررسیدهای معین از آنها دریافت می‌کند. ناشر اوراق می‌تواند در سررسید، مبلغ اسمی اسناد را از خریداران دریافت کند یا اوراق را در بازار ثانویه با تنزیل بفروشد (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این نوع اوراق، خرید و فروش نقدی و نسیه میان نهاد واسط و بانی است که مصداقی از بیع العینه محسوب می‌شود و در میان فقها محل بحث و اختلاف نظر است. در بیع عینه که به معنای فروش نسیه و سپس خرید نقدی به قیمتی کمتر است، اگر معامله دوم و توافق بازخرید به صورت شرط در عقد اولیه نباشد، هر دو معامله صحیح تلقی می‌شوند. اما اگر از ابتدا شرط بازخرید وجود داشته باشد، طبق نظر مشهور فقها، چنین معامله‌ای صحیح نیست. برخی از فقها دلیل حرمت این نوع معامله را صوری بودن آن و قصد ربا دانسته‌اند. بنابراین، اوراق مرابحه نوع دوم با چالش فقهی بیع عینه روبرو است (نکو، نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن، ص۱۲۱ عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۲؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(۱)، ص۵۰۲؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۲۲). با وجود ادله فقهی ارائه شده توسط موافقان که استدلال قائلین به بطلان خرید و فروش نقد و نسیه با شرط و تبانی را رد می‌کند (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۳-۱۷۷)، کمیته تخصصی فقهی بورس، این نوع مرابحه را که مبتنی بر بیع العینه است، غیر مجاز و غیر شرعی اعلام کرده است (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع سوم: تشکیل سرمایه شرکت های تجاری====&lt;br /&gt;
در اوراق مرابحه نوع سوم، ناشر اوراق، نقش بانی را ایفا کرده و با انتشار و واگذاری اوراق، وجوه نقدی سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری می‌کند. ناشر اوراق به وکالت از سرمایه‌گذاران، کالای مورد نیاز دولت، سازمان‌های دولتی و خصوصی یا مصرف‌کنندگان را به صورت نقدی از تولیدکنندگان یا مراکز فروش خریداری می‌نماید. سپس با افزودن نرخ معینی به عنوان سود، کالا را به صورت نسیه به مصرف‌کنندگان نهایی می‌فروشد. ناشر اوراق در پایان هر سال مالی، بخشی از سود حاصل را به عنوان حق‌الوکاله و هزینه عملیات برداشت کرده و مابقی را به عنوان سود سالانه میان صاحبان اوراق تقسیم می‌کند (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۸). این نوع از اوراق مرابحه، ترکیبی از قراردادهای وکالت، خرید وکالتی، فروش وکالتی و فروش دارایی در بازار ثانویه است. طبق دیدگاه فقه شیعه و اهل سنت، تمامی این قراردادها صحیح و مشروع هستند. (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۹؛ نکو، نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن، ص۱۲۱؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(۱)، ص۵۰۳؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۲۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع چهارم: مرابحه رهنی====&lt;br /&gt;
در نوع چهارم اوراق مرابحه، بانی (مانند بانک یا شرکت لیزینگ) دارایی‌هایی را به صورت مرابحه (فروش اقساطی) به دولت، بنگاه‌ها و خانوارها واگذار می‌کند. این دارایی‌ها به صورت وثیقه (رهنی) در اختیار گیرندگان قرار می‌گیرند. این نوع اوراق قابلیت تبدیل به اوراق بهادار را دارد و از طریق آن، مطالبات حاصل از تسهیلات مرابحه تجدید می‌شود. فرآیند بدین صورت است که نهاد واسط، اوراق مرابحه منتشر کرده و وجوه سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری می‌کند. سپس به وکالت از این سرمایه‌گذاران، دیون حاصل از تسهیلات مرابحه را با قیمت تنزیل شده از بانی (بانک یا شرکت لیزینگ) خریداری می‌کند. بانی متعهد می‌شود که در سررسیدهای مشخص، مبلغ اسمی دیون را از بدهکاران وصول کرده و از طریق شرکت تأمین سرمایه به صاحبان اوراق برساند. دارندگان اوراق نیز می‌توانند در سررسید از سود اوراق بهره‌مند شوند یا قبل از سررسید، اوراق خود را در بازار ثانویه بفروشند. بنابراین، در اوراق نوع چهارم، مشابه نوع اول، در ساختار آن بیع مرابحه، وکالت و خرید دین به شکل شرعی وجود دارد و از نظر فقهی مشکلی در مشروعیت آن وجود ندارد (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۸۲؛ نکو، نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن، ص۱۲۱؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(۱)، ص۵۰۶؛ موسویان، صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی، ص۲۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* پهلوانی، محسن و پژمان پیروزی و علی زارع، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۲۷، پاییز و زمستان ۱۴۰۱.&lt;br /&gt;
* درافشان، سید محمدمهدی و سید محمدهادی درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، اقتصاد اسلامی، ش۶۶، تابستان ۱۳۹۶.&lt;br /&gt;
* سلطانی، محمد و حامد شیروانی‌زاده آرانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، دانش حقوقی مدنی، ش۲، پاییز و زمستان ۱۳۹۴.&lt;br /&gt;
* عالی‌پناه، علی‌رضا و بهروز علیزاده، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، آموزه‌های حقوقی گواه، ش۴، بهار و تابستان ۱۳۹۶.&lt;br /&gt;
* عباسی، محمدحسین و امین بدیع صنایع، «تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه»، بورس اوراق بهادار، ش۲۷، پاییز ۱۳۹۳.&lt;br /&gt;
* علیزاده، امیرحسین، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن»، مجله حقوقی دادگستری، ش۱۰۴، زمستان ۱۳۹۷.&lt;br /&gt;
* ملاکریمی، فرشته و وهاب قلیچ، «بررسی ابعاد فقهی ـ حقوقی و اجرایی کاربردی شدن عقود مرابحه، استصناع و خرید دین در نظام بانکی کشور»، تازه های اقتصاد، ش۱۳۳، پاییز ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس بازار سرمایه اسلامی (۱)، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۱ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، روند پژوهش های اقتصادی، ش۵۹، پاییز ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «طراحی کارت‌های اعتباری در بانکداری بدون ربا بر اساس بیع مرابحه»، اقتصاد اسلامی، ش۲۸، زمستان ۱۳۸۶.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، جستارهای اقتصادی، ش۱۱، بهار و تابستان ۱۳۸۸.&lt;br /&gt;
* نکو، عزیز و محمدجواد باقی زاده و داوود داداشی‌نژاد، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۲، تابستان ۱۳۹۷.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، ۱۳۸۲ش.&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:فقه اقتصادی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67272</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67272"/>
		<updated>2026-05-09T09:34:11Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: عقد مرابحه / نسخه نهایی 1 / تاریخ: 19 اردیبهشت 1405&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: عقد مرابحه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی | نسخه 1 | تاریخ: 19 اردیبهشت 14054&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;عقد مرابحه&#039;&#039;&#039; نوعی قرارداد فروش است که در آن فروشنده، کالا را بر اساس قیمت تمام شده به همراه سودی معین به خریدار واگذار می‌کند و هر دو طرف از قیمت خرید اولیه و تمام‌شده و میزان سود اطلاع دارند. این عقد انواع مختلفی دارد و به دلیل توانایی جایگزینی عقود ربوی، جایگاه ویژه‌ای در اقتصاد اسلامی، به‌ویژه در بانکداری اسلامی (از طریق مرابحه بانکی) و بازارهای سرمایه اسلامی (از طریق صکوک مرابحه) یافته است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وام‌های مرابحه بانکی و اوراق بهادار مرابحه، با ساختاریی پیچیده‌تر از مرابحه عادی، از ترکیب چندین قرارداد شکل گرفته‌اند و در برخی موارد چالش‌های فقهی خاص خود را دارند. در وام‌های مرابحه بانکی و کارت‌های اعتباری مرابحه، رابطه میان بانک و مشتری، تلفیقی از چند قرارداد است که با هدف انطباق با موازین شرعی و پرهیز از شبهات ربوی طراحی شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اوراق مرابحه به طور کلی در چهار نوع اصلی طراحی و تدوین شده‌اند: ۱. اوراق مرابحه نوع اول: خرید دارایی یا تأمین مالی. ۲. اوراق مرابحه نوع دوم: تهیه نقدینگی. ۳. اوراق مرابحه نوع سوم: تشکیل سرمایه شرکت‌های تجاری. ۴. اوراق مرابحه نوع چهارم: رهنی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از منظر فقهی، اوراق مرابحه نوع اول و چهارم، به دلیل وجود ارکان شرعی مانند بیع مرابحه، وکالت و خرید دین، مشروعیت کامل داشته و مشکل فقهی در آن‌ها وجود ندارد. در اوراق نوع سوم نیز، با توجه به ترکیب قراردادهای وکالت و بیع مرابحه، مشکلی در مشروعیت آن مشاهده نمی‌شود. در اوراق مرابحه نوع دوم که در آن بیع دین و بیع العینه مطرح است، از دیدگاه برخی فقها با اشکالاتی مواجه بوده و کمیته فقهی سازمان بورس نیز آن را غیرمجاز اعلام کرده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جایگاه مرابحه در اقتصاد معاصر===&lt;br /&gt;
در اقتصاد معاصر، مرابحه به عنوان یک عقد اسلامی، جایگاه ویژه‌ای یافته است و به طور گسترده در بانکداری اسلامی، مؤسسات اعتباری اسلامی، و در ساختار برخی اوراق بهادار اسلامی (صکوک مرابحه) به کار گرفته می‌شود. علت این اهمیت، از دو جهت است؛ اولاً مرابحه جایگزینی مشروع و منطبق با موازین شرعی برای عقود ربوی محسوب می‌شود. ثانیاً مرابحه امکان تأمین مالی مبتنی بر دارایی واقعی برای فعالان اقتصادی را، اعم از افراد، بنگاه‌ها، بانک‌ها و نهادهای مالی، فراهم می‌کند که شامل مواردی چون خرید مواد اولیه و ماشین‌آلات برای بنگاه‌ها، تأمین مالی مصرف‌کنندگان برای خرید مسکن، خودرو و لوازم خانگی، و همچنین استفاده در ساختار صکوک مرابحه می‌شود. از همین رو، از سوی بانک مرکزی در سال ۱۳۹۰ همایش «بررسی ابعاد فقهی ـ حقوقی و اجرایی کاربردی شدن عقود مرابحه، استصناع و خرید دین در نظام بانکی کشور» برگزار شد و برخی از فقهای اقتصاددان، از جمله [[سید عباس موسویان]]، به ابعاد ماهیت فقهی مرابحه بانکی پرداخته اند.(نک: ملاکریمی، «بررسی ابعاد فقهی ـ حقوقی و اجرایی کاربردی شدن عقود مرابحه، استصناع و خرید دین در نظام بانکی کشور»، ص۳۰-۳۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==ماهیت فقهی مرابحه==&lt;br /&gt;
عقد مرابحه در متون فقهی و روایی امامیه پیشینه‌ای به قدمت فقه دارد و بیشتر فقها آن را ذیل اقسام بیع بررسی و تشیرح کرده‌اند.(سلطانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، ص۷۱) مرابحه اقسامی دارد اما به طور کلی، فروش کالا بر اساس قیمت تمام شده (رأس‌المال) به علاوه سود معین و با آگاهی طرفین معامله از قیمت خرید و هزینه‌های مرتبط است. مقصود از قیمت تمام‌شده، فقط قیمت خام خرید نیست، بلکه شامل هزینه‌های وابسته مانند حمل‌ونقل، انبارداری، بیمه و سایر هزینه‌هایی است که فروشنده برای تحصیل و آماده‌سازی کالا متحمّل شده است. عنصر اساسی در این عقد، شفافیت قیمت است؛ یعنی فروشنده باید صادقانه قیمت خرید و هزینه‌های پرداختی و مقدار سود را به خریدار بگوید. بنابراین اگر فروشنده اطلاعات قیمت خرید و سود را به صورت مبهم بگوید معامله باطل است و اگر در اعلام قیمت خرید به عمد یا اشتباه دروغ بگوید، بنابر قول مشهور، خریدار بین فسخ عقد و برهم‌زدن معامله یا پذیرفتن کالا به همان قیمت قراردادی که در عقد تعیین شده است مخیر است. (نک: فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج۲، ص۱۹۷، «بیع مرابحه»؛ سلطانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، ص۷۹؛ عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۳۱؛ موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انواع مرابحه===&lt;br /&gt;
عقد مرابحه از جهات گوناگون تقسیم می‌شود و احکام مختلفی پیدا می‌کند. مهمترین اقسام آن که امروزه در بانک و غیر آن کاربرد دارد از این قرار است:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه عادی و سفارشی&#039;&#039;&#039;: قرارداد مرابحه از جهت مشتری به دو نوع عادی و سفارشی تقسیم می‌گردد. در مرابحه عادی (مستقیم)، فروشنده کالا را به قیمت تمام‌شده خود به اضافه سود معیّن به خریدار می‌فروشد. در مرابحه سفارشی، مشتری سراغ فروشنده یا تاجر می‌رود و خرید کالایی را سفارش می‌دهد و تاجر پس از خرید سفارش مشتری، با در نظر گرفتن سود مشخصی آن را به خریدار می‌فروشد.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه نقدی و نسیه&#039;&#039;&#039;: مرابحه از جهت نوع تسویه به دو نوع نقدی و نسیه تقسیم می‌شود. در مرابحه نقدی، کالا به صورت نقد به مشتری فروخته می شود ولی در مرابحه نسیه، کالا به صورت نسیه و قسطی به مشتری فروخته می‌شود.( موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۷و۳۸)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه اصالتی و وکالتی&#039;&#039;&#039;: عامل خرید باعث تقسیم مرابحه به اصالتی و وکالتی می‌گردد. در مرابحه اصالتی، خود فروشنده به خرید کالا اقدام می‌کند اما در مرابحه وکالتی، فروشنده، مشتری را وکیل در خرید می‌گرداند.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۳۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه با سود مبلغی یا درصدی&#039;&#039;&#039;: با لحاظ شیوه محاسبه سود مرابحه، این عقد به دو قسم سود مبلغی و درصدی تقسیم می‌شود. در مرابحه گاهی با در نظر گرفتن سود به شکل تعیین مبلغ مشخصی و گاهی بر اساس درصدی از قیمت و هزینه تمام شده صورت می‌گیرد.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۰)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه با تبعیض در معامله پایه&#039;&#039;&#039;: در این نوع مرابحه، مجموعه‌ای از کالاها به یک قیمت کلی خریده می‌شود و سپس بعضی از آن‌ها به صورت بیع مرابحه فروخته می‌شود. در صورت تبعیض در معامله پایه، برای صحت معامله، فروشنده باید به خریدار اعلام کند که این کالا بخشی از مجموعه‌ای است که به طور مجموعی خریداری شده و چگونه سهم آن از قیمت کل محاسبه شده است. (فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج۲، ص۱۹۷، «بیع مرابحه»؛ پهلوانی، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، ص۱۷۹؛ عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۳۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه در خرید نسیه یا با تخفیف&#039;&#039;&#039;: اگر فروشنده، کالایی را به‌صورت نسیه خریداری کند و سپس بدون اطلاع خریدار از وضعیت نسیه بودن آن، کالا را به صورت مرابحه به او بفروشد، میان فقها اختلاف نظر وجود دارد که آیا مهلت زمانی پرداخت که برای فروشنده در خرید اول وجود داشته، به خریدار در معامله مرابحه نیز منتقل می‌شود یا خریدار صرفاً میان فسخ عقد و پرداخت قیمت کالا به‌صورت نقد، مخیّر است. علت این اختلاف، این موضوع است که آیا «زمان» و مهلت پرداخت، به عنوان جزئی از قیمت کل و جزء مقوّم رأس‌المال محسوب می‌شود و باید در عقد مرابحه به آن تصریح گردد، یا خیر. (نک: فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، ج۲، ص۱۹۷، «بیع مرابحه»؛ پهلوانی، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، ص۱۷۹؛ عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۳۲) همچنین اگر فروشنده هنگام خرید مال از شخص دیگری، تخفیفی در قیمت دریافت کرده باشد و معامله‌ مرابحه بر اساس قیمتِ پس از تخفیف منعقد گردد، وی مجاز نیست قیمت واقعی تحصیل مال را بدون لحاظ تخفیف اعلام کند.(عالی پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۲۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه کالایی و غیر کالایی&#039;&#039;&#039;: در میان فقها درباره جریان عقد مرابحه در اعیان (مرابحه کالایی) اختلافی وجود ندارد، اما در قلمرو اجرای آن نسبت به منافع و خدمات، اختلاف فقهی مشاهده می‌شود. گروهی از فقها، از جمله شیخ انصاری، صاحب جواهر و [[ابوالقاسم خویی]]، صدق عنوان بیع بر مرابحه‌ منافع و خدمات را نمی‌پذیرند و آن را از نظر عرف، نوعی مصالحه می‌دانند. در مقابل، فقهایی چون [[امام خمینی]] و [[ناصر مکارم شیرازی]]، شرط بودن عین در مرابحه را لازم نمی‌دانند. (موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۱ و ۴۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
: بحث مرتبط با مرابحه منافع و خدمات این است که فقیهان درباره جریان بیع در قالب‌های غیر بیع، دیدگاه‌های متفاوتی دارند. برخی، جریان مرابحه را در قراردادهای غیر بیع و دیگر معاوضات فقهی مشکل می‌دانند، در حالی که برخی دیگر، مرابحه را روشی و وصفی می‌دانند که قابلیت اجرای آن در همه انواع معاوضات وجود دارد. (درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، ص۸۰ و ۸۱؛ سلطانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، ص۷۱ و ۷۲). در صورت پذیرش جریان مرابحه در همهی قراردادهای معاوضی، ضرورتی وجود ندارد که موضوع مرابحه تنها اعیان باشد.(درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، ص۸۶ و ۹۵) همچنین، [[سید عباس موسویان]]  برای ایجاد وفاق فقهی در زمینه‌ مرابحه خدمات، پیشنهاد می‌کند که عقد صلح جایگزین عقد بیع شود؛ به این صورت که مراکز خدماتی، خدمات خود را در قالب عقد صلح و به‌صورت نقد به بانک واگذار کنند و بانک نیز همان خدمات را بر اساس عقد صلح مرابحه‌ای و با قیمتی بالاتر به خریدار تملیک کند.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص ۴۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مرابحه با انواع مالکیت مبیع&#039;&#039;&#039;&amp;quot;: اگر جریان عقد مرابحه در تمامی قراردادهای معاوضی پذیرفته شود، نحوهی تملک و تحصیل مال نیز تأثیری در صحت معامله ندارد و می‌تواند از طریق بیع، صلح یا هر عقد دیگری به دست آید. بنابراین، مرابحه منحصر به اموالی نیست که صرفاً از طریق بیع حاصل شده باشند. همچنین، در مواردی که مالکیت مبیع بدون پرداخت وجه تحقق یافته باشد، هزینه‌های انجام‌شده برای تحصیل مال به عنوان سرمایه و رأس‌المال در عقد مرابحه محسوب می‌شوند.(درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا»)، ص۸۶ و ۹۵؛ عالی‌پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص۱۴۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تمایز مرابحه از ربا===&lt;br /&gt;
در عقد مرابحه، سود بر رأس‌المال افزوده می‌شود؛ با این حال، چنین افزایشی ربا محسوب نمی‌گردد؛ زیرا سود در برابر انتقال «کالا» (مبیع عینی) قرار می‌گیرد، نه در برابر «دین» و نه به عنوان افزایش مبلغ یک قرض. بنابراین، مبنای مشروعیت مرابحه، تحقق یک بیع واقعی و انتقال عین در برابر عوض معین است.  با این وصف، اگر فروشنده کالایی را به‌صورت صوری یا بر پایهی تعهدی بدون تملک و قبض واقعی به فروش رساند و آن را مرابحه بنامد، چنین معامله‌ای محل اشکال است و در مواردی می‌تواند صورت حیله‌ای برای تحقق ربا به خود بگیرد. این تمایز تنها در صورتی برقرار می‌ماند که قالب عقد، «بیع واقعی کالا» باشد و نه پوششی برای اعطای قرض ربوی. بر همین اساس، نظر مشهور فقها بر لزوم «مالکیت» و «قبض مبیع» توسط فروشنده پیش از انعقاد عقد مرابحه استوار است. (درباره شرط مقبوض بودن مورد معامله در مرابحه و تأثیر مثلی یا قیمی بودن آن، نک: عالی‌پناه، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، ص ۱۴۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==قرارداد مرابحه بانکی==&lt;br /&gt;
مرابحه بانکی معمولاً از نوع مرابحه سفارشی، نسیه (قسطی)، وکالتی و سود درصدی است (موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا» ، ص ۳۷–۴۰). در عقد مرابحه بانکداری اسلامی، به طور کلی و در راستای اعطای تسهیلات، بانک به‌عنوان فروشنده ، کالا، دارایی یا حق مالی مربوط به منافع یا خدمات را بنا بر درخواست مشتری از فروشنده اصلی خریداری می‌کند. سپس بهای تمام‌شده‌ی کالا یا خدمات را به متقاضی اعلام کرده و با افزودن مبلغ یا درصدی به عنوان سود مرابحه ، آن را به‌صورت نقدی، نسیه‌ی دفعی یا اقساطی (با اقساط مساوی یا غیرمساوی در سررسیدهای مشخص) به وی واگذار می‌کند. در این مرابحه سفارشی، بانک ممکن است مستقیماً کالا را خریداری کرده و سپس به مشتری بفروشد، یا به مشتری وکالت دهد تا کالا را از طرف بانک خریداری کند، یا برای تسهیل مبادلات، کارت اعتباری مرابحه صادر کند. در وام مرابحه، بانک ابتدا مالک دارایی یا کالا می‌شود و سپس آن را به مشتری منتقل می‌کند. مالکیت نهایی کالا برای مشتری، پس از پرداخت کامل اقساط تحقق می‌یابد. (درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا») ، ص ۹۰ و ۹۶؛ موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا» ، ص ۴۵ و ۴۶؛ علیزاده، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن» ، ص ۱۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت فقهی مرابحه بانکی و کارت اعتباری مرابحه===&lt;br /&gt;
در انواع مرابحه بانکی، ماهیت فقهی روابط میان بانک و مشتری اهمیت دارد؛ زیرا سازوکار دریافت و استفاده از وام مرابحه یا کارت اعتباری مرابحه، تلفیقی از چند قرارداد است. صحت فقهی این قراردادها منوط به انطباق با راه‌های شرعی و پرهیز از هرگونه شائبه‌ ربا است.(درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، ص۹۰ و ۹۶؛ موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۵ و ۴۶؛ علیزاده، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن»، ص۱۲۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مرابحه بانکی از طریق کارت اعتباری، بانک بر اساس عقد وکالت به مشتری اختیار می‌دهد تا کالای مورد نیاز خود را از پذیرنده‌ی کارت خریداری کند. پس از پرداخت بهای کالا از طریق کارت اعتباری، قرارداد مرابحه بین بانک و مشتری منعقد می‌شود (علیزاده، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن»، ص۱۴۷). شکل‌های تسویه در کارت اعتباری مرابحه می‌تواند متفاوت باشد: پرداخت در مهلت تنفس، پرداخت اقساطی، پرداخت دفعی در سررسید، پرداخت پس از سررسید با احتساب وجه التزام.(موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۷) در مدل عملیاتی و روابط حقوقی کارت اعتباری مرابحه، مهم‌ترین عناوین فقهی و حقوقی که بررسی آن‌ها ضروری است و در برخی موارد محل اختلاف نیز قرار گرفته، عبارت‌اند از: وکالت در خرید، خرید وکالتی، فروش مرابحه‌ای نسیه، تخفیف در بدهی، جریمه تأخیر و وجه التزام. (موسویان، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، ص۴۹؛ موسویان، «طراحی کارت‌های اعتباری در بانکداری بدون ربا بر اساس بیع مرابحه»، ص۱۱۹). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در قرارداد مرابحه بانکی که در قالب‌های از پیش تعیین‌شده توسط بانک مرکزی اعمال می‌شود، گاه شروط تحمیلی وجود دارد که به باور برخی صاحب‌نظران، به‌طور یک‌جانبه در جهت منافع بانک تنظیم شده و حقوق مشتریان را نادیده می‌گیرد. در چنین شرایطی، دریافت‌کننده‌ی تسهیلات ناچار است تمامی شروط را بپذیرد، که این امر از دیدگاه فقهی و اخلاقی می‌تواند خلاف اصل عدالت و انصاف — از اصول بنیادین احکام شرعی — باشد.(پهلوانی، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، ص۱۸۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اوراق بهادار مرابحه==&lt;br /&gt;
اوراق مرابحه یا صکوک مرابحه، یکی از ابزارهای نوین و تجربه شده در کشورهای اسلامی برای تأمین مالی در نظام بانکداری و بازارهای سرمایه است که با الهام از مفهوم عقد مرابحه طراحی شده است. این اوراق بهادار، به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند تا به صورت مشاع (مشترک) در دارایی‌های مالی یا واقعی که بر اساس قرارداد مرابحه حاصل شده‌اند، مالکیت پیدا کنند. (نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۶) طبق قانون، چند نهادهای مالی در انتشار اوراق مرابحه دخالت دارند که برخی از آنها برای کاهش ریسک‌های این قرارداد است.(نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت فقهی انواع صکوک مرابحه===&lt;br /&gt;
اوراق مرابحه شبیه به اوراق قرضه عمل می‌کنند اما با قوانین اسلامی تطابق دارند. طراحی صکوک مرابحه، ترکیبی از چند قرارداد شرعی است که در آن معمولاً از وکالت، بیع نقد، بیع نسیه و به خصوص بیع دین (تنزیل) استفاده می‌شود. به دلیل این ترکیب، بازار اولیه (عرضه اولیه اوراق) و بازار ثانویه (معامله اوراق پس از عرضه اولیه) اوراق مرابحه، مورد بحث فقها قرار گرفته است. (نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۸؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۲۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در قانون مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار ایران، چهار نوع اوراق مرابحه طراحی شده است: ۱. اوراق مرابحه خرید دارایی یا تأمین مالی، ۲. اوراق مرابحه تهیه نقدینگی، ۳. اوراق مرابحه تشکیل سرمایه شرکت های تجاری، ۴. اوراق مرابحه رهنی برای تبدیل تسهیلات بانک ها و شرکت های لیزینگ به اوراق بهادر.(نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۱۷؛ عباسی، «تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه»، ص۱۶۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع اول: خرید دارایی یا تامین مالی====&lt;br /&gt;
نوع اول اوراق مرابحه، ترکیبی از عقود شرعی وکالت، بیع نقد، بیع نسیه و بیع دین (تنزیل) محسوب می‌شود. در این سازوکار، نهاد واسط، به وکالت از سوی دارندگان اوراق، کالای مورد نیاز متقاضی را به صورت نقدی خریداری و سپس آن را به صورت مدت‌دار و نسیه به متقاضی واگذار می‌کند. سپس دارندگان اوراق که مالکیت دیون ناشی از این بیع نسیه را بر عهده دارند، می‌توانند تا زمان سررسید، منتظر دریافت مبلغ اسمی دین بمانند یا آن را در بازار ثانویه با اعمال تنزیل به فروش رسانند. در این نوع عملیات، فروش دین در بازار ثانویه، که مصداق خرید و فروش دین تلقی می‌شود، محل بحث و اختلاف نظر فقها است. با این حال، برخی از فقهای مشهور گذشته و معاصر، بیع دین را به طور مطلق صحیح دانسته‌اند و معتقدند خریدار، مالک تمام آن دین می‌شود که توسط مدیون بدهکار است. بر این اساس، در چارچوب نوع اول اوراق مرابحه، ارکان عقد مرابحه، وکالت و خرید دین به شکل شرعی رعایت شده و از این منظر، اشکال فقهی وجود ندارد. (عباسی، «تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه»، ص۱۶۵-۱۶۹؛ نکو، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی ها و مزایای آن»، ص۱۲۱؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(1)، ص۴۹۸؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۱۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع دوم: تأمین نقدینگی====&lt;br /&gt;
در اوراق مرابحه نوع دوم، ناشر اوراق، دارایی‌های دولت، سازمان‌ها یا بنگاه‌های اقتصادی را به صورت نقدی خریداری کرده و سپس با قیمتی بالاتر و به صورت نسیه مدت‌دار به همان نهادها می‌فروشد. در ازای این معامله، ناشر اوراق اسناد مالی با مبالغ و سررسیدهای معین از آنها دریافت می‌کند. ناشر اوراق می‌تواند در سررسید، مبلغ اسمی اسناد را از خریداران دریافت کند یا اوراق را در بازار ثانویه با تنزیل بفروشد (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این نوع اوراق، خرید و فروش نقدی و نسیه میان نهاد واسط و بانی است که مصداقی از بیع العینه محسوب می‌شود و در میان فقها محل بحث و اختلاف نظر است. در بیع عینه که به معنای فروش نسیه و سپس خرید نقدی به قیمتی کمتر است، اگر معامله دوم و توافق بازخرید به صورت شرط در عقد اولیه نباشد، هر دو معامله صحیح تلقی می‌شوند. اما اگر از ابتدا شرط بازخرید وجود داشته باشد، طبق نظر مشهور فقها، چنین معامله‌ای صحیح نیست. برخی از فقها دلیل حرمت این نوع معامله را صوری بودن آن و قصد ربا دانسته‌اند. بنابراین، اوراق مرابحه نوع دوم با چالش فقهی بیع عینه روبرو است (نکو، نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن، ص۱۲۱ عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۲؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(۱)، ص۵۰۲؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۲۲). با وجود ادله فقهی ارائه شده توسط موافقان که استدلال قائلین به بطلان خرید و فروش نقد و نسیه با شرط و تبانی را رد می‌کند (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۳-۱۷۷)، کمیته تخصصی فقهی بورس، این نوع مرابحه را که مبتنی بر بیع العینه است، غیر مجاز و غیر شرعی اعلام کرده است (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع سوم: تشکیل سرمایه شرکت های تجاری====&lt;br /&gt;
در اوراق مرابحه نوع سوم، ناشر اوراق، نقش بانی را ایفا کرده و با انتشار و واگذاری اوراق، وجوه نقدی سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری می‌کند. ناشر اوراق به وکالت از سرمایه‌گذاران، کالای مورد نیاز دولت، سازمان‌های دولتی و خصوصی یا مصرف‌کنندگان را به صورت نقدی از تولیدکنندگان یا مراکز فروش خریداری می‌نماید. سپس با افزودن نرخ معینی به عنوان سود، کالا را به صورت نسیه به مصرف‌کنندگان نهایی می‌فروشد. ناشر اوراق در پایان هر سال مالی، بخشی از سود حاصل را به عنوان حق‌الوکاله و هزینه عملیات برداشت کرده و مابقی را به عنوان سود سالانه میان صاحبان اوراق تقسیم می‌کند (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۸). این نوع از اوراق مرابحه، ترکیبی از قراردادهای وکالت، خرید وکالتی، فروش وکالتی و فروش دارایی در بازار ثانویه است. طبق دیدگاه فقه شیعه و اهل سنت، تمامی این قراردادها صحیح و مشروع هستند. (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۷۹؛ نکو، نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن، ص۱۲۱؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(۱)، ص۵۰۳؛ موسویان، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، ص۲۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحلیل فقهی اوراق مر ابحه نوع چهارم: مرابحه رهنی====&lt;br /&gt;
در نوع چهارم اوراق مرابحه، بانی (مانند بانک یا شرکت لیزینگ) دارایی‌هایی را به صورت مرابحه (فروش اقساطی) به دولت، بنگاه‌ها و خانوارها واگذار می‌کند. این دارایی‌ها به صورت وثیقه (رهنی) در اختیار گیرندگان قرار می‌گیرند. این نوع اوراق قابلیت تبدیل به اوراق بهادار را دارد و از طریق آن، مطالبات حاصل از تسهیلات مرابحه تجدید می‌شود. فرآیند بدین صورت است که نهاد واسط، اوراق مرابحه منتشر کرده و وجوه سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری می‌کند. سپس به وکالت از این سرمایه‌گذاران، دیون حاصل از تسهیلات مرابحه را با قیمت تنزیل شده از بانی (بانک یا شرکت لیزینگ) خریداری می‌کند. بانی متعهد می‌شود که در سررسیدهای مشخص، مبلغ اسمی دیون را از بدهکاران وصول کرده و از طریق شرکت تأمین سرمایه به صاحبان اوراق برساند. دارندگان اوراق نیز می‌توانند در سررسید از سود اوراق بهره‌مند شوند یا قبل از سررسید، اوراق خود را در بازار ثانویه بفروشند. بنابراین، در اوراق نوع چهارم، مشابه نوع اول، در ساختار آن بیع مرابحه، وکالت و خرید دین به شکل شرعی وجود دارد و از نظر فقهی مشکلی در مشروعیت آن وجود ندارد (عباسی، تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه، ص۱۸۲؛ نکو، نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن، ص۱۲۱؛ موسویان، بازار سرمایه اسلامی(۱)، ص۵۰۶؛ موسویان، صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی، ص۲۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* پهلوانی، محسن و پژمان پیروزی و علی زارع، «تضمین کارکرد اقتصادی عقد مرابحه در پرتو عدالت قضایی»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۲۷، پاییز و زمستان ۱۴۰۱.&lt;br /&gt;
* درافشان، سید محمدمهدی و سید محمدهادی درافشان، «تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)»، اقتصاد اسلامی، ش۶۶، تابستان ۱۳۹۶.&lt;br /&gt;
* سلطانی، محمد و حامد شیروانی‌زاده آرانی، «ماهیت و شرایط اختصاصی انعقاد قرارداد مرابحه در حقوق ایران»، دانش حقوقی مدنی، ش۲، پاییز و زمستان ۱۳۹۴.&lt;br /&gt;
* عالی‌پناه، علی‌رضا و بهروز علیزاده، «شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران»، آموزه‌های حقوقی گواه، ش۴، بهار و تابستان ۱۳۹۶.&lt;br /&gt;
* عباسی، محمدحسین و امین بدیع صنایع، «تحلیل فقهی حقوقی اوراق بهادر مرابحه»، بورس اوراق بهادار، ش۲۷، پاییز ۱۳۹۳.&lt;br /&gt;
* علیزاده، امیرحسین، «مرابحه بانکی و مشروعیت آن»، مجله حقوقی دادگستری، ش۱۰۴، زمستان ۱۳۹۷.&lt;br /&gt;
* ملاکریمی، فرشته و وهاب قلیچ، «بررسی ابعاد فقهی ـ حقوقی و اجرایی کاربردی شدن عقود مرابحه، استصناع و خرید دین در نظام بانکی کشور»، تازه های اقتصاد، ش۱۳۳، پاییز ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس بازار سرمایه اسلامی (۱)، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۱ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «امکان‌سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا»، روند پژوهش های اقتصادی، ش۵۹، پاییز ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «طراحی کارت‌های اعتباری در بانکداری بدون ربا بر اساس بیع مرابحه»، اقتصاد اسلامی، ش۲۸، زمستان ۱۳۸۶.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «صکوک مرابحه ابزار مالی مناسب برای پول و سرمایه اسلامی»، جستارهای اقتصادی، ش۱۱، بهار و تابستان ۱۳۸۸.&lt;br /&gt;
* نکو، عزیز و محمدجواد باقی زاده و داوود داداشی‌نژاد، «نگاه فقهی به اوراق مرابحه، ویژگی‌ها و مزایای آن»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۲، تابستان ۱۳۹۷.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت(ع)، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی بر مذهب اهل بیت(ع)، ۱۳۸۲ش.&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:کتاب‌های فقه اقتصادی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B9%D9%82%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%AD%D9%87_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=67223</id>
		<title>عقد مرابحه (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B9%D9%82%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%AD%D9%87_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=67223"/>
		<updated>2026-05-05T23:59:42Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* فارسی */ افزودن مقالات فارسی&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی|[[قرارداد بانکی مرابحه]] ● [[اوراق بهادار مرابحه]]}}&lt;br /&gt;
[[عقد مرابحه]] از ابزارهای [[بانکداری اسلامی]] برای اعطای تسهیلات است. در عقد مرابحه فروشنده با اعلام بهای کالای خریداری شده، آن را گران‌تر از قیمت خرید به مشتری می‌فروشد. عقد مرابحه به دو شیوه منعقد می‌شود؛ مرابحه‌ای که یک شخص کالایی را می‌خرد و با مقداری سود به شخص دیگری می‌فروشد یا مرابحه‌ای که علاوه بر خریدار و فروشنده، شخص سوم مثل بانک نیز حضور دارد؛ بدین صورت که بانک بر مبنای سفارش اولیه خرید، کالا را از فروشنده می‌خرد و آن را به موجب عقد مرابحه و با مبلغی سود به مشتری می‌فروشد. عقد مرابحه می‌تواند به صورت نقد یا اقساطی صورت گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== کتاب‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# شیوه‌های رایج مرابحه در بانک‌های اسلامی، غلام‌محمد شرافتمند و اعجازاحمد صمدانی، تهران، انتشارات احسان، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b4%db%8c%d9%88%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# صکوک مرابحه در بانکداری اسلامی، رقیه صمدی‌تیراندازی و رضا حاجی‌علی‌بیگی و حمیرا افشون، تهران، انتشارات سخنوران، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b5%da%a9%d9%88%da%a9-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# عقود نوظهور در سیستم بانکداری ایران با تأکید بر عقود مرابحه و استصناع، سید رضا موسوی و ایران ابراهیم‌پور، تهران، انتشارات هزار رنگ، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%86%d9%88%d8%b8%d9%87%d9%88%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%b3%db%8c%d8%b3%d8%aa%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a8%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مرابحه در بانکداری کنونی: مزایا، موانع و راهکارها، حمیدرضا تاجیک، تهران، انتشارات آزاد پیما، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%da%a9%d9%86%d9%88%d9%86%db%8c-%d9%85%d8%b2%d8%a7%db%8c%d8%a7%d8%8c-%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ماهیت، احکام و آثار اوراق مرابحه، حسن علی‌پور، تهران، انتشارات مجد، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa%d8%8c-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%88-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# سید عباس موسویان، بازار سرمایه اسلامی (۱)، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۱ش. [فصل چهارم، بخش سوم: اوراق مرابحه، ابزار مالی کوتاه مدت]. [[بازار سرمایه اسلامی (کتاب)|معرفی در دانشنامه فقه معاصر]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# عقد المرابحة ضوابطه الشریعة ـ صیاغته المصرفیة و الخرافاته التطبیقیة،  محمد احمد الواثق عطا المنان، ۱۴۰۰ق.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%b9%d9%82%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d8%b6%d9%88%d8%a7%d8%a8%d8%b7%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%b9%d8%a9%d9%80-%d8%b5%db%8c%d8%a7%d8%ba%d8%aa%d9%87-%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مقاله‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# منصور شریفی، ضابطه جواز مرابحه سفارشی و محدودیت کاربست آن در تأمین مالی بانکی، اقتصاد اسلامی، شماره ۹۶، زمستان ۱۴۰۳.&lt;br /&gt;
# مصطفی کاظمی نجف آبادی و عباس یعقوب زاده مجردُ تحلیل فقهی ریسک های شرعی در عقد مرابحه بانکی و شیوه مدیریت آن با رویکرد تسهیم ریسک، مطالعات اقتصاد اسلامی، شماره ۳۰، بهار و تابستان ۱۴۰۲.&lt;br /&gt;
# بررسی کاربرد عقد مرابحه در نظام بانکی با تأکید بر فقه و حقوق موضوعه، گشنسب آذر معراج، فصلنامه مطالعات حقوق، شماره ۵، بهار ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%b1%d8%af-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d8%a8/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# دیدگاه فقهای اهل‌سنت سوریه در مورد اوراق مرابحه‌ای اجرا شده در ایران، محمد عبدالمجید الغبرة و محمدجواد محقق نیا و علاءالدین زعتری و سروعلیا و محمدحسن ابراهیمی، [[دوفصلنامه فقه مقارن]]، شماره ۱۴، پاییز و زمستان ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%87%d9%84%d8%b3%d9%86%d8%aa-%d8%b3%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%b1%d8%af-%d8%a7%d9%88/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# مرابحه بانکی و مشروعیت آن، امیرحسین علی‌زاده، فصلنامه حقوقی دادگستری، شماره ۱۰۴، زمستان ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b9%db%8c%d8%aa-%d8%a2%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی آثار اقتصادی و مفاهیم فقهی عقود سه‌گانه جدید استصناع، خرید دین و مرابحه به عنوان ابزارهای نوین بانکداری اسلامی، جعفر قادری و بهنام ایزدی، فصلنامه اقتصاد و بانکداری اسلامی، شماره ۲۰، پاییز ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d9%88-%d9%85%d9%81%d8%a7%d9%87%db%8c%d9%85-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران، علیرضا عالی‌پناه و بهروز علیزاده، دوفصلنامه آموزه‌های حقوقی گواه، شماره ۴، بهار و تابستان ۱۳۹۶. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b7-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%b5%db%8c-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)، سید محمدهادی درافشان، فصلنامه اقتصاد اسلامی، شماره ۶۶، دوره ۱۷، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%88-%d9%82%d9%84%d9%85%d8%b1%d9%88-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی- حقوقی الگوی کارت اعتباری مرابحه: با تأکید بر روابط ذی نفعان (بانک، مشتری و فروشنده)، حسین میثمی، ماهنامه تازه‌های اقتصاد، شماره ۱۵۰، بهمن ۱۳۹۵. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d9%84%da%af%d9%88%db%8c-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%85%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ابهامات فقهی معاملات بانکی، حسین حسن زاده سروستانی، [[فصلنامه نقد کتاب فقه و حقوق]]، شماره ۵، بهار ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%a7%d9%85%d8%a7%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%85%d8%b9%d8%a7%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان‌سنجی فقهی انتشار اوراق اجاره، مرابحه و مشارکت مصون از تورم در بازار سرمایه ایران، محمد توحیدی و امیرحسین اعتصامی، دوفصلنامه جستارهای اقتصادی، شماره ۲۶، پاییز و زمستان ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی ماهیت فقهی و حقوقی ابزارهای مالی صکوک مرابحه و اجاره، محمد رضا پاسبان و حسین اسمعیلی، دوفصلنامه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، شماره ۶، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# سید عباس موسویان و محمدحسین عباسی، ماهیت حقوقی اوراق بهادار مرابحه، پژوهشنامه حقوق اسلامی، شماره ۳۸، پاییز و زمستان ۱۳۹۲.&lt;br /&gt;
# مرابحه، استصناع خرید دین به عنوان ابزارهای جدید بانکداری اسلامی: ماهیت، قابلیت‌ها و چالش‌های موجود، حسین میسمی، فصلنامه تازه‌های اقتصاد، شماره ۱۳۵، بهار ۱۳۹۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b5%d9%86%d8%a7%d8%b9-%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%af-%d8%af%db%8c%d9%86-%d8%a8%d9%87-%d8%b9%d9%86%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی عقود مرابحه، خرید دین و استصناع، فرشته ملاکریمی، فصلنامه تازه‌های اقتصاد، شماره ۱۳۳، پاییز ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%af-%d8%af%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b5/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
#سید عباس موسویان، امکان سنجی کاربرد مرابحه در بانکداری بدون ربا، روند، شماره ۵۹، پاییز ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# المرابحة: أصولها وأحكامها وتطبيقاتها في المصارف الإسلامية، أحمد علي عبدالله، سودان، مجلة دراسات مصرفية ومالية، شماره ۳۷، ۲۰۲۱م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d8%a3%d8%b5%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7-%d9%88%d8%a3%d8%ad%d9%83%d8%a7%d9%85%d9%87%d8%a7-%d9%88%d8%aa%d8%b7%d8%a8%d9%8a%d9%82%d8%a7%d8%aa%d9%87%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# صكوك المضاربة والمرابحة المختلطة: دراسة فقهية تحليلية، أحمد محمد مختار، مالزی، مجلة الإسلام في آسيا شماره ۲، جلد ۱۷، الجامعة الإسلامية العالمية، ۲۰۲۰م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%b5%d9%83%d9%88%d9%83-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b6%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%a9-%d9%88%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%b7%d8%a9-%d8%af%d8%b1%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# التمویل بالمرابحة فی البنك الإسلامی: دراسة تأصیلیة تطبیقیة، منى إبراھیم التویجري، مجلة كلية الشريعة والقانون بتفهنا الأشراف، شماره ۱۹،جلد ۴، ش، ۲۰۱۷م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%aa%d9%85%d9%88%db%8c%d9%84-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%86%d9%83-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%af/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پایان‌نامه‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# آسیب‌شناسی فقهی و حقوقی به کارگیری عقد مرابحه در سیستم بانکی ایران، محمدعلی قشقائی خواص، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d8%b9%d9%82/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ماهیت عقود بانکی با تاکید بر عقد مرابحه در نظام بانکی ایران، سعید سعیدی، کارشناسی ارشد،موسسه آموزش عالی سهروردی، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%aa%d8%a7%da%a9%db%8c%d8%af-%d8%a8%d8%b1-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مقایسه قرارداد مرابحه در نظام بانکی و سازمان بورس اوراق بهادار، شفقت صابرحور، کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ‌واحد اردبیل، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%AD%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9%DB%8C-%D9%88-%D8%B3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]  &lt;br /&gt;
# بررسی و مقایسه ارکان و آثار عقود مرابحه و مضاربه در نظام بانکی و مقایسه با فقه امامیه، امید سمیاری ،کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%88-%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی ابعاد فقهی و حقوقی عقود مرابحه در نظام بانکی، اکبر سمندر، کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، مجتمع دانشگاهی ولیعصر (عج)، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی حقوقی هبه اوراق مرابحه، سمیرا عطارزاده فدکی، کارشناسی ارشد، دانشکده پیشگیری از جرم و اصلاح و تربیت،  دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%87%d8%a8%d9%87-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی فقهی- حقوقی اوراق مرابحه، ابزاری برای تشکیل سرمایه شرکت‌های تجاری، فائزه صالح زاده علیائی، کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، پردیس فارابی، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی وحقوقی عقد مرابحه، فریبا رمضانی، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر انزلی، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی- حقوقی استفاده از عقد مرابحه در طراحی ابزارهای نوین مالی اسلامی، فاطمه شاهی، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه حکیم سبزواری، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی قرارداد مرابحه در بانکداری بدون ربا ایران، حامد فتحی، پایان‌نامه حوزوی سطح ۳، قم، پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی، معاونت پژوهش حوزه های علمیه، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان سنجی فقهی و مالی استفاده از «ابزار مرابحه کالا» و طراحی «اوراق مرابحه کالا» در بازار بین بانکی جمهوری اسلامی ایران، حمزه مظفری، کارشناسی ارشد،  دانشکده مدیریت و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d9%86%d8%ac%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# اوراق بهادار مرابحه در حقوق ایران مالزی و فقه مذاهب اسلامی، محمدحسین عباسی، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%85%d8%a7%d9%84%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ماهیت، احکام و آثار اوراق مرابحه، حسن علی‌پور، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa%d8%8c-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%88-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی فقهی فروش اقساطی در نظام بانکداری بدون ربا و شبهات آن و ارائه راهکار (مطالعه موردی بانک ملی ایران)، حسن جلالی، کارشناسی ارشد، دانشگاه امام صادق(ع)، ‭۱۳۸۹‬ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d9%82%d8%b3%d8%a7%d8%b7%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
#&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== سایر منابع ==&lt;br /&gt;
# نشست علمی بررسی قرارداد مرابحه،  موسسه عالی فقه و علوم اسلامی، مدرسه خارج تخصصی پژوهش نشست های علمی و همایش، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa-%d8%b9%d9%84%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d9%85%d9%88%d8%b3%d8%b3%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# استمرار عقد مرابحه مشکل شرعی ندارد، مصاحبه با محمد جواد محقّق نیا، ماهنامه تازه‌‌های اقتصاد، شماره ۱۵۰، بهمن ۱۳۹۵ش. [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1349225/%D8%AD%D8%AC%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%82%D9%82-%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D9% از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:شناسه ناقص]]&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۱]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B9%D9%82%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%AD%D9%87_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=67222</id>
		<title>عقد مرابحه (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B9%D9%82%D8%AF_%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%AD%D9%87_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=67222"/>
		<updated>2026-05-05T23:40:27Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* فارسی */ افزودن منبع کتاب فارسی&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی|[[قرارداد بانکی مرابحه]] ● [[اوراق بهادار مرابحه]]}}&lt;br /&gt;
[[عقد مرابحه]] از ابزارهای [[بانکداری اسلامی]] برای اعطای تسهیلات است. در عقد مرابحه فروشنده با اعلام بهای کالای خریداری شده، آن را گران‌تر از قیمت خرید به مشتری می‌فروشد. عقد مرابحه به دو شیوه منعقد می‌شود؛ مرابحه‌ای که یک شخص کالایی را می‌خرد و با مقداری سود به شخص دیگری می‌فروشد یا مرابحه‌ای که علاوه بر خریدار و فروشنده، شخص سوم مثل بانک نیز حضور دارد؛ بدین صورت که بانک بر مبنای سفارش اولیه خرید، کالا را از فروشنده می‌خرد و آن را به موجب عقد مرابحه و با مبلغی سود به مشتری می‌فروشد. عقد مرابحه می‌تواند به صورت نقد یا اقساطی صورت گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== کتاب‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# شیوه‌های رایج مرابحه در بانک‌های اسلامی، غلام‌محمد شرافتمند و اعجازاحمد صمدانی، تهران، انتشارات احسان، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b4%db%8c%d9%88%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# صکوک مرابحه در بانکداری اسلامی، رقیه صمدی‌تیراندازی و رضا حاجی‌علی‌بیگی و حمیرا افشون، تهران، انتشارات سخنوران، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b5%da%a9%d9%88%da%a9-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# عقود نوظهور در سیستم بانکداری ایران با تأکید بر عقود مرابحه و استصناع، سید رضا موسوی و ایران ابراهیم‌پور، تهران، انتشارات هزار رنگ، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%86%d9%88%d8%b8%d9%87%d9%88%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%b3%db%8c%d8%b3%d8%aa%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a8%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مرابحه در بانکداری کنونی: مزایا، موانع و راهکارها، حمیدرضا تاجیک، تهران، انتشارات آزاد پیما، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%da%a9%d9%86%d9%88%d9%86%db%8c-%d9%85%d8%b2%d8%a7%db%8c%d8%a7%d8%8c-%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ماهیت، احکام و آثار اوراق مرابحه، حسن علی‌پور، تهران، انتشارات مجد، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa%d8%8c-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%88-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# سید عباس موسویان، بازار سرمایه اسلامی (۱)، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۱ش. [فصل چهارم، بخش سوم: اوراق مرابحه، ابزار مالی کوتاه مدت]. [[بازار سرمایه اسلامی (کتاب)|معرفی در دانشنامه فقه معاصر]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# عقد المرابحة ضوابطه الشریعة ـ صیاغته المصرفیة و الخرافاته التطبیقیة،  محمد احمد الواثق عطا المنان، ۱۴۰۰ق.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%b9%d9%82%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d8%b6%d9%88%d8%a7%d8%a8%d8%b7%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%b9%d8%a9%d9%80-%d8%b5%db%8c%d8%a7%d8%ba%d8%aa%d9%87-%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مقاله‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# بررسی کاربرد عقد مرابحه در نظام بانکی با تأکید بر فقه و حقوق موضوعه، گشنسب آذر معراج، فصلنامه مطالعات حقوق، شماره ۵، بهار ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%b1%d8%af-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d8%a8/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# دیدگاه فقهای اهل‌سنت سوریه در مورد اوراق مرابحه‌ای اجرا شده در ایران، محمد عبدالمجید الغبرة و محمدجواد محقق نیا و علاءالدین زعتری و سروعلیا و محمدحسن ابراهیمی، [[دوفصلنامه فقه مقارن]]، شماره ۱۴، پاییز و زمستان ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d9%87%d9%84%d8%b3%d9%86%d8%aa-%d8%b3%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%b1%d8%af-%d8%a7%d9%88/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# مرابحه بانکی و مشروعیت آن، امیرحسین علی‌زاده، فصلنامه حقوقی دادگستری، شماره ۱۰۴، زمستان ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b9%db%8c%d8%aa-%d8%a2%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی آثار اقتصادی و مفاهیم فقهی عقود سه‌گانه جدید استصناع، خرید دین و مرابحه به عنوان ابزارهای نوین بانکداری اسلامی، جعفر قادری و بهنام ایزدی، فصلنامه اقتصاد و بانکداری اسلامی، شماره ۲۰، پاییز ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d9%88-%d9%85%d9%81%d8%a7%d9%87%db%8c%d9%85-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# شروط اختصاصی مرابحه در فقه امامیه و حقوق ایران، علیرضا عالی‌پناه و بهروز علیزاده، دوفصلنامه آموزه‌های حقوقی گواه، شماره ۴، بهار و تابستان ۱۳۹۶. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b7-%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%b5%db%8c-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی حقوقی ماهیت و قلمرو قرارداد مرابحه (با رویکرد بانکداری بدون ربا)، سید محمدهادی درافشان، فصلنامه اقتصاد اسلامی، شماره ۶۶، دوره ۱۷، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%88-%d9%82%d9%84%d9%85%d8%b1%d9%88-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی- حقوقی الگوی کارت اعتباری مرابحه: با تأکید بر روابط ذی نفعان (بانک، مشتری و فروشنده)، حسین میثمی، ماهنامه تازه‌های اقتصاد، شماره ۱۵۰، بهمن ۱۳۹۵. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d9%84%da%af%d9%88%db%8c-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%85%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ابهامات فقهی معاملات بانکی، حسین حسن زاده سروستانی، [[فصلنامه نقد کتاب فقه و حقوق]]، شماره ۵، بهار ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%a7%d9%85%d8%a7%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%85%d8%b9%d8%a7%d9%85%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان‌سنجی فقهی انتشار اوراق اجاره، مرابحه و مشارکت مصون از تورم در بازار سرمایه ایران، محمد توحیدی و امیرحسین اعتصامی، دوفصلنامه جستارهای اقتصادی، شماره ۲۶، پاییز و زمستان ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی ماهیت فقهی و حقوقی ابزارهای مالی صکوک مرابحه و اجاره، محمد رضا پاسبان و حسین اسمعیلی، دوفصلنامه مطالعات حقوق تطبیقی معاصر، شماره ۶، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مرابحه، استصناع خرید دین به عنوان ابزارهای جدید بانکداری اسلامی: ماهیت، قابلیت‌ها و چالش‌های موجود، حسین میسمی، فصلنامه تازه‌های اقتصاد، شماره ۱۳۵، بهار ۱۳۹۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b5%d9%86%d8%a7%d8%b9-%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%af-%d8%af%db%8c%d9%86-%d8%a8%d9%87-%d8%b9%d9%86%d9%88%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی عقود مرابحه، خرید دین و استصناع، فرشته ملاکریمی، فصلنامه تازه‌های اقتصاد، شماره ۱۳۳، پاییز ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d8%ae%d8%b1%db%8c%d8%af-%d8%af%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b5/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# المرابحة: أصولها وأحكامها وتطبيقاتها في المصارف الإسلامية، أحمد علي عبدالله، سودان، مجلة دراسات مصرفية ومالية، شماره ۳۷، ۲۰۲۱م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d8%a3%d8%b5%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7-%d9%88%d8%a3%d8%ad%d9%83%d8%a7%d9%85%d9%87%d8%a7-%d9%88%d8%aa%d8%b7%d8%a8%d9%8a%d9%82%d8%a7%d8%aa%d9%87%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# صكوك المضاربة والمرابحة المختلطة: دراسة فقهية تحليلية، أحمد محمد مختار، مالزی، مجلة الإسلام في آسيا شماره ۲، جلد ۱۷، الجامعة الإسلامية العالمية، ۲۰۲۰م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%b5%d9%83%d9%88%d9%83-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b6%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%a9-%d9%88%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%b7%d8%a9-%d8%af%d8%b1%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# التمویل بالمرابحة فی البنك الإسلامی: دراسة تأصیلیة تطبیقیة، منى إبراھیم التویجري، مجلة كلية الشريعة والقانون بتفهنا الأشراف، شماره ۱۹،جلد ۴، ش، ۲۰۱۷م.[https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%aa%d9%85%d9%88%db%8c%d9%84-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%86%d9%83-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%af/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پایان‌نامه‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# آسیب‌شناسی فقهی و حقوقی به کارگیری عقد مرابحه در سیستم بانکی ایران، محمدعلی قشقائی خواص، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a2%d8%b3%db%8c%d8%a8%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a8%d9%87-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d8%b9%d9%82/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ماهیت عقود بانکی با تاکید بر عقد مرابحه در نظام بانکی ایران، سعید سعیدی، کارشناسی ارشد،موسسه آموزش عالی سهروردی، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%aa%d8%a7%da%a9%db%8c%d8%af-%d8%a8%d8%b1-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مقایسه قرارداد مرابحه در نظام بانکی و سازمان بورس اوراق بهادار، شفقت صابرحور، کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ‌واحد اردبیل، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%AD%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85-%D8%A8%D8%A7%D9%86%DA%A9%DB%8C-%D9%88-%D8%B3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]  &lt;br /&gt;
# بررسی و مقایسه ارکان و آثار عقود مرابحه و مضاربه در نظام بانکی و مقایسه با فقه امامیه، امید سمیاری ،کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%88-%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی ابعاد فقهی و حقوقی عقود مرابحه در نظام بانکی، اکبر سمندر، کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، مجتمع دانشگاهی ولیعصر (عج)، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%b9%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی حقوقی هبه اوراق مرابحه، سمیرا عطارزاده فدکی، کارشناسی ارشد، دانشکده پیشگیری از جرم و اصلاح و تربیت،  دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%87%d8%a8%d9%87-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی فقهی- حقوقی اوراق مرابحه، ابزاری برای تشکیل سرمایه شرکت‌های تجاری، فائزه صالح زاده علیائی، کارشناسی ارشد، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، پردیس فارابی، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی وحقوقی عقد مرابحه، فریبا رمضانی، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر انزلی، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی- حقوقی استفاده از عقد مرابحه در طراحی ابزارهای نوین مالی اسلامی، فاطمه شاهی، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه حکیم سبزواری، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%b9%d9%82%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی قرارداد مرابحه در بانکداری بدون ربا ایران، حامد فتحی، پایان‌نامه حوزوی سطح ۳، قم، پژوهشکده مدیریت اطلاعات و مدارک اسلامی، معاونت پژوهش حوزه های علمیه، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان سنجی فقهی و مالی استفاده از «ابزار مرابحه کالا» و طراحی «اوراق مرابحه کالا» در بازار بین بانکی جمهوری اسلامی ایران، حمزه مظفری، کارشناسی ارشد،  دانشکده مدیریت و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d9%86%d8%ac%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%a7%d8%a8%d8%b2%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# اوراق بهادار مرابحه در حقوق ایران مالزی و فقه مذاهب اسلامی، محمدحسین عباسی، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%85%d8%a7%d9%84%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ماهیت، احکام و آثار اوراق مرابحه، حسن علی‌پور، کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa%d8%8c-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%88-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی فقهی فروش اقساطی در نظام بانکداری بدون ربا و شبهات آن و ارائه راهکار (مطالعه موردی بانک ملی ایران)، حسن جلالی، کارشناسی ارشد، دانشگاه امام صادق(ع)، ‭۱۳۸۹‬ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%81%d8%b1%d9%88%d8%b4-%d8%a7%d9%82%d8%b3%d8%a7%d8%b7%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
#&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== سایر منابع ==&lt;br /&gt;
# نشست علمی بررسی قرارداد مرابحه،  موسسه عالی فقه و علوم اسلامی، مدرسه خارج تخصصی پژوهش نشست های علمی و همایش، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa-%d8%b9%d9%84%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%a8%d8%ad%d9%87%d8%8c-%d9%85%d9%88%d8%b3%d8%b3%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# استمرار عقد مرابحه مشکل شرعی ندارد، مصاحبه با محمد جواد محقّق نیا، ماهنامه تازه‌‌های اقتصاد، شماره ۱۵۰، بهمن ۱۳۹۵ش. [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1349225/%D8%AD%D8%AC%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%AD%D9%82%D9%82-%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D9% از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:شناسه ناقص]]&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۱]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67127</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67127"/>
		<updated>2026-05-04T11:43:18Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: فقه اقتصادی / نسخه 14 اردیبهشت 1405&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: فقه اقتصاد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی | نسخه: 14 اردیبهشت 1405&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* چکیده&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فقه اقتصاد&#039;&#039;&#039;، دانش استنباط احکام شرعی ناظر به فعالیت‌ها، روابط و نهادهای اقتصادی است. موضوع اصلی آن، کنش‌های اقتصادیِ فرد و جامعه (مانند تولید، توزیع، مصرف، سرمایه‌گذاری) و مباحث فقهی و نظامات مرتبط با آن‌هاست. هدف این علم، هدایت اقتصاد به سمت اهداف شریعت، از جمله تحقق عدالت، رفع فقر، جلوگیری از ظلم و مفسده اقتصادی، و ترویج رفتارهای مشروع و سازنده است. فقه اقتصاد با فقه معاملات و فقه اجتماعی پیوند دارد، اما رویکرد هنجاری و حکم‌محور آن، آن را از تحلیل‌های کلان «اقتصاد اسلامی» متمایز می‌سازد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ریشه‌های فقه اقتصاد به مباحث معاملات، ربا، زکات و خمس در فقه کلاسیک بازمی‌گردد. در دوران معاصر، با ظهور نهادهای نوین اقتصادی مانند بانکداری اسلامی، بیمه، بازار سرمایه و نیز پدیده‌هایی چون ارزهای دیجیتال، فقه اقتصاد با چالش‌ها و ضرورت‌های جدیدی روبرو شد. این تحولات، نیازمند بازنگری و استنباط احکام متناسب با شرایط اقتصادیِ جهانی‌شده و پیچیده امروز بوده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبانی فقه اقتصاد بر قواعد عام فقهی چون «لا ضرر»، «نفی عسر و حرج»، «سلطنت» و «وفای به عقد» استوار است. افزون بر این، قواعد خاص اقتصادی مانند حرمت ربا، حرمت اکل مال به باطل، منع غرر و جهالت، و همچنین توجه به عقلانیت اقتصادی، عدالت اقتصادی، فقرزدایی و رفاه عمومی، چارچوب هنجاری این دانش را شکل می‌دهند. این قواعد، به تنظیم مشروع و عادلانه انواع قراردادها و نظام‌های اقتصادی کمک می‌کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==تعریف فقه اقتصاد==&lt;br /&gt;
فقه اقتصاد شاخه‌ای از فقه اسلامی است که احکام شرعی تکلیفی همچون حرمت ربا، اسراف و قمار و نیز احکام وضعی مانند عقود، معاملات، مالکیت و ضمان را که ناظر به کنش‌ها، مناسبات و نهادهای مرتبط با فعالیت‌های اقتصادی است، استنباط و سامان‌دهی می‌کند. موضوع این دانش شامل افعال اقتصادی فردی و اجتماعی مانند تولید، توزیع، مصرف و سرمایه‌گذاری و نیز روابط قراردادی و ساختارهای مالی مرتبط با این حوزه‌هاست (عیسوی، آشنایی با فقه اقتصادی، ص ۱۱–۲۴؛ میرمعزی، آشنایی با فقه اقتصادی، ص ۲۱–۲۴؛ موسویان، مبانی مالی اسلام، ص ۱۲–۲۰؛ آقانظری، نظریه‌پردازی اقتصاد اسلامی، ص ۷۹).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تمایز «فقه اقتصاد» از «اقتصاد اسلامی» در هدف و روش آن‌هاست. اقتصاد اسلامی عمدتاً به تبیین و تحلیل پدیده‌های اقتصادی در سطح کلان با رویکرد اسلامی می‌پردازد و گزاره‌های توصیفی و تحلیلی درباره روابط اقتصادی ارائه می‌کند؛ و همین امر می‌تواند به فقیه در فهم و استنباط احکام مربوط به پدیده‌های اقتصادی کمک کند. در مقابل، فقه اقتصاد دانشی هنجاری و حکم‌محور است که با بهره‌گیری از ادله شرعی به ارائه احکام و پاسخ‌های فقهی درباره مسائل اقتصادی می‌پردازد (میرمعزی، فلسفه علم اقتصاد اسلامی، ص ۱۱۹ و ۱۳۳).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بر این اساس، مسائل و موضوعات اصلی فقه اقتصاد در حوزه‌های کلیدی فعالیت‌های اقتصادی یعنی تولید، توزیع، مصرف و سرمایه‌گذاری قرار می‌گیرد. فقه اقتصاد در تلاش است تا هم مشروعیت افعال اقتصادی را روشن سازد و هم حدود و قیود شرعی هر مرحله از چرخه اقتصادی را تبیین کند. محمود عیسوی، فقه اقتصادی را با تفکیک حوزه‌های اصلی آن به فقه مالکیت، فقه تولید، فقه مصرف، فقه کسب‌وکار، فقه بازرگانی و تجارت معرفی کرده است (عیسوی، آشنایی با فقه اقتصادی، فصل چهارم تا هشتم) و در ادامه به فقه اقتصادی دولت اسلامی و وظایف آن در زمینه توزیع ثروت و درآمد پرداخته است (عیسوی، آشنایی با فقه اقتصادی، فصل نهم و دهم).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره توانایی فقه در پاسخ‌گویی به مسائل نوپدید اقتصادی، دیدگاه‌ها متفاوت است. گروهی بر این باورند که فقه با ساختار کنونی خود همواره توانایی حل مسائل جدید را داراست؛ در حالی‌که گروهی دیگر معتقدند این توانایی نیازمند بازنگری در سازمان و بافت فقه و بهره‌گیری از عناصر پویا و اجتهادی آن است (اولیائی، «پیوند فقه و اقتصاد»، ص ۸۹–۹۲). همچنین برخی صاحب‌نظران بر ضرورت گذر از فقه اصغر ــ که رویکردی استفتایی و خردنگر دارد ــ به فقه اکبر ــ که ناظر به کلان‌نگری دینی و عرصه‌های اجتماعی است ــ و نیز نقش دولت اسلامی در این فرایند تأکید کرده‌اند (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۱۵ و ۲۳).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==تاریخچه و تطور فقه اقتصاد==&lt;br /&gt;
با مرور آثار فقهی مرتبط با مسائل اقتصادی مستحدثه، می‌توان دریافت ریشه‌های «فقه اقتصاد» در فقه کلاسیک و به‌ویژه در ابواب گسترده معاملات و ضمان‌ها نهفته است؛ از جمله مباحث کتاب‌های مکاسب و موضوعاتی مانند بیع، اجاره، شرکت، ضمان، و نیز بحث‌های تفصیلی درباره ربا و پیامدهای مالی آن. همچنین ابزارهای مالی سنتی چون زکات، خمس و صدقات، در سامان‌دهی توزیع ثروت و کاهش آسیب‌های اقتصادی، بخشی از فقه اقتصاد کلاسیک به شمار می‌آیند. نکته محوری در تاریخ فقه اقتصادی آن است که بررسی فقهی مسائل نوپدید اقتصادی، بر پایه فقه کلاسیک و با بهره‌گیری از قواعد عام و خاص آن انجام می‌شود. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با شکل‌گیری ابزارها و نهادهای نوین مالی، مانند بازار سرمایه و پدیده جهانی‌شدن اقتصاد، نیاز به بازخوانی فقهی این قواعد در مواجهه با ساختارهای جدید اهمیت بیشتری یافت. در دهه‌های اخیر، موضوعاتی همچون ارزهای دیجیتال و دارایی‌های نوین نیز به فهرست مسائل فقه اقتصادی افزوده شده‌اند. ظهور کمیته‌های فقهی در مراکز علمی و اقتصادی کشورهای مسلمان و غیرمسلمان از اواسط دهه شصت میلادی، گواه گسترش فقه اقتصادی و ضرورت اجتهاد پویا در این عرصه است (جمال‌الدین، مالیه اسلامی، ص ۲۹۸–۳۰۱).  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ایران نیز، علاوه بر شورای نگهبان که ناظر بر شرعی‌بودن قوانین است، نهادهای تخصصی فقهی در نظام بانکی و بازار سرمایه فعال‌اند: «شورای فقهی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران» از سال ۱۳۹۵ و «کمیته فقهی سازمان بورس و اوراق بهادار» از سال ۱۳۸۶ تأسیس شده‌اند. در ساختار این کمیته پنج فقیه مجتهدِ آشنا با مسائل بازار سرمایه حضور دارند. سید عباس موسویان، فقیه و اقتصاددان معاصر، از آغاز تا درگذشت خود در سال ۱۳۹۹ش، هم‌زمان عضو هر دو نهاد فقهی بود.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دوران معاصر با گسترش موضوعات جدید، آثار فقهی متعددی در پی پاسخ به مسائل بانکداری و بیمه، بازار سرمایه و ابزارهای مالی نوین برآمده‌اند. همچنین برخی از دروس فقه معاصر حوزه های علمیه به فقه اقتصادی اختصاص یافته است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مبانی و قواعد فقهی حاکم بر فقه اقتصاد==&lt;br /&gt;
===قواعد فقهی عام اقتصادی===&lt;br /&gt;
در فقه اقتصادی، استنباط احکام تکلیفی و وضعی و همچنین تطبیق نظام اقتصادی با مصادیق عینی، بر پایه احکام شرعی و قواعد فقهی انجام می‌گیرد (میرمعزی، «فقه اقتصادی و اقتصاد اسلامی»، ص ۲۲–۲۶). این دانش بخشی از ساختار خود را بر قواعد عام فقهی و اصول کلی و بخشی دیگر را بر قواعد خاص بنا می‌نهد؛ قواعدی که ریشه و کارکرد آن‌ها در فقه کلاسیک نیز وجود دارد. برخی از این قواعد، مانند «قاعده لاضرر» و «قاعده نفی عسر و حرج»، نظام معاملات و سیاست‌های اقتصادی را محدود و هدایت می‌کنند؛ در حالی‌که قواعدی همچون «قاعده سلطنت» و «قاعده وفای به عقد»، مشروعیت و چارچوب قراردادهای اقتصادی را مشخص می‌سازند.  فهرست مهم‌ترین قواعد عام فقهی که در آثار گوناگون فقه اقتصادی مورد استفاده و بررسی قرار گرفته‌اند عبارت‌اند از: قاعده لاضرر، قاعده نفی عسر و حرج، قاعده سلطنت، و قاعده وفای به عقد.(نک: عیسوی، فقه اقتصادی، ص ۹، ۲۱، ۲۷، ۴۹، ۶۵، ۷۶، ۸۳ و ۹۶؛ موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص ۹۳، ۱۰۶، ۱۲۳، ۱۳۸، ۱۴۹).  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قواعد فقهی خاص اقتصادی===&lt;br /&gt;
در کنار قواعد عام فقهی، قواعد خاص اقتصادی نقش تعیین‌کننده‌تری در استنباط احکام مسائل و معاملات اقتصادی ایفا می‌کنند. این قواعد، ابزارهای اصلی برای جلوگیری از گسترش ربا، بی‌عدالتی، و نیز رفع ابهام، خطر و فریب در معاملات محسوب می‌شوند. مهم‌ترین قواعد و احکام خاص اقتصادی که در آثار فقه اقتصادی بررسی و استفاده شده‌اند، عبارتند از: حرمت ربا، ممنوعیت قمار، حرمت اکل مال به باطل، منع غرر و جهالت، احکام مالکیت، قاعده عدالت، مصلحت عمومی (فقه و مصلحت)، و مقاصد شریعت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جایگاه حرمت ربا در فقه اقتصادی====&lt;br /&gt;
ربا، به‌عنوان یکی از احکام قطعی و ثابت اسلامی، از قواعد بنیادین فقه اقتصادی محسوب می‌شود. در عصر حاضر و با ظهور مسائل و فعالیت‌های اقتصادی نوپدید، برخی از اقتصاددانان و فقهای معاصر به بازنگری در تعریف ربا، شمول آن بر مصادیق جدید اقتصادی، و همچنین بررسی استفاده از حیله‌های ربا پرداخته‌اند. به‌عنوان نمونه، برخی نظریه‌های فقهی به تفاوت حکم ربا در قرض‌های مصرفی و تولیدی اشاره دارند، هرچند برخی دیگر این تمایزگذاری را نمی‌پذیرند (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص ۲۱۹). در همین راستا، سید عباس موسویان شش نظریه جدید را در خصوص توجیه یا رد ربا در شرایط نوین اقتصادی مطرح و نقد کرده است. ایشان معتقدند که نمی‌توان برای تمامی حیله‌های ربا حکم واحدی صادر کرد و باید میان حیله‌های مجاز و غیرمجاز تمایز قائل شد (موسویان، بازار سرمایه اسلامی (۱)، ص ۱۷۳ و ۲۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اهمیت مالکیت در فقه اقتصادی====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مالکیت یکی از مفاهیم محوری در فقه اقتصادی است. فقه شیعه، برخلاف نظام سرمایه‌داری (با مالکیت خصوصی مطلق) و کمونیسم/سوسیالیسم (با مالکیت عمومی مطلق)، مالکیت را به‌صورت سه‌گانه خصوصی، عمومی و دولتی به‌طور هم‌زمان و هم‌عرض می‌پذیرد. این رویکرد سه‌گانه، پیامدهای متفاوتی در نظریه‌های تولید، توزیع و مصرف دارد (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۲۰۶؛ صدر، اقتصادنا، ص ۳۲۱، ۳۹۲، ۴۸۸). قواعد فقهی، چه عام و چه خاص، حدود مالکیت را تعریف می‌کنند؛ مواردی مانند ممنوعیت اضرار به غیر، احتکار، اسراف و تبذیر، این محدودیت‌ها را بر مالکیت خصوصی اعمال کرده و آن را از حالت مطلق خارج و در خدمت عدالت اجتماعی قرار می‌دهند (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۲۸۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حوزه مالکیت در فقه اقتصادی شامل مسائل نوپدید و گسترده‌ای است، از جمله:&lt;br /&gt;
* امکان‌سنجی فقهی تغییر انواع مالکیت (مانند خصوصی‌سازی واحدها) (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۲۸۱).&lt;br /&gt;
* امکان‌سنجی فقهی اصلاحات ارضی (تغییر مقیاس زمین‌های بزرگ یا کوچک) (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۲۹۲).&lt;br /&gt;
* حق حاکمیت دولت برای سلب یا محدود کردن مالکیت خصوصی در جهت منافع عمومی (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۲۹۹).&lt;br /&gt;
* تبعیت فضا و عمق از مالک (مثلاً تا چه ارتفاع یا عمقی مالکیت خصوصی ادامه دارد) (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۳۰۸).&lt;br /&gt;
* تعارض مالکیت عمومی و خصوصی در منابعی مانند معادن، به‌ویژه نفت (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۳۱۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با پیشرفت علم و فناوری، مباحث مالکیت معنوی و فکری (مانند حق اختراع و تألیف) نیز وارد حوزه فقه اقتصادی شده است (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص ۲۵۹). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کاربرد قاعده عدالت در فقه اقتصادی====&lt;br /&gt;
قاعده عدالت تاریخچهٔ طولانی ندارد و بیشتر در دوران اخیر مطرح شده است؛ این قاعده به‌طور مستقل از قاعدهٔ نفی ظلم و حتی به مثابه مقصد شریعت مطرح می‌شود و به همین دلیل با مخالفت‌هایی نیز مواجه شده است. با این حال در فقه اقتصادی کارکرد و کاربرد قابل توجهی دارد. به‌عنوان نمونه در موضوعاتی مانند تورم و کاهش ارزش پول و نیز [[خلق پول]] به این قاعده استناد می‌کنند (نک: دانشنامه فقه معاصر، مدخل «قاعده عدالت» و «قاعده فقهی عدالت (کتاب)»).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* آقانظری، حسن، «روش‌شناسی فقه نظریات اقتصادی از منظر شهید صدر»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۸، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش.&lt;br /&gt;
* آقانظری، حسن، نظریه‌پردازی اقتصاد اسلامی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ـ تهران، سمت، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
* امیری طهرانی‌زاده، سید محمدرضا و عماد افروغ، «نقد روش‌شناسی اقتصاد اسلامی شهید صدر از دیدگاه واقع‌گرایی انتقادی»، روان‌شناسی علوم انسانی، ش۷۸، بهار ۱۳۹۳ش.&lt;br /&gt;
* اولیائی، اسماعیل، «پیوند فقه و اقتصاد»، اقتصاد اسلامی، ش۸، ۱۳۸۱ش. &lt;br /&gt;
* ایروانی، جواد، مبانی فقهی اقتصاد اسلامی، مشهد، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، ۱۳۹۳ ش.&lt;br /&gt;
* بهبهانی، محمد‌علی، فقه الاقتصاد، جلد اول: احکام مصادر الانتاج: فقه الطبیعة، قم، عطر عترت، چاپ اول، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* جمال الدین، فلیل، مالیه اسلامی، مترجم: مجتبی فریدونی، تهران، آوند دانش، چاپ اول، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حب الله، حیدر، بحوث فی فقه الاقتصاد الاسلامی: تقریراً لابحاث الشهید السعید السید محمد باقر الصدر، بیروت، چاپ اول، الانتشار العربی، ۲۰۱۰م.&lt;br /&gt;
* سبحانی، حسن، ابهام زدایی از اقتصاد اسلامی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ـ تهران، سمت، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صدر، سید کاظم، تعامل علم اقتصاد و مکتب اقتصاد اسلامی، دوفصلنامه پژوهش‌های اقتصادی، شماره ۵ و ۶، پاییز و زمستان ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* صدر، سید محمدباقر، اقتصادنا، کنگره صدر، چاپ اول، ۱۴۲۴ق، ۲جلد در یک جلد.&lt;br /&gt;
* عاملی، سید احمد و علی اکبر کریمی، نظام مسائل فقه الاقتصاد (جلد اول: دولت ـ مالکیت)، مشهد، حوزه علمیه خراسان، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* عمید زنجانی، عباسعلی و ابراهیم موسی‌زاده، بایسته‌های فقه سیاسی، تهران، مجد، چاپ اول، ۱۳۸۸ش.&lt;br /&gt;
* عیسوی، محمود، آشنایی با فقه اقتصادی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
* قائنی، محمد، المبسوط فق فقه المسائل المعاصرة، ج5 (مسائل المعاملات - الجزء الاول)، قم، مزکر فقهی ائمه اطهار، 1395ش.&lt;br /&gt;
* قحف، محمدمنذر، النصوص‌ الاقتصادیه من‌ القرآن و السنه، تهران، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، ۱۳۸۶ش. ۳ جلد.&lt;br /&gt;
* قحف، محمدمنذر، مقدمه ای بر اقتصاد اسلامی، مترجم: عباس عرب مازار، تهران، سازمان برنامه و بودجه، ۱۳۷۶ش.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر | میرمعزی، سید حسین، مروری بر الگوهای اقتصاد اسلامی، فصلنامه اقتصاد اسلامی، بهار ۱۳۸۵، شماره ۲۱، ص.: ۱۵۷-۱۸۸.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، «بررسی مقایسه ای درآمدهای عمومی دولت در صدر اسلام و امروز (۱)»، مترجم: موسی حسنی، مجله اقتصادی، ش۳۱و۳۲، خرداد و تیر ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، «بررسی مقایسه ای درآمدهای عمومی دولت در صدر اسلام و امروز (۲)»، مترجم: موسی حسنی، مجله اقتصادی، ش۳۳و۳۴، مرداد و شهریور  ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، «دین و اقتصاد: نظام اقتصادی اسلام و علم تحلیل اقتصاد اسلامی»، مترجم: سید حسین میرمعزی، اقتصاد اسلامی، ش۱۸، تابستان ۱۳۸۴ش.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، الاقتصاد الإسلامی دراسه تحلیلیه للفعالیه الاقتصادیه فی مجتمع یبتنی النظام الاقتصادی الإسلامی، نشر دارالقلم ، کویت، ۱۳۹۹ق (۱۹۷۹م).&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، الاقتصاد الإسلامی علماً و نظاماً، بی جا، بی نا، &lt;br /&gt;
* قحف، منذر، النصوص الاقتصادیة من القرآن و السنة (مع مقارنتها بمصادر من الشیعة الامامیة، محمدرضا مبلغی)، تهران، مجمع تقریب بین مذاهب اسلامی، چاپ اول، ۳جلد، ۱۴۲۸ق/۲۰۰۷م.&lt;br /&gt;
* محقق داماد، سید مصطفی، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، تهران: مرکز نشر علوم اسلامی، ویراست دوم، چاپ چهارم، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* محمودی گلپایگانی، سید محمد، فقه اقتصاد اسلامی، تهران، گلستان کوثر، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.&lt;br /&gt;
* مسعودی‌نیا، محمد و یعقوب علیزاده، «ابعاد اقتصادی قاعده نفی عسر و حرج در فقه اسلام»، فصلنامه مطالعات فقه اقتصادی، ش۳، پاییز ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس و حسن بهاری قراملکی ، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، انتشارات دانشگاه امام صادق(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۰ش. ۵۷۲ص.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس و محمد توحیدی، مبانی مالی اسلام، سمت و دیگران، چاپ اول، ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «دین و اقتصاد»، اقتصاد اسلامی،، ش۸، ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* میرمعزی، سید حسین، «درآمدی بر روش علم اقتصاد اسلامی»، فصلنامه اقتصاد اسلامی، ش۴۲، تابستان ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
* میرمعزی، سید حسین، «فقه اقتصادی و اقتصاد اسلامی»، اقتصاد اسلامی، ش۵۹، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* میرمعزی، سید حسین، فلسفه علم اقتصاد اسلامی، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸ش.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67092</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67092"/>
		<updated>2026-05-03T11:06:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: ساختار کلی فقه اقتصاد&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;* چکیده&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فقه اقتصاد&#039;&#039;&#039;، دانش استنباط احکام شرعی ناظر به فعالیت‌ها، روابط و نهادهای اقتصادی است. موضوع اصلی آن، کنش‌های اقتصادیِ فرد و جامعه (مانند تولید، توزیع، مصرف، سرمایه‌گذاری) و مباحث حقوقی و نظامات مرتبط با آن‌هاست. هدف این علم، هدایت اقتصاد به سمت اهداف شریعت، از جمله تحقق عدالت، رفع فقر، جلوگیری از ظلم و مفسده اقتصادی، و ترویج رفتارهای مشروع و سازنده است. فقه اقتصاد با فقه معاملات و فقه اجتماعی پیوند دارد، اما رویکرد هنجاری و حکم‌محور آن، آن را از تحلیل‌های کلانِ «اقتصاد اسلامی» متمایز می‌سازد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ریشه‌های فقه اقتصاد به مباحث معاملات، ربا، زکات و خمس در فقه کلاسیک بازمی‌گردد. در دوران معاصر، با ظهور نهادهای نوین اقتصادی مانند بانکداری اسلامی، بیمه، بازار سرمایه و نیز پدیده‌هایی چون ارزهای دیجیتال، فقه اقتصاد با چالش‌ها و ضرورت‌های جدیدی روبرو شد. این تحولات، نیازمند بازنگری و استنباط احکام متناسب با شرایط اقتصادیِ جهانی‌شده و پیچیده امروز بوده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبانی فقه اقتصاد بر قواعد عام فقهی چون «لا ضرر»، «نفی عسر و حرج»، «سلطنت» و «وفای به عقد» استوار است. افزون بر این، قواعد خاص اقتصادی مانند حرمت ربا، حرمت اکل مال به باطل، منع غرر و جهالت، و همچنین توجه به عقلانیت اقتصادی، عدالت اقتصادی، فقرزدایی و رفاه عمومی، چارچوب هنجاری این دانش را شکل می‌دهند. این قواعد، به تنظیم مشروع و عادلانه انواع قراردادها و نظام‌های اقتصادی کمک می‌کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حوزه‌های کلیدی فقه اقتصاد شامل احکام تولید، توزیع، مصرف و سرمایه‌گذاری است. در طول تاریخ فقه، فقهای برجسته و اندیشمندان معاصر، آثار مهمی در این زمینه‌ها از خود به یادگار گذاشته‌اند. این اندیشمندان با تکیه بر منابع شرعی و در مواجهه با مسائل اقتصادیِ زمان خود، جریان‌های فکری و رویکردهای متفاوتی را در فقه اقتصاد شکل داده‌اند که به غنای این حوزه افزوده‌ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==تعریف فقه اقتصاد==&lt;br /&gt;
- چیستی فقه اقتصاد، موضوع، قلمرو و غایت، نسبت آن با فقه معاملات و فقه اجتماعی  &lt;br /&gt;
- تمایز مفهومی فقه اقتصاد با اقتصاد اسلامی&lt;br /&gt;
/////فقه اقتصاد شاخه‌ای از فقه اسلامی است که احکام شرعی ناظر به کنش‌ها، مناسبات و نهادهای مرتبط با فعالیت اقتصادی را استنباط و سامان‌دهی می‌کند. موضوع آن، افعال اقتصادیِ فردی و اجتماعی مانند تولید، توزیع، مصرف و سرمایه‌گذاری، و نیز روابط قراردادی و ساختارهای مالیِ مرتبط با این حوزه‌هاست. قلمرو فقه اقتصاد از سطح معاملات و تنظیم آثار حقوقی آن‌ها فراتر رفته و به تنظیم نسبت‌های اقتصادی در سطح جامعه نیز توجه می‌کند. غایت این شاخه، تحقق اهداف شریعت در اقتصاد از مسیر عدالت، پیشگیری از ظلم و فساد اقتصادی، کاهش فقر و هدایت رفتارهای اقتصادی در چارچوب ارزش‌های دینی است. از حیث نسبت، فقه اقتصاد با فقه معاملات پیوند بنیادین دارد، اما با محوریت «نظام‌مندی و جهت‌دهی» به فعالیت اقتصادی، به فقه اجتماعی نیز نزدیک می‌شود؛ زیرا نتیجه آن صرفاً تحلیل حکم یک معامله نیست، بلکه تنظیم کارکردها و پیامدهای اقتصادی در زندگی اجتماعی است. در عین حال، تمایز آن با «اقتصاد اسلامی» در روش است: اقتصاد اسلامی معمولاً به تبیین و تحلیل کلانِ اقتصاد با رویکرد اسلامی می‌پردازد، حال آن‌که فقه اقتصاد عمدتاً دانشی هنجاری و حکم‌محور است و از ادله شرعی برای پاسخ فقهی به مسائل اقتصادی بهره می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مسائل و موضوعات اصلی فقه اقتصاد===&lt;br /&gt;
حوزه‌های کلیدی فعالیت اقتصادی: - تولید  - توزیع  - مصرف  - سرمایه‌گذاری  &lt;br /&gt;
///////////فقه اقتصاد با تمرکز بر محورهای اصلی تولید، توزیع، مصرف و سرمایه‌گذاری، می‌کوشد هم مشروعیت افعال اقتصادی را روشن کند و هم حدود و قیود شرعیِ هر مرحله از چرخه اقتصادی را تبیین سازد. در این رویکرد، تولید و تأمین بسترهای مشروع برای فعالیت اقتصادی از یک سو، و توزیع عادلانه ثروت از سوی دیگر مورد توجه است؛ سپس مصرف و شیوه بهره‌گیری از منابع، و در نهایت سرمایه‌گذاری به‌گونه‌ای بررسی می‌شود که ضمن رعایت قراردادهای شرعی، از مفاسد مالی مانند ربا، غرر و اکل مال به باطل جلوگیری گردد. بدین ترتیب فقه اقتصاد، رفتارهای اقتصادی را در هر سطح (فردی و نهادی) به معیارهای شریعت متصل می‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==تاریخچه و تطور فقه اقتصاد==&lt;br /&gt;
===ریشه‌های تاریخی در فقه کلاسیک===&lt;br /&gt;
- ابواب مکاسب، بیع، اجاره، ربا، شرکت، ضمان  &lt;br /&gt;
- ابزارهای مالی سنتی: زکات، خمس، صدقات  &lt;br /&gt;
//////////ریشه‌های فقه اقتصاد در فقه کلاسیک را می‌توان در ابواب گسترده معاملات و تضمین‌ها دنبال کرد؛ مانند کتاب‌های مکاسب و عناوین مرتبط با بیع، اجاره، شرکت، ضمان و نیز بحث‌های تفصیلی پیرامون ربا و پیامدهای مالی آن. در کنار این مباحث، ابزارهای مالی سنتی مانند زکات، خمس و صدقات نیز در جهت سامان‌دهی توزیع و کاهش آسیب‌های اقتصادی نقش داشته‌اند. با ورود مسائل جدید، تحولات فقه اقتصادی در دوران معاصر نیز شکل جدی‌تری یافت: پیدایش ابزارها و نهادهای نوین مالی، جهانی شدن اقتصاد، و سپس تأسیس بانکداری و بیمه اسلامی، ضرورت بازخوانی فقهیِ قواعد در مواجهه با ساختارهای جدید را افزایش داد. همچنین با گسترش بازار سرمایه اسلامی، توجه فقه اقتصاد به گونه‌های نوین فعالیت اقتصادی و جریان‌های مالی بیشتر شد و در ادامه، موضوعاتی مانند ارزهای دیجیتال و دارایی‌های نوین نیز به چالش‌های فقهی افزوده شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تحولات فقه اقتصاد در دوران معاصر===&lt;br /&gt;
- پیدایش مسائل اقتصادی جدید  &lt;br /&gt;
- جهانی‌شدن اقتصاد&lt;br /&gt;
- تأسیس بانکداری و بیمه اسلامی  &lt;br /&gt;
- نقش دولت و اقتصاد کلان در فقه  &lt;br /&gt;
- بازار سرمایه اسلامی  &lt;br /&gt;
- ارزهای دیجیتال و دارایی‌های نوین  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مبانی و قواعد فقهی حاکم بر فقه اقتصاد==&lt;br /&gt;
////فقه اقتصاد بر قواعد عام فقهی و اصول کلانی استوار است که کارکرد آن‌ها در تنظیم روابط اقتصادی آشکار می‌شود؛ قواعدی مانند «لا ضرر» و «نفی عسر و حرج» که هرگونه اقدام زیان‌آور یا ایجادکننده مشقت غیرمتعارف در معاملات و سیاست‌های اقتصادی را محدود می‌کند، و «سلطنت» و «وفای به عقد» که در کنار مشروعیت تصرفات و التزام طرفین، چارچوب قراردادها را معین می‌سازد. در کنار این‌ها، قواعد خاص اقتصادی نقش تعیین‌کننده‌تری دارند: حرمت ربا، حرمت اکل مال به باطل و نیز منع غرر و جهالت، از ابزارهای اصلی برای جلوگیری از بی‌عدالتی و ایجاد خطر و فریب در معاملات است. همچنین معیار عدالت اقتصادی و توجه به مقاصد شریعت، همراه با عقلانیت اقتصادی، به فقیه امکان می‌دهد تا افزون بر حکم ظاهری، پیامدهای اجتماعی و هدف‌های بنیادین شریعت را در طراحی و ارزیابی سازوکارهای مالی لحاظ کند؛ در همین چارچوب، فقرزدایی و رفاه عمومی از کارکردهای محوری نظام مالی مبتنی بر فقه اقتصاد به شمار می‌آید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قواعد عام فقهی===&lt;br /&gt;
- قاعده لاضرر  &lt;br /&gt;
- قاعده نفی عسر و حرج  &lt;br /&gt;
- قاعده سلطنت  &lt;br /&gt;
- قاعده وفای به عقد  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قواعد خاص اقتصادی===&lt;br /&gt;
- حرمت ربا  &lt;br /&gt;
- حرمت اکل مال به باطل  &lt;br /&gt;
- قاعده عدالت اقتصادی  &lt;br /&gt;
- قاعده منع غرر و جهالت  &lt;br /&gt;
- مصلحت، مقاصد شریعت و عقلانیت اقتصادی  &lt;br /&gt;
- فقرزدایی و رفاه عمومی  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار، اندیشمندان و جریان‌ها==&lt;br /&gt;
- فقهای کلاسیک و آثار شاخص&lt;br /&gt;
- اندیشمندان معاصر فقه اقتصاد  &lt;br /&gt;
///////&lt;br /&gt;
در سنت فقهی، آثار مربوط به معاملات، مکاسب و ضمان، و نیز مباحث ویژه زکات، خمس و صدقات، زمینه‌ساز شکل‌گیری اندیشه‌های اقتصاد فقهی بوده‌اند. در دوران معاصر نیز با گسترش موضوعات جدید، جریان‌های فقهی-علمی متعددی در پی پاسخ به مسائل بانکداری و بیمه، بازار سرمایه و ابزارهای مالی نوین برآمده‌اند؛ به این معنا که تولید حکم شرعی برای معاملات سنتی به طراحی چارچوب‌های نهادی و پاسخ به مسائل مستحدثه نیز توسعه یافته است. این تحول باعث شده فقه اقتصاد از یک مجموعه مباحث پراکنده به سوی نظام‌مندی بیشتر و پیوند عمیق‌تر با نیازهای واقعی جامعه و اقتصاد حرکت کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B3&amp;diff=67086</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۳</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B3&amp;diff=67086"/>
		<updated>2026-05-03T10:26:10Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: خالی سازی&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=67085</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=67085"/>
		<updated>2026-05-03T10:24:45Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: خالی سازی&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67084</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=67084"/>
		<updated>2026-05-03T10:24:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: خالی سازی&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D9%88%D9%82%D9%81_%D9%BE%D9%88%D9%84_%D8%AD%DA%A9%D9%85_%D9%81%D9%82%D9%87%DB%8C_%D9%88%D9%82%D9%81_%D9%BE%D9%88%D9%84_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&amp;diff=66935</id>
		<title>وقف پول حکم فقهی وقف پول از منظر امامیه (کتاب)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D9%88%D9%82%D9%81_%D9%BE%D9%88%D9%84_%D8%AD%DA%A9%D9%85_%D9%81%D9%82%D9%87%DB%8C_%D9%88%D9%82%D9%81_%D9%BE%D9%88%D9%84_%D8%A7%D8%B2_%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87_(%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8)&amp;diff=66935"/>
		<updated>2026-04-28T15:02:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* اهمیت پشتوانه پول در مسئله وقف */  ماهیت پول&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{نویسنده&lt;br /&gt;
|نویسنده = مهدی محمدی&lt;br /&gt;
|نویسنده۲ = &lt;br /&gt;
|نویسنده۳ = &lt;br /&gt;
|گردآوری = &lt;br /&gt;
|ویراستار۱ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۲ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۳ = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
| عنوان = وقف پول، حکم فقهی وقف پول از منظر فقه امامیه&lt;br /&gt;
| تصویر = وقف پول حکم فقهی وقف پول از منظر امامیه.jpg&lt;br /&gt;
| اندازه تصویر = &lt;br /&gt;
| توضیح_تصویر = &lt;br /&gt;
| نام‌های دیگر = &lt;br /&gt;
| نویسنده = وحید صداقت‌نیا&lt;br /&gt;
| تاریخ نگارش = &lt;br /&gt;
| موضوع =&lt;br /&gt;
| سبک = تحلیلی-استدلالی&lt;br /&gt;
| زبان = فارسی&lt;br /&gt;
| ویراستار = &lt;br /&gt;
| به تصحیح = &lt;br /&gt;
| به کوشش = &lt;br /&gt;
| تصویرگر = &lt;br /&gt;
| طراح جلد = &lt;br /&gt;
| تعداد جلد = &lt;br /&gt;
| تعداد صفحات = ۱۹۴&lt;br /&gt;
| قطع = &lt;br /&gt;
| مجموعه = &lt;br /&gt;
| ترجمه به دیگر زبان‌ها = &lt;br /&gt;
| ناشر = واژه‌پرداز اندیشه&lt;br /&gt;
| محل نشر = قم&lt;br /&gt;
| تاریخ نشر = ۱۴۰۰ش&lt;br /&gt;
| نوبت چاپ = اول&lt;br /&gt;
| شمارگان = &lt;br /&gt;
| شابک = &lt;br /&gt;
| نوع رسانه = &lt;br /&gt;
| وبسایت ناشر = &lt;br /&gt;
| نام کتاب = &amp;lt;!--  نام کتاب به زبان فارسی --&amp;gt;&lt;br /&gt;
| مترجم = &amp;lt;!-- مترجم به فارسی --&amp;gt;&lt;br /&gt;
| مشخصات نشر = &amp;lt;!-- مشخصات نشر در زبان فارسی --&amp;gt;&lt;br /&gt;
| نسخه الکترونیکی =&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;وقف پول، حکم فقهی وقف پول از منظر فقه امامیه&#039;&#039;&#039;، کتابی در حوزه فقه مالکیت، نوشته وحید صداقت‌نیا است. به باور نویسنده، آنچه در باب وقف اهمیت دارد، ماندگاری مال وقف‌شده و قابل انتفاع‌بودن آن است؛ از‌این‌رو وی وقف حقوق (مانند حقابه) را که عین خارجی نیستند، صحیح دانسته است. مؤلف پول را مالی اعتباری می‌خواند و معتقد است، با حفظ اصل پول می‌توان از منافع آن بهره برد.    &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده دلایل صحت [[وقف پول]] را قابل استناد دانسته و از اشکال‌ها پاسخ داده است. به باور او، در وقف پول، مقتضی صحت وقف (وجود منفعت برای پول و جریان شرایط عامه وقف) وجود دارد و عموماتی مانند اوفوا بالعقود بر درستی آن دلالت دارد. مهم‌ترین استدلال نویسنده بر صحت وقف پول بررسی شرایط عامه وقف است، که در مواضع مختلفی از کتاب تکرار شده است.   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== معرفی اجمالی و انتقادی ==&lt;br /&gt;
وقف پول، حکم فقهی وقف پول از منظر فقه امامیه، کتاب وحید صداقت‌نیا است که انتشارات واژه‌‌پرداز اندیشه آن را در ۱۹۴ صفحه منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این اثر با فهرست مطالب و مقدمه نویسنده آغاز، و با فهرست منابع پایان می‌یابد. مطالب اصلی کتاب در چهار فصل تنظیم شده است؛ فصل اول به کلیات وقف اختصاص دارد. در فصل دوم ادله موافقان وقف پول و در فصل سوم ادله مخالفان وقف پول بررسی می‌شود. در فصل پایانی کتاب نیز احکام و آثار مرتبط با [[وقف پول]] توضیح داده شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ساختار نامنسجم ===&lt;br /&gt;
این اثر ویرایش ادبی نشده است و صفحه‌بندی آن در مواردی اشکال دارد؛ برخی صفحات سفید مانده (برای نمونه نگاه کنید به: ص۹۸، و ۱۴۰)، یا ادامه متن ذکر نشده است (برای نمونه نگاه کنید به: ص۱۱۸). مطالب کتاب نیز در ساختار منسجمی عرضه نشده و گرفتار تکرار است. برای نمونه نویسنده شرایط عامه وقف و منفعت‌داشتن پول را در بخش‌های مختلف کتاب توضیح می‌دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اهمیت پشتوانه پول در مسئله وقف ==&lt;br /&gt;
نویسنده پس از توضیح معنای لغوی و اصطلاحی وقف (ص۲۱-۳۲)، تاریخچه وقف را در ملت‌های پیش از اسلام و بعد از آن توضیح داده است (ص۴۳-۴۶). او در ادامه شرایط چهارگانه‌‌ وقف را ذکر کرده و در فصل‌های بعد تطبیق این شرایط بر وقف پول را بررسی می‌کند. این شرایط عبارت‌اند از: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# عین‌بودن مال موقوفه؛ ازاین‌رو وقف منفعت، دین، و مال مبهم صحیح نیست.&lt;br /&gt;
# ملک‌بودن مال موقوفه؛ بنابراین مال دیگران، یا خمر و خنزیر را که به ملکیت در نمی‌آیند، نمی‌توان وقف کرد.&lt;br /&gt;
# امکان انتفاع با بقای عین؛ با توجه به این شرط وقف‌کردن اموالی مانند خوراکی‌ها که استفاده آنها به ازبین‌رفتن آنها می‌انجامد، صحیح نیست.&lt;br /&gt;
# امکان قبض مال برای موقوفٌ‌علیهم؛ از‌این‌رو، اموالی را که قبض آنها ممکن نیست، نمی‌توان وقف کرد (ص۴۷-۵۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
صداقت‌نیا پس از ذکر دیدگاه‌های مختلف درباره [[ماهیت پول]]، چنین نتیجه گرفته که پول (اسکناس) عین دارای ارزش ذاتی نیست، بلکه اعتبار و پشتوانه‌ای آن عین اهمیت دارد؛ ازاین‌رو وی معتقد است، در بحث وقف پول نیز باید وقف ارزش پول مورد بررسی قرار گیرد، نه عین آن (ص۵۷-۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== ادله موافقان صحت وقف پول ==&lt;br /&gt;
فقیهان درباره صحت وقف پول دیدگاه یکسانی ندارند؛ برخی با تمسک به ادله‌ای، وقف پول را صحیح، و برخی دیگر با استناد به ادله دیگر آن را باطل می‌دانند. به نظر نویسنده، با توجه به تغییر ماهیت پول از آنچه در گذشته وجود داشته، بررسی دلایل فقیهان در صحت یا عدم صحت وقف پول لازم است. برای این منظور، وی ابتدا ادله موافقان صحت وقف پول را بررسی می‌کند (ص۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== وجود مقتضی وقف (منافع پول) ===&lt;br /&gt;
به گفته صداقت‌نیا، وجه مشترک ادله فقیهانی که وقف پول را صحیح می‌دانند، اثبات منفعت برای پول است و ایشان برای بررسی صحت وقف پول، وجود مقتضی وقف (وجود منفعت) را بررسی کرده‌اند (ص۸۸). نویسنده برای اثبات منفعت برای پول، ابتدا عبارات فقها برای منافع درهم و دینار را ذکر کرده، سپس وجود منفعت برای پول‌های امروزین را مورد مطالعه قرار می‌دهد. او در تبیین این مسئله، شارژکردن حساب‌های بانکی با پول وقفی و نیز کسب اعتبار با پرداخت و برداشت‌های مکرر با پول وقفی را از منافع پول‌های زمان حاضر برشمرده است (ص۹۴-۹۶).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== جریان شرایط عامه وقف ====&lt;br /&gt;
صداقت‌نیا پول را مال می‌داند. او بدون آنکه مالیت اعتباری و مالیت ذاتی را از یکدیگر تفکیک کند، با این استدلال که حکومت برای پول اعتبار قرار داده و این اعتبار، از مالیت پول حکایت دارد، بر مالیت پول استدلال کرده است. او همچنین مال را امری عرفی و عقلایی معرفی نموده، معتقد است در نظر عرف، هر آنچه آثار مالیت داشته باشد (از جمله پول) مال به‌شمار می‌آید (ص۸۶-۸۷). وی در ادامه، شرایط چهارگانه مال موقوفه را بر وقف پول تطبیق کرده است: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# عین‌بودن مال موقوفه؛ نگارنده عین‌بودن مال موقوفه را به معنای اصل قابل انتفاع می‌داند. به نظر او، هدف اصلی فقیهان از بیان چنین شرطی در باب وقف، خارج‌ساختن مواردی مانند منافع و دیون است که ماندگاری ندارند. ازاین‌رو عین‌بودن مال موقوفه موضوعیت ندارد؛ چنان‌که از روایات باب وقف استفاده می‌شود که وقف‌کردن حقوقی مانند حق شرب و حقابه که عین خارجی نبوده، اما منشأ اثر‌ هستند، صحیح است. بنابراین از نظر نویسنده، وقف‌کردن پول که امری اعتباری، اما منشأ اثر است، اشکالی ندارد (ص۸۸-۹۱).&lt;br /&gt;
# امکان بقاء عین با انتفاع از منافع؛ مؤلف که شرط قبلی (عین‌بودن مال موقوفه) را به معنای اصل قابل انتفاع تفسیر کرده، تفاوت آن را با شرط دوم بیان ننموده است. او در توضیح شرط دوم قابلیت انتفاع پول را بررسی کرده، معتقد است، پول در گردش اقتصادی توان ایجاد ارزش افزوده را دارد و ارزش افزوده همان منافع پول است که به صورت تدریجی حاصل می‌شود، در حالی که اصل پول نزد بانک محفوظ است. وقف پول برای قرض‌الحسنه، منفعت دیگری است که نویسنده برای منافع پول تصویر کرده است (ص۹۱-۹۳).&lt;br /&gt;
# ملک‌بودن مال موقوفه؛ نویسنده که پول را مال دانسته، ملکیت آن را نیز بدون اشکال می‌خواند (ص۹۳).&lt;br /&gt;
# امکان قبض مال موقوفه؛ به گفته نگارنده، قبض هر مال متناسب با همان مال است و در وقف پول می‌توان اصل پول را حبس کرد و منافعش را در اختیار دیگران قرار داد (ص۹۴).&lt;br /&gt;
نویسنده در بخش دیگر، دوباره شروط وقف را از حیث سلبی (عدم انتفاع و عین‌نبودن پول) و با عنوان عدم مانع بررسی کرده است (ص۱۰۱-۱۰۹).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عمومات امضایی ===&lt;br /&gt;
نویسنده با استناد به عموماتی مانند «اوفوا بالعقود» همه معاملات جدیدی را که با اصول مخالفت نداشته باشند، مورد تأیید شارع می‌داند. به گفته صداقت‌نیا لازمه تمسک به این عمومات این است که وقف، نوعی عقد بوده، به قبول موقوف‌علیهم نیاز داشته باشد. او در ادامه دیدگاه مختلف فقیهان درباره نیازداشتن یا نیاز‌نداشتن وقف به قبول را نقل کرده است (ص۹۶-۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== ادله مخالفان صحت وقف پول ==&lt;br /&gt;
مؤلف در فصل سوم ادله منکران وقف پول را بررسی کرده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* نبودن شرایط عامه وقف؛ نویسنده بار دیگر شرایط وقف را توضیح و از اشکال مخالفان پاسخ داده است (ص۱۲۱-۱۲۶).&lt;br /&gt;
* اجماع؛ صداقت‌نیا علاوه بر مدرکی‌خواندن این اجماع، چنین ادعایی را ناصحیح می‌داند (ص۱۲۶-۱۲۷).&lt;br /&gt;
* اصل فساد در معاملات؛ منکران صحت وقف پول، با استناد به اصالة الفساد در معاملات، به مجرد شک در صحت چنین وقفی، وقف پول را باطل می‌دانند. نویسنده ضمن پذیرش این اصل، معتقد است، اصالة الفساد تنها در مواردی جاری می‌شود که دلیل و اماره وجود نداشته باشد، این در حالی است که در این مسئله دلیل وجود دارد و آن عبارت است از بنای عقلا، که اعمال دیگران را بر صحت حمل می‌کنند (ص۱۲۸-۱۳۱). &lt;br /&gt;
* مخاطرات پول؛ با ایجاد تورم پول ارزش خود را از دست می‌دهد؛ ازاین‌رو وقف پول صحیح نیست. نویسنده معتقد است، در صورتی که این اشکال صحیح باشد، نباید هیچ وقفی را صحیح دانست، چون همه اموال (مانند خانه) مستهلک شده، روزی از بین می‌روند (ص۱۳۲-۱۳۳).&lt;br /&gt;
نویسنده در بخش دیگر، برخی ادله فوق (باقی‌نماندن عین با انتفاع از منافع، و مخاطرات پول) را ذیل عنوان وجود مانع بررسی کرده است (ص۱۳۷-۱۴۸). نگارنده معتقد است، با توجه‌داشتن به این نکته که در وقف پول، مالیت پول وقف می‌شود نه عین و ظاهر آن، می‌توان وقف پول را صحیح برشمرد؛ زیرا غرض واقف از وقف پول این است که با وقف پول، کارکردهایی که پول در جامعه دارد (مانند تنظیم فعالیت‌های اقتصادی، و توسعه و رونق اقتصادی) در اختیار افراد دیگر قرار گیرد و بعد از مدتی این کارکرد به افراد دیگری منتقل گردد (ص۱۵۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== احکام و آثار وقف پول ==&lt;br /&gt;
نویسنده در فصل چهارم، درباره راهکارها برای وقف پول پیشنهاد داده بانک یا صندوقی برای وقف پول ایجاد شود (ص۱۵۸-۱۵۹). او در ادامه، برخی احکام مربوط به وقف پول را توضیح داده است که به وقف پول اختصاص ندارد؛ احکامی مانند خروج مال موقوفه از ملک واقف (ص۱۵۹-۱۶۲) و ضمان مال موقوفه در صورت اتلاف (ص۱۶۳-۱۷۲). صداقت‌نیا در بخش پایانی کتاب، آثار و فواید وقف پول را شرح داده است، آثاری مثل کاهش فقر، ایجاد اشتغال، و ایجاد عدالت اجتماعی (ص۱۷۲-۱۸۳). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقالات کتاب‌شناسی]]&lt;br /&gt;
[[رده:کتاب‌های وحید صداقت‌نیا]]&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های فاقد رده موضوعی]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B3&amp;diff=66365</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۳</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B3&amp;diff=66365"/>
		<updated>2026-04-15T18:53:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: فقه اقتصاد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی | نسخه: 2 | تاریخ:  ۹ اسفند 1404&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقه اقتصاد شاخه‌ای از فقه اسلامی است که به تحلیل و تنظیم احکام شرعی در فعالیت‌های اقتصادی مانند تولید، مصرف، تجارت و سرمایه‌گذاری می‌پردازد. فقه اقتصادی با دانش اقتصاداسلامی متمایز است اما با فقه سیاسی (دولت اسلامی) مرتبط است. در فقه معاصر، نظریه‌های جدیدی در شیوه استنباط فقه اقتصادی مطرح شده است و فقه اجتهادی شیعه، در صورت اجتهاد پویا، استفاده از عقود شرعی و قواعد عمومی و اختصاصی فقهی، و انطباق احکام ثابت، متغیر و حکومتی با تحولات سریع اجتماعی و اقتصادی جهان، توان پاسخگویی به مسائل نوظهور اقتصادی را دارد. حضور کمیته‌های فقهی از دهه شصت میلادی، نشان‌دهنده توان و گستردگی حل مسائل اقتصادی از طریق فقه اسلامی است. مالکیت و ربا، دو مسئله مهم و اصلی فقه اقتصادی در همه حوزه‌های اقتصادی از تولید تا بازاراهای مصرفی و سرمایه‌ای است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==جایگاه فقه در پاسخ به مسائل اقتصادی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقه اقتصادی و اقتصاد اسلامی، نسبت دین و اقتصاد از دیدگاه‌های مختلف بررسی شده است. موسویان بر این باور است که طراحی نظام اقتصادی باید بر دین استوار باشد؛ زیرا دین مسئولیت سعادت دنیوی و اخروی انسان را بر عهده دارد (موسویان، «دین و اقتصاد»، ص۳۷؛ قحف، النصوص الاقتصادیة، ص۳۵). در مقابل، محقق داماد اقتصاد را دانشی تجربی و متمایز از دین ـ که مجموعه‌ای از بایدهاست ـ می‌داند، اما تأکید می‌کند که دین برای تأمین سعادت بشر، اصول حقوقی و اخلاقی لازم برای تنظیم روابط اقتصادی را ارائه می‌دهد (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۱۹–۲۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقه اقتصادی دانشی میان‌رشته‌ای است که از پیوند فقه و اقتصاد شکل می‌گیرد. با وجود تمایز این دو حوزه، در رفتار اقتصادی انسان نقاط مشترکی دارند که امکان تعامل را فراهم می‌سازد (عیسوی، آشنایی با فقه اقتصادی، ص۱۱). این دانش با روش اجتهادی و بهره‌گیری از وحی، عقل و تجربه، به تبیین مکتب اقتصادی اسلام، حقوق اقتصادی و نظام اقتصادی اسلام می‌پردازد و مباحث آن در سه بخش اقتصاد تشریعی، اقتصاد تحلیلی و اقتصاد تدبیری سامان می‌یابد (همان، ص۱۶ و ۲۴).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره توانایی فقه در پاسخ‌گویی به مسائل اقتصادی نوپدید، گروهی معتقدند فقه با ساختار کنونی خود همواره قادر به حل مسائل جدید است؛ در حالی که گروهی دیگر این توانایی را مشروط به بازنگری در سازمان و بافت فقه و بهره‌گیری از عناصر پویای آن می‌دانند تا فقه بتواند به‌عنوان نظام حقوقی فعال و غالب عمل کند (اولیائی، «پیوند فقه و اقتصاد»، ص۸۹–۹۲). همچنین برای نظریه‌پردازی اقتصادی، گذر از فقه اصغر (استفتایی و خردنگر) به فقه اکبر (جامع معارف دینی و کلان‌نگر/جامعه‌محور) ضروری دانسته شده و نقش دولت اسلامی در این فرایند تأکید شده است (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۱۵ و ۲۳).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==تمایز فقه اقتصادی با دانش اقتصاد اسلامی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در آثار شهید صدر و پژوهش‌های مرتبط، میان سه مفهوم مذهب اقتصادی، نظام اقتصادی و دانش اقتصاد اسلامی تمایز نهاده شده است (میرمعزی، فقه اقتصادی و اقتصاد اسلامی، ص۱۶؛ اولیائی، «پیوند فقه و اقتصاد»، ص۷۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقه اقتصادی همان فقه اموال است و احکام رفتارها و روابط مالی را در سه عرصه تولید، توزیع و مصرف بررسی می‌کند. این حوزه شامل احکام تکلیفی مانند حرمت ربا، اسراف و قمار و نیز احکام وضعی مانند انتقال مالکیت، حق تصرف در ثمن و مبیع، تملک، تصرف و ضمان در چارچوب احکام پنج‌گانه شرعی است (میرمعزی، همان، ص۲۱–۲۴؛ موسویان، مبانی مالی اسلام، ص۱۲–۲۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نظام اقتصادی اسلام مجموعه‌ای نظام‌مند از رفتارها و روابط مطلوب اقتصادی است که در راستای اهداف اسلام سامان می‌یابد و پیوند میان دولت و مردم را تنظیم می‌کند. این نظام به ترسیم رفتار اقتصادی مطلوب، مانند طراحی بازار اسلامی، می‌پردازد (میرمعزی، همان، ص۲۲ و ۲۴؛ موسویان، همان، ص۱۲–۲۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مذهب اقتصادی به قواعد کلی و ثابت برگرفته از منابع استنباط اشاره دارد که حیات اقتصادی را با تأکید بر عدالت اجتماعی تنظیم می‌کند (صدر، اقتصادنا، ص۳۶۱ و ۴۱۷). از نظر صدر، اقتصاد اسلامی نه علم تفسیر پدیده‌های اقتصادی، بلکه مکتب اقتصادی و روش سامان‌دهی حیات اقتصادی است و بخشی از منظومه کلان اسلام به شمار می‌آید که با اصول اعتقادی، اجتماعی (مانند مالکیت خصوصی) و سیاسی (اختیارات حاکم اسلامی) پیوند دارد (صدر، همان، ص۳۳۷–۳۶۰ و ۴۱۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد انس الزرقا تفاوت اصلی فقه و علم اقتصاد اسلامی را در هدف آنها می‌داند: فقه به دنبال گزاره‌های ارزشی و کشف احکام شرعی از ادله تفصیلی است، در حالی که اقتصاد اسلامی (و اقتصاد اثباتی) به گزاره‌های توصیفی می‌پردازد، روابط میان پدیده‌های اقتصادی را کشف می‌کند، حکمت احکام را بررسی می‌نماید و به فقیه در استنباط و ترجیح یک رأی کمک می‌کند. این دو حوزه در تدوین سیاست‌ها و احکام مصلحتی مبتنی بر مصالح مرسله وظیفه مشترک دارند (میرمعزی، فلسفه علم اقتصاد اسلامی، ص۱۱۹ و ۱۳۳). الزرقا همچنین نقد می‌کند که صدر اقتصاد اسلامی را به جامعه اسلامی محدود کرده، در حالی که این علم باید واقع اقتصادی جوامع اسلامی و غیراسلامی را نیز تفسیر کند (همان، ص۱۳۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==رابطه فقه اقتصادی با فقه سیاسی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رابطه فقه اقتصادی و فقه سیاسی بر نقش دولت اسلامی در اجرای احکام و سامان‌دهی اقتصاد استوار است. حکومت اسلامی شرط اجرای بسیاری از احکام شرعی دانسته می‌شود و مشروعیت آن از سوی خداوند اعطا می‌گردد؛ ازاین‌رو دولت اسلامی افزون بر نظارت، حق دخالت مستقیم در امور اقتصادی را نیز دارد (عیسوی، آشنایی با فقه اقتصادی، ص۳۰۵–۳۱۰). فهم اقتصاد اسلامی تنها در بستر نظام سیاسی اسلام ممکن است و مدیریت سیاسی (ولی فقیه) بر مدیریت اقتصادی تقدم و شمول دارد (عمید زنجانی، فقه سیاسی، ج۴: اقتصاد سیاسی، ص۱۳–۱۴؛ عمید زنجانی، بایسته‌های فقه سیاسی، ص۲۶۱-۳۱۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
آقانظری بر این باور است که علم اقتصاد متغیرهای مستقل و تابع را در قالب گزاره‌های تجربه‌پذیر ارائه می‌کند و فقه اقتصادی باید این متغیرها را با آموزه‌های اسلامی هماهنگ سازد تا جایگاه منطقی گزاره‌های اقتصادی در دین روشن شود. این تعامل نیازمند آشنایی عالم دین با علم اقتصاد و برخورداری از قدرت استنباط و اجتهاد ویژه است (آقا نظری، نظریه‌پردازی اقتصاد اسلامی، ص۷۹).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شهید صدر نیز نقد می‌کند که فقه سنتی ـ مانند مکاسب شیخ انصاری ـ به دلیل نگاه جزئی و جزیره‌ای، حتی با سال‌ها تحقیق، توان استخراج نظریه اقتصادی ندارد. از نظر او پاسخ‌گویی فقه به اقتصاد امروز مستلزم گذار به فقه جامعه‌محور، نظریه‌پردازی و نگاه کلان و از بالا به مجموعه مسائل است (حب‌الله، بحوث فی فقه الاقتصاد الاسلامی، ص۱۴).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==گستره فقه اقتصادی و کمیته‌های فقهی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کمیته‌های فقهی (هیئت‌ها یا شوراهای شرعی) از ارکان مهم فقه اقتصادی‌ معاصرند و وظیفه تطبیق فعالیت‌های مالی و بیمه‌ای با احکام شریعت را بر عهده دارند. فلیل جمال‌الدین، پژوهشگر اهل‌سنت، در سال ۲۰۱۲ سه دوره برای تحول نقش این کمیته‌ها در صنعت مالی اسلامی ترسیم کرده است (جمال‌الدین، مالیه اسلامی، ص۲۹۸–۳۰۱):&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- دوره اول (اواسط دهه ۱۹۶۰): تمرکز بر فاصله‌گیری از بانکداری مبتنی بر بهره. بانک‌های اسلامی در کشورهایی مانند مصر، اردن، سودان و کویت (به‌ویژه در دهه ۱۹۸۰) شکل گرفتند. کمیته‌های فقهی برای نخستین‌بار تأسیس شدند و برای فقها نقش آموزشی در شناخت صنعت مالی داخلی و بین‌المللی داشتند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- دوره دوم (دهه ۱۹۸۰): تمرکز بر ایجاد راه‌های شرعی برای کسب درآمد از سپرده‌ها و سرمایه‌گذاری‌ها. بانکداری اسلامی رشد چشمگیری یافت و کمیته‌های فقهی ابزارهای بازار سرمایه اسلامی مانند صکوک را توسعه دادند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- دوره سوم (از دهه ۱۹۹۰ تاکنون): تنوع گسترده محصولات و قراردادهای مکمل در بازارهای متعارف. استانداردهای حاکمیتی تقویت شد؛ از جمله تأسیس سازمان حسابداری و حسابرسی مؤسسات مالی اسلامی (AAOIFI) در سال ۱۹۹۱.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جمال‌الدین همچنین به شوراهای فقهی در مالزی، بحرین، کویت، اندونزی و عربستان سعودی اشاره می‌کند (جمال‌الدین، مالیه اسلامی، ص۳۱۱؛ نک: موسویان، طرح تحول نظام بانکی، ص۷۲۴). افزون بر کمیته‌های وابسته به نهادهای مالی، کمیته‌های فقهی مستقل نیز شکل گرفته‌اند؛ مانند کمیته فقهی آمریکای شمالی (North American Fiqh Council) که در سال ۱۹۸۶ به‌عنوان سازمانی غیرانتفاعی تأسیس شد و بسیاری از صندوق‌های سرمایه‌گذاری برای تطبیق فعالیت‌های خود با شریعت از دستورالعمل‌های آن بهره می‌برند (جمال‌الدین، مالیه اسلامی، ص۱۹۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ساختار کمیته‌های فقهی در ایران===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ایران، علاوه بر شورای نگهبان که نظارت کلان بر شرعی‌بودن قوانین دارد، ساختارهای تخصصی فقهی در صنعت بانکداری و بازار سرمایه فعال‌اند:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- شورای فقهی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران: این شورا بر اساس مصوبه مجلس در سال ۱۳۹۵ و با دستور رهبر انقلاب تشکیل شد و رکن اصلی اجرای عملیات بانکی بدون ربا و تطبیق نظام بانکی با احکام شرعی است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- کمیته تخصصی فقهی سازمان بورس و اوراق بهادار: این کمیته در سال ۱۳۸۶ تشکیل شد و ساختار آن شامل پنج فقیه مجتهدِ متجزی آشنا با مسائل بازار سرمایه، یک متخصص مالی، یک حقوقدان و یک اقتصاددان آشنا با بازار سرمایه است. سید عباس موسویان (درگذشته ۱۳۹۹ش) از سال ۱۳۸۶ تا زمان درگذشت عضو این کمیته بود و هم‌زمان در شورای فقهی بانک مرکزی نیز عضویت داشت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==فقه اقتصادی و ابعاد مالکیت==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مالکیت یکی از مباحث کلیدی در فقه اقتصادی است و در مکتب و نظام اقتصادی اسلام، تعادلی میان حقوق فرد و مصالح جامعه برقرار می‌سازد. در فقه شیعه، مالکیت به‌صورت سه‌گانه خصوصی، عمومی و دولتی با اصالت هم‌زمان و هم‌عرض پذیرفته شده است؛ ویژگی‌ای که اسلام را از سرمایه‌داری (با تأکید بر مالکیت خصوصی مطلق) و کمونیسم/سوسیالیسم (با تأکید بر مالکیت اشتراکی یا عمومی مطلق) متمایز می‌کند و پیامدهای متفاوتی در نظریه‌های تولید، توزیع و مصرف دارد (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۲۰۶). شهید صدر نیز این ساختار را «مالکیت مختلط» می‌نامد که در آن مالکیت خصوصی، عمومی و دولتی هم‌زمان به رسمیت شناخته می‌شود (صدر، اقتصادنا، ص۳۲۱، ۳۹۲، ۴۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حدود و قیود مالکیت در فقه اقتصادی بر پایه ممنوعیت اضرار به غیر، احتکار، اسراف و تبذیر تعریف می‌شود و این محدودیت‌ها مالکیت خصوصی را از حالت مطلق خارج کرده و آن را در خدمت عدالت اجتماعی قرار می‌دهد. اسباب مشروع تملک شامل احیا، تجارت، ارث، هبه و دیگر راه‌های معتبر است.(عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۲۸۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در حوزه مالکیت، مسائل فقهی نو و گسترده‌ای مطرح است؛ از جمله: امکان‌پذیری فقهی تبدیل نوع مالکیت مانند خصوصی‌سازی واحدهای اقتصادی (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۲۸۱)؛ امکان‌پذیری فقهی اصلاحات ارضی و تبدیل زمین‌های بزرگ به کوچک یا بالعکس (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۲۹۲)؛ سلب یا تحدید مالکیت خصوصی توسط دولت به‌سبب منافع عمومی (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۲۹۹)؛ بحث تبعیت فضا و قرار (عمق) از نام مالک خصوصی (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۳۰۸)؛ تعارض مالکیت عمومی و خصوصی در معادن به‌ویژه نفت (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۳۱۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با گسترش تولید علم و فناوری، موضوع مالکیت معنوی و فکری مانند حق اختراع، تألیف و چاپ نیز وارد مباحث فقهی شده و مورد بررسی قرار گرفته است (عاملی، نظام مسائل فقه الاقتصاد، ص۲۵۹). برخی فقیهان مالکیت را بر اساس منابع طبیعی (فقه الثروت الطبیعة) دسته‌بندی کرده‌اند؛ شامل مالکیت زمین‌ها، معادن، آب‌ها، انرژی‌های الکترونیکی و هسته‌ای، موجودات هوا و فضا (پرندگان، اکسیژن، اصوات)، موجودات دریایی (آبزیان، مروارید، مرجان) و موجودات روی زمین مانند حیوانات، گیاهان و میوه‌ها (بهبهانی، فقه الاقتصاد، ص۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==روش استنباط فقهی در اقتصاد اسلامی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===روش فقهی شهید صدر در فقه اقتصادی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شهید صدر در «اقتصادنا» روش خود را «کشف» نظام اقتصادی اسلام می‌نامد، در برابر نظام‌های سرمایه‌داری و سوسیالیستی که اقتصاد را «تکوین» علمی می‌دانند (صدر، اقتصادنا، ص۴۳۱). او معتقد است که با «ترکیب» احکام جزئی می‌توان به نظریه‌های کلان اقتصادی دست یافت و فقه اقتصادی باید از این طریق نظام اقتصادی اسلام را استخراج کند (صدر، اقتصادنا، ص۴۳۸). صدر نقش مفاهیم اقتصادی مانند مالکیت و تجارت را در اجتهاد برجسته می‌کند و تأکید دارد که این مفاهیم باید در تحلیل نصوص تشریعی مورد توجه قرار گیرند (صدر، اقتصادنا، ص۴۳۹–۴۴۳). او احکام و مفاهیم اقتصادی را روبنا و اصول و نظریات اقتصادی اسلام را زیربنا می‌داند. برخی منتقدان، روش او را متهم به قیاس و استحسان کرده‌اند (آقا نظری، «روش‌شناسی فقه نظریات اقتصادی…»، ص۵). و برخی به ابهام مرز اختیارات دولت اشاره کرده‌اند. (امیری طهرانی‌زاده، «نقد روش‌شناسی اقتصاد اسلامی شهید صدر از دیدگاه واقع‌گرایی انتقادی»، روان‌شناسی علوم انسانی، ص۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از نوآوری‌های صدر، نظریه «منطقه‌الفراغ» است؛ حوزه‌هایی که شریعت حکم ثابت ندارد و امکان قانون‌گذاری برای پاسخ به نیازهای متغیر جامعه فراهم است (صدر، اقتصادنا، صدر، ص۴۴۳). این نظریه در حوزه دولت اسلامی نیز به دولت اجازه می‌دهد با ابزارهای مالی مانند زکات و مالیات، هدایت و تنظیم روابط اقتصادی را بر عهده گیرد (صدر، اقتصادنا، ص۷۹۹–۸۰۶). این نظریه محل مناقشه است؛ برخی مانند ابوالقاسم علیدوست آن را رد کرده‌اند (علیدوست، فقه و مصلحت، ص۲۱۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مراحل مکمل در فقه  اقتصاد اسلامی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
میرمعزی برای کشف علمی ماهیت اقتصاد اسلامی دو مرحله اساسی بیان می‌کند: نخست، جمع‌آوری و طبقه‌بندی نصوص چهارگانه اقتصادی شامل نصوص اعتقادی، اخلاقی، حقوقی و علمی/علّی با رعایت انسجام و ارتباط منطقی آنها (میرمعزی، فلسفه علم اقتصاد اسلامی، ص۳۷–۴۵). دوم، تحلیل عقلی این نصوص برای دستیابی به مذهب و نظام اقتصادی اسلام و اثبات وجود اقتصاد توسعه‌ای اسلامی (میرمعزی، فلسفه علم اقتصاد اسلامی، ص۴۵–۵۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===روش مخالف صدر برای استنباط فقه اقتصادی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقیهان برخلاف روش صدر، پنج ضابطه برای استنباط فقه اقتصادی مطرح کرده‌اند: ۱. اخذ نصوص بدون تغییر بر اساس واقعیت اجتماعی؛ ۲. تقدم نصوص بر تفکرات غیر اسلامی و ترجیح دلیل نقلی بر عقلی در تعارض؛ ۳. حفظ شرایط و فضای صدور ادله؛ ۴. بررسی امتداد مسئله تا عصر معصوم برای حجیت تقریر؛ ۵. پرهیز از دخالت تفکر شخصی در استنباطِ مانند جانبداری نسبت به فقه فردی یا اجتماعی که می‌تواند نتایج متفاوتی ایجاد کند (بهبهانی،  فقه الاقتصاد، ج۱، ص۵۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قواعد عام و خاص فقهی در اقتصاد===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در فقه اقتصادی، استنباط احکام تکلیفی و وضعی و تطبیق نظام اقتصادی بر مصادیق خارجی با بهره‌گیری از احکام شرعی و قواعد فقهی انجام می‌شود (میرمعزی، «فقه اقتصادی و اقتصاد اسلامی»، ص۲۲–۲۶). قواعد عام شامل لاضرر و لاضرار (عیسوی، فقه اقتصادی، ص۴۹)، نفی عسر و حرج (عیسوی، فقه اقتصادی، ص۹؛ مسعودی‌نیا، «ابعاد اقتصادی قاعده نفی عسر و حرج در فقه اسلام»، ص۲۱) و نفی سبیل (عیسوی، فقه اقتصادی، ص۶۵) است. قواعد خاص نیز شامل سلطنت و حق تصرف مشروع (عیسوی، فقه اقتصادی، ص۷۶)، قمار و اکل مال به باطل(محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۷)، اتلاف و ضمان ناشی از تلف مال (فقه اقتصادی، عیسوی، ص۸۳) و حرمت مطلق ربا در همه اشکال آن است (عیسوی، فقه اقتصادی، ص۹۶–۹۹).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عباس موسویان، درباره کاربرد قواعد معاملات در بازار پول و سرمایه بحث کرده و به نظر او هر قراردادی که با قواعد و ضوابط کلی معاملات تعارض نداشته باشد صحیح است (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۹۳). او قواعدی مانند ممنوعیت اکل مال به باطل و بطلان برخی ابزارهای مدرن مانند مشتقات مبتنی بر شاخص یا نرخ بهره (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۱۰۶–۱۰۷)، نفی ضرر و ضمان ناشی از معاملات زیان‌بار (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۱۲۳), نفی غرر و بطلان معاملات مبهم (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۱۳۸)، ممنوعیت قمار در قراردادهایی مانند آتی و اختیار معامله روی شاخص‌ها (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۱۴۹) و حرمت ربا را به‌عنوان مهم‌ترین مرز اقتصاد اسلامی در این بازارها برمی‌شمارد. (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۱۴۹–۱۵۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احکام ثابت و حکومتی در فقه اقتصادی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از جنبه‌های فقه اقتصاد و نظریه‌پردازی در اقتصاد اسلامی، استفاده از احکام ثابت و حکومتی است. بر اساس احکام ثابت، باید و نبایدها و خطوط کلی اقتصادی جامعه (مکتب اقتصادی اسلام) ترسیم می‌شود و سپس بر اساس مدل التزامی مشترک آنها، سلسله احکام اقتصادی استخراج و استنباط می شود؛ مثل نبود نرخ بهره در اقتصاد اسلامی ولی تابعیت ارزش افزوده در فقه از صاحب ماده و منبع (مثل بذر یا سرمایه نقدی). (آقا نظری، نظریه پردازی در اقتصاد اسلامی، ص۱۴۱تا ۱۴۴) احکام حکومتی نیز در موضوعات جدید و پیچیده که شارع آنها را به صورت قضیه حقیقیه تبیین نکرده است، به عنوان عناصر متغیر، مبنای توسعه ظرفیت فقه در استنباط و اجتهاد می‌شوند. بر همین اساس، مسائل پیچیده اقتصادی مثل واردات و صادرات، نشر اسکناس، اعتبارات بانکی، نرخ‌های مالیات و ارز و قلمرو یارانه‌ها، بر اساس اختیارات حاکمیت اسلامی تعیین می‌شود. البته در احکام حکومتی و حتی احکام ثابت، مصلحت سنجی وجود دارد و در قالب اولویت ها و تزاحم ها و اهم و مهم،و کارشناسی ها حل می شود.(آقا نظری، نظریه پردازی در اقتصاد اسلامی، ص۱۴۵تا ۱۵۸)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عقود و قراردادهای اقتصادی در فقه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عباس موسویان، در کتاب « بازار سرمایه اسلامی (۱)» با استناد به اصل صحت و دلایل آن نتیجه می‌گیرد که همه معاملات عقلایی در هر زمان صحیح‌اند مگر اینکه نهی خاص یا عام وجود داشته باشد (موسویان، بازار سرمایه اسلامی (۱)، ص۶۳–۹۲؛ نک: قائنی، المبسوط فق فقه المسائل المعاصرة: مسائل المعاملات، ص۷). او نشان می‌دهد که ماده ده قانون مدنی ایران نیز همین اصل را پذیرفته است. (موسویان، بازار سرمایه اسلامی (۱)، ص۹۲). او امکان طراحی ابزارهای مالی اسلامی را بررسی کرده و انواع اوراق اسلامی مانند قرض‌الحسنه، وقف، مرابحه، سلف، اجاره، جعاله، منفعت، استصناع، مشارکت، مضاربه، مزارعه و مساقات را همراه با تحلیل فقهی آنها توضیح می‌دهد (موسویان، بازار سرمایه اسلامی (۱)، ص۵۲۹). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی در کتاب «مبانی فقهی بازار پول و سرمایه» عقود و و قراردادهای اسلامی را در بازار پول و سرمایه، در چهار دسته ارائه کرده ‌است: ۱. قراردادهای غیرانتفاعی مانند قرض، ودیعه، وقف، صدقه و هبه (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۲۴۴)؛ ۲. قراردادهای انتفاعی مبادله‌ای مانند بیع، اجاره، جعاله، استصناع، صلح، دین، سفته، بیمه و سرقفلی (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۲۷۳)؛ ۳. قراردادهای انتفاعی مشارکتی مانند شرکت، مضاربه، مزارعه و مساقات (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۳۸۶)؛ ۴. قراردادهای معین یا مکمل مانند ضمان، حواله، کفالت و رهن (موسویان، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، ص۴۱۶).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بازنگری در تعریف فقهی ربا و احکام آن===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ربا یکی از احکام ثابت اسلامی و از قواعد فقهی مهم اقتصادی است. در مواجهه با مسائل نوپدید اقتصادی، از سوی فقهای معاصر، در تعریف ربا و شمول آن در فعالیت‌های اقتصادی و استفاده از حیله‌های ربا بازنگری صورت گرفته است. از جمله، سید مصطفی محقق داماد، در کتاب «تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی» پس از شرح مفهوم ربا و ادله حرمت آن، به برخی نظریه‌های فقهی درباره تفاوت حکم ربا در قرض مصرفی یا تولیدی اشاره می‌کند. به نظر وی، در متون فقهی، «ربا» در لغت و شرع با «ربح» متفاوت است؛ به‌طوری که ربح همیشه مشمول حکم ربا نیست (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۱۹). برخی فقها، علت و ملاک حرمت ربا را ظلم دانسته‌اند اما چنین یقینی وجود ندارد؛ زیرا معاملات زیادی ظالمانه‌اند، اما ربا محسوب نمی‌شوند (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۱۹). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عباس موسویان در کتاب «» شش نظریه جدید درباره توجیه ربا را طرح و نقد می‌کند و معتقد است برای همه حیله‌های ربا نمی‌توان حکم واحدی قائل شد و می‌توان میان حیله‌های مجاز و غیرمجاز تفکیک کرد.(موسویان، بازار سرماه اسلامی (۱)، ص۱۷۳ و ۲۰۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفاوت حکم قرض ربوی تولیدی و سرمایه‌گذاری===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محقق داماد، در سال‌های اخیر با نفوذ نظام سرمایه‌داری، برخی کوشیده‌اند برخی صورت‌های قرض ربوی را توجیه کنند. برخی از علمای اهل سنت بهره قرض‌های سرمایه‌گذاری را مشمول ربا نمی‌دانند و این دیدگاه در میان برخی فقهای شیعه نیز مطرح شده است (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۵۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی چهار دلیل موافقان این نظریه را برشمرده است: ۱. در قرآن، ربا در برابر صدقه است. ۲. اسلام، ربا جاهلی را تحریم کرده است؛ زیرا در آن دوران، قرض‌های سرمایه‌گذاری رواج نداشتند. ۳. به دلیل نهی از ربا در قرآن همراه با امر به صدقه و مهلت دادن به بدهکار، حکم تحریم ربا بیشتر به قرض‌های مصرفی مربوط می‌شود. ۴. ملاک تحریم ربا، ظلم و سوءاستفاده از نیازمندان است که در قرض‌های سرمایه‌گذاری چنین نیست. (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۵۰-۲۵۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محقق داماد در نقد این نظریه این پرسش را مطرح می‌کند که آیا ظلمی که در قرآن درباره ربا آمده است («فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوٰالِكُمْ لاٰ تَظْلِمُونَ وَ لاٰ تُظْلَمُونَ»، سوره بقره، آیه ۲۷۹)، علت حرمت ربا است یا حکمت آن؟ در پاسخ، اگر ظلم علت باشد، حکم ربا قابل توسعه و تضییق است، اما اگر حکمت باشد، چنین نیست. بنابراین در صورتی که ظلم را علت بدانیم، حلیّت ربای تولیدی قابل توجیه است؛ اما اگر ظلم را حکمت بدانیم، محدود شدن حکم با اشکالاتی روبه‌رو خواهد شد و در فرض وجود تردید میان این دو، اصل عملی برائت اقتضا دارد که در توسعه حکم حرمت، اصل بر عدم حرمت باشد. (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۵۱) به نظر وی، برخلاف دیدگاه مشهور، ربای معاملی محدود به مکیل و موزون نیست؛ زیرا ممکن است در معدودات نیز مصداق معامله ظالمانه وجود داشته باشد. (محقق داماد، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، ص۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آقانظری، حسن، «روش‌شناسی فقه نظریات اقتصادی از منظر شهید صدر»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۸، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش.&lt;br /&gt;
* آقانظری، حسن، نظریه‌پردازی اقتصاد اسلامی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ـ تهران، سمت، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
* امیری طهرانی‌زاده، سید محمدرضا و عماد افروغ، «نقد روش‌شناسی اقتصاد اسلامی شهید صدر از دیدگاه واقع‌گرایی انتقادی»، روان‌شناسی علوم انسانی، ش۷۸، بهار ۱۳۹۳ش.&lt;br /&gt;
* اولیائی، اسماعیل، «پیوند فقه و اقتصاد»، اقتصاد اسلامی، ش۸، ۱۳۸۱ش. &lt;br /&gt;
* ایروانی، جواد، مبانی فقهی اقتصاد اسلامی، مشهد، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، ۱۳۹۳ ش.&lt;br /&gt;
* بهبهانی، محمد‌علی، فقه الاقتصاد، جلد اول: احکام مصادر الانتاج: فقه الطبیعة، قم، عطر عترت، چاپ اول، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* جمال الدین، فلیل، مالیه اسلامی، مترجم: مجتبی فریدونی، تهران، آوند دانش، چاپ اول، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حب الله، حیدر، بحوث فی فقه الاقتصاد الاسلامی: تقریراً لابحاث الشهید السعید السید محمد باقر الصدر، بیروت، چاپ اول، الانتشار العربی، ۲۰۱۰م.&lt;br /&gt;
* سبحانی، حسن، ابهام زدایی از اقتصاد اسلامی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ـ تهران، سمت، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صدر، سید کاظم، تعامل علم اقتصاد و مکتب اقتصاد اسلامی، دوفصلنامه پژوهش‌های اقتصادی، شماره ۵ و ۶، پاییز و زمستان ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* صدر، سید محمدباقر، اقتصادنا، کنگره صدر، چاپ اول، ۱۴۲۴ق، ۲جلد در یک جلد.&lt;br /&gt;
* عاملی، سید احمد و علی اکبر کریمی، نظام مسائل فقه الاقتصاد (جلد اول: دولت ـ مالکیت)، مشهد، حوزه علمیه خراسان، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* عمید زنجانی، عباسعلی و ابراهیم موسی‌زاده، بایسته‌های فقه سیاسی، تهران، مجد، چاپ اول، ۱۳۸۸ش.&lt;br /&gt;
* عیسوی، محمود، آشنایی با فقه اقتصادی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
* قائنی، محمد، المبسوط فق فقه المسائل المعاصرة، ج5 (مسائل المعاملات - الجزء الاول)، قم، مزکر فقهی ائمه اطهار، 1395ش.&lt;br /&gt;
* قحف، محمدمنذر، النصوص‌ الاقتصادیه من‌ القرآن و السنه، تهران، مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، ۱۳۸۶ش. ۳ جلد.&lt;br /&gt;
* قحف، محمدمنذر، مقدمه ای بر اقتصاد اسلامی، مترجم: عباس عرب مازار، تهران، سازمان برنامه و بودجه، ۱۳۷۶ش.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر | میرمعزی، سید حسین، مروری بر الگوهای اقتصاد اسلامی، فصلنامه اقتصاد اسلامی، بهار ۱۳۸۵، شماره ۲۱، ص.: ۱۵۷-۱۸۸.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، «بررسی مقایسه ای درآمدهای عمومی دولت در صدر اسلام و امروز (۱)»، مترجم: موسی حسنی، مجله اقتصادی، ش۳۱و۳۲، خرداد و تیر ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، «بررسی مقایسه ای درآمدهای عمومی دولت در صدر اسلام و امروز (۲)»، مترجم: موسی حسنی، مجله اقتصادی، ش۳۳و۳۴، مرداد و شهریور  ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، «دین و اقتصاد: نظام اقتصادی اسلام و علم تحلیل اقتصاد اسلامی»، مترجم: سید حسین میرمعزی، اقتصاد اسلامی، ش۱۸، تابستان ۱۳۸۴ش.&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، الاقتصاد الإسلامی دراسه تحلیلیه للفعالیه الاقتصادیه فی مجتمع یبتنی النظام الاقتصادی الإسلامی، نشر دارالقلم ، کویت، ۱۳۹۹ق (۱۹۷۹م).&lt;br /&gt;
* قحف، منذر، الاقتصاد الإسلامی علماً و نظاماً، بی جا، بی نا، &lt;br /&gt;
* قحف، منذر، النصوص الاقتصادیة من القرآن و السنة (مع مقارنتها بمصادر من الشیعة الامامیة، محمدرضا مبلغی)، تهران، مجمع تقریب بین مذاهب اسلامی، چاپ اول، ۳جلد، ۱۴۲۸ق/۲۰۰۷م.&lt;br /&gt;
* محقق داماد، سید مصطفی، تحصیل نامشروع مال در حقوق اسلامی، تهران: مرکز نشر علوم اسلامی، ویراست دوم، چاپ چهارم، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* محمودی گلپایگانی، سید محمد، فقه اقتصاد اسلامی، تهران، گلستان کوثر، چاپ اول، ۱۳۷۹ش.&lt;br /&gt;
* مسعودی‌نیا، محمد و یعقوب علیزاده، «ابعاد اقتصادی قاعده نفی عسر و حرج در فقه اسلام»، فصلنامه مطالعات فقه اقتصادی، ش۳، پاییز ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس و حسن بهاری قراملکی ، مبانی فقهی بازار پول و سرمایه، انتشارات دانشگاه امام صادق(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۰ش. ۵۷۲ص.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس و محمد توحیدی، مبانی مالی اسلام، سمت و دیگران، چاپ اول، ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، «دین و اقتصاد»، اقتصاد اسلامی،، ش۸، ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* موسویان، سید عباس، طرح تحول نظام بانکی؛ اصلاح قانون و الگوی عملیاتی بانکداری بدون ربا، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ویراست دوم، ۱۳۹۰ش.&lt;br /&gt;
* میرمعزی، سید حسین، «درآمدی بر روش علم اقتصاد اسلامی»، فصلنامه اقتصاد اسلامی، ش۴۲، تابستان ۱۳۹۰.&lt;br /&gt;
* میرمعزی، سید حسین، «فقه اقتصادی و اقتصاد اسلامی»، اقتصاد اسلامی، ش۵۹، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* میرمعزی، سید حسین، فلسفه علم اقتصاد اسلامی، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66335</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66335"/>
		<updated>2026-04-13T04:19:14Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: خلق پول - نسخه ۱ / ۲۴ فروردین ۱۴۰۴&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: خلق پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی | نسخه: ۱ | تاریخ: ۲۴ فروردین ۱۴۰۴&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خلق پول در اقتصاد از دو مسیر بانک مرکزی و بانک‌های تجاری انجام می‌شود. بانک مرکزی با چاپ اسکناس، اعطای اعتبار و عملیات بازار باز (خرید و فروش اوراق بهادار)، پایه پولی را افزایش می‌دهد. بانک‌های تجاری نیز هنگام اعطای وام با ایجاد سپرده، پول جدید را به‌صورت عددی خلق می‌کنند و بازپرداخت تسهیلات باعث محو آن می‌شود. منشأ اصلی رشد نقدینگی در نظریه پول درون‌زا، تقاضای وام و فعالیت‌های واقعی اقتصاد است و بانک مرکزی معمولاً پس از خلق پول توسط بانک‌ها ذخایر لازم را تأمین می‌کند. خلق پول به‌خودی‌خود مفید است و رشد و سرمایه‌گذاری را تسهیل می‌کند؛ اما اگر سرعت آن بیش از رشد واقعی اقتصاد باشد، تورم و پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی زیانباری ایجاد می‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مسئله‌ «خلق پول بد و خوب» از منظرهای مختلف فقهی بررسی و درباره‌ آن حکم موافق یا مخالف صادر شده است:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۱. خلق پول؛ مصداق اکل مال به باطل: استدلال به عدم رضایت صاحبان حساب و دارندگان پول پیشین نسبت به خلق پول، تصاحب دسترنج مردم بدون پرداخت هزینه یا عوض، همزمانی مالکیت اشخاص متعدد بر یک واحد پولی، تصرف و تملک بانک بدون سبب شرعی. ادله مقابل، عدم تطبیق ماهیت اقتصادی خلق پول با اکل به باطل در صورت رعایت قواعد و عقود شرعی و مدیریت درست آن در راستای تولید کالا و خدمات، و عدم وجود اجماع عرف متخصص و متشرع نسبت به بطلان خلق پول به دلیل آثار مثبت اقتصادی، باطل نمی‌داند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲. تطبیق قاعده لاضرر بر خلق پول: استدلال به افزایش نقدینگی بدون پشتوانه تولید واقعی، کاهش ارزش پول و تورم‌زا بودن خلق پول. در مقابل، استناد به کلی، قهری و قطعی و غیر قابل جبران نبودن اثر تورمی خلق پول بانکی مگر در شرایط خاص به شکل قضیه موجبه شرطیه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۳. ماهیت دین بودن خلق پول و وجود اشکالات فقهی و در مقابل، عینی بودن پول بانکی (حداقل در سطح خرد نه کلان) یا نوعی پول خصوصی و دین نبودن از نگاه عرفی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۴. درآمد غصبی بانک‌ها از خلق پول: تعدی به مالکیت خصوصی و کسب درآمد غصبی و در مقابل، اعتماد مردم به پول دولتی و دخالت غیر عدوانی دولت در خلق پول.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۵. ربوی بودن خلق پول بانکی: به دلیل کسب ثروت از هیچ و رد آن به دلیل عدم تطبیق با هیچ‌کدام از ربای قرضی، معاملی و تمدید قرض، و نیز هزینه‌بر بودن خلق پول.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۶. نقض عدالت و ایجاد اختلال در نظام اجتماعی و اقتصادی: بی‌عدالتی در جامع با افزایش ریسک سرمایه‌گذاری، رشد سفته‌بازی در برخی بازارها مثل طلا و ارز، کاهش تولید در بلندمدت، و در مقابل، خلق پول به دستور حاکمیت و به شکل تکلیفی، قطعی نبودن بی‌عدالتی اقتصادی خلق پول و نیاز به سیاست‌گذاری پولی و افزایش نظارت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۷. مجهول المالک بودن خلق پول: مجهول‌المالک بودن خلق پول از دو منظر انکار مالکیت اشخاص حقوقی یا فقدان ولایت شرعی متصدیان بانکی مطرح و رد شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==موضوع‌شناسی خلق و محو پول==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خلق پول فرایندی است که باعث افزایش عرضه پول و رشد حجم نقدینگی در اقتصاد می‌شود. نقدینگی شامل پول و شبه‌پول است و افزایش آن از دو مسیر اصلی بانک مرکزی و بانک‌های تجاری صورت می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;خلق پول توسط بانک مرکزی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بانک مرکزی نهاد ناظر و سیاست‌گذار پولی است و توان خلق پول نامحدود دارد. این خلق پول از دو طریق انجام می‌شود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
الف) انتشار پول فیزیکی که شامل ضرب سکه و چاپ اسکناس (چاپ پول) است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ب) خلق اعتبارات و اعطای وام: بانک مرکزی (مقام پولی) با ارائه اعتبار و تسهیلات به دولت (مانند تأمین مخارج، جبران کسری بودجه از طریق استقراض دولت، تبدیل ارزهای دولتی به ریال و تزریق آن به اقتصاد) و بانک‌های تجاری (مانند اضافه‌برداشت‌ها، وام بین‌بانکی، عملیات بازار باز) موجب افزایش پایه پولی و خلق پول می‌شود. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به پولی که بانک مرکزی در ارتباط با دولت خلق می‌کند، پول پرقدرت یا پایه پولی گفته می‌شود. تبدیل درآمد ارزی دولت به ریال و هزینه‌کرد آن (مانند پرداخت حقوق و خرید خدمات) از دیگر عوامل افزایش پایه پولی است. بر اساس اصل تقدم مخارج دولت بر درآمدها، افزایش پایه پولی هنگامی رخ می‌دهد که دولت در رأس هرم پولی، هزینه می‌کند؛ یعنی پرداخت از حساب دولت نزد بانک مرکزی موجب کاهش موجودی دولت و افزایش حساب بانک‌ها می‌شود. در مقابل، دریافت‌های دولتی مانند مالیات و عوارض (یعنی بازپرداخت بدهی دولت یا بانک‌ها به بانک مرکزی)، پایه پولی کاهش یافته و «محو پول» رخ می‌دهد. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
منابع اصلی بانک مرکزی برای خلق پول شامل ذخایر دولت (حساب خزانه) و ذخایر قانونی بانک‌هاست. امروزه بانک‌های مرکزی با منطق عبور از ابزارهای مستقیم و دستوری به سوی شیوه‌های غیرمستقیم و بازار محور، عمدتاً از طریق «نرخ بهره بین‌بانکی» حجم پول (نقدینگی) و تورم را کنترل می‌کنند. با این حال، تعیین نرخ ذخیره قانونی، عملیات بازار باز (خرید و فروش اوراق قرضه یا خزانه) و کنترل ترازنامه بانک‌ها از ابزارهای دیگر بانک مرکزی است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;خلق پول توسط بانک‌های تجاری&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در صورتی که افراد از یکدیگر وام بگیرند، جابجایی پول و قدرت خرید از وام‌دهنده به وام‌گیرنده صورت می‌گیرد و پول جدیدی خلق نمی‌گردد اما در بانک‌های تجاری وقتی پول به صورت اعتبار و پرداخت تسهیلات به افراد و بنگاه‌ها (کسب‌وکارها) پرداخت می‌شود، خلق پول از «هیچ» و از طریق عملیات ترازنامه‌ای بر اساس کسر پول از حسابی و واریز به حساب دیگر انجام می‌شود؛ برای مثال، هنگام اعطای وام یا خرید دارایی، پول جدید ــ به‌صورت عددی و الکترونیکی و کیبوردی! ــ از طریق افتتاح حساب سپرده برای وام‌گیرنده یا فروشنده ایجاد می‌شود و در ترازنامه بانک، در سمت دارایی‌ها به‌صورت مطالبات (تسهیلات) یا سرمایه‌گذاری‌ها ثبت می‌گردد. در این حالت، امحای پول خلق شده نیز با وصول اعتبارات و تسهیلات، صورت می‌گیرد. در کنار بانک‌ها، صندوق‌های قرض‌الحسنه و مؤسسات مالی و اعتباری نیز می‌توانند در خلق پول نقش داشته باشند؛ به‌ویژه اگر تحت نظارت بانک مرکزی نباشند یا از ذخیره قانونی معاف باشند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
منبع اصلی بانک‌های تجاری برای خلق پول، سپرده‌های مردمی و دولتی و استفاده از مازاد ذخیره قانونی و تکلیفی برای اعطای اعتبار است. از این رو، بانک‌ها ابتدا با اعطای وام، سپرده‌ها را ایجاد می‌کنند و سپس برای بازگرداندن پولی که خلق کرده‌اند، ناچارند سپرده‌های جدید جذب و رسوب سپرده ایجاد کنند. هنگامی که بانک با سرعت زیادی خلق پول می‌کند، باید جذب سپرده متناسبی نیز انجام دهد و در غیر این صورت ناچار به استقراض از بازار بین‌بانکی یا بانک مرکزی می‌شود. این موضوع می‌تواند در صورت نبود سرمایه‌گذاری سودآور برای بانک، مشکل‌آفرین باشد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماشین خلق پول برای بانک‌ها، علاوه بر هزینه (مانند نرخ بهره و کفایت سرمایه)، ریسک کسری وجوه نقد و بازدهی نزولی را دارد و تا زمان سودآوری و حداکثر تا نقطه تعادلی خلق پول، یعنی برابری هزینه نهایی و درآمد نهایی (انتظاری)، توجیه اقتصادی دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عوامل مهم خلق سپرده‌ها (یعنی پول بانکی) عبارتند از: پرداخت‌های بانک مرکزی (مانند خرید اوراق قرضه، خرید ارز) و دولت (بر اساس قانون بودجه) از طریق بانک‌ها به اشخاص حقیقی و حقوقی + پرداخت‌های مستقیم بانک‌ها از طریق وام، سرمایه‌گذاری و خرید دارایی و بهره به سپرده‌ها + پرداخت حقوق و خرید خدمات توسط عوامل اقتصادی از طریق بانک‌ها.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق سازوکار ضریب فزاینده پولی، پس از واریز یا سپرده‌گذاری اعتبارات یک بانک در حساب‌های بانک‌های دیگر و اعطای وام توسط آنها، خلق پول و افزایش نقدینگی ادامه پیدا می‌کند. برخی نظریه‌پردازان، وجود ضریب فزاینده را نمی‌پذیرند و اعتقاد دارند وام‌دهی از محل ذخایر بانکی انجام می‌شود نه سپرده‌ها؛ و ترازنامه بانک را شاهد این ادعا می‌دانند. همچنین جریان محو پول خلق‌شده توسط سیستم بانکی چندان در کنترل خود بانک‌ها نیست و بیشتر به وضعیت اقتصاد کلان و شرایط ساختاری و سیاسی وابسته است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نشانه‌های خلق پول از هیچ در بانک‌ها، این است که سهم پول کاغذی (اسکناس) در حجم پول زیر ده درصد (2.۵ درصد در ایران در سال 1399ش) است و اگر همه سپرده‌گذاران بخواهند هم‌زمان وجوه خود را برداشت کنند، بانک، اسکناس و منابع نقدی کافی در اختیار ندارد. نشانه دیگر آن است که بانک نقش سنتی واسطه‌گری مالی را ایفا نمی‌کند (جذب پول و وام‌دهی به همان اندازه)، بلکه بیشتر شبیه یک نهاد سرمایه‌گذاری رفتار می‌کند و در عمل، انتقال وجه به صورت اسکناس انجام نمی‌شود؛ بلکه وام صرفاً حساب افراد را شارژ کرده و عملیات ترازنامه‌ای بانک، گویای این واقعیت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخلاف نظریه قدیمی «پول برون‌زا» که بانک مرکزی را منشأ رشد نقدینگی می‌دانست و بانک‌ها را منفعل تلقی می‌کرد، در نظریه «پول درون‌زا» منشأ خلق پول، فعالیت‌های واقعی اقتصاد، تقاضای وام و اعطای تسهیلات توسط بانک‌هاست؛ و بانک مرکزی در مراحل بعد، ناچار به خلق پول و افزایش پایه پولی می‌شود. در مجموع، خلق و محو پول تابع مجموعه‌ای از عوامل مؤثر بر نقدینگی و عملکرد کلی اقتصاد کلان است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خلق پول مطلوب و پول مضرّ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خلق و امحای پول، در ذات خود پدیده‌ای مذموم نیست و در اقتصاد مدرن نقش مهمی دارد. این فرایند با ایجاد امکان انتقال بین‌زمانی درآمد خانوارها و بنگاه‌ها، می‌تواند سرمایه‌گذاری، رشد اقتصادی و گردش فعالیت‌های تولیدی را تسهیل کند. همچنین چشم‌انداز مثبت اقتصادی و رشد تقاضای سرمایه‌گذاری و توسعه ظرفیت تولیدی، باعث مراجعه به بانک‌ها برای تأمین مالی و در نتیجه، خلق پول بیشتر و لازم و مفید در بانک‌ها و حتی بانک مرکزی (بر اثر مکش پول از کانال بانک‌ها) می‌شود. بنابراین با افزایش تولید ملی و بزرگ‌تر شدن اقتصاد، به خلق پول سالم و مفید و لازم بیشتری نیاز است و رقابت بانک‌ها برای جذب منابع و اعطای وام با نرخ‌ها و خدمات مناسب، توجیه‌پذیر است&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اما خلق پول زمانی مضر تلقی می‌شود که نرخ رشد آن از رشد اقتصادی (GDP) و رشد درآمد سرانه ملی (IPC) فراتر رود و موجب تورم شود. (به بیان ساده: تورم ≈ نرخ رشد خلق پول − نرخ رشد واقعی تولید ناخالص داخلی). در کنار آثار تورمی و پیامدهای ناشی از ضعف کنترل دولت بر عرضه پول توسط بانک‌ها، برای «خلق پول منفی» تبعات اقتصادی و اجتماعی دیگری نیز مطرح است؛ از جمله: &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
الف. تأثیرات منفی بر عدالت اقتصادی: انتقال ریسک و هزینه از بانک به جامعه، تشویق مصرف‌گرایی، سلطه بانک‌ها بر اقتصاد، تخصیص نامناسب اعتبارات، تغییر ساختار عرضه و تقاضا به زیان اقشار کم‌درآمد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ب. پیامدهای اخلاقی و حقوقی: ایجاد شبهه در امانت‌داری، احتمال بروز تقلب و فریب، کاهش فعالیت‌های خیرخواهانه و اجتماعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
(پاورقی موضوع‌شناسی خلق و محو پول: نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، بخش اقتصاد کلان، فصل ۲۵: نظام پولی، ص۱۰۴۳ـ۱۰۸۴؛ بخشی درستجردی، درآمدی بر بهره، خلق پول و دلار، ص۳۰-۳۸؛ ثابت، جایگاه خلق پول در نظام اقتصادی اسلام، تهران، ص۳۵-۹۹؛ درودیان، معماران پول، ص۱۴۹-۱۷۸؛ مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۱۰۶-۲۰۶؛ داودالحسینی، «مصیبت حلق پول ناسالم»، ص۶۰؛ عربی، «تحلیل فقهی خلق پول از هیچ، معرفت اقتصاد اسلامی»، ص۱۸۶-۱۹۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نظریه‌پردازی فقهی خلق پول==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دیدگاه‌های فقهی و حقوقی درباره‌ خلق پول، به‌طور کلی بر دو رویکرد استوار است: نخست، «رویکرد غایت‌محور» که با توجه به غایات و اهداف دین و نیز آثار کلان نظام بانکی، خلق پول را در نظام بانکداری به دلیل بی‌عدالتی و بی‌ثباتی اقتصادی حرام دانسته یا برای آن شروطی قائل است. دوم، «رویکرد رفتارمحور» که در آن رفتار وام‌گیرنده و بانک بررسی می‌شود و تطبیق این افعال با احکام و قواعد فقهی مطرح است. رویکرد سومی نیز وجود دارد که با ترکیب دو رویکرد پیش‌گفته، موضوع خلق پول را در چارچوب آثار منفی آن تحلیل می‌کند. (مشیری، «درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد»، ص۲۲۴-۲۲۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی خلق پول، به طراحی نظام اقتصادی اسلامیِ بدون بهره نیز توجه شده است؛ نظامی که در آن خلق پول به تأمین نیازهای اقتصادی و پاسخ‌گویی به تقاضای معاملاتی پول، در چارچوب حفظ ثبات قیمت‌ها، محدود می‌شود. (نک: جارحی، معبدعلی، «ساختار پولی و مالی بدون بهره»، ص۸۴) در بررسی‌ فقهیِ نظام پولیِ مبتنی بر بهره یا بدون ربا، مسئله‌ «خلق پول بد و خوب» از منظرهای مختلف بررسی و درباره‌ آن حکم موافق یا مخالف با مشروط صادر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خلق پول؛ مصداق اکل مال به باطل===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[ناصر مکارم شیرازی]]، در پاسخ به استفتائات بانکی، خلق پول را مصداق «اکل مال به باطل»، مشابه کلاهبرداری و حرام دانسته است. (معصومی‌نیا، «تحلیل و نقد نظام مالی رایج»، ص۲۹۷؛ مشیری، «درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد»، ص۲۳۱) بخشی دستجردی، اشکال «اکل مال به باطل» را از منظر رضایت نداشتن صاحبان حساب و دارندگان پولِ پیشین نسبت به افزایش تقاضا از طریق خلق پول و کاهش قدرت خریدشان مطرح می‌کند. وی این شبهه و حکم شرعی را در تمام موارد خلق پول جاری می‌داند؛ چه آنکه رشد و خلق پول با رشد تولید و اقتصاد برابر باشد و چه بیشتر از آن. (بخشی دستجردی، «درآمدی بر بهره، خلق پول و دلار»، ص۳۹و۴۰)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
روح‌الله مشیری، دلیل تمسک به «اکل مال به باطل» را فرایند خلق پول بر اساس عملیات ترازنامه‌ای و «بازی با اعداد» و تصاحب دسترنج مردم بدون رضایت و پرداخت هزینه‌ آن به ایشان فرض کرده است. (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۲۸) از نظر محمداسماعیل توسلی، در فرایند خلق پول در نظام بانکی، بانک‌ها اشخاص متعددی را همزمان مالک یک واحد پولی می‌کنند؛ امری که مشابه فروش یک ملک به چندین نفر و صدور بیع‌نامه‌ی مالکیت برای هرکدام است. این وضعیت، از حیث حقوقی مصداق کلاهبرداری، عمل متقلبانه و «اکل مال به باطل» است. شاهد این حقیقت، ناتوانی بانک در بازپرداخت تمامیِ مالکیتِ ایجادشده، هنگام مطالبه‌ آن است. (توسلی، «خلق پول اعتباری بانکی به مثابه اکل مال به باطل»، ص۸۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید هادی عربی، ماهیت خلق پول در بانک را از نوع کالا یا پول کاملاً خصوصی در ملکیت بانک نمی‌داند. او معتقد است اگر بانک بدون سبب شرعی تصرف و تملک کند، مصداق تصرف در اموال دیگران و «اکل مال به باطل» است. (عربی، «تحلیل فقهی خلق پول از هیچ، معرفت اقتصاد اسلامی»، ص۱۹۲) مهدی شایق، خلق پول و مال اعتباری را تملک اموال دیگران بدون عوض می‌داند. وی ملاک تشخیص «اکل مال به باطل» را نگاه کلان به منافع جامعه می‌داند، نه نگاه خرد و منفعت طرفین. در نگاه خرد، هر دو طرف (حقیقی و اعتباری) منفعت می‌برند؛ اما در نگاه کلان، خلق پول مصداق تملک بی‌عوض اموال حقیقی دیگران است، یعنی انتقال ثروت گروهی از جامعه به گروه دیگر، بدون اجر و مزد یا عوض. بنابراین، «اکل مال به باطل» در خلق پول، نه صرفاً به دلیل ابعاد تورمی آن، بلکه به جهت انتقال منفعت مقصوده و حلالِ کالا و خدمات کل جامعه، بدون هیچ عوضی به خالقان و مالکان اولیه‌ی پول، و در نهایت نابودی اقتصاد و اختلال در نظام زندگی بشر است. (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۴۵، ۱۸۰ و ۱۸۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید هادی عربی و سید روح‌الله مشیری، ماهیت اقتصادی خلق پول را در صورت رعایت قواعد و عقود شرعی، استانداردهای خلق پول و مدیریت درست آن در راستای تولید کالا و خدمات، مصداق «اکل مال به باطل» و اشکالات دیگر نمی‌دانند. ایشان به تبیین‌های مختلف و اشکالات مطرح‌شده پاسخ می‌دهند؛ از جمله: درآمد بانک از خلق پول بدون سبب شرعی، انحصارگری و سود زیاد بانک بدون رقیب، عدم امکان بازگرداندن سپرده‌ها، امانت بودن سپرده‌های بانکی، ایجاد سپرده بدون مابازاء از طریق عملیات ترازنامه‌ای، نقض حقوق مالکیت خصوصی، تورم‌زا بودن خلق پول و ضرر و تضییع حقوق دیگران، و تلازم میان خلق پول و ربا. (عربی، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده اکل مال به باطل»، ص۴۶؛ مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۳۲-۲۳۶ و ۲۷۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به نظر سید هادی عربی، آنچه خلق پول را در سیستم بانکی ایران مصداق «اکل مال به باطل» قرار داده است، عدم رعایت نسبت کفایت سرمایه و شاخص‌های احتیاطی بانک‌ها، صرف پول خلق‌شده در افزایش سرمایه‌گذاری مستقیم بانک‌ها و تملیک دارایی‌های ثابت، اهمال بدهی‌های معوق و... است. (عربی، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده اکل مال به باطل»، ص۵۷) وی، خلق پول از طریق اضافه برداشت بانک‌ها از منابع بانک مرکزی را فاقد مشروعیت فقهی و مصداق «اکل مال به باطل» دانسته است؛ زیرا هیچ قراردادی برای این برداشت وجود ندارد و همچنین شامل قرض به شرط اضافه است. (عربی، «تحلیل فقهی خلق پول از هیچ، معرفت اقتصاد اسلامی»، ص۱۹۲و۱۹۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ارزیابی نگاه عرف به «اکل مال به باطل» بودن عملیات خلق پول توسط بانک‌های تجاری، گفته شده است که اجماعی از عرف متخصص و متشرع نسبت به بطلان خلق پول توسط بانک‌ها وجود ندارد. عرف متخصص در کشورهای اسلامی، خلق پول را به دلیل مزایا و پیامدهای مثبت اقتصادی، با وجود آثار و پیامدهای منفی احتمالی و در شرایط خاص، باطل نمی‌داند. (طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۶۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تطبیق قاعده لاضرر بر خلق پول===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در تطبیق خلق پول با قاعده «لاضرر»، به افزایش حجم نقدینگی توسط بانک‌ها، ایجاد تورم، کاهش ارزش پول و ضرر به مردم استدلال شده است. (عربی، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده لاضرر»، ص۳۰) سید هادی عربی، به عدم تطبیق خلق پول با قاعده «لاضرر» معتقد است. وی با پاسخ به تبیین‌های مطرح‌شده، «صغری» این قیاس، یعنی تورم‌زا بودن خلق پول توسط بانک‌ها را کلی نمی‌داند و آن را به قضیه‌ موجبه‌ شرطیه تبدیل می‌کند. (عربی، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده لاضرر»، ص۳۴) در «کبرای قیاس» (تورم و قاعده لاضرر) نیز با رد مسائل مطرح‌شده، آن را با موانع فقهی مواجه می‌داند؛ از جمله: [[ماهیت پول]] به عنوان کالای غیرمثلی یا بدون در نظر گرفتن قدرت خرید، تقدیم قاعده «لاضرر» بر قاعده تسلیط، و عدم شمول احکام عدمی در قاعده «لاضرر». (عربی، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده لاضرر»، ص۳۰-۴۲) همچنین در ارزیابی ضرری بودن عملیات خلق پول توسط بانک تجاری، گفته شده چون این ضرر قهری نیست، نمی‌توان خلق پول را ضرری دانست. (طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۶۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت دین بودن خلق پول===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی شایق، خلق پول درونی را نوعی خلق دین می‌داند که در مراحل بعدی به افراد متعدد واگذار می‌شود. (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۵۷) وی در اشکال مختلف موجبات دین در خلق پول، اشکالات فقهی را مطرح می‌کند: عقد حواله (احاله فروشنده به بانک توسط خریدار)، (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۵۸) ضمان ثمن خریدار برای فروشنده، (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۶۱) بیع و خرید نسیه به وکالت از بانک، (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۶۲) و قرض که مصداق قرض دادن کلی غیرمقبوض است. (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۶۴) شایق در دو فرض عین مال بودن سپرده‌های بانکی و خلق مال جدید با خلق پول (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۶۷) و سند پول و امانی بودن سپرده‌های بانکی (شایق، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، ص۱۸۲) نیز اشکالاتی مطرح و جواز خلق پول را رد می‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل، سید روح‌الله مشیری، اشکالات مخالفان خلق پول را از جهت ماهیت دین بودن و ممنوعیت کسب درآمد از طریق ضمانت (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۴۶)، مضاربه با بدهی (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۴۶) و بیع اعتبار (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۴۸) پاسخ می‌دهد و رد می‌کند. مبنای اصلی وی این است که ماهیت اعتبار بانکی، بدهی نیست بلکه از مصادیق پول و نوعی پول خصوصی است. (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۴۹) سید هادی عربی، ماهیت خلق پول را جنس دین نمی‌داند تا مشکل باطل یا فاسد شدن قراردادهای بانکی از نوع مشارکتی یا مبادله‌ای مانند مضاربه یا شراکت و مانند آن گردد؛ زیرا با افتتاح سپرده توسط بانک برای اعطای تسهیلات، امکان برداشت آن در همان زمان وجود دارد و عرف نیز این پول خلق‌شده را از نوع دین نمی‌داند. (عربی، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده اکل مال به باطل»، ص۴۵) به باور صادق الهام، ماهیت پول خلق‌شده‌ی بانکی، ماهیتی عینی دارد و مضاربه با آن صحیح و بدون اشکال است. (الهام، «تحلیل فقهی ماهیت خلق پول در بانکداری اسلامی؛ مطالعه موردی: مضاربه بر دین در نظام بانکی»، ص۵۰۵) همچنین، دیدگاه فقهی تفصیلی درباره‌ پول وجود دارد که پول در سطح کلان، بدهی و دین دولت است و در سطح خرد و میان مردم، عین محسوب می‌گردد. (طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===درآمد غصبی بانک‌ها از خلق پول===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تعدی به مالکیت خصوصی و کسب درآمد غصبی و نامشروع بانک‌ها از طریق خلق پول، یکی از دلایل فقهی مخالفان خلق پول است. (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۳۸؛ طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۵۷) سید روح‌الله مشیری، این نظر را در چارچوب خلق پول در بخش خصوصی می‌پذیرد، اما دخالت دولت در خلق پول را به دلیل اعتماد مردم به پول دولتی، دخالت عدوانی نمی‌داند. ضمن اینکه انتقال اعتبار امری موهومی نیست و بانک قصد پرداخت و قدرت تسویه دیون خود را دارد و بیمه‌های بانکی نیز بخشی از این فرایند می‌توانند باشند. (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۴۰) فرض دیگر غصبی بودن خلق پول، عدم رعایت شروط قرض در بعضی از حالت‌های پرداخت وام است که موافقان خلق پول آن را رد می‌کنند. (مشیری، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، ص۲۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ربوی بودن خلق پول بانکی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از پژوهشگران، به دلیل کسب ثروت از هیچ در عملیات خلق پول، این فرایند را مصداق ربا و دارای حکم حرمت و ممنوعیت دانسته‌اند. (طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۵۵) در ارزیابی ربوی بودن عملیات خلق پول توسط بانک تجاری، چون با هیچ‌کدام از ربای قرضی، معاملی و تمدید قرض منطبق نیست، مردود دانسته شده است. همچنین، خلق پول از هیچ به معنای بدون هزینه و محدودیت برای بانک نیست. (طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۶۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نقض عدالت و ایجاد اختلال در نظام اجتماعی و اقتصادی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تطبیق خلق پول با حرمت اختلال در نظام اجتماعی و اقتصادی و وجوب حفظ آن، یکی از موارد مطرح‌شده است. زیرا خلق پول منجر به اضافه برداشت از منابع بانک مرکزی و در نتیجه افزایش پایه پولی و ایجاد تورم می‌شود که تهدیدی برای منافع و مصالح کلان جامعه در حکومت اسلامی است. افزایش بی‌عدالتی در جامعه، افزایش ریسک سرمایه‌گذاری، افزایش فعالیت‌های سفته‌بازی در برخی دارایی‌ها و بازارها مثل طلا، ارز و مسکن، کاهش تولید در بلندمدت، از دیگر اثرات نامطلوب این شکل از خلق پول است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موافقان خلق پول مفید به این اشکال پاسخ داده‌اند که عمل بانک، چون تکلیفی و به دستور حاکمیت بوده است، نمی‌تواند موضوع حرمت شرعی قرار گیرد. بنابراین، این مشکل باید از طریق سیاست‌گذاری پولی و افزایش نظارت برطرف گردد. (عربی، «تحلیل فقهی خلق پول از هیچ، معرفت اقتصاد اسلامی»، ص۱۹۴ و ۱۹۶) همچنین، بی‌عدالتی و افزایش تورم نتیجه قطعی خلق پول نیست و در شرایط خاصی پدید می‌آید. گواه آن، تورم بسیار پایین کشورهای توسعه‌یافته با نظارت و تنظیم‌گری پولی پیشرفته، با وجود نظام بانکی و خلق پول است. (طالبی، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، ص۲۶۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجهول المالک بودن خلق پول===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بررسی فقهی خلق پول از جهت مجهول‌المالک بودن، از دو منظر انکار مالکیت اشخاص حقوقی یا فقدان ولایت شرعی متصدیان بانکی مطرح شده است، اما هر دو مورد با اشکالاتی روبرو و فاقد مبانی فقهی و حقوقی معتبر است. (الهام، «بررسی نظریه مجهول المالک دانستن سپرده‌های بانک بر اساس بررسی خلق پول درون بانکی»، ص۲۸۷ و ۲۹۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* الهام، صادق و محمدمهدی شریعتی‌نژاد و محمدرسول فخره، «تحلیل فقهی ماهیت خلق پول در بانکداری اسلامی؛ مطالعه موردی: مضاربه بر دین در نظام بانکی»، تحقیقات مالی اسلامی، ش۲۹، بهار ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
* الهام، صادق و سید محمدمهدی تدین اسلامی، «بررسی نظریه مجهول المالک دانستن سپرده‌های بانک بر اساس بررسی خلق پول درون بانکی»، تحقیقات مالی اسلامی، ش۳۲، زمستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
* بخشی دستجردی، رسول، درآمدی بر بهره، خلق پول و دلار، حوزه علمیه خراسان، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، «خلق پول اعتباری بانکی به مثابه اکل مال به باطل»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۳۰، بهار و تابستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
* ثابت، عبدالحمید، جایگاه خلق پول در نظام اقتصادی اسلام، تهران، دانشگاه عدالت، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* جارحی، معبدعلی، «ساختار پولی و مالی بدون بهره»، مترجم: جعفر انصاری، معرفت، ش۸۹، اردیبهشت ۱۳۸۴.&lt;br /&gt;
* داودالحسینی، سید محمدرضا، «مصیبت حلق پول ناسالم»، بازار و سرمایه، آذر ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* درودیان، حسین، معماران پول، تهران، نهادگرا، چاپ سوم، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* شایق، مهدی، موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، یزد، شهد علم، ۱۴۰۴ش.&lt;br /&gt;
* طالبی، محمد و صادق الهام و محمدامین صلواتیان، «ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۳۱، پاییز و زمستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لبیسون و جان ای لیست، کلیات علم اقتصاد، مترجمان: سید علیرضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* عربی، سید هادی و سعید فراهانی‌فرد و مهدی خوش‌اخلاق، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده اکل مال به باطل»، اقتصاد اسلامی، ش۸۸، زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* عربی، سید هادی و سعید فراهانی‌فرد و مهدی خوش‌اخلاق، «بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده لا ضرر»، پژوهشنامه فقه اجتماعی، ش۲۳، پاییز و زمستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
* عربی، سید هادی و مهدی خوش‌اخلاق و سعید فراهانی‌فرد، «تحلیل فقهی خلق پول از هیچ»، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
* مشیری، سید روح الله، درآمدی بر خلق پول و اعتبار از منظر فقه و اقتصاد، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
* معصومی‌نیا، غلامعلی، تحلیل و نقد نظام مالی رایج، قم، رسم وفا، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* واعظ برزانی، محمد و بهنام ابراهیمی، «تحلیل نظری تأثیر خلق اعتبار بر بحران مالی»، معرفت اقتصادی، ش10، بهار و تابستان ۱۳۹۳.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66222</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66222"/>
		<updated>2026-04-07T16:33:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). به نظر احمدعلی یوسفی، پول‌هاى كنونى را بايد  به طور مستقل و به عنوان يک پديده اقتصادى مطالعه و بررسی کرد و ويژگی‌ها و احكام فقهى انواع مختلف آن را تشخیص و حکم داد.(یوسفی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، ص۱۲۰)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید به نکاتی توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱) احمدعلی یوسفی، دلایل نظریه های مختلف فقهی درباره ماهیت پول از منظر تورم و جبران کاهش پول را نقد و بررسی کرده است.(یوسفی، «رؤيارويى با آثار تورم يا تسليم در برابر آن؛ بررسى فقهى ـ اقتصادى»، ص۱۲۳-۱۸۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* اینگام، جفری، ماهیت پول، مترجمان: اصلان قودجانی و حسین درودیان و علی نصیری، تهران، دانشگاه امام صادق(ع)، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* منکیو، گریگوری، Principles of Economics [اصول علم اقتصاد]، ویرایش هشتم، آمریکا، ۲۰۱۶م.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، فقه اهل بیت(ع)، ش ۱۴، تابستان ۱۳۷۷.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، «رؤيارويى با آثار تورم يا تسليم در برابر آن؛ بررسى فقهى ـ اقتصادى»، فقه، ش۳۱و۳۲، فروردین۱۳۸۱ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66203</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66203"/>
		<updated>2026-04-06T10:00:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: سید عبدالکریم موسوی اردبیلی (شخص)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده: مهدی خسروی | تاریخ: 5 فروردین 1405&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;سید عبدالکریم موسوى اردبیلى&#039;&#039;&#039; (۱۳۰۴ش اردبیل ـ ۱۳۹۵ش قم)، از مراجع تقلید شیعه و رؤسای قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران بود. وی در حوزه علمیه قم و نجف از محضر بسیاری از اساتید بهره برد (سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری، و سید محمدحسین طباطبائى، سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، [[سید محمدهادی حسینی میلانی]]، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى، سید حسین بروجردی و [[سید روح الله خمینی]]) ولی متعلق به مکتب فقهی قم و شیوه اجتهادی بروجردی است. تدریس و تألیفات فقهی وی بیشتر در فقه قضایی و اقتصادی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به فقه، نگاه عرفی و واقعی داشت نه صناعتی و کلی و انتزاعی، و شیوه اجتهادی او، پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی، احکام ثابت و متغیر، کرامت انسانی و رعایت عدالت بود. برخی از آرای فقه قضایی او عبارتند از: بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی، حق تجدیدنظر و فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم، جواز شکایت از قضات، عدم جریان ارتداد در ارتداد فکری و نظری، صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه ای.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی‌نامه فقهی و سیاسی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عبدالکریم موسوى اردبیلى، در ۱۳۱۸ش از مدرسه ملاابراهیم اردبیل دروس حوزه را آغاز کرد و در ۱۳۲۲ش به حوزه علمیه قم آمد و سطوح عالیه فقه، اصول، تفسیر و فلسفه را نزد سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری (اخلاق) و سید محمدحسین طباطبائى (فلسفه) تلمذ کرد. در ۱۳۲۴ش به حوزه علمیه نجف مهاجرت و در طول حدود سه سال در دروس آیات سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، سید محمدهادی میلانى، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى (فلسفه) شرکت کرد. او در ۱۳۲۷ش به ایران و حوزه علمیه قم برگشت و در دروس سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی شرکت کرد ولی به دلیل بیماری در ۱۳۳۹ش به اردبیل بازگشت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی در ۱۳۴۷ش به تهران آمد و تدریس خارج فقه کتاب خمس را آغاز کرد. وی پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش، علاوه بر پذیرفتن مسئولیت‌های قضایی، تدریس خارج کتاب قضا را براى قضات آغاز کرد. او پس از رحلت امام خمینی، در شهریور ۱۳۶۸ش به قم باز گشت و به تدریس خارج فقه و اصول ادامه داد و علاوه بر دوره کامل اصول، مباحثی از فقه جزائى اسلام (شامل قضاء، حدود، قصاص، دیات و شهادات) و نیز [[فقه اقتصادی]] (شامل بیع، بیمه و شرکت و مضاربه) را تدریس کرد. با انتشار رساله علمیه در سال ۱۳۸۰ش مرجعیت ایشان شکل گرفت و فعالیت سایت (https://www.ardebili.com) و دفتر ایشان با عنوان «حسینیه آیت الله موسوی اردبیلی» با مدیریت و تدریس خارج فقه و اصول توسط فرزندش، سید علی موسوی اردبیلی، ادامه دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی، پس از بازگشت به قم، دانشگاه مفید (۱۳۶۸ش) را با هدف تربیت طلاب در حوزه علوم انسانی (بویژه حقوق و اقتصاد) تأسیس کرد.(فاضل میبدی، فقه و تدبیر، ص29-44؛ مکاریان، فقیه جامع، ص19-244؛ مهریزی، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، ص7-9) در کارنامه فعالیت‌های وی، علاوه بر مسئولیت‌های قضایی (عضویت در شورای عالی قضایی، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست قوه قضائیه)، عضویت در روحانیت مبارز تهران، شورای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی، مجلس خبرگان اول قانون اساسی، شورای بازنگری قانون اساسی، نمایندگی دوره اول مجلس خبرگان رهبری، امام جمعه موقت تهران (با ایراد ۹۴ خطبه)، شورای اقتصاد دولت، پایه‌گذاری مجله «درس‌هایی از مکتب اسلام» و بنیانگذاری چند مؤسسه خیریه و آموزشی (خیریه مکتب امیرالمؤمنین(ع)، کانون توحید و مدارس مفید) وجود دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی از یاران امام خمینی در مبارزه با حکومت پهلوی بود و دربارهٔ زندگی و فعالیت‌های ایشان چندین کتاب منتشر شده است. دربارهٔ ویژگی‌های علمی و فقهی ایشان کتاب‌های «فقیه جامع»، «فقه و تدبیر» و «آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران» منتشر شده است. همچنین در هجدهمین دوره همایش کتاب سال حوزه (۱۳۹۵ش) سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به عنوان شخصیت برجسته علمی حوزه معرفی شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آثار فقهی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سید عبدالکریم موسوی اردبیلی علاوه بر آثار قرآنی (مانند «در پرتو وحی»)، رساله علمیه فارسی و عربی (نهج الرشاد)، استفتائات، مناسک حج و حاشیه بر کتاب «عروة الوثقی»، آثار فقهی منتشر شده که بیشتر آنها قضایی و اقتصادی است: فقه القضاء، فقه الحدود والتعزیرات‌، فقه الدیات‌، فقه القصاص‌، فقه الشرکة والتأمین‌، فقه المضاربة، فقه الشهادات، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، درس‌گفتارهای فقهی کتاب ربا، و رسائل فقهیه (تقریرات برخی از مباحث فقهی توسط شاگردان).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تعدادی از آثار ایشان هنوز به صورت مخطوط و منتشر نشده است: حاشیه بر خیارات مکاسب، دوره کامل اصول فقه، تقریرات دروس آیات عظام حکیم و خوئى، چند رساله فقهی و دوره کامل اقتصاد اسلامى.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مبانی و اصول اجتهادی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از مکتب قم و نسل روشنفکر و آزاداندیش حوزه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید مصطفی محقق داماد، موسوی اردبیلی را از نسل روشنفکری و آزاداندیشی حوزه و متعلق به مکتب قم می‌داند که چند ویژگی در این مکتب و ایشان دیده می‌شود. یکی از ویژگی‌ها نسبت به دو مکتب نجف و سامرا، توجه خاص به قرآن در مباحث فقهی و استفاده بیشتر از استدلال‌های قرآنی است. ویژگی دیگر برون‌گرایی این مکتب و ایشان است که به درد و مشکلات مردم نیز توجه دارند. ویژگی سوم اهتمام بیشتر به امر تبلیغ است که در کنار کار فقهی و علمی باید مورد توجه طلاب قرار گیرد. (محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص۴۲و۴۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===اجتهاد مبتنی بر واقعیت و کرامت انسانی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رحیم نوبهار در معرفی دستگاه اجتهادی و شیوه استنباطی موسوی اردبیلی در مکتب قم، چهارده اصل را بر می‌شمرد که ترکیب این اصول و مبانی عبارتند از: پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه مناسب به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی و تفکیک احکام دوران تأسیس از دوران تثبیت، احکام ثابت و متغیر و در نظر گرفتن فقه واقعیت نه کلی و انتزاعی، گونه‌شناسی متون دینی (حکومتی و تدبیری یا شخصی و موردی)، پارادایم‌ها و گفتمان‌های مسلط فقهی، نقش ملت و دولت مدرن، و حق مداری در برابر تکلیف مداری و پذیرش کرامت انسان.(نوبهار، «اجتهاد کرامت مدار»، ص۵۲۷-۵۴۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاه عرفی به فقه و پرهیز از فقه صناعتی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به گفته سید علی موسوی اردبیلی، فرزند ایشان، پدر به شدت تحت تأثیر روش و مکتب سید حسین بروجردی بود و آن را هم در اصول و هم در فقه، کامل‌تر و کارآمدتر می‌دانست. وی به فقه نگاه بسیار عرفی داشت و خیلی دنبال فقه صناعتی نبود. از روایات برداشت عرفی می‌کرد و برداشت‌های فرضی از روایات را بر اساس وجود یا عدم بعضی حروف یا کلمات نمی‌پذیرفت؛ زیرا معتقد بود امام معصوم بر اساس واقعیات عرفی پاسخ داده است نه فرضیات. وی جزو جریان روشنفکری حوزه است ولی به هیچ وجه مایل به تغییرات اساسی در حوزه و تغیییر ساختارهای سنتی آن نبود و روشنفکری و اصلاحات را در همین ساختار قبول داشت.(موسوی اردبیلی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، ص۲۰۲و۲۰۳) به گفته محقق داماد، موسوی اردبیلی مسائل فقهی را در امور قضائی به صورت عرفی مطرح می‌کرد نه انتزاعی و به همین دلیل در تشخیص مطالب کمتر اشتباه می‌کرد.(محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص۵۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حفظ اخلاق فقاهتی در همه دوران زندگی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مسیح مهاجری، موسوی اردبیلی را فقیهی اخلاقی معرفی می‌کند که با وجود سمت‌های رسمی سیاسی و جایگاه مهم معنوی، اخلاق فقهاتی خود را حفظ می‌کرد و با عموم مردم سر و کار داشت و به دین خدا و تکلیف الهی‌اش و سعادت دنیوی و اخروی مردم فکر می‌کرد. به نظر وی، ایشان همین شیوه اخلاقی را همیشه حفظ کردند؛ چه پیش از انقلاب و چه در دوران بالاترین سطح مقام سیاسی و چه در دوره مرجعیت.(مهاجری، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، ص۲۲۵و۲۲۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آرا و نظرات فقهی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جای خالی تعزیرات حکومتی در فقه شیعه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نگاه، موسوی اردبیلی قوانین جزایی حکومتی که خارج از نصوص حدود و تعزیرات شرعی تصویب می‌شود از قسم تعزیرات است نه نوع سوم؛ زیرا حکمتی که در روایات تعزیرات وجود دارند (تأدیب و تأنیب) شامل این موارد می‌شوند؛ همچنین مشروعیت این تعزیزات از جهت مشروعیت احکام حکومتی برای مصلحت عمومی و حفظ عدالت است و از همین ور حکومت به ولایت و اعمال قانون نیاز دارد. تعزیرات امری عبادی و تعبدی محض نیست و از سوی شارع هم ردی برای تعیین عقوبات جدید وارد نشده است و حکومت می‌تواند مطابق عدالت قوانین جزایی بگذارد. به نظر وی بحث تعزیزات حکومتی بحث مهمی است که برخلاف فقه اهل سنت که امکان حکومت داشتند، در فقه امامیه دربارهٔ آن بحث نشده است.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج۱، ص۳۸-۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به حجیت علم قاضی قائل است؛ چراکه در اکثر موارد، اقرار و بینه پیش نمی‌آید و لازمه عدم اعتبار علم قاضی تعطیلی احکام است. اما وی حجیت علم قاضی را در بخشی از حق الله بویژه جرایم جنسی معتبر نمی‌داند.(سلیمانی، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص420۴۲۰-۴۲۲؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج۱، ص۲۴۹ و ج۲، ص۳۴؛ موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج۱، ص۲۹۳ و ۳۰۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حق فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد اصغری (وزیر دادگستری چند دولت جمهوری اسلامی ایران)، موسوی اردبیلی را مدافع حق و عدالت و کرامت انسانی می‌داند. وی به نظر فقهی ایشان در شورای عالی قضایی در موافقت با حق تجدیدنظر و فرجام خواهی قضایی اشاره می‌کند. نمونه دیگر حل مشکل ریش نداشتن بیشتر قضات دادگستری بر خلاف فتوای امام خمینی بود که برخی آن را داشتند به بحران تبدیل می‌کردند اما این مسئله از طریق گفتگوی ایشان با امام خمینی و راه‌حل تقلید از مجتهد دیگر برطرف شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نمونه دیگری از روشن‌اندیشی ایشان در فقه حدود و قصاص دیده می‌شود که اختیار قاضی را در تخییر در نوع مجازات ـ که در آیه 33 سوره مائده با حرف أو آمده است ـ دارای حد معین و بر اساس عقل و حکمت و کرامت انسان، می‌دانست و به همین جهت حکم قاضی باید مناسب با جرم باشد؛ مجازت سنگین‌تر برای مجرم با جرم مسنگین‌تر و مجازات سبک‌تر برای مجرم با جرم سبک‌تر.(اصغری، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، ص۲۹۱-۲۹۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جواز شکایت از قضات===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی طرح شکایت علیه قضات را می‌پذیرد و آنچه را در روایات برای صیانت منصب قضا و ممنوعیت شکایت از قاضی آمده است از باب استحسانات برمی‌شمرد.(مقدادی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه های اهل بیت دربارهٔ دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، ص۴۷۵و۴۷۶؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج۱، ص۳۴۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ارتداد فکری و نظری، ارتداد نیست===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق نظر موسوی اردبیلی همسو با برخی از فقهای معاصر، انکار ضروری دین به خودی خود، سبب مستقل تحقق ارتداد نیست بلکه ارتداد زمانی محقق می‌شود که انکار ضروری دین منجر به انکار خداوند یا نبوت شود و شخص متوجه این امر باشد. و اگر این انکار ناشی از شبهه و بر پایه فکر و نظر هرچند با استدلال نادرست باشد (ارتداد فکری) ارتداد محقق نمی‌گردد. (هاشمی، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، ص۵۷۲و۵۸۴؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج۲، ص۶۸۶ و ج۴، ص۵۳و۶۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه‌ای===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه موسوی اردبیلی، در تحقق محاربه، بعضی از  قیود مندرج در روایات و کتب فقهی مثل حمل سلاح موضوعیت ندارد و این موارد بر حسب غالبیت ذکر شده است. ملاک در محاربه، قصد محاربه و اخلال در امنیت عمومی و ایجاد ترس و وحشت است و اگر محاربه مانند دوران ما به شکل شبکه‌ای و مجموعه‌ای از افراد و وظایف صورت بگیرد که هر فرد در آن وظیفه و مهارت خاصی دارد و بعضی از آنها سلاح به دست می‌گیرند و بعضی در امور دیگری مشغول هستند، همگی محارب محسوب می‌شوند.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج۳، ص۵۳۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مشروعیت معاملات نوپیدا===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی مانند برخی از فقهای متأخر و معاصر، عقود به دوره تشریع محدود نیست و به عرف واگذار شده است. بنابراین معاملات متعارف در میان مردم اگر منع شارع را از جهت تحریم ربا، نفی ضرر و موارد دیگر ناسازگار نباشد مشمول ادله عام صحت معاملات و از نظر شرعی درست است.(مرتضوی، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص۴۴۳و۴۴۴؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص۵۱) موسوی اردبیلی مضاربه با دین و منافع را می‌پذیرد و این دو را از عناوین مال می‌داند که در روایات آمده است و نیز تعیین سود در مضاربه لازم نیست به شکل مشاع (مثل ثلت و ربع و نصف) باشد و می‌تواند مقدار معینی از سودی باشد که معمولاً از موضوع مضاربه به دست می‌آید.(موسوی اردبیلی، فقه المضاربه‌، ص۳۰و۴۸)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قرارداد بیمه، عقدی مستقل و صحیح===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی انواع بیمه و ازجمله بیمه عمر را عقدی مستقل و صحیح می‌داند که ارکان و شرایط عقد در آن تحقق دارد و در آن ربا، غرر، قمار و جهل جاری نیست.(رضایی دوانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص۳۸۱و۳۹۳و۳۹۴؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص۲۱۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول همان ارزش پول و قدرت خرید است===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی، [[ماهیت پول]] همان ارزش پول و قدرت خرید است و طبق فتوای وی، در وام‌های طولانی مدت و تفاوت فاحش ارزش پول بین دو زمان دریافت و پرداخت پول، باید مصالحه شود یا ارزش پول لحاظ شود.(نریمانی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، ص۶۳۰و۶۳۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* اصغری، محمد، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* درازی، علی، خاطرات آیت الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، تهران، سوره مهر، ۱۳۹۵ش.&lt;br /&gt;
* رضایی دوانی، مجید و سید جواد سبحانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* سلیمانی، حسین، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* فاضل میبدی، محمدتقی، فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* محقق داماد، سید مصطفی، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی، سید ضیاء، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مقدادی، محمدمهدی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه‌های اهل بیت دربارهٔ دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مکاریان، ناصر و رضا بابایی، فقیه جامع: زندگی‌نامه علمی - سیاسی آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید علی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه المضاربه‌، قم، دانشگاه مفید، ۱۳۷۹ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الحدود و التعزيرات‌، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، ۱۴۲۷ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه القضاء، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الشركه‌، قم، دانشگاه مفید، ۱۴۱۴ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، مختصری از زندگی‌نامه علمی حضرت آیه‌الله العظمی موسوی‌اردبیلی، نجات، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، بیانات حضرت آیت‌الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی پیرامون رسالت حوزه‌های علمیه، دفتر آیت الله العظمی اردبیلی، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، همپای انقلاب: خطبه‌های نماز جمعه حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: محمدباقر نجفی کازرونی، قم، دانشگاه قم، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، محقق: سعید رهایی، قم، رادنگار، ۱۳۹۲ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، در پرتو وحی: درس‌هایی از قرآن در محضر آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: ابوالفظل موسویان، قم، دانشگاه مفید، ۱۳۸۸ش.&lt;br /&gt;
* مهاجری، مسیح، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مهریزی، مهدی و رضا بابایی، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مهریزی، مهدی و محمدمهدی خوش‌قلب، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به روایت اسناد ساواک، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* نوبهار، رحیم، «اجتهاد کرامت‌مدار»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی، سید حسین، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66155</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66155"/>
		<updated>2026-04-03T09:50:14Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). به نظر احمدعلی یوسفی، پول‌هاى كنونى را بايد  به طور مستقل و به عنوان يک پديده اقتصادى مطالعه و بررسی کرد و ويژگی‌ها و احكام فقهى انواع مختلف آن را تشخیص و حکم داد.(یوسفی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، ص۱۲۰)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید به نکاتی توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱) احمدعلی یوسفی، دلایل نظریه های مختلف فقهی درباره ماهیت پول از منظر تورم و جبران کاهش پول را نقد و بررسی کرده است.(یوسفی، «رؤيارويى با آثار تورم يا تسليم در برابر آن؛ بررسى فقهى ـ اقتصادى»، ص۱۲۳-۱۸۲)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* منکیو، گریگوری، Principles of Economics [اصول علم اقتصاد]، ویرایش هشتم، آمریکا، ۲۰۱۶م.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، فقه اهل بیت(ع)، ش ۱۴، تابستان ۱۳۷۷.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، «رؤيارويى با آثار تورم يا تسليم در برابر آن؛ بررسى فقهى ـ اقتصادى»، فقه، ش۳۱و۳۲، فروردین۱۳۸۱ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66153</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66153"/>
		<updated>2026-04-03T09:28:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). به نظر احمدعلی یوسفی، پول‌هاى كنونى را بايد  به طور مستقل و به عنوان يک پديده اقتصادى مطالعه و بررسی کرد و ويژگی‌ها و احكام فقهى انواع مختلف آن را تشخیص و حکم داد.(یوسفی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، ص۱۲۰)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید به نکاتی توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* منکیو، گریگوری، Principles of Economics [اصول علم اقتصاد]، ویرایش هشتم، آمریکا، ۲۰۱۶م.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، فقه اهل بیت(ع)، ش ۱۴، تابستان ۱۳۷۷.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66152</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66152"/>
		<updated>2026-04-03T09:27:59Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). به نظر احمدعلی یوسفی، پول‌هاى كنونى را بايد  به طور مستقل و به عنوان يک پديده اقتصادى مطالعه و بررسی کرد و ويژگی‌ها و احكام فقهى انواع مختلف آن تشخیص و حکم داد.(یوسفی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، ص۱۲۰)&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید به نکاتی توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* منکیو، گریگوری، Principles of Economics [اصول علم اقتصاد]، ویرایش هشتم، آمریکا، ۲۰۱۶م.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی، «پول امروز، مثلی یا قیمی یا ماهیت سوم»، فقه اهل بیت(ع)، ش ۱۴، تابستان ۱۳۷۷.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66106</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66106"/>
		<updated>2026-03-31T08:07:08Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منکیو، Principles of Economics، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* منکیو، گریگوری، Principles of Economics [اصول علم اقتصاد]، ویرایش هشتم، آمریکا، ۲۰۱۶م.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66105</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66105"/>
		<updated>2026-03-31T08:01:12Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منکیو، اصول علم اقتصاد، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منکیو، اصول علم اقتصاد، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66104</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66104"/>
		<updated>2026-03-31T07:58:35Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵؛ منگو، اصول علم اقتصاد، ص۶۰۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷؛ منگو، اصول علم اقتصاد، ص۶۰۶) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66103</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66103"/>
		<updated>2026-03-31T07:47:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد. به نظر می‌رسد موضوع‌شناسی پول و ماهیت فقهی آن در اقتصاد مدرن، هنوز به پژوهش‌های اجتهادی بیشتر و به‌روز‌تر نیاز دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66101</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66101"/>
		<updated>2026-03-31T07:45:47Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰). در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66100</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66100"/>
		<updated>2026-03-31T07:45:29Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز گردد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66099</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66099"/>
		<updated>2026-03-31T07:45:03Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو ۲۰۰۲۲ و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66098</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66098"/>
		<updated>2026-03-31T07:44:41Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷) بنابراین موضوع پشتوانه و ارزش ذاتی پول دیگر محل بحث نیست.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر غیر دولتی و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو 20022 و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود و ماهیت فقهی پول شامل ارزهای دیجیتال نیز شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66097</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66097"/>
		<updated>2026-03-31T07:40:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مطابق نگاه مرتضی مطهری، پول را باید امری اقتصادی دانست نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقعیت و عالم خارج جستجو و ثابت کرد و فقیه باید نظر خود را با آن تطبیق دهد (نک: مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد در بررسی‌های فقهی و موضوع‌شناسی ماهیت پول باید توجه داشت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در اقتصاد مدرن، پول «دارایی» مردم و مالی حقیقی است و به طور «همزمان» سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله و معامله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. واحد محاسبه و اندازه‌گیری ارزش کالا و خدمات (توصیف قیمت‌ها). (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵) بنابراین ماهیت پول بر اساس مأموریت‌های سه‌گانه و همزمانی آنها بررسی شود نه تک بعدی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در قرن بیستم، با حذف پول و اسکناس با پشتوانه طلا یا نقره در اقتصاد جهانی، انتشار پول فیات (بدون پشتوانه) و اعتماد مردم به ناشر (دولت)، برخلاف انتظاری که وجود داشت، باعث بحران یا ابرتورم نشد و حتی با ایجاد و سیاستگذاری نظام پولی، قدرت خرید پول کاغذی کم‌نوسان تر از طلا شد. (نک: عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در حال حاضر، برای وجوه الکترونیکی یا رمزگذاری شده مانند بیت‌کوین که بدون تأیید دولت‌ها منتشر می‌شوند و پول فیات محسوب نمی‌شوند، با وجود پرنوسان بودن ارزش آنها، اعتماد به ناشر و تقاضا وجود دارد و حداقل برای دو وظیفه مبادله و ذخیره ارزش کارایی دارند. بنابراین اعتبار ناشر دولتی نباید در قالب غرر و ریسک نامحدود دیده شود یا مالیت آنها فقط در فقه نظام و ساختار حکومتی معتبر دانسته شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* در کنار آسیب‌های موجود در پول دیجیتال (مانند انجام معاملات غیرقانونی یا هک و دزدی) باید توجه داشت بخشی از این پول‌ها به دارایی‌های با ثبات مثل طلا متصل شده‌اند (استبیل کوین) و برخی مانند بیت‌کوین همه وظایف پول را انجام می‌دهند و تعداد کمی نیز با کسب استانداردهای جهانی ایزو 20022 و ایجاد شفافیت مالی و افزایش نظارت و امنیت، آمادگی برای حضور در تبادلات مالی بین المللی را پیدا کرده‌اند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66094</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66094"/>
		<updated>2026-03-30T21:13:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* نسبت پژوهش‌های فقهی پول با اقتصاد مدرن */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت ماهیت فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در اقتصاد مدرن، پول به طور همزمان سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. معیار اندازه‌گیری برای ارزش نسبی با یک واحد حساب (توصیف قیمت‌ها). (عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از دید مرتضی مطهری، ماهیت پول امری اقتصادی است نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقع و خارج ثابت می‌شود و فقیه نظر خود را با آن تطبیق یا حتی تغییر می‌دهد (مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد بخشی از نظریه‌های موجود بیشتر با اسکناس و پول‌های کاغذی منطبق‌اند و برخی نیز وظایف پول را به صورت همزمان در نظر نمی‌گیرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66093</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66093"/>
		<updated>2026-03-30T21:05:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۲۰-۲۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت پژوهش‌های فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در اقتصاد مدرن، پول به طور همزمان سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. معیار اندازه‌گیری برای ارزش نسبی با یک واحد حساب (توصیف قیمت‌ها). (عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از دید مرتضی مطهری، ماهیت پول امری اقتصادی است نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقع و خارج ثابت می‌شود و فقیه نظر خود را با آن تطبیق یا حتی تغییر می‌دهد (مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد بخشی از نظریه‌های موجود بیشتر با اسکناس و پول‌های کاغذی منطبق‌اند و برخی نیز وظایف پول را به صورت همزمان در نظر نمی‌گیرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66092</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66092"/>
		<updated>2026-03-30T21:04:12Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* منابع */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت پژوهش‌های فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در اقتصاد مدرن، پول به طور همزمان سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. معیار اندازه‌گیری برای ارزش نسبی با یک واحد حساب (توصیف قیمت‌ها). (عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از دید مرتضی مطهری، ماهیت پول امری اقتصادی است نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقع و خارج ثابت می‌شود و فقیه نظر خود را با آن تطبیق یا حتی تغییر می‌دهد (مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد بخشی از نظریه‌های موجود بیشتر با اسکناس و پول‌های کاغذی منطبق‌اند و برخی نیز وظایف پول را به صورت همزمان در نظر نمی‌گیرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* عجم اوغلو، دارون و دیوید لیبسون و جان ای لیست، ترجمه: سید علی‌رضا بهشتی و محمدحسین نعیمی‌پور، تهران، روزنه، چاپ دوم، ۱۳۹۸ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66091</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66091"/>
		<updated>2026-03-30T21:01:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت پژوهش‌های فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در اقتصاد مدرن، پول به طور همزمان سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. معیار اندازه‌گیری برای ارزش نسبی با یک واحد حساب (توصیف قیمت‌ها). (عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از دید مرتضی مطهری، ماهیت پول امری اقتصادی است نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقع و خارج ثابت می‌شود و فقیه نظر خود را با آن تطبیق یا حتی تغییر می‌دهد (مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد بخشی از نظریه‌های موجود بیشتر با اسکناس و پول‌های کاغذی منطبق‌اند و برخی نیز وظایف پول را به صورت همزمان در نظر نمی‌گیرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66090</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=66090"/>
		<updated>2026-03-30T21:00:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، پرداخته می‌شود و مبتنی بر دیدگاه‌های اقتصادی یا ترکیبی از دانش اقتصادی و مباحث فقهی، ویژگی‌های اصلی پول تبیین می‌شود: واسطه‌ی مبادله، معیار سنجش، ذخیره‌ی ارزش، و ابزار ابراء ذمه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۹-۱۲؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۹؛ شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۲). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۰-۳۵) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۴۴)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج۲، ص۱۷۸؛ معرفت، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۱۴-۱۶؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۱؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص۶۳۰و۶۳۱)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نسبت پژوهش‌های فقهی پول با اقتصاد مدرن==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در اقتصاد مدرن، پول به طور همزمان سه کارکرد دارد: ۱. واسطه مبادله (تسهیل داد و ستد)، ۲. ذخیره ارزش (انتقال قدرت خرید به آینده)، ۳. معیار اندازه‌گیری برای ارزش نسبی با یک واحد حساب (توصیف قیمت‌ها). (عجم اوغلو، کلیات علم اقتصاد، ص۱۰۴۵)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از دید مرتضی مطهری، ماهیت پول امری اقتصادی است نه فقهی، و ماهیت آن بر اساس واقع و خارج ثابت می‌شود و فقیه نظر خود را با آن تطبیق یا حتی تغییر می‌دهد (مطهری، مسئله ربا و بانک، ص ۶۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، و نیز ویژگی‌های اصلی پول (کارکردهای پول) پرداخته می‌شود اما به نظر می‌رسد بخشی از نظریه‌های موجود بیشتر با اسکناس و پول‌های کاغذی منطبق‌اند و برخی نیز وظایف پول را به صورت همزمان در نظر نمی‌گیرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۳۷) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۱؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، ص۳۸). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(۱)»، ص۴۰و۴۱)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت‌دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(۲)»، فقه اهل بیت، ش۹، بهار ۱۳۷۶.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(۱)»، فقه اهل بیت، ش۷، پاییز ۱۳۷۵.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D9%BE%D9%88%D9%84%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%DB%8C%DB%8C_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66065</id>
		<title>پول‌شویی (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D9%BE%D9%88%D9%84%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%DB%8C%DB%8C_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66065"/>
		<updated>2026-03-29T18:42:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* فارسی */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی}}&lt;br /&gt;
[[پول‌شویی]] &amp;lt;small&amp;gt;(به انگلیسی: Money laundering)&amp;lt;/small&amp;gt; عملی است که طی آن درآمدهای حاصل از راه‌های غیرقانونی یا غیرشرعی به دارایی‌های به ظاهر مشروع و قانونی تبدیل شوند. پول‌شویی به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم اقتصادی و حقوقی، از منظر فقه اسلامی نیز مورد بررسی قرار گرفته و با اصولی مانند حرمت اکل مال به باطل، لزوم تطهیر اموال از شبهه، و قواعد فقهی مانند قاعده لاضرر و قاعده تسلیط مرتبط می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در سال‌های اخیر، با گسترش ارزهای دیجیتال، تراکنش‌های بین‌المللی، و روش‌های پیچیده مالی، روند پول‌شویی نیز تغییر کرده و چالش‌های جدیدی را برای نظام‌های فقهی و حقوقی ایجاد کرده است. برخی پژوهش‌ها به ماهیت فقهی جرم پول‌شویی، مشروعیت جرم‌انگاری آن، و نقش تدابیر پیشگیرانه در جلوگیری از آن پرداخته‌اند. در این میان، مسائلی مانند اعتبار اماره ید در اثبات جرم، مقایسه جرم پول‌شویی در فقه و قوانین موضوعه، و بررسی دیدگاه‌های فقها در این زمینه مورد توجه قرار گرفته‌اند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==کتاب‌ها==&lt;br /&gt;
===فارسی===&lt;br /&gt;
# آثار حقوقی پول‌شویی، حسین عسکری، تهران، شیل، ۱۳۹۹ش.[https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# بررسی تطبیقی جرائم پول‌شوی در نظام حقوقی ایران و اسناد بین‌المللی، مهدی اسماعلی و احمد مشائی‌شوب و الیاس قاسمی همدانی، تهران، سنجش و دانش، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d8%a7%db%8c%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%ad%d9%82%d9%88/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# پول‌شویی از منظر حقوق کیفری ایران با رویکردی به نظام جمهوری اسلامی ایران، ‌ نصرالله حیدری‌نژاد، تهران، قانون‌یار، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%da%a9%db%8c%d9%81%d8%b1%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a8%d8%a7-%d8%b1%d9%88%db%8c/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی جرائم پول‌شویی، محمدامین ملکی، ‌ نقی آقازاده، شهرکرد، نشر مقاومت، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d8%a7%d8%a6%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# بررسی تطبیقی جرم پول‌شویی در نظام کنونی، علی رزمان، تهران، قانون‌یار، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%da%a9%d9%86%d9%88%d9%86%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# آشنایی با جرم پول‌شویی، محمدرضا ساکی، تهران، مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضائیه، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%a2%d8%b4%d9%86%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# [[پول‌شویی در فقه و حقوق کیفری ایران (کتاب)|پول‌شویی در فقه و حقوق کیفری ایران]]، حمید سلیمانی، تهران، اندیشه عصر، ۱۳۹۳. این کتاب در سال ۱۳۹۶ از سوی نشر حقوق‌یار بازنشر شده است. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%da%a9%db%8c%d9%81%d8%b1%db%8c-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# پول‌شویی در حقوق ایران، محمدرضا عباسی، تهران، کاظمی، ۱۳۹۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# [[پول‌شویی از منظر فقه و حقوق موضوعه (کتاب)|پول‌شویی از منظر فقه و حقوق موضوعه]]، محمدباقر گرایلی، مشهد، [[بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی]]، ۱۳۸۹ش. این کتاب در اصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد نویسنده بوده که است که در سال ۱۳۸۵ از آن دفاع کرده است. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d9%85%d9%88%d8%b6%d9%88%d8%b9%d9%87/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی===&lt;br /&gt;
# التکییف الشرعی و القانونی لجریمة غسیل الأموال، فاطمه صابر محمد عجبان، اردن، دار الجنان، ۲۰۲۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/?post_type=tnc_col_243_item&amp;amp;p=1218708 کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نخبة الأقوال فی مکافحة غسیل الأموال: دراسة مقارنة بالشریعة الإسلامیة، سید حسن عبدالله حسن، قاهره، المرکز القومی للإصدارات القانونیة، ۲۰۱۰م. این کتاب نخستین بار به صورت مقاله در سال ۲۰۰۲م در مجله کلیة الشریعة و القانون (اسیوط) منتشر شده است. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%86%d8%ae%d8%a8%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%82%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%81%d8%ad%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d8%af%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# القواعد الموضوعية و الإجرائیة لجريمة غسل الأموال: دراسة مقارنة، عادل محمد السيوي، مصر، قاهره، دار نهضة مصر، ۲۰۰۸م. [https://digilib.feqhemoaser.com/?post_type=tnc_col_243_item&amp;amp;p=1218763 کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسل الأموال فی ضوء أحکام الشریعة الإسلامیة: دراسة مقارنة، عبدالمجید قاسم عبدالمجید اسویکر، ناشر: مؤلف، ۲۰۰۸م. این کتاب در اصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد نویسنده است که در سال ۲۰۰۷م به جامعة التحدی در سرت لیبی ارائه شده است. [https://digilib.feqhemoaser.com/?post_type=tnc_col_243_item&amp;amp;p=1218800 کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جريمة غسل الأموال بين الشریعة الإسلامیة و النظم الوضعیة، محمد بن أحمد صالح الصالح، ریاض، العبیکان، ۲۰۰۶م. [https://digilib.feqhemoaser.com/?post_type=tnc_col_243_item&amp;amp;p=1218828 کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جریمة غسل الأموال فی الفقه الإسلامی: دراسة فقهیة مقارنة، عطیه فیاض، قاهره، دار النشر للجامعات، ۲۰۰۴م. [https://digilib.feqhemoaser.com/?post_type=tnc_col_243_item&amp;amp;p=1218865 کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مقاله‌ها==&lt;br /&gt;
=== فارسی===&lt;br /&gt;
# فرض مجرمیت در جرم پولشویی مطالعه تطبیقی در حقوق ایران، فقه امامیه و کنوانسیون پالرمو، محمود اکبری و احمد امی و عباس مظفری، فقه جزای تطبیقی، شماره ۲، دوره ۴، تابستان ۱۴۰۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%81%d8%b1%d8%b6-%d9%85%d8%ac%d8%b1%d9%85%db%8c%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%85%d8%b7%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%87-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# نقدی بر قوانین پول شویی در ایران از منظر فقه و قوانین موضوعه، نازنین عباس‌پور ایکدر و اميد مهدوی مجد، فصلنامه پژوهش ملل، شماره ۹۹، خرداد ۱۴۰۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%82%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c%d9%86-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
#رویکرد قانونگذاری ایران در گزارش معاملات مشکوک به پولشویی و موانع قانونی، فقهی و اجرایی آن، امیر جمالی حاجیانی و اسماعیل عبداللهی و احمد میرزایی، آموزه‌های فقه و حقوق جزاء، ش۶، تابستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
# بررسی ماهیت فقهی ارز دیجیتال و نقش آن در پیشگیری از جرم پول‌شویی، عباس جلیلی و علی صادقی شهپر و مرضیه پیله ور، فصلنامه فقه جزای تطبیقی، شماره ۹، بهار ۱۴۰۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a7%d8%b1%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%ac%db%8c%d8%aa%d8%a7%d9%84-%d9%88-%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%a2%d9%86-%d8%af%d8%b1/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
#تعارض و دلیل‌آوری معکوس شدن بار اثبات دلیل در پولشویی با اصول و قواعد فقهی، ابوالفضل علیشاهی قلعه جوقی و مهدیه معالی، پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، ش۶۸، تابستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
# بازخوانی مبانی فقهی جرم‌انگاری پول‌شویی، علی غلامی و محمدصادق آزادفر، [[دوفصلنامه مطالعات اقتصاد اسلامی]]، شماره ۲۶، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%d8%ae%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# مبانی فقهی و حقوقی جرم‌انگاری پول‌شویی و پیشگیری وضعی از آن، آيت‌الله اسماعیلی و محمدصادق جمشیدی‌راد و رضا فقیه‌زاده، ماهنامه پژوهش و مطالعات علوم اسلامی، شماره ۱۱، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%88/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# پول‌شویی، محمد هاشمی و احمد بلندنظر، فصلنامه فقه و حقوق نوین، سال ۱، شماره ۲، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# تأملی بر تأثیر اماره ید در جرم پول‌شویی، حسین تاج‌آبادی و محمدصادق آزادفر و علی بنایی، [[فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی]]، شماره ۶۱، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%a3%d9%85%d9%84%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d8%aa%d8%a3%d8%ab%db%8c%d8%b1-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d8%b1%d9%87-%db%8c%d8%af-%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# بررسی مبانی فقهی جرم پول‌شویی، دریا میرزایی و محمدعلی حاجی‌ده‌آبادی، فصلنامه قانون‌یار، شماره ۱۱، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# بررسی تطبیقی جرم پول‌شویی در فقه، حقوق ایران و اسناد بین‌المللی، مسعود حیدری، فصلنامه پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، شماره ۱۷، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87%d8%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8%a7/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# &lt;br /&gt;
# درنگی در جرم‌انگاری پول‌شویی، غفور خوئینی و حمید مسجدسرائی و سهیل کبیری، [[دوفصلنامه مطالعات فقه و حقوق اسلامی]]، ‌ شماره ۱۷، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%af%d8%b1%d9%86%da%af%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
#بررسی فقهی حکم پولشویی از دیدگاه امام خمینی(س)، ذبیح مطهری‌خواه، [[فصلنامه پژوهشنامه متین]]، شماره ۷۰، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%da%a9%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%ae/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی حقوقی جرم پول‌شویی، محمدباقر گرایلی، مجله میراث طاها، پیش‌شماره ۲، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# عدم اعتبار جرم‌انگاری پول‌شویی از منظر فقه و حقوق ایران، امیرحمزه سالارزائی، دوفصلنامه پژوهش‌های فقهی، سال ۷، شماره ۴، ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b9%d8%af%d9%85-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# گذری بر کتاب «پول‌شویی از منظر فقه و حقوق موضوعه»، اصغر ارشاد سرابی، مجله آینه پژوهش، سال ۲۲، شماره ۵، ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%da%af%d8%b0%d8%b1%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی مبانی فقهی جرم پول‌شویی، حمید سلیمانی و عبدالکریم عبداللهی‌نژاد، فصلنامه مطالعات فقه و حقوق اسلامی، سال دوم، شماره ۳، ۱۳۸۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-2/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# واکاوی مبانی فقهی اماره مجرمیت در جرم پول‌شویی، فاطمه جوادی و سید مهدی صالحی و سید مهدی قریشی، [[دوفصلنامه فقه و مبانی حقوق اسلامی]]، سال ۵۲، شماره ۱، ۱۳۸۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%88%d8%a7%da%a9%d8%a7%d9%88%db%8c-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d9%85%d8%ac%d8%b1%d9%85%db%8c%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# &lt;br /&gt;
# جرم‌انگاری تطهیر از دیدگاه فقه، [[سید محمد موسوی بجنوردی]] و زیبا مجاهد، فصلنامه نامه الهیات، شماره ۱، ۱۳۸۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d9%87%db%8c%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# &lt;br /&gt;
# جرم‌انگاری پول‌شویی، علی‌مراد حیدری، [[فصلنامه حقوق اسلامی|فصلنامه فقه و حقوق]]، شماره ۱، ۱۳۸۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عربی===&lt;br /&gt;
# جريمة غسيل الأموال من منظار القواعد الفقهیة، عبدالباری جوانمردزاده، مجلة آداب الکوفة، شماره ۴۵، ۲۰۲۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ac%d8%b1%d9%8a%d9%85%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%d9%8a%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%85%d9%86-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%84%d9%82%d9%88%d8%a7%d8%b9%d8%af-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# دور الرقابة الشرعیة و التدقیق الشرعی الداخلی فی مکافحة عملیات غسیل الأموال فی المصارف الإسلامیة، فیان عبدالرحمن یاسین‌ و ابتسام علی حسین و عطارد سعد، مجلة البحوث الإقتصادیة المقدمة، مجلد ۵، شماره ۲، ۲۰۲۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d9%84%d8%b1%d9%82%d8%a7%d8%a8%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%d8%b9%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%aa%d8%af%d9%82%db%8c%d9%82-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%d8%b9%db%8c-%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# البناء الشرعی لجریمة غسیل الأموال، هشام العیساوی، مجلة الإقتصاد الإسلامی العالمية، شماره ۸۳، ۲۰۱۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%86%d8%a7%d8%a1-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%d8%b9%db%8c-%d9%84%d8%ac%d8%b1%db%8c%d9%85%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نظام المملکة العربیة السعودیة و الفقه الإسلامی فی محاربة غسل الأموال، توفیق بن علی الشریف، مجلة الفقه و القانون، شماره ۸۳، ۲۰۱۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%85%d9%84%da%a9%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b9%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b3%d8%b9%d9%88%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الانتفاع بالمال الحرام فی أعمال الخیریة: دراسة فقهیة مقارنة، نشوی انور رضوان، مجلة کلیة الدراسات الاسلامیة و العربیة للبنات بکفر شیخ، مجلد ۴، شماره ۳، ۲۰۱۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%86%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%b9-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d9%81%db%8c-%d8%a3%d8%b9%d9%85%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%ae%db%8c%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# جریمة غسیل الاموال فی الفقه الإسلامی و القانون: دراسة مقارنة، السرجیلانی الأمین حماد و حامد سلیمان محمد الزافی، مجلة‌ جامعة شندی للبحوث و الدراسات الشرعیة و القانونیة، سال اول، شماره ۱، ۲۰۱۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ac%d8%b1%db%8c%d9%85%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مکافحة جريمة غسيل الأموال دراسة مقارنة بين الفقه الإسلامي والنظام السعودي، توفیق بن علی بن أحمد الشریف، مجلة کلیة الدراسات الإسلامیة و العربیة للبنات بدمنهور، مجلد ۴، شماره ۳، ۲۰۱۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%81%d8%ad%d8%a9-%d8%ac%d8%b1%d9%8a%d9%85%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%d9%8a%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d8%af%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d8%a9-%d9%85%d9%82%d8%a7%d8%b1%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسیل الأموال الحرام فی العمل الخیری: حکمه و ضوابطه فی ضوء نصوص مذاهب الفقه و ادلته و مقاصده الکلیة، أحمد علی أحمد موافی، مجلة الدراسات الإسلامیة و البحوث الأکادیمیة، مجلد ۱۲، شماره ۸۶، ۲۰۱۷م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%b9%d9%85%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%ae%db%8c%d8%b1%db%8c-%d8%ad%da%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تجریم غسل الأموال فی الفقه و القانون، افضال السید صدیق کردمان، مجلة جیل الأبحاث القانونیة المعمقة، شماره ۱، ۲۰۱۶م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%aa%d8%ac%d8%b1%db%8c%d9%85-%d8%ba%d8%b3%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86-%d9%81%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# وسائل الشریعة الإسلامیة في مکافحة ظاهرة قسیم الأموال، کامل عبدالقادر حسین، مجلة جامعة کرکوک للدراسات الإنسانیة، مجلد ۱۱، شماره ۲، ۲۰۱۶م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d9%88%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%b9%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a9-%d9%81%d9%8a-%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%81%d8%ad%d8%a9-%d8%b8%d8%a7%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جرائم غسيل الاموال في المنظور الاسلامي، عزيز إسماعيل محمد العزي، مجلة الجامعة العراقية، المجلد ۳۳، العدد ۱، ۲۰۱۴م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ac%d8%b1%d8%a7%d8%a6%d9%85-%d8%ba%d8%b3%d9%8a%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%d9%8a-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%86%d8%b8%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسيل الأموال، رؤیة إسلامية، حموني هشام، المجلة المغربیة للإدارة المحلیة و التنمیة، شماره ۱۱۷-۱۱۸، ۲۰۱۴م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%d9%8a%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84%d8%8c-%d8%b1%d8%a4%db%8c%d8%a9-%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d9%8a%d8%a9-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسیل الأموال بین الفقه الإسلامی و القانون العراقی، محب قیس محمد علی، مجلة مرکز البحوث و الدراسات الإسلامیة، (قاهره)، مجلد ۸، شماره ۲۸، [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d8%a8%db%8c%d9%86-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسیل الأموال فی الفقه الإسلامی و القانون السوری، تیسیر محمد برمو، مجلة بحوث جامعة حلب - سلسلة الأداب و العلوم الإنسانیة و التربویة، شماره ۷۷، ۲۰۱۱م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جریمة غسیل الأموال و حکمها الشرعی، أحمد بن محمد الخلیل، مجلة الدراسات العربیة، مجلد ۲۳، شماره ۱، ۲۰۱۱م.&lt;br /&gt;
# الإنتفاع بالمال المغسول و أحکامه، ناظم خالد محسن حمود، مجلة جامعة دمشق للعلوم الإقتصادیة و القانونیة، مجلد ۲۶، شماره ۲، ۲۰۱۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d8%a5%d9%86%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%b9-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%ba%d8%b3%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# هل یجوز تحویل البنوک الربویة الی إسلامیة علی طریق غسیل الأموال؟، محمود عبدالکریم أحمد أرشید، مجلة جامعة القدس المفتوحة للبحوث الأنسانية و الإجتماعیة، شماره ۱۷، ۲۰۰۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d9%87%d9%84-%db%8c%d8%ac%d9%88%d8%b2-%d8%aa%d8%ad%d9%88%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a8%d9%86%d9%88%da%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b1%d8%a8%d9%88%db%8c%d8%a9-%d8%a7%d9%84%db%8c-%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الموقف الشرعی و القانونی لبعض الدول العربیة من ظاهرة غسیل الأموال، جمال أحمد زید الکیلانی، دراسات علوم الشرعیة و القانون، مجلد ۳۶، ملحق، ۲۰۰۹. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%88%d9%82%d9%81-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%d8%b9%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86%db%8c-%d9%84%d8%a8%d8%b9%d8%b6-%d8%a7%d9%84%d8%af%d9%88%d9%84-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسيل الأموال فی الفقه الإسلامی، علی عبدالأحمد ابوالبصل، مجلة کلیة الدراسات الإسلامية و العربیة (دبی)، شماره ۲۵، ۲۰۰۳م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%d9%8a%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسل الأموال فی النظم الوضعیة: رؤیة إسلامیة، محمد بن أحمد صالح الصالح، ارائه شده به مؤتمر العالمی الثالث للإقتصاد الأسلامی، مکه، ‌۲۰۰۳م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%b8%d9%85-%d8%a7%d9%84%d9%88%d8%b6%d8%b9%db%8c%d8%a9-%d8%b1%d8%a4%db%8c%d8%a9-%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسل الأموال، محمد نبیل غنايم، ارائه شده به مؤتمر العالمی الثالث للإقتصاد الأسلامی، مکه، ‌۲۰۰۳م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%ba%d8%b3%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# غسیل الأموال و بیان حکمه فی الفقه الإسلامی و النظم المعاصرة، عبدالله محمد عبدالله، ارائه شده به مؤتمر العالمی الثالث للإقتصاد الأسلامی، مکه، ‌۲۰۰۳م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-articles/%d8%a8%d8%ad%d9%88%d8%ab-%d9%81%db%8c-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%88-%d8%a8%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%ad%da%a9%d9%85%d9%87-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
#&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پایان‌نامه‌ها==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# مقایسه تطبیقی جرم پولشویی در فقه (امامیه) و حقوق ایران، مجید باقریان، کارشناسی ارشد، موسسه آموزش عالی حکیم طوس، گروه الهیات - فقه و مبانی حقوق، ۱۴۰۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d8%aa%d8%b7%d8%a8%db%8c%d9%82%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# عناصر جرم پولشویی از طریق رمزارزها و سیاست کیفری جمهوری اسلامی، مجید بهاری غازانی، کارشناسی ارشد، موسسه آموزش عالی طلوع مهر - قم، گروه حقوق، ۱۴۰۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b9%d9%86%d8%a7%d8%b5%d8%b1-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b7%d8%b1%db%8c%d9%82-%d8%b1%d9%85%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d9%87%d8%a7-%d9%88-%d8%b3%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی فقهی جرم پول‌شویی از دیدگاه مذاهب اسلامی و حقوق ایران، ام‌البنین فاطمی، کارشناسی ارشد، دانشکده فقه و حقوق، ‌ دانشگاه مذاهب اسلامی، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b0%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی فقهی و حقوقی مقابله با پولشویی از منظر حقوق کیفری ایران و مذاهب خمسه، سید علی حسینی، دکتری، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه آیت‌الله حائری میبد، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%85%d9%82%d8%a7%d8%a8%d9%84%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی جرم پولشویی در فقه و حقوق کیفری ایران، احمد پوررمضان، کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه شمال، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%da%a9%db%8c%d9%81%d8%b1%db%8c-%d8%a7%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جرم پولشویی الکترونیکی در قانون عراق و فقه امامی، سحر کاظم عبد الحسین، کارشناسی ارشد، جامعه المصطفی العالمیه، موسسه آموزش عالی علوم و معارف، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%ac%d8%b1%db%8c%d9%85%d9%87-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a7%da%a9%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86%db%8c%d9%87-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%aa%d8%b4/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی-حقوقی «قانون جلوگیری از پول‌شویی و عواید ناشی از جرایم مصوب ۱۳۹۳» افغانستان، محراب اخلاقی، کارشناسی ارشد، مؤسسه آموزش عالی علوم انسانی، جامعة المصطفی العالمیة، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%82%d8%a7%d9%86%d9%88%d9%86-%d8%ac%d9%84%d9%88%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%d9%88%d9%84/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی حقوقی پول‌شویی از منظر حقوق ایران و امارات متحده عربی، سهیل کبیری، دکتری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه خوارزمی، ‌ ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
# احکام کیفری پول‌شویی از منظر فقه اسلامی و قانون پاکستان، محمودحسین حیدری، دکتری، دانشکده فقه و حقوق، جامعة المصطفی العالمیة، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%da%a9%db%8c%d9%81%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# ابعاد فقهی پول‌شویی، سید مصطفی صالح‌نژاد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق(ع)، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%86%d8%a8%d8%b9-%d9%85%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af-%d9%86%db%8c%d8%b3/ چکیده را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# حکم پول‌شویی در فقه امامیه و حقوق ایران، ‌ مریم داودی، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، ‌ دانشگاه شهید چمران اهواز، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%ad%da%a9%d9%85-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# جرم انگاری پولشویی در فقه وحقوق کیفری، حمید سلطانی‌نژاد، دانشکده علوم حدیث، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%ac%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%86%da%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%da%a9%db%8c%d9%81%d8%b1%db%8c-%d9%81/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# پول‌شویی و بررسی فقهی، حقوقی و اقتصادی آن، الهام امیری، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات، ‌ دانشگاه الزهرا(س)، ۱۳۹۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c%d8%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d9%88-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%a2/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# [[پول‌شویی از منظر فقه و حقوق موضوعه (کتاب)|پول‌شویی از منظر فقه و حقوق موضوعه]]، محمدباقر گرایلی، کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم رضوی، ۱۳۸۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b4%d9%88%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d9%85%d9%88%d8%b6%d9%88%d8%b9%d9%87/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]. این پایان‌نامه در سال ۱۳۸۹ از سوی [[بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی]] در مشهد به صورت کتاب منتشر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عربی===&lt;br /&gt;
# المواجهة الشرعیة و الجنائیة و الدولیة لجریمة غسل الأموال، محمد جمعه رمضان عبدو، کارشناسی ارشد، جامعة الحاضرة للعلوم الإنسانیة و التطبیقیة، لیبی، ۲۰۲۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%ac%d9%87%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%d8%b9%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%ac%d9%86%d8%a7%d8%a6%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%af%d9%88%d9%84%db%8c%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جریمة غسیل الأموال الإلکترونیه فی التشریع العراقی و الفقه الإمامی: دراسة مقارنة (جرم پول‌شویی الکترونیکی در قانون عراق و فقه امامی)، ‌ سحر کاظم عبدالحسین، کارشناسی ارشد، مؤسسه آموزش عالی علوم و معارف، جامعة المصطفی العالمیة، ۱۴۳۹ق. [https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/dcb972141b89a20a441047e12955c917 پایان‌نامه را از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
#جرائم غسل الأموال في ضوء الفقه والقضاء: دراسة مقارنة، محمد علي محمود كرباس، کارشناسی ارشد، جامعة أم درمان الإسلامية، سودان، ۲۰۱۸م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%ac%d8%b1%d8%a7%d8%a6%d9%85-%d8%ba%d8%b3%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%d9%8a-%d8%b6%d9%88%d8%a1-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88%d8%a7%d9%84%d9%82%d8%b6%d8%a7%d8%a1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جریمة تبییض الأموال فی قانون العقوبات الجزائري و الشریعة الإسلامیة: دراسة مقارنة، صالح جزول، دکتری، کلیة علوم الإنسانیة و الحضارة الإسلامیة، جامعة وهران (الجزائر)، ۲۰۱۵م. [https://theses.univ-oran1.dz/document/61201661t.pdf پایا‌ن‌نامه را از اینجا بخوانید] &lt;br /&gt;
# ظاهرة غسیل الأموال فی نظر الشریعة الإسلامیة و القانون الجزائری: دراسة تحلیلیة مقارنة، محمد شریط، کارشناسی ارشد، کلیة العلوم الإسلامیة، ‌ جامعة الجزائر، ۲۰۱۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%b8%d8%a7%d9%87%d8%b1%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%b9%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جریمة غسیل الأموال فی الفقه الإسلامی، محمد علی عبدالله ابوشرقیه، کارشناسی ارشد، جامعة القدس المفتوحة، ۲۰۰۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%ac%d8%b1%db%8c%d9%85%d8%a9-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# عملیات غسیل الأموال بین الإقتصاد الوضعی و الأقتصاد الإسلامی، عبد محمود هلال السمیرات، کارشناسی ارشد، کلیة الشریعة و الدراسات الإسلامیة، جامعة الیرموک، اردن، ۲۰۰۳م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%b9%d9%85%d9%84%db%8c%d8%a7%d8%aa-%d8%ba%d8%b3%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%85%d9%88%d8%a7%d9%84-%d8%a8%db%8c%d9%86-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af-%d8%a7%d9%84%d9%88%d8%b6/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۰]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B2%DA%A9%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D9%88%D9%84_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66064</id>
		<title>زکات پول (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B2%DA%A9%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D9%88%D9%84_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66064"/>
		<updated>2026-03-29T18:32:26Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* فارسی */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی|[[تعمیم زکات]] ● [[ماهیت پول]] ● [[زکات اوراق بهادار]]}}&lt;br /&gt;
[[زکات پول]] یکی از مسائل تأثیرگذار در فقه معاملات است. در اصطلاح فقهی نقدین یا همان طلا و نقره از اموال نُه گانه‌ای هستند که زکات به آنها تعلق می‌گیرد. از نظرگاه فقهی این مسئله دربارهٔ زکات پول مطرح است که آیا نقدین بعنوان مال زکوی به پولِ طلا و نقره که در دوران گذشته رایج بوده اختصاص دارد یا پول‌های رایج کنونی را نیز در بر می‌گیرد؟ در پاسخ به این مسئله بیشتر فقیهان و صاحب‌نظران قائل به عدم وجوب زکات پول شدند؛ در مقابل برخی فقیهان معاصر مانند [[سید محمدباقر صدر]] و [[محمدجواد مغنیه]] و [[سید موسی شبیری زنجانی]] بر آنند که زکات پول‌های رایج نیز با فرض وجود شرایط آن، باید پرداخت شود و زکات نقدین صرفاً به پولِ طلا و نقره که در دوران گذشته رایج بوده اختصاص ندارد. در این صفحه منابعی که مسئله زکات پول را مورد مطالعه و پژوهش قرارداده و در قالب کتاب مقاله، پایان‌نامه یا منابع دیگر انتشار یافته گردآوری شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== کتاب‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# فقه پول، تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، تألیف مهدی معتمدی، قم، نشر مرکز مدیریت حوزه علمیه قم، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b6%d9%85%d8%a7%d9%86-%da%a9%d8%a7%d9%87%d8%b4-%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d8%b4-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%ae%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
#زکات پول‌های رایج: تقریرات دروس خارج فقه آیت الله مصطفی اشرفی شاهرودی، سعید رمزی، سعید، مشهد، حوزه علمیه خراسان. ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
# زکات پول‌های رایج و اشیای نوپیدا، محمد قائنی، قم، [[مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)]]، ۱۳۸۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d9%88-%d8%a7%d8%b4%db%8c%d8%a7%db%8c-%d9%86%d9%88%d9%be%db%8c%d8%af%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# دانشنامه زکات (ج۱)، یوسف قرضاوی، مترجم: عبدالصمد مرتضوی، تهران، نشر احسان، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%ac1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# زکاة الأوراق النقدیة و حکم ضم النقود بعضها إلی بعض، ابوالحسن المنصوری و إبراهیم فراج، نشر المنار، ۲۰۱۷م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%ad%da%a9%d9%85-%d8%b6%d9%85-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%b9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# المختصر فی أحکام الزکاة و مسائلها المعاصرة، انیس بن ناصر المصعبی، دبی، جمعیة دارالبرّ، ۲۰۱۷م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%ae%d8%aa%d8%b5%d8%b1-%d9%81%db%8c-%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d9%88-%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84%d9%87%d8%a7-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b9-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موسوعة الفقه الإسلامی المقارن (زکاة الأوراق النقدیة)، [[سید محمود هاشمی شاهرودی]]، نشر مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۲۰۱۶م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%85%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%b9%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%82%d8%a7%d8%b1%d9%86-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الزکاة فی الإسلام فی ضوء الکتاب و السنة، سعید بن علی بن وهف القحطانی، ریاض، نشر مرکز الدعوة و الارشاد، ۲۰۱۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d9%81%db%8c-%d8%b6%d9%88%d8%a1-%d8%a7%d9%84%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%b3%d9%86-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نوازل الزکاة دراسة فقهیة تأصیلیة لمستجدات الزکاة، عبد الله بن منصور الغفیلی، دوحة، دارالاوقاف و الشئون الاسلامیه، ۲۰۰۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b2%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%af%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d8%a9-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c%d8%a9-%d8%aa%d8%a3%d8%b5%db%8c%d9%84%db%8c%d8%a9-%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%aa-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الاسلام یقود الحیاة، سید محمدباقر صدر، قم، نشر دارالصدر، ۱۴۲۹ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%db%8c%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%a7%d9%84%d8%ad%db%8c%d8%a7%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکاة الأسهم و السندات و الورق النقدی، صالح بن غانم السدلان، ریاض، نشر بلنسبة، ۱۴۱۷ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d8%b3%d9%87%d9%85-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%b3%d9%86%d8%af%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%88%d8%b1%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# فقه الإمام جعفر الصادق (ع)، محمدجواد مغنیة، جلد۲(زکاة النقدین)، قم، مؤسسة أنصاریان للطباعة والنشر، ۱۴۱۴ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%a7%d9%84%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d8%b9%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# کتاب الزکوة، حسینعلی منتظری، جلد ۱، قم، المرکز العالمی للدراسات الاسلامیة، ۱۴۰۸ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d9%88%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# أحکام زکاة الثروة النقدیة و الأوراق المالیة و التجاریة، جودة عبدالغنی بسیونی علی، مصر، دارالنشر کلیة الشریعة و القانون، بی‌تا. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%ab%d8%b1%d9%88%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# المسائل المعاصرة فی الزکاة، منصور بن محمد الصعقوب، بی‌جا، بی‌تا. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b9%d8%a7%d8%b5%d8%b1%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# حسم الشقاق فی زکاة العروض و الأوراق، محمد الأمین بن أحمد الأفرام الجکنی الشنقیطی، بی‌جا، بی‌تا. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%ad%d8%b3%d9%85-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%82-%d9%81%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b9%d8%b1%d9%88%d8%b6-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مقاله‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
#حکم فقهی زکات پول بر اساس رهیافت تجمیع ظنون، علیرضا کلاهدوزان، فقه و اصول، ش۱۳۷، تابستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
# معیارهای ارزیابی فهم ادلّه لفظی در فقه معاملات: مطالعه موردی: تعلّق زکات بر پول های اعتباری، مهدی مظهر قراملکی و محمدرضا یوسفی شیخ رباط ناصر الهی، فقه و اجتهاد، ش۱۹، بهار و تابستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
# آیندهٔ نظام‌سازی زکات در هندسهٔ تأمین مالی دولت اسلامی در ایران در آیینهٔ فقه شیعه، عبدالحمید کاشیان، فصلنامه معرفت اقتصاد اسلامی، شماره ۲۴، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a2%db%8c%d9%86%d8%af%d9%87%d9%94-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%87%d9%86%d8%af%d8%b3%d9%87%d9%94-%d8%aa%d8%a3%d9%85%db%8c%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی نظریه حق اخذ زکات از پول رایج هر زمان، محمد عبدی، فصلنامه پژوهش‌های فقه اسلامی و مبانی حقوق، شماره ۱، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%ad%d9%82-%d8%a7%d8%ae%d8%b0-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d9%87%d8%b1-%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی زکات پول در فقه امامیه، محمدعلی زاهدی و سید علی حسینی، فصلنامه بلاغ مبین، شماره ۵۴ و ۵۵، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی حصر و اطلاق موارد متعلّق زکات، رحمت شایسته فرد، فصلنامه معارف قرآن و عترت، شماره ۸، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%ad%d8%b5%d8%b1-%d9%88-%d8%a7%d8%b7%d9%84%d8%a7%d9%82-%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%85%d8%aa%d8%b9%d9%84%d9%91%d9%82-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان‌سنجی فقهی احیای زکات پول‌های نقد رایج کنونی (رهیافت موضوع‌شناسی تحلیلی ماهیت پول)، محمّداسماعیل توسّلی، فصلنامه پژوهشنامه مالیات، دوره ۲۳، شماره ۲۶، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86%d8%b3%d9%86%d8%ac%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a7%d8%ad%db%8c%d8%a7%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات پول اعتباری، محمدجواد محقق، دومین همایش دوسالانه اقتصاد اسلامی، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# کاوشی نوین در مسئله زکات اسکناس، محمدرسول آهنگران و حسین سنایی، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، دوره ۱۰، شماره ۳۴، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%da%a9%d8%a7%d9%88%d8%b4%db%8c-%d9%86%d9%88%db%8c%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%84%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات پول از منظر فقه فریقین و بررسی ظرفیت بالقوه آن در فقرزدایی (مطالعه سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ اقتصاد ایران)، احمد شعبانی و عبدالمحمد کاشیان، فصلنامه مطالعات اقتصاد اسلامی، دوره ۶، شماره ۱، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%81%d8%b1%db%8c%d9%82%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b8%d8%b1%d9%81%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی دیدگاه مشهور در حصر زکات، مهدی فتحی‌نیا، فصلنامه فقه، دوره ۱۶، شماره ۶۲، ۱۳۸۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b4%d9%87%d9%88%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d8%b5%d8%b1-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل نظری زکات و بررسی امکان تعمیم دامنه اموال مشمول زکات، محمدمهدی عسکری و مهدی اسماعیل‌پور دره، دوفصلنامه مطالعات اقتصاد اسلامی، شماره ۳، ۱۳۸۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86-%d8%aa%d8%b9%d9%85%db%8c%d9%85-%d8%af%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# درسنامه فقه: کتاب زکات (۱)، [[سید محمود هاشمی شاهرودی]]، فقه اهل بیت (ع)، شماره ۶۰، ۱۳۸۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%af%d8%b1%d8%b3%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%db%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات پول‌های رایج، محمد قائنی، همایش مبانی فقهی و اقتصادی مالیات‌های اسلامی، ۱۳۸۷ش. &lt;br /&gt;
# بازپ‍ژوهی نظریة تعمیم زکات از نظر امامیه، احمد باقری و سید محمدرضا امام و سید یوسف علوی، دوره ۴۰، شماره ۱، ۱۳۸۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c%d8%a9-%d8%aa%d8%b9%d9%85%db%8c%d9%85-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d8%a7%d9%85%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# پول و احکام فقهی آن، فیاض قرائی، فصلنامه مقالات و بررسی‌ها، دوره ۳۹، شماره ۳، ۱۳۸۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a2%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش زکات در نظام حکومت انقلاب اسلامی، [[سید محمد موسوی بجنوردی]]، فصلنامه پژوهشنامه متین، دوره ۷، شماره ۲۶، ۱۳۸۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%ad%da%a9%d9%88%d9%85%d8%aa-%d8%a7%d9%86%d9%82%d9%84%d8%a7%d8%a8-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# آیا پول و اسکناس زکات دارد؟، سجاد چوبینه، فصلنامه فرهنگ جهاد سال دهم، شماره ۳۸ و ۳۹، ۱۳۸۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a2%db%8c%d8%a7-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%9f/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات در اسلام، مهدی نظری، فصلنامه فقه اهل بیت (ع)، شماره ۳۸، ۱۳۸۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، معروف‌علی احمدوند، فصلنامه فقه، دوره ۱۰، شماره ۳۶، ۱۳۸۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d9%82%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی نظریه عدم انحصار وجوب زکات در موارد نه‌گانه، مهدی نظری، فصلنامه مقالات و بررسی‌ها، شماره ۷۴، ۱۳۸۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b9%d8%af%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%ad%d8%b5%d8%a7%d8%b1-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش اوراق بهادار در شریعت اسلامی، سید محمد موسوی بجنوردی فصلنامه پژوهشنامه متین، دوره ۷، شماره ۳ و ۴، ۱۳۷۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%b9%d8%aa-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی اوراق نقدی، سید کاظم حائری، فصلنامه فقه اهل بیت (ع)، شماره ۱۹ و ۲۰، ۱۳۷۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مسائل مستحدثه زکات، سید کاظم حائری و ابوطالب تجلیل تبریزی و محمدتقی جعفری، فصلنامه فقه اهل بیت (ع) شماره ۱۱ و ۱۲، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%ad%d8%af%d8%ab%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] این مقاله مصاحبه است.&lt;br /&gt;
# مسائل مستحدثه زکات، سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی و محمدمهدی آصفی و محمدهادی معرفت، فصلنامه فقه اهل بیت (ع)، شماره ۱۰، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%ad%d8%af%d8%ab%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] این مقاله مصاحبه است.&lt;br /&gt;
# فرضیه زکات در نقود ورقیه، محمدابراهیم محمدی، فصلنامه پژوهش‌های اجتماعی اسلامی، شماره ۸، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%81%d8%b1%d8%b6%db%8c%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%88%d8%b1%d9%82%db%8c%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیلی پیرامون زکات، زکات یا مالیات کدامیک؟، احمد شعبانی، دوفصلنامه دین و ارتباطات، شماره ۳، ۱۳۷۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c-%d9%be%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%85%d9%88%d9%86-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa%d8%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%db%8c%d8%a7-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7%d8%aa%d8%8c-%da%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# پیش‌درآمدی بر فرضیه زکات در نقود ورقیه، محمدابراهیم محمدی، فصلنامه پژوهش‌های اجتماعی اسلامی، ۱۳۷۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%be%db%8c%d8%b4%d8%af%d8%b1%d8%a2%d9%85%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%81%d8%b1%d8%b6%db%8c%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%88%d8%b1%d9%82%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات و خمس، اسماعیل اسماعیلی، فصلنامه فقه، دوره ۲، شماره ۳، ۱۳۷۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%ae%d9%85%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش اسکناس در نظام حقوقی اسلام، سید محمد موسوی بجنوردی، دوره ۵۷، شماره ۷، ۱۳۷۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پایان‌نامه‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# زکات پول‌های رایج از نظر فقه اهل بیت (ع) و فقه مذاهب اربعه، مجاهد حسین دامانی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، جامعة المصطفی العالمیة، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%a7%d8%b2-%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%87%d9%84-%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d8%b9-%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی فقهی تسری حکم زکات نقدین به نقد رایج امروز، رضا سرخه‌ای، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%aa%d8%b3%d8%b1%db%8c-%d8%ad%da%a9%d9%85-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%86-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# طراحی الگوی یکپارچه‌سازی نظام منابع مالی اسلامی و مالیات‌های متعارف در ایران، عبدالمحمد کاشیان، پایان‌نامه دکتری، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c-%d8%a7%d9%84%da%af%d9%88%db%8c-%db%8c%da%a9%d9%be%d8%a7%d8%b1%da%86%d9%87%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی زکات پول در فقه امامیه، محمدعلی زاهدی خمیرانی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی اطلاق ادله زکات از دیدگاه مذاهب خمسه و نقش آن در تأمین حقوق شهروندان، طاهره موسوی حسینی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d8%b7%d9%84%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d8%af%d9%84%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b0%d8%a7%d9%87%d8%a8-%d8%ae/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی اقوال فقها در باب وجوب یا استحباب زکات مال‌التجاره، مجید بختیاری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم، ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d9%82%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%a8-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%db%8c%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%ad%d8%a8%d8%a7%d8%a8/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات نقدین و تسری آن به نقد رایج امروزی، سید علی موسوی، رساله سطح سه، حوزه علمیه قم، ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%aa%d8%b3%d8%b1%db%8c-%d8%a2%d9%86-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%a7%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b2%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نظریه تعمیم متعلقات زکات در فقه امامیه و جایگاه آن در منابع مالی حکومت اسلامی، زهرا تابش، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، مدرسه عالی شهید مطهری، ۱۳۸۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%d9%87%d8%b1%d8%a7-%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d8%b4/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مقایسه تحلیلی آثار اقتصادی زکات و مالیه تورمی، محمدمهدی عسکری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده اقتصاد و معارف اسلامی، امام صادق (ع)، ۱۳۸۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات، عبدالاحد فیاض، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه جامعة المصطفی العالمیة، ۱۳۸۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات از دیدگاه مذاهب خمسه، زهرا خاکپاش، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی، ۱۳۷۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b0%d8%a7%d9%87%d8%a8-%d8%ae%d9%85%d8%b3%d9%87-%d9%81%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی تطورات و موارد وجوب زکات تا عصر حاضر، علی روحبخش زائری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه قم، ۱۳۷۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%aa%d8%a7-%d8%b9%d8%b5%d8%b1-%d8%ad%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات در آئینه فقه شیعه، مریم حجت فرسنگی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%a2%d8%a6%db%8c%d9%86%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%b4%db%8c%d8%b9%d9%87-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af-%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش زکات در نظام اقتصاد اسلامی، عدنان لاجوردی، پایان‌نامه دکتری، دانشکده اقتصاد و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۷۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# أحکام الأوراق النقدیة و التجاریة فی الفقه الإسلامی، ستر بن ثواب الجعید، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، کلیة الشریعة و الدراسات الاسلامیة، جامعة ام القری، ریاض، ۱۴۰۶ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%aa%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع دیگر ==&lt;br /&gt;
# استفتائات [[ناصر مکارم شیرازی]]، پرسش از زکات پول رایج، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%aa%d8%a7%d8%a6%d8%a7%d8%aa-%d9%86%d8%a7%d8%b5%d8%b1-%d9%85%da%a9%d8%a7%d8%b1%d9%85-%d8%b4%db%8c%d8%b1%d8%a7%d8%b2%db%8c%d8%8c-%d9%be%d8%b1%d8%b3%d8%b4-%d8%a7%d8%b2-%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# توضیح المسائل، [[سید موسی شبیری زنجانی]]، مسئله ۱۹۰۸، زکات پول. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%aa%d9%88%d8%b6%db%8c%d8%ad-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نشست علمی بررسی زکات پول اعتباری، [[غلامرضا مصباحی مقدم]] و [[مصطفی اشرفی شاهرودی]]. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa-%d8%b9%d9%84%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# درس خارج فقه (تعلق زکات به اوراق نقدیه)، محمدتقی شهیدی، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%b1%d8%b3-%d8%ae%d8%a7%d8%b1%d8%ac-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%aa%d8%b9%d9%84%d9%82-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a8%d9%87-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تقریرات درس خارج فقه (وجوب الزکاة فی النقود الرائجة من غیر الذهب و الفضة)، مصطفی اشرفی شاهرودی، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%82%d8%b1%db%8c%d8%b1%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1%d8%b3-%d8%ae%d8%a7%d8%b1%d8%ac-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# درس خارج فقه (کتاب الزکاة)، محمد فاضل لنکرانی، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%af%d8%b1%d8%b3-%d8%ae%d8%a7%d8%b1%d8%ac-%d9%81%d9%82%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکاةُ الأوراقِ النقدیَّة، علوی بن عبدالقادر السَقّاف، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9%d9%8f-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82%d9%90-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%8e%d9%91%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ما هی زکاة الأوراق النقدیة؟، ندی العتوم.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۱]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B2%DA%A9%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D9%88%D9%84_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66063</id>
		<title>زکات پول (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%B2%DA%A9%D8%A7%D8%AA_%D9%BE%D9%88%D9%84_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66063"/>
		<updated>2026-03-29T18:31:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* کتاب‌ها */&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی|[[تعمیم زکات]] ● [[ماهیت پول]] ● [[زکات اوراق بهادار]]}}&lt;br /&gt;
[[زکات پول]] یکی از مسائل تأثیرگذار در فقه معاملات است. در اصطلاح فقهی نقدین یا همان طلا و نقره از اموال نُه گانه‌ای هستند که زکات به آنها تعلق می‌گیرد. از نظرگاه فقهی این مسئله دربارهٔ زکات پول مطرح است که آیا نقدین بعنوان مال زکوی به پولِ طلا و نقره که در دوران گذشته رایج بوده اختصاص دارد یا پول‌های رایج کنونی را نیز در بر می‌گیرد؟ در پاسخ به این مسئله بیشتر فقیهان و صاحب‌نظران قائل به عدم وجوب زکات پول شدند؛ در مقابل برخی فقیهان معاصر مانند [[سید محمدباقر صدر]] و [[محمدجواد مغنیه]] و [[سید موسی شبیری زنجانی]] بر آنند که زکات پول‌های رایج نیز با فرض وجود شرایط آن، باید پرداخت شود و زکات نقدین صرفاً به پولِ طلا و نقره که در دوران گذشته رایج بوده اختصاص ندارد. در این صفحه منابعی که مسئله زکات پول را مورد مطالعه و پژوهش قرارداده و در قالب کتاب مقاله، پایان‌نامه یا منابع دیگر انتشار یافته گردآوری شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== کتاب‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# فقه پول، تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، تألیف مهدی معتمدی، قم، نشر مرکز مدیریت حوزه علمیه قم، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b6%d9%85%d8%a7%d9%86-%da%a9%d8%a7%d9%87%d8%b4-%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d8%b4-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%ae%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
#زکات پول‌های رایج: تقریرات دروس خارج فقه آیت الله مصطفی اشرفی شاهرودی، سعید رمزی، سعید، مشهد، حوزه علمیه خراسان. ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
# زکات پول‌های رایج و اشیای نوپیدا، محمد قائنی، قم، [[مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)]]، ۱۳۸۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d9%88-%d8%a7%d8%b4%db%8c%d8%a7%db%8c-%d9%86%d9%88%d9%be%db%8c%d8%af%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# دانشنامه زکات (ج۱)، یوسف قرضاوی، مترجم: عبدالصمد مرتضوی، تهران، نشر احسان، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%af%d8%a7%d9%86%d8%b4%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%ac1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# زکاة الأوراق النقدیة و حکم ضم النقود بعضها إلی بعض، ابوالحسن المنصوری و إبراهیم فراج، نشر المنار، ۲۰۱۷م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%ad%da%a9%d9%85-%d8%b6%d9%85-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%a8%d8%b9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# المختصر فی أحکام الزکاة و مسائلها المعاصرة، انیس بن ناصر المصعبی، دبی، جمعیة دارالبرّ، ۲۰۱۷م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%ae%d8%aa%d8%b5%d8%b1-%d9%81%db%8c-%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d9%88-%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84%d9%87%d8%a7-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b9-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موسوعة الفقه الإسلامی المقارن (زکاة الأوراق النقدیة)، [[سید محمود هاشمی شاهرودی]]، نشر مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۲۰۱۶م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%85%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%b9%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%85%d9%82%d8%a7%d8%b1%d9%86-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الزکاة فی الإسلام فی ضوء الکتاب و السنة، سعید بن علی بن وهف القحطانی، ریاض، نشر مرکز الدعوة و الارشاد، ۲۰۱۰م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d9%81%db%8c-%d8%b6%d9%88%d8%a1-%d8%a7%d9%84%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%b3%d9%86-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نوازل الزکاة دراسة فقهیة تأصیلیة لمستجدات الزکاة، عبد الله بن منصور الغفیلی، دوحة، دارالاوقاف و الشئون الاسلامیه، ۲۰۰۹م. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b2%d9%84-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%af%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d8%a9-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c%d8%a9-%d8%aa%d8%a3%d8%b5%db%8c%d9%84%db%8c%d8%a9-%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%aa-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الاسلام یقود الحیاة، سید محمدباقر صدر، قم، نشر دارالصدر، ۱۴۲۹ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%db%8c%d9%82%d9%88%d8%af-%d8%a7%d9%84%d8%ad%db%8c%d8%a7%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکاة الأسهم و السندات و الورق النقدی، صالح بن غانم السدلان، ریاض، نشر بلنسبة، ۱۴۱۷ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d8%b3%d9%87%d9%85-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%b3%d9%86%d8%af%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d9%88%d8%b1%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# فقه الإمام جعفر الصادق (ع)، محمدجواد مغنیة، جلد۲(زکاة النقدین)، قم، مؤسسة أنصاریان للطباعة والنشر، ۱۴۱۴ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%ac%d8%b9%d9%81%d8%b1-%d8%a7%d9%84%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d8%b9%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# کتاب الزکوة، حسینعلی منتظری، جلد ۱، قم، المرکز العالمی للدراسات الاسلامیة، ۱۴۰۸ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d9%88%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# أحکام زکاة الثروة النقدیة و الأوراق المالیة و التجاریة، جودة عبدالغنی بسیونی علی، مصر، دارالنشر کلیة الشریعة و القانون، بی‌تا. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%ab%d8%b1%d9%88%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# المسائل المعاصرة فی الزکاة، منصور بن محمد الصعقوب، بی‌جا، بی‌تا. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b9%d8%a7%d8%b5%d8%b1%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# حسم الشقاق فی زکاة العروض و الأوراق، محمد الأمین بن أحمد الأفرام الجکنی الشنقیطی، بی‌جا، بی‌تا. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-book/%d8%ad%d8%b3%d9%85-%d8%a7%d9%84%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%82-%d9%81%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%b9%d8%b1%d9%88%d8%b6-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مقاله‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# آیندهٔ نظام‌سازی زکات در هندسهٔ تأمین مالی دولت اسلامی در ایران در آیینهٔ فقه شیعه، عبدالحمید کاشیان، فصلنامه معرفت اقتصاد اسلامی، شماره ۲۴، ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a2%db%8c%d9%86%d8%af%d9%87%d9%94-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%87%d9%86%d8%af%d8%b3%d9%87%d9%94-%d8%aa%d8%a3%d9%85%db%8c%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی نظریه حق اخذ زکات از پول رایج هر زمان، محمد عبدی، فصلنامه پژوهش‌های فقه اسلامی و مبانی حقوق، شماره ۱، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%ad%d9%82-%d8%a7%d8%ae%d8%b0-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d9%87%d8%b1-%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی زکات پول در فقه امامیه، محمدعلی زاهدی و سید علی حسینی، فصلنامه بلاغ مبین، شماره ۵۴ و ۵۵، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی حصر و اطلاق موارد متعلّق زکات، رحمت شایسته فرد، فصلنامه معارف قرآن و عترت، شماره ۸، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%ad%d8%b5%d8%b1-%d9%88-%d8%a7%d8%b7%d9%84%d8%a7%d9%82-%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%85%d8%aa%d8%b9%d9%84%d9%91%d9%82-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# امکان‌سنجی فقهی احیای زکات پول‌های نقد رایج کنونی (رهیافت موضوع‌شناسی تحلیلی ماهیت پول)، محمّداسماعیل توسّلی، فصلنامه پژوهشنامه مالیات، دوره ۲۳، شماره ۲۶، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86%d8%b3%d9%86%d8%ac%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a7%d8%ad%db%8c%d8%a7%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات پول اعتباری، محمدجواد محقق، دومین همایش دوسالانه اقتصاد اسلامی، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# کاوشی نوین در مسئله زکات اسکناس، محمدرسول آهنگران و حسین سنایی، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، دوره ۱۰، شماره ۳۴، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%da%a9%d8%a7%d9%88%d8%b4%db%8c-%d9%86%d9%88%db%8c%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%b3%d8%a6%d9%84%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات پول از منظر فقه فریقین و بررسی ظرفیت بالقوه آن در فقرزدایی (مطالعه سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ اقتصاد ایران)، احمد شعبانی و عبدالمحمد کاشیان، فصلنامه مطالعات اقتصاد اسلامی، دوره ۶، شماره ۱، ۱۳۹۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%81%d8%b1%db%8c%d9%82%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b8%d8%b1%d9%81%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی دیدگاه مشهور در حصر زکات، مهدی فتحی‌نیا، فصلنامه فقه، دوره ۱۶، شماره ۶۲، ۱۳۸۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b4%d9%87%d9%88%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%d8%b5%d8%b1-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیل نظری زکات و بررسی امکان تعمیم دامنه اموال مشمول زکات، محمدمهدی عسکری و مهدی اسماعیل‌پور دره، دوفصلنامه مطالعات اقتصاد اسلامی، شماره ۳، ۱۳۸۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86-%d8%aa%d8%b9%d9%85%db%8c%d9%85-%d8%af%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# درسنامه فقه: کتاب زکات (۱)، [[سید محمود هاشمی شاهرودی]]، فقه اهل بیت (ع)، شماره ۶۰، ۱۳۸۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%af%d8%b1%d8%b3%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%db%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات پول‌های رایج، محمد قائنی، همایش مبانی فقهی و اقتصادی مالیات‌های اسلامی، ۱۳۸۷ش. &lt;br /&gt;
# بازپ‍ژوهی نظریة تعمیم زکات از نظر امامیه، احمد باقری و سید محمدرضا امام و سید یوسف علوی، دوره ۴۰، شماره ۱، ۱۳۸۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%a7%d8%b2%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c%d8%a9-%d8%aa%d8%b9%d9%85%db%8c%d9%85-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d8%a7%d9%85%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# پول و احکام فقهی آن، فیاض قرائی، فصلنامه مقالات و بررسی‌ها، دوره ۳۹، شماره ۳، ۱۳۸۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a2%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش زکات در نظام حکومت انقلاب اسلامی، [[سید محمد موسوی بجنوردی]]، فصلنامه پژوهشنامه متین، دوره ۷، شماره ۲۶، ۱۳۸۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%ad%da%a9%d9%88%d9%85%d8%aa-%d8%a7%d9%86%d9%82%d9%84%d8%a7%d8%a8-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# آیا پول و اسکناس زکات دارد؟، سجاد چوبینه، فصلنامه فرهنگ جهاد سال دهم، شماره ۳۸ و ۳۹، ۱۳۸۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a2%db%8c%d8%a7-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%9f/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات در اسلام، مهدی نظری، فصلنامه فقه اهل بیت (ع)، شماره ۳۸، ۱۳۸۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، معروف‌علی احمدوند، فصلنامه فقه، دوره ۱۰، شماره ۳۶، ۱۳۸۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b1%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%81%d9%82%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی نظریه عدم انحصار وجوب زکات در موارد نه‌گانه، مهدی نظری، فصلنامه مقالات و بررسی‌ها، شماره ۷۴، ۱۳۸۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b9%d8%af%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%ad%d8%b5%d8%a7%d8%b1-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d9%88%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش اوراق بهادار در شریعت اسلامی، سید محمد موسوی بجنوردی فصلنامه پژوهشنامه متین، دوره ۷، شماره ۳ و ۴، ۱۳۷۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%b4%d8%b1%db%8c%d8%b9%d8%aa-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی اوراق نقدی، سید کاظم حائری، فصلنامه فقه اهل بیت (ع)، شماره ۱۹ و ۲۰، ۱۳۷۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مسائل مستحدثه زکات، سید کاظم حائری و ابوطالب تجلیل تبریزی و محمدتقی جعفری، فصلنامه فقه اهل بیت (ع) شماره ۱۱ و ۱۲، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%ad%d8%af%d8%ab%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] این مقاله مصاحبه است.&lt;br /&gt;
# مسائل مستحدثه زکات، سید محمدحسن مرتضوی لنگرودی و محمدمهدی آصفی و محمدهادی معرفت، فصلنامه فقه اهل بیت (ع)، شماره ۱۰، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%ad%d8%af%d8%ab%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] این مقاله مصاحبه است.&lt;br /&gt;
# فرضیه زکات در نقود ورقیه، محمدابراهیم محمدی، فصلنامه پژوهش‌های اجتماعی اسلامی، شماره ۸، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%81%d8%b1%d8%b6%db%8c%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%88%d8%b1%d9%82%db%8c%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تحلیلی پیرامون زکات، زکات یا مالیات کدامیک؟، احمد شعبانی، دوفصلنامه دین و ارتباطات، شماره ۳، ۱۳۷۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c-%d9%be%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%85%d9%88%d9%86-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa%d8%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%db%8c%d8%a7-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c%d8%a7%d8%aa%d8%8c-%da%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# پیش‌درآمدی بر فرضیه زکات در نقود ورقیه، محمدابراهیم محمدی، فصلنامه پژوهش‌های اجتماعی اسلامی، ۱۳۷۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%be%db%8c%d8%b4%d8%af%d8%b1%d8%a2%d9%85%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d9%81%d8%b1%d8%b6%db%8c%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d9%82%d9%88%d8%af-%d9%88%d8%b1%d9%82%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات و خمس، اسماعیل اسماعیلی، فصلنامه فقه، دوره ۲، شماره ۳، ۱۳۷۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%ae%d9%85%d8%b3/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش اسکناس در نظام حقوقی اسلام، سید محمد موسوی بجنوردی، دوره ۵۷، شماره ۷، ۱۳۷۲ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d9%86%d8%a7%d8%b3-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پایان‌نامه‌ها ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# زکات پول‌های رایج از نظر فقه اهل بیت (ع) و فقه مذاهب اربعه، مجاهد حسین دامانی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، جامعة المصطفی العالمیة، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%a7%d8%b2-%d9%86%d8%b8%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%87%d9%84-%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d8%b9-%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مبانی فقهی تسری حکم زکات نقدین به نقد رایج امروز، رضا سرخه‌ای، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%aa%d8%b3%d8%b1%db%8c-%d8%ad%da%a9%d9%85-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%86-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# طراحی الگوی یکپارچه‌سازی نظام منابع مالی اسلامی و مالیات‌های متعارف در ایران، عبدالمحمد کاشیان، پایان‌نامه دکتری، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c-%d8%a7%d9%84%da%af%d9%88%db%8c-%db%8c%da%a9%d9%be%d8%a7%d8%b1%da%86%d9%87%d8%b3%d8%a7%d8%b2%db%8c-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی زکات پول در فقه امامیه، محمدعلی زاهدی خمیرانی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی اطلاق ادله زکات از دیدگاه مذاهب خمسه و نقش آن در تأمین حقوق شهروندان، طاهره موسوی حسینی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ۱۳۹۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d8%b7%d9%84%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d8%af%d9%84%d9%87-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b0%d8%a7%d9%87%d8%a8-%d8%ae/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی اقوال فقها در باب وجوب یا استحباب زکات مال‌التجاره، مجید بختیاری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم، ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d9%82%d9%88%d8%a7%d9%84-%d9%81%d9%82%d9%87%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%a8-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%db%8c%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%ad%d8%a8%d8%a7%d8%a8/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات نقدین و تسری آن به نقد رایج امروزی، سید علی موسوی، رساله سطح سه، حوزه علمیه قم، ۱۳۹۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%aa%d8%b3%d8%b1%db%8c-%d8%a2%d9%86-%d8%a8%d9%87-%d9%86%d9%82%d8%af-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%a7%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b2%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نظریه تعمیم متعلقات زکات در فقه امامیه و جایگاه آن در منابع مالی حکومت اسلامی، زهرا تابش، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، مدرسه عالی شهید مطهری، ۱۳۸۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%d9%87%d8%b1%d8%a7-%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d8%b4/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# مقایسه تحلیلی آثار اقتصادی زکات و مالیه تورمی، محمدمهدی عسکری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده اقتصاد و معارف اسلامی، امام صادق (ع)، ۱۳۸۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%82%d8%a7%db%8c%d8%b3%d9%87-%d8%aa%d8%ad%d9%84%db%8c%d9%84%db%8c-%d8%a2%d8%ab%d8%a7%d8%b1-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d9%85%d8%a7%d9%84%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات، عبدالاحد فیاض، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه جامعة المصطفی العالمیة، ۱۳۸۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# موارد وجوب زکات از دیدگاه مذاهب خمسه، زهرا خاکپاش، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی، ۱۳۷۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%85%d8%b0%d8%a7%d9%87%d8%a8-%d8%ae%d9%85%d8%b3%d9%87-%d9%81%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی تطورات و موارد وجوب زکات تا عصر حاضر، علی روحبخش زائری، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه قم، ۱۳۷۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%aa%d8%b7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d9%85%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%aa%d8%a7-%d8%b9%d8%b5%d8%b1-%d8%ad%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکات در آئینه فقه شیعه، مریم حجت فرسنگی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، ۱۳۷۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d8%a2%d8%a6%db%8c%d9%86%d9%87-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%b4%db%8c%d8%b9%d9%87-%d9%81%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%85%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af-%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نقش زکات در نظام اقتصاد اسلامی، عدنان لاجوردی، پایان‌نامه دکتری، دانشکده اقتصاد و معارف اسلامی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۳۷۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== عربی ===&lt;br /&gt;
# أحکام الأوراق النقدیة و التجاریة فی الفقه الإسلامی، ستر بن ثواب الجعید، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، کلیة الشریعة و الدراسات الاسلامیة، جامعة ام القری، ریاض، ۱۴۰۶ق. [https://digilib.feqhemoaser.com/arabic-thesis/%d8%a3%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d8%a9-%d9%88-%d8%a7%d9%84%d8%aa%d8%ac%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع دیگر ==&lt;br /&gt;
# استفتائات [[ناصر مکارم شیرازی]]، پرسش از زکات پول رایج، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%aa%d8%a7%d8%a6%d8%a7%d8%aa-%d9%86%d8%a7%d8%b5%d8%b1-%d9%85%da%a9%d8%a7%d8%b1%d9%85-%d8%b4%db%8c%d8%b1%d8%a7%d8%b2%db%8c%d8%8c-%d9%be%d8%b1%d8%b3%d8%b4-%d8%a7%d8%b2-%d8%b2/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# توضیح المسائل، [[سید موسی شبیری زنجانی]]، مسئله ۱۹۰۸، زکات پول. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%aa%d9%88%d8%b6%db%8c%d8%ad-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نشست علمی بررسی زکات پول اعتباری، [[غلامرضا مصباحی مقدم]] و [[مصطفی اشرفی شاهرودی]]. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa-%d8%b9%d9%84%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# درس خارج فقه (تعلق زکات به اوراق نقدیه)، محمدتقی شهیدی، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%b1%d8%b3-%d8%ae%d8%a7%d8%b1%d8%ac-%d9%81%d9%82%d9%87-%d8%aa%d8%b9%d9%84%d9%82-%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%aa-%d8%a8%d9%87-%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82-%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تقریرات درس خارج فقه (وجوب الزکاة فی النقود الرائجة من غیر الذهب و الفضة)، مصطفی اشرفی شاهرودی، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%82%d8%b1%db%8c%d8%b1%d8%a7%d8%aa-%d8%af%d8%b1%d8%b3-%d8%ae%d8%a7%d8%b1%d8%ac-%d9%81%d9%82%d9%87-%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9-%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# درس خارج فقه (کتاب الزکاة)، محمد فاضل لنکرانی، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%af%d8%b1%d8%b3-%d8%ae%d8%a7%d8%b1%d8%ac-%d9%81%d9%82%d9%87-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# زکاةُ الأوراقِ النقدیَّة، علوی بن عبدالقادر السَقّاف، [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%b2%da%a9%d8%a7%d8%a9%d9%8f-%d8%a7%d9%84%d8%a3%d9%88%d8%b1%d8%a7%d9%82%d9%90-%d8%a7%d9%84%d9%86%d9%82%d8%af%db%8c%d9%8e%d9%91%d8%a9/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ما هی زکاة الأوراق النقدیة؟، ندی العتوم.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۱]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%AE%D9%84%D9%82_%D9%BE%D9%88%D9%84_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66034</id>
		<title>خلق پول (منابع مطالعاتی)</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%D8%AE%D9%84%D9%82_%D9%BE%D9%88%D9%84_(%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9_%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D8%A7%D8%AA%DB%8C)&amp;diff=66034"/>
		<updated>2026-03-25T04:22:12Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: /* فارسی */ افزودن چند مقاله 1401 تا 1403&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{منابع مطالعاتی|}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[خلق پول]] به افزایش نقدینگی در نظام اقتصادی گفته می‌شود. سیاست‌های اقتصادی انبساطی چنین ایجاب می‌کند که حجم نقدینگی افزایش یابد و این افزایش نقدینگی باید از منبعی تأمین شود. اما گاهی در شرایط اقتصادی ناسالم فرایند خلق پول به این صورت پیش می‌رود که بانک بیش از میزان سپرده‌ها و منابع خود به اشخاص اعتبار می‌دهد. این منظور نمودن اعتبار، صرفاً با عملیات حسابداری صورت می‌گیرد و مابه‌ازایی ندارد که از آن به خلق پول بدون پشتوانه تعبیر می‌شود. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مسئله خلق پول و پشتوانه پول کمتر مورد توجه فقها قرار گرفته است. مسائلی در این زمینه قابل طرح است که نیاز به پژوهش دارد؛ آیا خلق پول بدون پشتوانه با توجه به آسیب‌های اقتصادی از جمله تورم و کاهش ارزش پول ملی جایز است؟ خلق پول باعث کاهش قدرت خرید مردم می‌شود و در حقیقت ارزش دارایی را کم می‌کند، آیا دولت و یا بانک‌ها ضامن خسارت وارده هستند؟ با توجه به کاهش ارزش پول آیا أکل مال بالباطل بر فرایند خلق پول صدق می‌کند؟ آیا خلق پول با چاپ پول در آثار و احکام تفاوت دارد؟&lt;br /&gt;
در این مقاله منابع مطالعاتی در زمینه خلق پول جمع‌آوری شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== کتاب ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# موضوع‌شناسی فقهی خلق پول در بانک‌های تجاری، مهدی شایق، یزد، انتشارات شهد علم، ۱۴۰۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d9%85%d9%88%d8%b6%d9%88%d8%b9-%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%aa%d8%ac%d8%a7/ صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# درآمدی بر خلق پول و اعتبار: از منظر فقه و اقتصاد، سیدروح‌الله مشیری، قم، انتشارات پژوهشکده حوزه و دانشگاه، ۱۴۰۳ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/?post%20type=tnc%20col%20235%20item&amp;amp;p=1551664 صفحات ابتدایی را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# درآمدی بر بهره، خلق پول و دلار، رسول بخشی‌دستجردی، مشهد، انتشارات حوزه علمیه خراسان رضوی، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%af%d8%b1%d8%a2%d9%85%d8%af%db%8c-%d8%a8%d8%b1-%d8%a8%d9%87%d8%b1%d9%87%d8%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%af%d9%84%d8%a7%d8%b1/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# جایگاه خلق پول در نظام اقتصادی اسلام، سید عبدالحمید ثابت، تهران، انتشارات دانشگاه عدالت، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-book/%d8%ac%d8%a7%db%8c%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مقاله ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی ماهیت خلق پول در بانکداری اسلامی؛ مطالعه موردی: مضاربه بر دین در نظام بانکی، صادق الهام و محمدمهدی شریعتی‌نژاد و محمدرسول فخره، تحقیقات مالی اسلامی، ش۲۹، بهار ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
#  خلق پول اعتباری بانکی به مثابه «اکل مال به باطل»، محمداسماعیل توسلی، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۳۰، بهار و تابستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
# ضوابط خلق پول صحیح توسط بانک تجاری از منظر شرعی، محمد طالبی و صادق الهام و محمدامین صلواتیان، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۳۱، پاییز و زمستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
# بررسی نظریه مجهول المالک دانستن سپرده‌های بانک بر اساس بررسی خلق پول درون بانکی، صادق الهام و سید محمدمهدی تدین اسلامی، تحقیقات مالی اسلامی، ش۳۲، زمستان ۱۴۰۳ش.&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده لا ضرر، سید هادی عربی و سعید فراهانی‌فرد و مهدی خوش‌اخلاق، پژوهشنامه فقه اجتماعی، ش۲۳، پاییز و زمستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی و اقتصادی پدیده خلق پول، محمود عیسوی، اقتصاد اسلامی، ش۹۰، تابستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی خلق پول از هیچ، سید هادی عربی و مهدی خوش‌اخلاق و سعید فراهانی‌فرد، معرفت اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
# بررسی ابعاد انتشار اوراق رهنی با تأکید بر خلق پول مطالعه فقهی و اقتصادی، صادق الهام و محمدکاوه بهرامی و جعفر عارفی، پژوهشنامه فقه اجتماعی، ش۲۳، پاییز و زمستان ۱۴۰۲ش.&lt;br /&gt;
# تحلیل فقهی خلق پول بانک خصوصی از منظر عدالت و ظلم، مصطفی کاظمی نجف‌آبادی و یاسر حاجی‌پور، جستارهای اقتصادی ایران، ش۳۸، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی خلق پول درونی با تأکید بر قاعده اکل مال به باطل، سید هادی عربی و سعید فراهانی‌فرد و مهدی خوش‌اخلاق، اقتصاد اسلامی، ش۸۸، زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
# تأملی در حکم فقهی خلق پول، مهدی محققیان و سید محمدهادی مهدوی و احمدرضا توکلی، دوفصلنامه آموزه‌های فقه مدنی، شماره ۲۶، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%a7%d9%85%d9%84%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%ad%da%a9%d9%85-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# خلق پول از دیدگاه امامیه و با نگاهی به قوانین موضوعه، هادی خوش نقش، جستارهای فقهی و اصولی، شماره ۱، دوره ۷، خرداد ۱۴۰۰ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b2-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d9%85%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%87-%d9%88-%d8%a8%d8%a7-%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%82/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# ابعاد اقتصادی - فقهی پدیده خلق پول از منظر بانکداری اسلامی، سیدمهدی هاشمی‌فر و محمود اکبری و رضا کریمی وردنجانی و محمدرضا سیمیاری، دوفصلنامه پژوهشنامه میان رشته ای فقهی، شماره ۲، سال ۸، بهار و تابستان ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%be%d8%af%db%8c%d8%af%d9%87-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# تبیین و ارزیابی دیدگاه های رایج درباره ماهیت بانک و خلق پول بانکی و برخی از دلالت های فقهی و اقتصادی نظریه خلق اعتبار، سید محمدصادق شاهچراغ، مطالعات مدیریت، حسابداری و حقوق، دوره ۲، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%aa%d8%a8%db%8c%db%8c%d9%86-%d9%88-%d8%a7%d8%b1%d8%b2%db%8c%d8%a7%d8%a8%db%8c-%d8%af%db%8c%d8%af%da%af%d8%a7%d9%87-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%b1%d8%a7%db%8c%d8%ac-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی خلق پول به‌وسیله بانک‌های تجاری، علیرضا عالی پناه و محمدحسن تاج لنگرودی، [[دوفصلنامه پژوهشنامه میان رشته‌‌ای فقهی]]، شماره ۲، سال ۵، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a8%d9%87-%d9%88%d8%b3%db%8c%d9%84%d9%87-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9-%d9%87%d8%a7%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# الگوی خلق اعتبار در بانکداری اسلامی متأثر از اندیشه شهید صدر رحمه الله، ایمان باستانی فر و محمد رضا حیدری و وحید مقدم، فصلنامه اقتصاد اسلامی، شماره ۶۱، بهار ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d9%84%da%af%d9%88%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%db%8c-%d9%85%d8%aa/ متن کامل را در کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بخوانید]&lt;br /&gt;
# ارزیابی توجیه پذیری خلق پول به وسیله سیستم بانکی در نظام بانکداری اسلامی، حسن سبحانی و حسین درودیان، [[فصلنامه اقتصاد اسلامی]]، شماره ۶۴، سال ۱۶، ۱۳۹۵ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a7%d8%b1%d8%b2%db%8c%d8%a7%d8%a8%db%8c-%d8%aa%d9%88%d8%ac%db%8c%d9%87-%d9%be%d8%b0%db%8c%d8%b1%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a8%d9%87-%d9%88%d8%b3%db%8c%d9%84%d9%87-%d8%b3%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی امکان خلق پول توسط نظام بانکی در نظام مالی اسلامی، حسین صمصامی و فرشته کیان‌پور، [[دوفصلنامه معرفت اقتصاد اسلامی]]، شماره ۱، سال ۷، پاییز و زمستان ۱۳۹۴ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-articles/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%aa%d9%88%d8%b3%d8%b7-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پایان‌نامه ==&lt;br /&gt;
=== فارسی ===&lt;br /&gt;
# نقد دیدگاه های رایج خلق پول از منظر مکتب اقتصاد اسلامی، زیبا آذربار، کارشناسی ارشد، دانشکده اهل بیت (ع)، دانشگاه اصفهان، ۱۴۰۱ش. [https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/f9505b812790ade73ef17e35c205c9f4 اطلاعات پایان‌نامه را از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
# تحلیل و ارزیابی خلق پول در بانک تجاری در رویکرد نوین از منظر فقه امامیه، محمدامین صلواتیان، دکتری، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۴۰۱ش. [https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/51c95dad821ca050ff621a183ec7e114 اطلاعات پایان‌نامه را از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
# الزامات فقهی حقوقی حاکم بر خلق پول در نظام حقوق عمومی ایران، سیدامیرحسین سیدی، کارشناسی ارشد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، ۱۴۰۱ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a7%d9%84%d8%b2%d8%a7%d9%85%d8%a7%d8%aa-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%ad%d8%a7%da%a9%d9%85-%d8%a8%d8%b1-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# تببین خلق پول اعتباری و نسبت آن با آموزه های فقهی و اسلامی، عباس بهاری‌فرد، کارشناسی ارشد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۳۹۹ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%aa%d8%a8%d8%a8%db%8c%d9%86-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%a8%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d9%86%d8%b3%d8%a8%d8%aa-%d8%a2%d9%86-%d8%a8%d8%a7-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d9%87/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر] &lt;br /&gt;
# بررسی مبانی فقهی خلق پول توسط بانکهای تجاری و موسسات مالی و تحلیل آثار آن در اقتصاد، سهیلا وارسته پور و حامد دستورانی، کارشناسی ارشد، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%aa%d9%88%d8%b3%d8%b7-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی مبانی فقهی خلق پول توسط بانکهای تجاری و موسسات مالی و تحلیل آثار آن در اقتصاد، دانشکده الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۸ش. [https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/ea2db61ea89a7893c101b1222d29b44e اطلاعات پایان‌نامه را از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
# بررسی پدیده خلق پول از منظر فقه امامیه، دکتری، علی نعمتی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۳۹۶ش. [https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/28a4aae042a5e215fad58ab21bb9a89b اطلاعات پایان‌نامه را از اینجا ببینید]&lt;br /&gt;
# بررسی فقهی و حقوقی خلق پول، محسن باقری، کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d9%82%d9%87%db%8c-%d9%88-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی خلق پول در نظام بانکداری بدون ربا، علی اصغر افتخاری، کارشناسی ارشد، جامعه المصطفی العالمیه، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/persian-thesis/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d9%86%da%a9%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a8%d8%af%d9%88%d9%86-%d8%b1%d8%a8%d8%a7/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== ساير منابع ==&lt;br /&gt;
# مشروعیت خلق پول و احکام مرتبط به آن، درس خارج [[سید محمدرضا مدرسی طباطبایی]]، ۱۴۰۱ش.[https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%85%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b9%db%8c%d8%aa-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d9%88-%d8%a7%d8%ad%da%a9%d8%a7%d9%85-%d9%85%d8%b1%d8%aa%d8%a8%d8%b7-%d8%a8%d9%87-%d8%a2%d9%86/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# بررسی ماهیت خلق پول با رویکرد اقتصادی و فقهی، نعمت‌الله پناهی، مصاحبه با ایکنا، کد خبر ۳۵۵۰۳۶، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%85%d8%a7%d9%87%db%8c%d8%aa-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a8%d8%a7-%d8%b1%d9%88%db%8c%da%a9%d8%b1%d8%af-%d8%a7%d9%82%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d8%af%db%8c-%d9%88/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# نگاهی دوباره به ابعاد شرعی خلق پول، محمد مبشری عارف، مصاحبه با ایکنا، کد خبر ۲۹۴۳۲۰، ۱۳۹۸ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%af%d9%88%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d8%a8%d9%87-%d8%a7%d8%a8%d8%b9%d8%a7%d8%af-%d8%b4%d8%b1%d8%b9%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# گزارش نشست تخصصی خلق پول با بررسی فتوای حضرت آیت الله مکارم شیرازی، دبیر جواد عبادی، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%86%d8%b4%d8%b3%d8%aa-%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5%db%8c-%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a8%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d9%81%d8%aa%d9%88%d8%a7%db%8c/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# خلق پول ذاتا حرام نیست ولی باید مدیریت شود، محمدرضا یوسفی، مصاحبه با خبرگزاری حوزه، ۱۳۹۷ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%b0%d8%a7%d8%aa%d8%a7-%d8%ad%d8%b1%d8%a7%d9%85-%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%88%d9%84%db%8c-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d9%85%d8%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%aa-%d8%b4/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
# خلق پول بدون رباخواری امکان‌پذیر نیست، حسین صمصامی، مصاحبه با شبکه اجتهاد، ۱۳۹۶ش. [https://digilib.feqhemoaser.com/nr/%d8%ae%d9%84%d9%82-%d9%be%d9%88%d9%84-%d8%a8%d8%af%d9%88%d9%86-%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%ae%d9%88%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d9%85%da%a9%d8%a7%d9%86%d9%be%d8%b0%db%8c%d8%b1-%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ کتابخانه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:بروزرسانی ۱۴۰۳]]&lt;br /&gt;
[[رده:مدخل‌های ۱۴۰۱]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66033</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66033"/>
		<updated>2026-03-25T03:42:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: سید عبدالکریم موسوی اردبیلی (شخص)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده: مهدی خسروی | تاریخ: 5 فروردین 1405&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;سید عبدالکریم موسوى اردبیلى&#039;&#039;&#039; (۱۳۰۴ش اردبیل ـ ۱۳۹۵ش قم)، از مراجع تقلید شیعه و رؤسای قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران بود. وی در حوزه علمیه قم و نجف از محضر بسیاری از اساتید بهره برد (سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری، و سید محمدحسین طباطبائى، سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، [[سید محمدهادی حسینی میلانی]]، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى، سید حسین بروجردی و [[سید روح الله خمینی]]) ولی متعلق به مکتب فقهی قم و شیوه اجتهادی بروجردی است. تدریس و تألیفات فقهی وی بیشتر در فقه قضایی و اقتصادی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به فقه، نگاه عرفی و واقعی داشت نه صناعتی و کلی و انتزاعی، و شیوه اجتهادی او، پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی، احکام ثابت و متغیر، کرامت انسانی و رعایت عدالت بود. برخی از آرای فقه قضایی او عبارتند از: بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی، حق تجدیدنظر و فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم، جواز شکایت از قضات، عدم جریان ارتداد در ارتداد فکری و نظری، صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه ای.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی‌نامه فقهی و سیاسی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عبدالکریم موسوى اردبیلى، در ۱۳۱۸ش از مدرسه ملاابراهیم اردبیل دروس حوزه را آغاز کرد و در ۱۳۲۲ش به حوزه علمیه قم آمد و سطوح عالیه فقه، اصول، تفسیر و فلسفه را نزد سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری (اخلاق) و سید محمدحسین طباطبائى (فلسفه) تلمذ کرد. در ۱۳۲۴ش به حوزه علمیه نجف مهاجرت و در طول حدود سه سال در دروس آیات سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، سید محمدهادی میلانى، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى (فلسفه) شرکت کرد. او در ۱۳۲۷ش به ایران و حوزه علمیه قم برگشت و در دروس سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی شرکت کرد ولی به دلیل بیماری در ۱۳۳۹ش به اردبیل بازگشت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی در ۱۳۴۷ش به تهران آمد و تدریس خارج فقه کتاب خمس را آغاز کرد. وی پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش، علاوه بر پذیرفتن مسئولیت‌های قضایی، تدریس خارج کتاب قضا را براى قضات آغاز کرد. او پس از رحلت امام خمینی، در شهریور ۱۳۶۸ش به قم باز گشت و به تدریس خارج فقه و اصول ادامه داد و علاوه بر دوره کامل اصول، مباحثی از فقه جزائى اسلام (شامل قضاء، حدود، قصاص، دیات و شهادات) و نیز [[فقه اقتصادی]] (شامل بیع، بیمه و شرکت و مضاربه) را تدریس کرد. با انتشار رساله علمیه در سال ۱۳۸۰ش مرجعیت ایشان شکل گرفت و فعالیت سایت (https://www.ardebili.com) و دفتر ایشان با عنوان «حسینیه آیت الله موسوی اردبیلی» با مدیریت و تدریس خارج فقه و اصول توسط فرزندش، سید علی موسوی اردبیلی، ادامه دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی، پس از بازگشت به قم، دانشگاه مفید (۱۳۶۸ش) را با هدف تربیت طلاب در حوزه علوم انسانی (بویژه حقوق و اقتصاد) تأسیس کرد.(فاضل میبدی، فقه و تدبیر، ص29-44؛ مکاریان، فقیه جامع، ص19-244؛ مهریزی، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، ص7-9) در کارنامه فعالیت‌های وی، علاوه بر مسئولیت‌های قضایی (عضویت در شورای عالی قضایی، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست قوه قضائیه)، عضویت در روحانیت مبارز تهران، شورای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی، مجلس خبرگان اول قانون اساسی، شورای بازنگری قانون اساسی، نمایندگی دوره اول مجلس خبرگان رهبری، امام جمعه موقت تهران (با ایراد ۹۴ خطبه)، شورای اقتصاد دولت، پایه‌گذاری مجله «درس‌هایی از مکتب اسلام» و بنیانگذاری چند مؤسسه خیریه و آموزشی (خیریه مکتب امیرالمؤمنین(ع)، کانون توحید و مدارس مفید) وجود دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی از یاران امام خمینی در مبارزه با حکومت پهلوی بود و دربارهٔ زندگی و فعالیت‌های ایشان چندین کتاب منتشر شده است. دربارهٔ ویژگی‌های علمی و فقهی ایشان کتاب‌های «فقیه جامع»، «فقه و تدبیر» و «آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران» منتشر شده است. همچنین در هجدهمین دوره همایش کتاب سال حوزه (۱۳۹۵ش) سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به عنوان شخصیت برجسته علمی حوزه معرفی شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آثار فقهی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سید عبدالکریم موسوی اردبیلی علاوه بر آثار قرآنی (مانند «در پرتو وحی»)، رساله علمیه فارسی و عربی (نهج الرشاد)، استفتائات، مناسک حج و حاشیه بر کتاب «عروة الوثقی»، آثار فقهی منتشر شده که بیشتر آنها قضایی و اقتصادی است: فقه القضاء، فقه الحدود والتعزیرات‌، فقه الدیات‌، فقه القصاص‌، فقه الشرکة والتأمین‌، فقه المضاربة، فقه الشهادات، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، درس‌گفتارهای فقهی کتاب ربا، و رسائل فقهیه (تقریرات برخی از مباحث فقهی توسط شاگردان).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تعدادی از آثار ایشان هنوز به صورت مخطوط و منتشر نشده است: حاشیه بر خیارات مکاسب، دوره کامل اصول فقه، تقریرات دروس آیات عظام حکیم و خوئى، چند رساله فقهی و دوره کامل اقتصاد اسلامى.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مبانی و اصول اجتهادی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از مکتب قم و نسل روشنفکر و آزاداندیش حوزه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید مصطفی محقق داماد، موسوی اردبیلی را از نسل روشنفکری و آزاداندیشی حوزه و متعلق به مکتب قم می‌داند که چند ویژگی در این مکتب و ایشان دیده می‌شود. یکی از ویژگی‌ها نسبت به دو مکتب نجف و سامرا، توجه خاص به قرآن در مباحث فقهی و استفاده بیشتر از استدلال‌های قرآنی است. ویژگی دیگر برون‌گرایی این مکتب و ایشان است که به درد و مشکلات مردم نیز توجه دارند. ویژگی سوم اهتمام بیشتر به امر تبلیغ است که در کنار کار فقهی و علمی باید مورد توجه طلاب قرار گیرد. (محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص42و43)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===اجتهاد مبتنی بر واقعیت و کرامت انسانی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رحیم نوبهار در معرفی دستگاه اجتهادی و شیوه استنباطی موسوی اردبیلی در مکتب قم، چهارده اصل را بر می‌شمرد که ترکیب این اصول و مبانی عبارتند از: پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه مناسب به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی و تفکیک احکام دوران تأسیس از دوران تثبیت، احکام ثابت و متغیر و در نظر گرفتن فقه واقعیت نه کلی و انتزاعی، گونه‌شناسی متون دینی (حکومتی و تدبیری یا شخصی و موردی)، پارادایم‌ها و گفتمان‌های مسلط فقهی، نقش ملت و دولت مدرن، و حق مداری در برابر تکلیف مداری و پذیرش کرامت انسان.(نوبهار، «اجتهاد کرامت مدار»، ص527-546)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاه عرفی به فقه و پرهیز از فقه صناعتی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به گفته سید علی موسوی اردبیلی، فرزند ایشان، پدر به شدت تحت تأثیر روش و مکتب سید حسین بروجردی بود و آن را هم در اصول و هم در فقه، کامل‌تر و کارآمدتر می‌دانست. وی به فقه نگاه بسیار عرفی داشت و خیلی دنبال فقه صناعتی نبود. از روایات برداشت عرفی می‌کرد و برداشت‌های فرضی از روایات را بر اساس وجود یا عدم بعضی حروف یا کلمات نمی‌پذیرفت؛ زیرا معتقد بود امام معصوم بر اساس واقعیات عرفی پاسخ داده است نه فرضیات. وی جزو جریان روشنفکری حوزه است ولی به هیچ وجه مایل به تغییرات اساسی در حوزه و تغیییر ساختارهای سنتی آن نبود و روشنفکری و اصلاحات را در همین ساختار قبول داشت.(موسوی اردبیلی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، ص202و203) به گفته محقق داماد، موسوی اردبیلی مسائل فقهی را در امور قضائی به صورت عرفی مطرح می‌کرد نه انتزاعی و به همین دلیل در تشخیص مطالب کمتر اشتباه می‌کرد.(محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص54)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حفظ اخلاق فقاهتی در همه دوران زندگی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مسیح مهاجری، موسوی اردبیلی را فقیهی اخلاقی معرفی می‌کند که با وجود سمت‌های رسمی سیاسی و جایگاه مهم معنوی، اخلاق فقهاتی خود را حفظ می‌کرد و با عموم مردم سر و کار داشت و به دین خدا و تکلیف الهی‌اش و سعادت دنیوی و اخروی مردم فکر می‌کرد. به نظر وی، ایشان همین شیوه اخلاقی را همیشه حفظ کردند؛ چه پیش از انقلاب و چه در دوران بالاترین سطح مقام سیاسی و چه در دوره مرجعیت.(مهاجری، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، ص225و226)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آرا و نظرات فقهی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جای خالی تعزیرات حکومتی در فقه شیعه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نگاه، موسوی اردبیلی قوانین جزایی حکومتی که خارج از نصوص حدود و تعزیرات شرعی تصویب می‌شود از قسم تعزیرات است نه نوع سوم؛ زیرا حکمتی که در روایات تعزیرات وجود دارند (تأدیب و تأنیب) شامل این موارد می‌شوند؛ همچنین مشروعیت این تعزیزات از جهت مشروعیت احکام حکومتی برای مصلحت عمومی و حفظ عدالت است و از همین ور حکومت به ولایت و اعمال قانون نیاز دارد. تعزیرات امری عبادی و تعبدی محض نیست و از سوی شارع هم ردی برای تعیین عقوبات جدید وارد نشده است و حکومت می‌تواند مطابق عدالت قوانین جزایی بگذارد. به نظر وی بحث تعزیزات حکومتی بحث مهمی است که برخلاف فقه اهل سنت که امکان حکومت داشتند، در فقه امامیه دربارهٔ آن بحث نشده است.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج1، ص38-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به حجیت علم قاضی قائل است؛ چراکه در اکثر موارد، اقرار و بینه پیش نمی‌آید و لازمه عدم اعتبار علم قاضی تعطیلی احکام است. اما وی حجیت علم قاضی را در بخشی از حق الله بویژه جرایم جنسی معتبر نمی‌داند.(سلیمانی، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص420-422؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج1، ص249 و ج2، ص34؛ موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج1، ص293 و 302).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حق فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد اصغری (وزیر دادگستری چند دولت جمهوری اسلامی ایران)، موسوی اردبیلی را مدافع حق و عدالت و کرامت انسانی می‌داند. وی به نظر فقهی ایشان در شورای عالی قضایی در موافقت با حق تجدیدنظر و فرجام خواهی قضایی اشاره می‌کند. نمونه دیگر حل مشکل ریش نداشتن بیشتر قضات دادگستری بر خلاف فتوای امام خمینی بود که برخی آن را داشتند به بحران تبدیل می‌کردند اما این مسئله از طریق گفتگوی ایشان با امام خمینی و راه‌حل تقلید از مجتهد دیگر برطرف شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نمونه دیگری از روشن‌اندیشی ایشان در فقه حدود و قصاص دیده می‌شود که اختیار قاضی را در تخییر در نوع مجازات ـ که در آیه 33 سوره مائده با حرف أو آمده است ـ دارای حد معین و بر اساس عقل و حکمت و کرامت انسان، می‌دانست و به همین جهت حکم قاضی باید مناسب با جرم باشد؛ مجازت سنگین‌تر برای مجرم با جرم مسنگین‌تر و مجازات سبک‌تر برای مجرم با جرم سبک‌تر.(اصغری، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، ص291-296)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جواز شکایت از قضات===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی طرح شکایت علیه قضات را می‌پذیرد و آنچه را در روایات برای صیانت منصب قضا و ممنوعیت شکایت از قاضی آمده است از باب استحسانات برمی‌شمرد.(مقدادی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه های اهل بیت دربارهٔ دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، ص475و476؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج1، ص346)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ارتداد فکری و نظری، ارتداد نیست===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق نظر موسوی اردبیلی همسو با برخی از فقهای معاصر، انکار ضروری دین به خودی خود، سبب مستقل تحقق ارتداد نیست بلکه ارتداد زمانی محقق می‌شود که انکار ضروری دین منجر به انکار خداوند یا نبوت شود و شخص متوجه این امر باشد. و اگر این انکار ناشی از شبهه و بر پایه فکر و نظر هرچند با استدلال نادرست باشد (ارتداد فکری) ارتداد محقق نمی‌گردد. (هاشمی، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، ص572و584؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج2، ص686 و ج4، ص53و65)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه‌ای===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه موسوی اردبیلی، در تحقق محاربه، بعضی از  قیود مندرج در روایات و کتب فقهی مثل حمل سلاح موضوعیت ندارد و این موارد بر حسب غالبیت ذکر شده است. ملاک در محاربه، قصد محاربه و اخلال در امنیت عمومی و ایجاد ترس و وحشت است و اگر محاربه مانند دوران ما به شکل شبکه‌ای و مجموعه‌ای از افراد و وظایف صورت بگیرد که هر فرد در آن وظیفه و مهارت خاصی دارد و بعضی از آنها سلاح به دست می‌گیرند و بعضی در امور دیگری مشغول هستند، همگی محارب محسوب می‌شوند.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج3، ص532)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مشروعیت معاملات نوپیدا===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی مانند برخی از فقهای متأخر و معاصر، عقود به دوره تشریع محدود نیست و به عرف واگذار شده است. بنابراین معاملات متعارف در میان مردم اگر منع شارع را از جهت تحریم ربا، نفی ضرر و موارد دیگر ناسازگار نباشد مشمول ادله عام صحت معاملات و از نظر شرعی درست است.(مرتضوی، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص443و444؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص51) موسوی اردبیلی مضاربه با دین و منافع را می‌پذیرد و این دو را از عناوین مال می‌داند که در روایات آمده است و نیز تعیین سود در مضاربه لازم نیست به شکل مشاع (مثل ثلت و ربع و نصف) باشد و می‌تواند مقدار معینی از سودی باشد که معمولاً از موضوع مضاربه به دست می‌آید.(موسوی اردبیلی، فقه المضاربه‌، ص30و48)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قرارداد بیمه، عقدی مستقل و صحیح===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی انواع بیمه و ازجمله بیمه عمر را عقدی مستقل و صحیح می‌داند که ارکان و شرایط عقد در آن تحقق دارد و در آن ربا، غرر، قمار و جهل جاری نیست.(رضایی دوانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص381و393و394؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص215).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول همان ارزش پول و قدرت خرید است===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی، [[ماهیت پول]] همان ارزش پول و قدرت خرید است و طبق فتوای وی، در وام‌های طولانی مدت و تفاوت فاحش ارزش پول بین دو زمان دریافت و پرداخت پول، باید مصالحه شود یا ارزش پول لحاظ شود.(نریمانی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، ص630و631)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* اصغری، محمد، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* درازی، علی، خاطرات آیت الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، تهران، سوره مهر، ۱۳۹۵ش.&lt;br /&gt;
* رضایی دوانی، مجید و سید جواد سبحانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* سلیمانی، حسین، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* فاضل میبدی، محمدتقی، فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* محقق داماد، سید مصطفی، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی، سید ضیاء، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مقدادی، محمدمهدی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه‌های اهل بیت دربارهٔ دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مکاریان، ناصر و رضا بابایی، فقیه جامع: زندگی‌نامه علمی - سیاسی آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید علی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه المضاربه‌، قم، دانشگاه مفید، ۱۳۷۹ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الحدود و التعزيرات‌، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، ۱۴۲۷ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه القضاء، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الشركه‌، قم، دانشگاه مفید، ۱۴۱۴ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، مختصری از زندگی‌نامه علمی حضرت آیه‌الله العظمی موسوی‌اردبیلی، نجات، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، بیانات حضرت آیت‌الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی پیرامون رسالت حوزه‌های علمیه، دفتر آیت الله العظمی اردبیلی، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، همپای انقلاب: خطبه‌های نماز جمعه حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: محمدباقر نجفی کازرونی، قم، دانشگاه قم، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، محقق: سعید رهایی، قم، رادنگار، ۱۳۹۲ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، در پرتو وحی: درس‌هایی از قرآن در محضر آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: ابوالفظل موسویان، قم، دانشگاه مفید، ۱۳۸۸ش.&lt;br /&gt;
* مهاجری، مسیح، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مهریزی، مهدی و رضا بابایی، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مهریزی، مهدی و محمدمهدی خوش‌قلب، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به روایت اسناد ساواک، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* نوبهار، رحیم، «اجتهاد کرامت‌مدار»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی، سید حسین، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66032</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66032"/>
		<updated>2026-03-25T03:36:39Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: سید عبدالکریم موسوی اردبیلی / نسخه نهایی / 5 فروردین 1405&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: سید عبدالکریم موسوی اردبیلی (شخص)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده: مهدی خسروی | تاریخ: 5 فروردین 1405&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;سید عبدالکریم موسوى اردبیلى&#039;&#039;&#039; (۱۳۰۴ش اردبیل ـ ۱۳۹۵ش قم)، از مراجع تقلید شیعه و رؤسای قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران بود. وی در حوزه علمیه قم و نجف از محضر بسیاری از اساتید بهره برد (سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری، و سید محمدحسین طباطبائى، سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، [[سید محمدهادی حسینی میلانی]]، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى، سید حسین بروجردی و [[سید روح الله خمینی]]) ولی متعلق به مکتب فقهی قم و شیوه اجتهادی بروجردی است. تدریس و تألیفات فقهی وی بیشتر در فقه قضایی و اقتصادی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به فقه، نگاه عرفی و واقعی داشت نه صناعتی و کلی و انتزاعی، و شیوه اجتهادی او، پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی، احکام ثابت و متغیر، کرامت انسانی و رعایت عدالت بود. برخی از آرای فقه قضایی او عبارتند از: بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی، حق تجدیدنظر و فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم، جواز شکایت از قضات، عدم جریان ارتداد در ارتداد فکری و نظری، صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه ای.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی‌نامه فقهی و سیاسی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عبدالکریم موسوى اردبیلى، در ۱۳۱۸ش از مدرسه ملاابراهیم اردبیل دروس حوزه را آغاز کرد و در ۱۳۲۲ش به حوزه علمیه قم آمد و سطوح عالیه فقه، اصول، تفسیر و فلسفه را نزد سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری (اخلاق) و سید محمدحسین طباطبائى (فلسفه) تلمذ کرد. در ۱۳۲۴ش به حوزه علمیه نجف مهاجرت و در طول حدود سه سال در دروس آیات سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، سید محمدهادی میلانى، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى (فلسفه) شرکت کرد. او در ۱۳۲۷ش به ایران و حوزه علمیه قم برگشت و در دروس سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی شرکت کرد ولی به دلیل بیماری در ۱۳۳۹ش به اردبیل بازگشت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی در ۱۳۴۷ش به تهران آمد و تدریس خارج فقه کتاب خمس را آغاز کرد. وی پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش، علاوه بر پذیرفتن مسئولیت‌های قضایی، تدریس خارج کتاب قضا را براى قضات آغاز کرد. او پس از رحلت امام خمینی، در شهریور ۱۳۶۸ش به قم باز گشت و به تدریس خارج فقه و اصول ادامه داد و علاوه بر دوره کامل اصول، مباحثی از فقه جزائى اسلام (شامل قضاء، حدود، قصاص، دیات و شهادات) و نیز [[فقه اقتصادی]] (شامل بیع، بیمه و شرکت و مضاربه) را تدریس کرد. با انتشار رساله علمیه در سال ۱۳۸۰ش مرجعیت ایشان شکل گرفت و فعالیت سایت (https://www.ardebili.com) و دفتر ایشان با عنوان «حسینیه آیت الله موسوی اردبیلی» با مدیریت و تدریس خارج فقه و اصول توسط فرزندش، سید علی موسوی اردبیلی، ادامه دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی، پس از بازگشت به قم، دانشگاه مفید (۱۳۶۸ش) را با هدف تربیت طلاب در حوزه علوم انسانی (بویژه حقوق و اقتصاد) تأسیس کرد.(فاضل میبدی، فقه و تدبیر، ص29-44؛ مکاریان، فقیه جامع، ص19-244؛ مهریزی، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، ص7-9) در کارنامه فعالیت‌های وی، علاوه بر مسئولیت‌های قضایی (عضویت در شورای عالی قضایی، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست قوه قضائیه)، عضویت در روحانیت مبارز تهران، شورای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی، مجلس خبرگان اول قانون اساسی، شورای بازنگری قانون اساسی، نمایندگی دوره اول مجلس خبرگان رهبری، امام جمعه موقت تهران (با ایراد ۹۴ خطبه)، شورای اقتصاد دولت، پایه‌گذاری مجله «درس‌هایی از مکتب اسلام» و بنیانگذاری چند مؤسسه خیریه و آموزشی (خیریه مکتب امیرالمؤمنین(ع)، کانون توحید و مدارس مفید) وجود دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی از یاران امام خمینی در مبارزه با حکومت پهلوی بود و دربارهٔ زندگی و فعالیت‌های ایشان چندین کتاب منتشر شده است. دربارهٔ ویژگی‌های علمی و فقهی ایشان کتاب‌های «فقیه جامع»، «فقه و تدبیر» و «آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران» منتشر شده است. همچنین در هجدهمین دوره همایش کتاب سال حوزه (۱۳۹۵ش) سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به عنوان شخصیت برجسته علمی حوزه معرفی شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آثار فقهی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سید عبدالکریم موسوی اردبیلی علاوه بر آثار قرآنی (مانند «در پرتو وحی»)، رساله علمیه فارسی و عربی (نهج الرشاد)، استفتائات، مناسک حج و حاشیه بر کتاب «عروة الوثقی»، آثار فقهی منتشر شده که بیشتر آنها قضایی و اقتصادی است: فقه القضاء، فقه الحدود والتعزیرات‌، فقه الدیات‌، فقه القصاص‌، فقه الشرکة والتأمین‌، فقه المضاربة، فقه الشهادات، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، درس‌گفتارهای فقهی کتاب ربا، و رسائل فقهیه (تقریرات برخی از مباحث فقهی توسط شاگردان).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تعدادی از آثار ایشان هنوز به صورت مخطوط و منتشر نشده است: حاشیه بر خیارات مکاسب، دوره کامل اصول فقه، تقریرات دروس آیات عظام حکیم و خوئى، چند رساله فقهی و دوره کامل اقتصاد اسلامى.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مبانی و اصول اجتهادی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از مکتب قم و نسل روشنفکر و آزاداندیش حوزه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید مصطفی محقق داماد، موسوی اردبیلی را از نسل روشنفکری و آزاداندیشی حوزه و متعلق به مکتب قم می‌داند که چند ویژگی در این مکتب و ایشان دیده می‌شود. یکی از ویژگی‌ها نسبت به دو مکتب نجف و سامرا، توجه خاص به قرآن در مباحث فقهی و استفاده بیشتر از استدلال‌های قرآنی است. ویژگی دیگر برون‌گرایی این مکتب و ایشان است که به درد و مشکلات مردم نیز توجه دارند. ویژگی سوم اهتمام بیشتر به امر تبلیغ است که در کنار کار فقهی و علمی باید مورد توجه طلاب قرار گیرد. (محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص42و43)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===اجتهاد مبتنی بر واقعیت و کرامت انسانی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رحیم نوبهار در معرفی دستگاه اجتهادی و شیوه استنباطی موسوی اردبیلی در مکتب قم، چهارده اصل را بر می‌شمرد که ترکیب این اصول و مبانی عبارتند از: پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه مناسب به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی و تفکیک احکام دوران تأسیس از دوران تثبیت، احکام ثابت و متغیر و در نظر گرفتن فقه واقعیت نه کلی و انتزاعی، گونه‌شناسی متون دینی (حکومتی و تدبیری یا شخصی و موردی)، پارادایم‌ها و گفتمان‌های مسلط فقهی، نقش ملت و دولت مدرن، و حق مداری در برابر تکلیف مداری و پذیرش کرامت انسان.(نوبهار، «اجتهاد کرامت مدار»، ص527-546)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاه عرفی به فقه و پرهیز از فقه صناعتی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به گفته سید علی موسوی اردبیلی، فرزند ایشان، پدر به شدت تحت تأثیر روش و مکتب سید حسین بروجردی بود و آن را هم در اصول و هم در فقه، کامل‌تر و کارآمدتر می‌دانست. وی به فقه نگاه بسیار عرفی داشت و خیلی دنبال فقه صناعتی نبود. از روایات برداشت عرفی می‌کرد و برداشت‌های فرضی از روایات را بر اساس وجود یا عدم بعضی حروف یا کلمات نمی‌پذیرفت؛ زیرا معتقد بود امام معصوم بر اساس واقعیات عرفی پاسخ داده است نه فرضیات. وی جزو جریان روشنفکری حوزه است ولی به هیچ وجه مایل به تغییرات اساسی در حوزه و تغیییر ساختارهای سنتی آن نبود و روشنفکری و اصلاحات را در همین ساختار قبول داشت.(موسوی اردبیلی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، ص202و203) به گفته محقق داماد، موسوی اردبیلی مسائل فقهی را در امور قضائی به صورت عرفی مطرح می‌کرد نه انتزاعی و به همین دلیل در تشخیص مطالب کمتر اشتباه می‌کرد.(محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص54)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حفظ اخلاق فقاهتی در همه دوران زندگی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مسیح مهاجری، موسوی اردبیلی را فقیهی اخلاقی معرفی می‌کند که با وجود سمت‌های رسمی سیاسی و جایگاه مهم معنوی، اخلاق فقهاتی خود را حفظ می‌کرد و با عموم مردم سر و کار داشت و به دین خدا و تکلیف الهی‌اش و سعادت دنیوی و اخروی مردم فکر می‌کرد. به نظر وی، ایشان همین شیوه اخلاقی را همیشه حفظ کردند؛ چه پیش از انقلاب و چه در دوران بالاترین سطح مقام سیاسی و چه در دوره مرجعیت.(مهاجری، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، ص225و226)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آرا و نظرات فقهی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جای خالی تعزیرات حکومتی در فقه شیعه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نگاه، موسوی اردبیلی قوانین جزایی حکومتی که خارج از نصوص حدود و تعزیرات شرعی تصویب می‌شود از قسم تعزیرات است نه نوع سوم؛ زیرا حکمتی که در روایات تعزیرات وجود دارند (تأدیب و تأنیب) شامل این موارد می‌شوند؛ همچنین مشروعیت این تعزیزات از جهت مشروعیت احکام حکومتی برای مصلحت عمومی و حفظ عدالت است و از همین ور حکومت به ولایت و اعمال قانون نیاز دارد. تعزیرات امری عبادی و تعبدی محض نیست و از سوی شارع هم ردی برای تعیین عقوبات جدید وارد نشده است و حکومت می‌تواند مطابق عدالت قوانین جزایی بگذارد. به نظر وی بحث تعزیزات حکومتی بحث مهمی است که برخلاف فقه اهل سنت که امکان حکومت داشتند، در فقه امامیه دربارهٔ آن بحث نشده است.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج1، ص38-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به حجیت علم قاضی قائل است؛ چراکه در اکثر موارد، اقرار و بینه پیش نمی‌آید و لازمه عدم اعتبار علم قاضی تعطیلی احکام است. اما وی حجیت علم قاضی را در بخشی از حق الله بویژه جرایم جنسی معتبر نمی‌داند.(سلیمانی، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص420-422؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج1، ص249 و ج2، ص34؛ موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج1، ص293 و 302).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حق فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد اصغری (وزیر دادگستری چند دولت جمهوری اسلامی ایران)، موسوی اردبیلی را مدافع حق و عدالت و کرامت انسانی می‌داند. وی به نظر فقهی ایشان در شورای عالی قضایی در موافقت با حق تجدیدنظر و فرجام خواهی قضایی اشاره می‌کند. نمونه دیگر حل مشکل ریش نداشتن بیشتر قضات دادگستری بر خلاف فتوای امام خمینی بود که برخی آن را داشتند به بحران تبدیل می‌کردند اما این مسئله از طریق گفتگوی ایشان با امام خمینی و راه‌حل تقلید از مجتهد دیگر برطرف شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نمونه دیگری از روشن‌اندیشی ایشان در فقه حدود و قصاص دیده می‌شود که اختیار قاضی را در تخییر در نوع مجازات ـ که در آیه 33 سوره مائده با حرف أو آمده است ـ دارای حد معین و بر اساس عقل و حکمت و کرامت انسان، می‌دانست و به همین جهت حکم قاضی باید مناسب با جرم باشد؛ مجازت سنگین‌تر برای مجرم با جرم مسنگین‌تر و مجازات سبک‌تر برای مجرم با جرم سبک‌تر.(اصغری، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، ص291-296)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جواز شکایت از قضات===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی طرح شکایت علیه قضات را می‌پذیرد و آنچه را در روایات برای صیانت منصب قضا و ممنوعیت شکایت از قاضی آمده است از باب استحسانات برمی‌شمرد.(مقدادی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه های اهل بیت دربارهٔ دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، ص475و476؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج1، ص346)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ارتداد فکری و نظری، ارتداد نیست===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق نظر موسوی اردبیلی همسو با برخی از فقهای معاصر، انکار ضروری دین به خودی خود، سبب مستقل تحقق ارتداد نیست بلکه ارتداد زمانی محقق می‌شود که انکار ضروری دین منجر به انکار خداوند یا نبوت شود و شخص متوجه این امر باشد. و اگر این انکار ناشی از شبهه و بر پایه فکر و نظر هرچند با استدلال نادرست باشد (ارتداد فکری) ارتداد محقق نمی‌گردد. (هاشمی، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، ص572و584؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج2، ص686 و ج4، ص53و65)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه‌ای===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه موسوی اردبیلی، در تحقق محاربه، بعضی از  قیود مندرج در روایات و کتب فقهی مثل حمل سلاح موضوعیت ندارد و این موارد بر حسب غالبیت ذکر شده است. ملاک در محاربه، قصد محاربه و اخلال در امنیت عمومی و ایجاد ترس و وحشت است و اگر محاربه مانند دوران ما به شکل شبکه‌ای و مجموعه‌ای از افراد و وظایف صورت بگیرد که هر فرد در آن وظیفه و مهارت خاصی دارد و بعضی از آنها سلاح به دست می‌گیرند و بعضی در امور دیگری مشغول هستند، همگی محارب محسوب می‌شوند.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج3، ص532)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مشروعیت معاملات نوپیدا===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی مانند برخی از فقهای متأخر و معاصر، عقود به دوره تشریع محدود نیست و به عرف واگذار شده است. بنابراین معاملات متعارف در میان مردم اگر منع شارع را از جهت تحریم ربا، نفی ضرر و موارد دیگر ناسازگار نباشد مشمول ادله عام صحت معاملات و از نظر شرعی درست است.(مرتضوی، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص443و444؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص51) موسوی اردبیلی مضاربه با دین و منافع را می‌پذیرد و این دو را از عناوین مال می‌داند که در روایات آمده است و نیز تعیین سود در مضاربه لازم نیست به شکل مشاع (مثل ثلت و ربع و نصف) باشد و می‌تواند مقدار معینی از سودی باشد که معمولاً از موضوع مضاربه به دست می‌آید.(موسوی اردبیلی، فقه المضاربه‌، ص30و48)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قرارداد بیمه، عقدی مستقل و صحیح===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی انواع بیمه و ازجمله بیمه عمر را عقدی مستقل و صحیح می‌داند که ارکان و شرایط عقد در آن تحقق دارد و در آن ربا، غرر، قمار و جهل جاری نیست.(رضایی دوانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص381و393و394؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص215).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول همان ارزش پول و قدرت خرید است===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی، [[ماهیت پول]] همان ارزش پول و قدرت خرید است و طبق فتوای وی، در وام‌های طولانی مدت و تفاوت فاحش ارزش پول بین دو زمان دریافت و پرداخت پول، باید مصالحه شود یا ارزش پول لحاظ شود.(نریمانی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، ص630و631)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* اصغری، محمد، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* درازی، علی، خاطرات آیت الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، تهران، سوره مهر، ۱۳۹۵ش.&lt;br /&gt;
* رضایی دوانی، مجید و سید جواد سبحانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* سلیمانی، حسین، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* فاضل میبدی، محمدتقی، فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* محقق داماد، سید مصطفی، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی، سید ضیاء، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مقدادی، محمدمهدی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه‌های اهل بیت دربارهٔ دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مکاریان، ناصر و رضا بابایی، فقیه جامع: زندگی‌نامه علمی - سیاسی آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید علی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه المضاربه‌، قم، دانشگاه مفید، ۱۳۷۹ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الحدود و التعزيرات‌، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، ۱۴۲۷ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه القضاء، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، ۱۳۸۱ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الشركه‌، قم، دانشگاه مفید، ۱۴۱۴ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به روایت اسناد ساواک، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، مختصری از زندگی‌نامه علمی حضرت آیه‌الله العظمی موسوی‌اردبیلی، نجات، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، بیانات حضرت آیت‌الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی پیرامون رسالت حوزه‌های علمیه، دفتر آیت الله العظمی اردبیلی، ۱۳۷۷ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، همپای انقلاب: خطبه‌های نماز جمعه حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: محمدباقر نجفی کازرونی، قم، دانشگاه قم، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، محقق: سعید رهایی، قم، رادنگار، ۱۳۹۲ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، در پرتو وحی: درس‌هایی از قرآن در محضر آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: ابوالفظل موسویان، قم، دانشگاه مفید، ۱۳۸۸ش.&lt;br /&gt;
* مهاجری، مسیح، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، در آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* مهریزی، مهدی و رضا بابایی، آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* نوبهار، رحیم، «اجتهاد کرامت‌مدار»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی، سید حسین، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66031</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66031"/>
		<updated>2026-03-25T03:26:55Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: خنثی‌سازی نسخهٔ 66030 از M.Khosravi (بحث)&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: محمد فاضل لنکرانی (شخص)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده: مهدی خسروی سرشکی | تاریخ: اسفند 1404&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمد فاضل موحدی لنکرانی&#039;&#039;&#039; (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش)، مشهور به محمد فاضل لنکرانی، از مراجع تقلید شیعه در قرن پانزدهم هجری است. او شاگرد مرتضی حائری یزدی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی بود. از آثار مهم فقهی او می‌توان به «تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله» و «أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة» اشاره کرد. تأسیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) از اقدامات او در توسعه فقه معاصر شیعه است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبنای فقهی و اجتهادی محمد فاضل لنکرانی بر ترکیبی از نص‌گرایی دقیق و عقل‌گرایی سازگار استوار است؛ او از یک‌سو به ظاهر و مفاد روایات پایبند بود و اطلاق و عموم را تنها در جایی معتبر می‌دانست که عرف آن را بپذیرد و شرایط ویژه موضوع، نیازمند بیان خاص از سوی شارع نباشد، و از سوی دیگر، در تعارض میان نص و عقل، روایت را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کرد که با حکم قطعی عقل ناسازگار نشود. در روش استنباط، او به مکتب تجمیع ظنون تعلق داشت؛ یعنی به‌جای تکیه صرف بر سند روایت، مجموعه‌ای از قرائن معنوی، سیاق، شأن صدور، نقل به معنا، فهم عرفی و شهرت قدمایی را در کنار هم قرار می‌داد تا به وثوق به صدور برسد. این نگاه، همراه با توجه به تحولات زمانه و مصالح عمومی تشیع، او را به اجتهادی معتدل رسانده بود که نه در جمود لفظی می‌مانْد و نه در احتیاط‌های افراطی گرفتار می‌شد؛ ازاین‌رو، در مواردی به فتاوایی خلاف مشهور نیز می‌رسید، بی‌آنکه از انضباط اصولی فاصله بگیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی در مسائل جدید حوزه درمان و پزشکی فتاوای زیادی دارد. از نظر وی، ولایت فقیه مسئله‌ای فرعی نیست و دلایل عقلی نیز می‌توان برای آن اقامه کرد. التزام به قوانین مراکز قانونی جمهوری اسلامی و نیز شرکت در انتخابات را واجب شرعی می‌دانست و مخالف تعطیلی اجرای حدود بود. طبق فتوای او، اهل کتاب غیرمشرک پاک است و با آنها می‌توان هم‌غذا شد؛ مگر در صورت احراز حرمت یا نجاست طعام. به نظر او، پول جزو مثلیات با ارزش اسمی، و خرید و فروش عقلایی آن جایز است و تورم و کاهش ارزش پول در میزان بدهی تأثیر ندارد. رؤیت هلال ماه نیز با چشم مسلخ معتبر است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== زندگی‌نامه فقهی و سیاسی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل موحدی لنکرانی (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش) معروف به محمد فاضل لنکرانی، پس از محمدرضا گلپایگانی و محمدعلی اراکی، جزو هفت مرجع معرفی شده از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود. او در حوزه علمیه قم و نزد اساتیدی همچون مرتضی حائری یزدی، سید حسین بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد. وی در طول پنجاه تدریس، یکی از اساتید مطرح دوره سطح (ازجمله تدریس «کفایه الاصول») و خارج فقه و اصول بود و برخی از فقهای معاصر مانند ابوالقاسم علیدوست از شاگردان وی هستند.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۱ و ۶۹؛ مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش32، ص۱۲۹ و ش43 و 44، ص۱۳۹.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنکرانی، ده سال ریاست شورای عالی مدیریت حوزه علیمه قم را بر عهده داشت و در سال ۱۳۷۶ش با هدف تربیت فقیهان و مجتهدان آگاه به مقتضیات زمان، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) را در قم تأسیس کرد که امروزه تحت مدیریت فرزندش، محمدجواد فاضل لنکرانی، در ایران و خارج از کشور فعالیت دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۴۳.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سوی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در ۲۰ خرداد ۱۳۸۸ همایش «بررسی شیوه استنباط و نوآوری‌های فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی» در قم برگزار شد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول »، ص۱۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== آثار فقهی و اصولی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیلة» از مهم‌ترین آثار فقهی ایشان که شرح مفصل بر کتاب «تحریر الوسیله» امام خمینی است (۲۸ جلد). «کتاب الطهارة» (تقریر درس خارج فقه امام خمینی)، «نهایة التقریر فی مباحث الصلاة» (تقریر درس خارج فقه حسین بروجردی)، «القواعد الفقهیة»، «رسالة فی الخمس»، «جامع المسائل: مجموعه استفتائات و احکام فقهی»، «احکام پزشکان و بیماران»، «الحواشی علی العروة الوثقی» و «ثلاث رسائل» (قاعدة نفی الحرج، الفجر فی اللیلی المقمرة، عدة المرأة التی اخرج رحمها) از دیگر آثار فقهی منتشر شده وی است. قواعد فقهی کتاب «تفصیل الشریعه» نیز با عنوان «القواعد الفقهیة فی کتاب تفصیل الشریعة» منتشر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از آثار اصولی منتشر شده ایشان می‌توان از «معتمد الأصول» (تقریر درس خارج اصول امام خمینی‌) نام برد. مباحث خارج اصول وی توسط چندین مقرّر تدوین و منتشر شده است: اصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة (محمدحسین یوسفی گنابادی)، «اصول فقه شیعه» در ۱۰ جلد (سعید ملکی اصفهانی)، «سیری در اصول فقه» در ۱۶ جلد (محمد دادستان)، «ایضاح الکفایة» (محمد حسینی قمی)، «تبیان الأصول»(عبدالله اسلامی حائری) و «دراسات فی الأصول» (صمدعلی موسوی).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== تعلق به مکتب فقهی قم و تسلط بر مکتب نجف ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تقویت مکتب قم و مبانی اساتید: خمینی و بروجردی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رضا استادی، سبک تدریس محمد فاضل لنکرانی را مانند شیوه استادش بروجردی معرفی کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;مرجع وارسته، ص۱۰۴.&amp;lt;/ref&amp;gt; به نظر مرتضی مقتدایی، وی مبانی امام خمینی را مقدم بر مبانی فقهای بزرگ پیشین مانند شیخ انصاری، صاحب جواهر، محقق و علامه و قوی‌تر از آنها می‌دانست. به گفته محمدجواد فاضل لنکرانی، او مبانی دو استادش بروجردی و خمینی را تقویت کرده ولی به دیدگاه‌های فقهی، اصولی و رجالی سید ابوالقاسم خویی نیز تسلط و احاطه کامل داشت و مجموعه مبانی دو مکتب قم (تجمیع ظنون) و نجف (مباحث عقلانی) را در نظر داشت.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; سید هاشم حسینی بوشهری، فاضل لنکرانی را پس از سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی نماینده برجسته مکتب قم می‌داند که در کنار دو مکتب نجف و سامراء یکی از سه جریان اصلی حوزه‌های علمیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;حسینی بوشهری، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، ص۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتدال در اجتهاد و توجه به مقاصد شریعت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر ابوالقاسم علیدوست، محمد فاضل لنکرانی هرچند به مکتب تجمیع و تراکم ظنون تعلق داشت اما اعتدال در اجتهاد از ویژگی برجسته اوست که علاوه بر پایبندی به مبانی فقاهتی و اصولی، روح شریعت، مقاصد کلان و حوادث واقعه را در استنباط دخالت می‌دهد. به همین دلیل، در احتیاط‌های افراطی گرفتار نمی‌شود و به جای جمود بر الفاظ و تکیه بر سند روایات، عقل، عرف، بناهای عقلا و قواعد اصولی را با هم جمع می‌کند. او، وثوق به صدور را مهم‌تر از وثاقت راوی می‌داند و برایش دلائل معنوی و اقناع وجدانی فقیه نقش محوری داشت. وی روایت را نه به‌صورت منفرد، بلکه در شبکه‌ای از قرائن و ظنون معتبر می‌فهمید و در مقام فتوا نیز مصالح عمومی تشیع را در نظر می‌گیرد و از هر آنچه موجب وهن مذهب شود پرهیز می‌کرد. همچنین او در عین بهره‌گیری از تراث نجف و آگاهی کامل از آثار و مبانی سید ابوالقاسم خوئی، به اصول متلقاة و شهرت قدمایی نیز توجه جدی دارد و شهرت را در تعارض ادله، نخستین مرجّح می‌داند، هرچند خود را مقلد مشهور نمی‌شمارد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۵۴-۱۶۲؛ علیدوست، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، ص۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مبنای نص‌گرایی عقل‌سازگار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر احمد مبلغی، محمد فاضل لنکرانی رویکرد نص‌گرایانه و عقل‌سازگار داشت. وی برخلاف رویکرد رایج که با دیدن اطلاق یا عموم، حکم را سریع تکمیل می‌کند، معتقد بود در موضوعاتی که شرایط ویژه دارند، اطلاق اعتباری ندارد؛ زیرا شارع باید در چنین مواردی حکم را با صراحت بیان کند. همین نگاه سبب می‌شد در استنباط، تحولات هر عصر را نیز در نظر بگیرد. در تفسیر واژگان روایی نیز به معنای اصطلاحی فقهی بسنده نمی‌کرد و از آن فراتر می‌رفت. نمونه روشن آن تفسیر «نفی بأس» به معنای نفی حکم وضعی است. او برای نسبت نص با دیگر منابع سه حالت قائل بود: اگر نص در برابر ظاهر کتاب قرار گیرد، باید در ظاهر کتاب تصرف کرد؛ اگر بر خلاف قاعده باشد، همچنان باید به روایت تمسک نمود؛ اما اگر با حکم عقل ناسازگار باشد، لازم است روایت را به گونه‌ای تفسیر کرد که با عقل تعارض نداشته باشد. همچنین در تعارض نص با نص دیگر، تلاش برای ایجاد سازگاری را ضروری می‌دانست. در بحث اطلاق نیز روش او متفاوت بود. به قرائن بدوی بسنده نمی‌کرد و دامنه قرائن را گسترده‌تر می‌دید. حتی اگر همه شرایط برای انعقاد اطلاق فراهم بود، در صورتی که فهم عرفی اطلاق را درک نکند، به آن تن نمی‌داد. معیار او در سنجش اطلاق، فهم عرفی بود؛ نه صرفاً نگاه یک مجتهد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش‌شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۳و۱۴۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== فتاوا و آرای فقهی معاصر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ولایت فقیه و مراکز قانون‌گذاری ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاصل لنکرانی، نظریه ولایت فقیه را در ردیف مسائل عرفی فقهی نمی‌دانست که تنها بر چند روایت تکیه داشته باشد تا بتوان با مناقشه سندی یا دلالی آن را تضعیف کرد. به نظر او، امام خمینی، ولایت فقیه را از راه «عقل و بداهت عقلی» اثبات ‌کرد؛ زیرا اسلام در همه ابعاد زندگی، اعم از عبادات و امور اجتماعی، قانون و دستور دارد و این جامعیت نیازمند ولایت و مدیریت فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; به فتوای وی، اطاعت از حکم ولایت فقیه بر همه حتی کسانی که مقلد او نیستند واجب شرعی است و عمل کردن به قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، شواری نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت نیز از جهت شرعی بر همه لازم است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۲۵و۲۲۶.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اجرای حدود در عصر غیبت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی مخالف نظریه تعطیلی حدود یا تبدیل حدود به تعزیرات بود و اجرای حدود در زمان غیبت را جایز و لازم می‌دانست. از نظر وی اجرای حدود نه تنها از طرق امور حسبيّه جایز است، بلکه آن را یکی از مصادیق ولایت مطلقه فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص497 و ج2، ص67؛ نک: فاضل لنکرانی، آیین کیفری اسلام، ج1، مقدمه کتاب.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== وجوب عینی انتخابات و عدم اعتبار اذن شوهر ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی شرکت در انتخابات در نظام جمهوری اسلامی را واجب عینی می‌داند و به همین جهت، زنان حتی در صورت منع شوهر، برای خروج از منزل و شرکت در انتخابات به اذن شوهر نیاز ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص431 و 434.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اهل کتاب: طهارت شخص و طعام ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی به طهارت اهل کتاب (مسيحى، يهودى، زردشتى) در صورتى که مشرک نباشند فتوا داده است. بنابراین غذای اهل کتاب غیر مشرک نجس نیست و محکوم به طهارت و حلیت است و غذا خوردن با آنها جایز است؛ مگر اينکه بدانیم از گوشت نجس تهيه شده يا با شراب و امثال آن نجس شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۲ و ۳۵۹ و ۳۶۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== حکم به مهدورالدم بودن مرتد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی، همسو با نظر امام خمینی، قائل به ثبوت حکم ارتداد و مهدورالدم بودن مرتد است. او در مواضع مختلف از فتوای امام خمینی درباره سلمان رشدی، نویسنده آیات شیطانی، دفاع کرده و آن را از نظر فقهی قابل استناد دانسته است.&amp;lt;ref&amp;gt;در کتاب «پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد» به قلم محمدجواد فاضل لنکرانی، مبانی فقهی این حکم آمده است.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== احکام مشاغل خاص ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فتاوای فاضل لنکرانی در مکاسب محرمه به مشاغل و مسائل امروز مربوط است. از نظر وی، بازی با پاسور و شطرنج بدون برد و باخت، در صورت خارج شدن از حالت قمار مانعی ندارد&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; ولی شعبده‌بازی و تردستی و هیپنوتیزم خالی از اشکال نیست و باید از آنها اجنتاب کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۹ و ۵۹۳ و ج۲، ص ۲۷۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; طبق فتوای وی، ممنوعیت مجسمه‌سازی ناظر به نقش بت‌پرستی است و از این ممنوعیت، حکم به وجوب شکستن یا از بین بردن مجسمه لازم نمی‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، ص۱۴۲و۱۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; فاضل لنکرانی فروش خون را جایز می‌داند اما بهتر است پول به قصد رفع ید از آن گرفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۴۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول: خرید و فروش و تورم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به نظر فاضل لنکرانی [[ماهیت پول]]، از نوع مکیل و موزون نیست بلکه از مثلیات است ولی ارزش اعتباری مستقل از قدرت خرید دارد. بنابراین با گذشت زمان و تورم، مقدار دین تغییر نمی‌کند. همچنین خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه مضاربه قرار گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احکام بانک‌ها و مؤسسات مالی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی دریافت جايزه‌اى را که بانک‌ها براى تشويق دارندگان حساب به آنها پرداخت مى‌کنند بدون اشکال می‌داند و بانک‌ها و صندوق‌هاى قرض الحسنه در استفاده از پس‌اندازها، در صورت رضایت صاحبان وجوه و از طريق عقود اسلامى مجازند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی دریافت خسارت تأخير اداى دين‌، توسط بانک یا غیر بانک، مطلقا جایز نیست؛ حتی به عنوان خسارت و ضرر تأخير اداى دين. و اگر در ضمن عقد لازم شرط شود، در صورتى که مقدور طرف باشد و حدود آن معين باشد، بى‌اشکال است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۳۰۶ و ۳۰۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی تعیین سود مضاربه به صورت کسر مشاع یا درصد مشخص را لازم نمی‌داند ولی میزان سود باید مبلغی باشد که معمولاً از آن مضاربه به دست می‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۹۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مسئولیت کارفرما در برابر حوادث===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی کارفرما نسبت به جراحات وارده بر کارگر در کارگاه، اگر در ابتدا با کارگر شرط ضمان این موارد را نکرده باشد، محکوم به پرداخت دیه نیست ولى اگر شرط ضمان کرده باشد و حادثه مستند به کارفرما باشد و عرفاً او را مقصر بدانند، باید ديه را پرداخت کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۵۳۰&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گسترش مطاف (طواف از طبقه دوم)===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی برای حفظ اصالت تشیع همراه با اتحاد مسلمین، در فقه حج بحث تقیه مداراتی را در کنار انواع تقیه مطرح می‌کند. (فاضل لنکرانی، محمد، «فقه حج: تقیه مداراتی»، ص۶۰ و ۶۱) همچنین از وی، شرط اساسی صحت طواف آن است که در محدوده‌ای انجام شود که عرفاً «طواف البیت» بر آن صدق کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، مناسک الحج، ص۱۵۱، مسئله ۴۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt; در خصوص طواف از طبقه دوم مسجدالحرام، دیدگاه ایشان چنین است: برای کسانی که توانایی دارند در طبقه پایین (بین بیت و مقام) طواف کنند، طواف از طبقه دوم جایز و صحیح نیست؛ اما برای افراد معذور (مانند کسانی که ناچارند با تخت‌روان یا ویلچر طواف کنند) و در شرایطی که مسئولان حرم عملاً اجازه طواف در طبقه اول (صحن اصلی) را به آنان نمی‌دهند، طواف از طبقه دوم صحیح است و نیازی به گرفتن نایب ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، ص۶۳؛ آخوندی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، ص۲۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتبار رؤیت هلال با چشم مسلح ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق آخرین نظر محمد فاضل لنکرانی، در رؤيت هلال فرقى بين چشم غيرمسلح و چشم مسلح نمى کند و از اين جهت رؤيت با تلسکوپ هم کافى است همان طور که با عينک، دوربين شکارى و مانند آنها کافى است.&amp;lt;ref&amp;gt;[http://www.lankarani.com/far/adv/view.php?ntx=001003 فاضل لنکرانی، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تفکیک حکم ذبح صنعتی دفعی و تدریجی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به فتوای محمد فاضل لنکرانی در ذبح صنعتی، اگر همه ذبیحه‌ها به‌صورت دفعی و یکباره ذبح شوند گفتن یک بسم‌الله کافی است؛ اما اگر حیوان‌ها به‌تدریج روی دستگاه قرار گیرند و ذبح آنها در زمان‌های جداگانه انجام شود، یک تسمیه کفایت نمی‌کند و برای هر نوبتِ قرار گرفتن حیوان جدید بر دستگاه باید تسمیه جداگانه گفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱، ص۳۵۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== فقه درمان و احکام مستحدثه پزشکی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از محمد فاضل لنکرانی آثار متعددی در حوزه فقه درمان و پزشکی، فتوا و پاسخ به استفتائات منتشر شده است. برخی از مهم‌ترین دیدگاه‌های ایشان عبارت‌اند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تشریح جسد مسلمان برای آموزش پزشکی حرام است، مگر در صورت ضرورت برای حفظ جان مسلمانان و نبودِ جسد غیرمسلمان. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۳۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس جایز نیست، مگر آن‌که مراجعه به هم‌جنس ممکن نباشد یا موجب عسر و حرج، تأخیر درمان، تشدید بیماری یا ضرورت‌های مشابه شود. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۴۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اقدامات دندان‌پزشکی مانند کشیدن، پرکردن و جرم‌گیری باید با اجازه بیمار انجام شود؛ در غیر این صورت پزشک ضامن است. کشیدن اشتباهی دندان سالم نیز موجب دیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۶۵–۶۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سقط جنین در صورت خطر جانی برای مادر جایز است. همچنین اگر درمان ضروری مادر منجر به سقط شود—پیش یا پس از دمیدن روح—جایز خواهد بود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تنظیم خانواده و کنترل جمعیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
افزایش جمعیت مسلمانان مطلوب است، اما کنترل جمعیت در شرایط خاص جایز است. حکومت می‌تواند مردم را به تنظیم خانواده تشویق کند، اما الزام تنها با حکم ولیّ امر جایز است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; بستن مجراى تناسلى مرد و زن و عقیم شدن، نقض است و جایز نیست و براى کنترل جمعیت یا جلوگیری از بارداری، راه هاى شرعی ديگر مثل عزل نطفه است. بستن لوله‌های رحم به نحو موقت با رعايت مسائل محرم و نامحرمى مانعى ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تلقیح مصنوعی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تلقیح اسپرم مرد پس از وفات او به همسرش جایز نیست؛ اما اگر انجام شود، فرزند حلال‌زاده است و از مادر ارث می‌برد. انتقال جنین به رحم همسر دیگر با رعایت مقدمات حلال جایز است. کشت نطفه زن و شوهر در رحم زن بیگانه جایز نیست، ولی اگر انجام شود، فرزند به صاحبان اسپرم و تخمک تعلق دارد و زنِ صاحب رحم مادر عرفی است. کشت جنین در رحم حیوان در صورت نبود عوارض منفی جایز است. ترکیب اسپرم و تخمک بیگانه و انتقال آن به رحم زن دیگر جایز نیست و اجاره رحم نیز مشروع نیست. در برخی موارد باروری با مواد غیرمعمول (مانند اجزای بدن انسان یا منابع نباتی) ممکن است جایز باشد و نسب بسته به منشأ نطفه و محل پرورش تعیین می‌شود. این مجموعه فتاوا بیانگر ورود فقه شیعه به عرصه‌های نوین زیست‌فناوری است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۹۴–۹۹.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تغییر جنسیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جنسیت یکی از زوجین، عقد نکاح باطل می‌شود و مهر باید پرداخت گردد. اگر هر دو هم‌زمان تغییر جنسیت دهند، بقای زوجیت بعید نیست، هرچند احتیاط در تجدید عقد است. زنِ مکلف به تغییر جنسیت نیاز به اذن شوهر ندارد. با تغییر جنسیت، ولایت از فرد سلب و به پدر، جد پدری یا ولیّ امر منتقل می‌شود. نسبت خانوادگی باقی می‌ماند اما عنوان آن تغییر می‌کند و ارث بر اساس جنسیت جدید محاسبه می‌شود، جز در مورد والدین که حالت پیشین ملاک است. محرمیّت با محارم حفظ می‌شود، اما فرد نسبت به همجنسان سابق نامحرم خواهد بود و ازدواج نیز با تغییر جنسیت یکی از زوجین باطل می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۱۲۱، ۱۲۸، ۱۳۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مرگ مغزی و پیوند اعضا ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اگر حفظ جان یک مسلمان وابسته به پیوند عضوی از بدن یک میت مسلمان باشد و جایگزینی از فرد غیرمسلمان وجود نداشته باشد، قطع و پیوند عضو، جایز و وصیت نیز در این مورد صحیح است اما بنا بر احتیاط، دیه آن باید پرداخت و برای میت مصرف گردد. فروش اعضای بدن جایز نیست و در صورتی که میت وصیتی برای اهدای عضو نداشته باشد، ملاک، حفظ جان مسلمان خواهد بود و رضایت یا عدم رضایت اولیای میت تأثیری در این حکم ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;عابدین پور، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، ص۳۹۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
*	آخوندی، مصطفی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، میقات حج، ش۷۲، تابستان ۱۳۸۹.&lt;br /&gt;
*	حسینی بوشهری، سید هاشم، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، پژوهش و حوزه، ش۱۰، تابستان ۱۳۸۱.&lt;br /&gt;
*	رباطی، بهار، تورم و شرط معین بودن مهریه، تهران، آذرین مهر، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
*	عابدین پور، احسان و محمدعلی قاسمی، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، دوشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۳.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «ویژگی‌های منهج فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، خبرگزاری حوزه، ۱۵ آذر ۱۴۰۳&lt;br /&gt;
*	علیمددی، فرزانه، استفاده از سلول‌های جنسی متوفی، کرج، نارین رسانه، چاپ اول، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، احکام پزشکان و بیماران، گردآوری: غلامحسن خدادادی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، مناسک الحج، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار، ۱۴۲۳ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال، سایت رسمی آیت الله فاضل لنکرانی.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، آیین کیفری اسلام، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۳۹۰ش / ۱۴۳۲ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمدجواد، پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، میقات حج، ش۴۸، تابستان ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۳۲، خرداد و تیر ۱۳۶۸.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۴۳ و ۴۴، اردیبهشت ـ تیر ۱۳۷۰&lt;br /&gt;
*	مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، فقه، ش۵۸، زمستان ۱۳۸۷.&lt;br /&gt;
*	موحد فاطمی، حسن، سینای فقاهت، قم، امیر العلم، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.&lt;br /&gt;
*	مشکاتی سبزواری، عباس علی، و حسین نیک، «بررسی فقهی محاربه و حکم اعدام محارب، از دیدگاه آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، مطالعات فقه سیاست، ش۵، پاییز و زمستان ۱۴۰۲.&lt;br /&gt;
*	نورشاپ، «کتابخانه دیجیتالی حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
*	نورلیب (کتابخانه دیجیتال نور)، «آثار محمد فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66030</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66030"/>
		<updated>2026-03-25T03:25:18Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: سید عبدالکریم موسوی اردبیلی / نسخه نهایی / 5 فروردین 1405&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: سید عبدالکریم موسوی اردبیلی (شخص)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده: مهدی خسروی | تاریخ: 5 فروردین 1405&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;سید عبدالکریم موسوى اردبیلى&#039;&#039;&#039; (۱۳۰۴ش اردبیل ـ ۱۳۹۵ش قم)، از مراجع تقلید شیعه و رؤسای قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران بود. وی در حوزه علمیه قم و نجف از محضر بسیاری از اساتید بهره برد (سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری، و سید محمدحسین طباطبائى، سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، [[سید محمدهادی حسینی میلانی]]، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى، سید حسین بروجردی و [[سید روح الله خمینی]]) ولی متعلق به مکتب فقهی قم و شیوه اجتهادی بروجردی است. تدریس و تألیفات فقهی وی بیشتر در فقه قضایی و اقتصادی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به فقه، نگاه عرفی و واقعی داشت نه صناعتی و کلی و انتزاعی، و شیوه اجتهادی او، پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی، احکام ثابت و متغیر، کرامت انسانی و رعایت عدالت بود. برخی از آرای فقه قضایی او عبارتند از: بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی، حق تجدیدنظر و فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم، جواز شکایت از قضات، عدم جریان ارتداد در ارتداد فکری و نظری، صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه ای.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی‌نامه فقهی و سیاسی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید عبدالکریم موسوى اردبیلى، در ۱۳۱۸ش از مدرسه ملاابراهیم اردبیل دروس حوزه را آغاز کرد و در ۱۳۲۲ش به حوزه علمیه قم آمد و سطوح عالیه فقه، اصول، تفسیر و فلسفه را نزد سید محمدرضا گلپایگانى، سید احمد خونسارى، مرتضى حائرى، سید محمدباقر سلطانى، میرزا مهدى مازندرانى، سید محمد حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمد محقق داماد، سید احمد خوانساری (اخلاق) و سید محمدحسین طباطبائى (فلسفه)‌ تلمذ کرد. در 1324ش به حوزه علمیه نجف مهاجرت و در طول حدود سه سال در دروس آیات سید ابوالقاسم خوئى، سید محسن حکیم، سید عبدالهادى شیرازى، سید محمدهادی میلانى، محمد کاظم شیرازى، محمد کاظم آل‌یاسین و صدراى بادکوبى (فلسفه) شرکت کرد. او در 1327ش به ایران و حوزه علمیه قم برگشت و در دروس سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی شرکت کرد ولی به دلیل بیماری در 1339ش به اردبیل بازگشت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی در 1347ش به تهران آمد و تدریس خارج فقه کتاب خمس را آغاز کرد. وی پس از انقلاب اسلامی ایران در سال 1357ش، علاوه بر پذیرفتن مسئولیت‌های قضایی، تدریس خارج کتاب قضا را براى قضات آغاز کرد. او پس از رحلت امام خمینی، در شهریور ۱۳۶۸ش به قم باز گشت و به تدریس خارج فقه و اصول ادامه داد و علاوه بر دوره کامل اصول، مباحثی از فقه جزائى اسلام (شامل قضاء، حدود، قصاص، دیات و شهادات) و نیز [[فقه اقتصادی]] (شامل بیع، بیمه و شرکت و مضاربه) را تدریس کرد. با انتشار رساله علمیه در سال 1380ش مرجعیت ایشان شکل گرفت و فعالیت سایت (https://www.ardebili.com) و دفتر ایشان با عنوان «حسینیه آیت الله موسوی اردبیلی» با مدیریت و تدریس خارج فقه و اصول توسط فرزندش، سید علی موسوی اردبیلی، ادامه دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی، پس از بازگشت به قم، دانشگاه مفید (1368ش) را با هدف تربیت طلاب در حوزه علوم انسانی (بویژه حقوق و اقتصاد) تأسیس کرد.(فاضل میبدی، فقه و تدبیر، ص-4429؛ مکاریان، فقیه جامع، ص19-244؛ مهریزی، آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، ص7-9) در کارنامه فعالیت‌های وی، علاوه بر مسئولیت‌های قضایی (عضویت در شورای عالی قضایی، دادستانی کل کشور، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست قوه قضائیه)، عضویت در روحانیت مبارز تهران، شورای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی، مجلس خبرگان اول قانون اساسی، شورای بازنگری قانون اساسی، نمایندگی دوره اول مجلس خبرگان رهبری، امام جمعه موقت تهران (با ایراد 94 خطبه)، شورای اقتصاد دولت، پایه‌گذاری مجله «درس‌هایی از مکتب اسلام» و بنیانگذاری چند مؤسسه خیریه و آموزشی (خیریه مکتب امیرالمؤمنین(ع)، کانون توحید و مدارس مفید) وجود دارد. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی از یاران امام خمینی در مبارزه با حکومت پهلوی بود و درباره زندگی و فعالیت‌های ایشان چندین کتاب منتشر شده است. درباره ویژگی‌های علمی و فقهی ایشان کتاب‌های «فقیه جامع»، «فقه و تدبیر» و «آیت الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران» منتشر شده است. همچنین در هجدهمین دوره همایش کتاب سال حوزه (1395ش) سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به عنوان شخصیت برجسته علمی حوزه معرفی شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آثار فقهی===&lt;br /&gt;
از سید عبدالکریم موسوی اردبیلی علاوه بر آثار قرآنی (مانند «در پرتو وحی»)، رساله علمیه فارسی و عربی (نهج الرشاد)، استفتائات، مناسک حج و حاشیه بر کتاب «عروة الوثقی»، آثار فقهی منتشر شده که بیشتر آنها قضایی و اقتصادی است: فقه القضاء، فقه الحدود والتعزیرات‌، فقه الدیات‌، فقه القصاص‌، فقه الشرکة والتأمین‌، فقه المضاربة، فقه الشهادات، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، درس‌گفتارهای فقهی کتاب ربا، و رسائل فقهیه (تقریرات برخی از مباحث فقهی توسط شاگردان).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تعدادی از آثار ایشان هنوز به صورت مخطوط و منتشر نشده است: حاشیه بر خیارات مکاسب، دوره کامل اصول فقه، تقریرات دروس آیات عظام حکیم و خوئى، چند رساله فقهی و دوره کامل اقتصاد اسلامى.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مبانی و اصول اجتهادی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از مکتب قم و نسل روشنفکر و آزاداندیش حوزه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید مصطفی محقق داماد، موسوی اردبیلی را از نسل روشنفکری و آزاداندیشی حوزه و متعلق به مکتب قم می‌داند که چند ویژگی در این مکتب و ایشان دیده می‌شود. یکی از ویژگی‌ها نسبت به دو مکتب نجف و سامرا، توجه خاص به قرآن در مباحث فقهی و استفاده بیشتر از استدلال‌های قرآنی است. ویژگی دیگر برون‌گرایی این مکتب و ایشان است که به درد و مشکلات مردم نیز توجه دارند. ویژگی سوم اهتمام بیشتر به امر تبلیغ است که در کنار کار فقهی و علمی باید مورد توجه طلاب قرار گیرد. (محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص42و43)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===اجتهاد مبتنی بر واقعیت و کرامت انسانی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رحیم نوبهار در معرفی دستگاه اجتهادی و شیوه استنباطی موسوی اردبیلی در مکتب قم، چهارده اصل را بر می‌شمرد که ترکیب این اصول و مبانی عبارتند از: پرهیز از متن‌گرایی افراطی و توجه مناسب به زمینه (بافت)، اخلاق، عقل و بنای عقلا، مقاصد شریعت، پیامدها و لوازم فتوا، احکام امضایی و تأسیسی و تفکیک احکام دوران تأسیس از دوران تثبیت، احکام ثابت و متغیر و در نظر گرفتن فقه واقعیت نه کلی و انتزاعی، گونه‌شناسی متون دینی (حکومتی و تدبیری یا شخصی و موردی)، پارادایم‌ها و گفتمان‌های مسلط فقهی، نقش ملت و دولت مدرن، و حق مداری در برابر تکلیف مداری و پذیرش کرامت انسان.(نوبهار، «اجتهاد کرامت مدار»، ص527-546)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاه عرفی به فقه و پرهیز از فقه صناعتی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به گفته سید علی موسوی اردبیلی، فرزند ایشان، پدر به شدت تحت تأثیر روش و مکتب سید حسین بروجردی بود و آن را هم در اصول و هم در فقه، کامل‌تر و کارآمدتر می‌دانست. وی به فقه نگاه بسیار عرفی داشت و خیلی دنبال فقه صناعتی نبود. از روایات برداشت عرفی می‌کرد و برداشت‌های فرضی از روایات را بر اساس وجود یا عدم بعضی حروف یا کلمات نمی‌پذیرفت؛ زیرا معتقد بود امام معصوم بر اساس واقعیات عرفی پاسخ داده است نه فرضیات. وی جزو جریان روشنفکری حوزه است ولی به هیچ وجه مایل به تغییرات اساسی در حوزه و تغیییر ساختارهای سنتی آن نبود و روشنفکری و اصلاحات را در همین ساختار قبول داشت.(موسوی اردبیلی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، ص202و203) به گفته محقق داماد، موسوی اردبیلی مسائل فقهی را در امور قضائی به صورت عرفی مطرح می‌کرد نه انتزاعی و به همین دلیل در تشخیص مطالب کمتر اشتباه می‌کرد.(محقق داماد، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، ص54)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حفظ اخلاق فقاهتی در همه دوران زندگی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مسیح مهاجری، موسوی اردبیلی را فقیهی اخلاقی معرفی می‌کند که با وجود سمت‌های رسمی سیاسی و جایگاه مهم معنوی، اخلاق فقهاتی خود را حفظ می‌کرد و با عموم مردم سر و کار داشت و به دین خدا و تکلیف الهی‌اش و سعادت دنیوی و اخروی مردم فکر می‌کرد. به نظر وی، ایشان همین شیوه اخلاقی را همیشه حفظ کردند؛ چه پیش از انقلاب و چه در دوران بالاترین سطح مقام سیاسی و چه در دوره مرجعیت.(مهاجری، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، ص225و226)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آرای و نظرات فقهی==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جای خالی تعزیرات حکومتی در فقه شیعه===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نگاه، موسوی اردبیلی قوانین جزایی حکومتی که خارج از نصوص حدود و تعزیرات شرعی تصویب می‌شود از قسم تعزیرات است نه نوع سوم؛ زیرا حکمتی که در روایات تعزیرات وجود دارند (تأدیب و تأنیب) شامل این موارد می‌شوند؛ همچنین مشروعیت این تعزیزات از جهت مشروعیت احکام حکومتی برای مصلحت عمومی و حفظ عدالت است و از همین ور حکومت به ولایت و اعمال قانون نیاز دارد. تعزیرات امری عبادی و تعبدی محض نیست و از سوی شارع هم ردی برای تعیین عقوبات جدید وارد نشده است و حکومت می‌تواند مطابق عدالت قوانین جزایی بگذارد. به نظر وی بحث تعزیزات حکومتی بحث مهمی است که برخلاف فقه اهل سنت که امکان حکومت داشتند، در فقه امامیه درباره آن بحث نشده است.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج1، ص38-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بی‌اعتباری علم قاضی در جرایم جنسی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی به حجیت علم قاضی قائل است؛ چراکه در اکثر موارد، اقرار و بینه پیش نمی‌آید و لازمه عدم اعتبار علم قاضی تعطیلی احکام است. اما وی حجیت علم قاضی را در بخشی از حق الله بویژه جرایم جنسی معتبر نمی‌داند.(سلیمانی، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص420-422؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج1، ص249 و ج2، ص34؛ موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج1، ص293 و 302).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حق فرجام‌خواهی و تناسب حکم و مجرم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد اصغری (وزیر دادگستری چند دولت جمهوری اسلامی ایران)، موسوی اردبیلی را مدافع حق و عدالت و کرامت انسانی می‌داند. وی به نظر فقهی ایشان در شورای عالی قضایی در موافقت با حق تجدیدنظر و فرجام خواهی قضایی اشاره می‌کند. نمونه دیگر حل مشکل ریش نداشتن بیشتر قضات دادگستری بر خلاف فتوای امام خمینی بود که برخی آن را داشتند به بحران تبدیل می‌کردند اما این مسئله از طریق گفتگوی ایشان با امام خمینی و راه‌حل تقلید از مجتهد دیگر برطرف شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نمونه دیگری از روشن‌اندیشی ایشان در فقه حدود و قصاص دیده می‌شود که اختیار قاضی را در تخییر در نوع مجازات ـ که در آیه 33 سوره مائده با حرف أو آمده است ـ دارای حد معین و بر اساس عقل و حکمت و کرامت انسان، می‌دانست و به همین جهت حکم قاضی باید مناسب با جرم باشد؛ مجازت سنگین‌تر برای مجرم با جرم مسنگین‌تر و مجازات سبک‌تر برای مجرم با جرم سبک‌تر.(اصغری، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، ص291-296)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جواز شکایت از قضات===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی طرح شکایت علیه قضات را می‌پذیرد و آنچه را در روایات برای صیانت منصب قضا و ممنوعیت شکایت از قاضی آمده است از باب استحسانات برمی‌شمرد.(مقدادی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه های اهل بیت درباره دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، ص475و476؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه القضاء، ج1، ص346)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ارتداد فکری و نظری، ارتداد نیست===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق نظر موسوی اردبیلی همسو با برخی از فقهای معاصر، انکار ضروری دین به خودی خود، سبب مستقل تحقق ارتداد نیست بلکه ارتداد زمانی محقق می‌شود که انکار ضروری دین منجر به انکار خداوند یا نبوت شود و شخص متوجه این امر باشد. و اگر این انکار ناشی از شبهه و بر پایه فکر و نظر هرچند با استدلال نادرست باشد (ارتداد فکری) ارتداد محقق نمی‌گردد. (هاشمی، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، ص572و584؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج2، ص686 و ج4، ص53و65)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===صدق محارب برای همه اعضای محاربه شبکه‌ای===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه موسوی اردبیلی، در تحقق محاربه، بعضی از  قیود مندرج در روایات و کتب فقهی مثل حمل سلاح موضوعیت ندارد و این موارد بر حسب غالبیت ذکر شده است. ملاک در محاربه، قصد محاربه و اخلال در امنیت عمومی و ایجاد ترس و وحشت است و اگر محاربه مانند دوران ما به شکل شبکه‌ای و مجموعه‌ای از افراد و وظایف صورت بگیرد که هر فرد در آن وظیفه و مهارت خاصی دارد و بعضی از آنها سلاح به دست می‌گیرند و بعضی در امور دیگری مشغول هستند، همگی محارب محسوب می‌شوند.(موسوی اردبیلی، فقه الحدود و التعزيرات‌، ج3، ص532)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مشروعیت معاملات نوپیدا===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی مانند برخی از فقهای متأخر و معاصر، عقود به دوره تشریع محدود نیست و به عرف واگذار شده است. بنابراین معاملات متعارف در میان مردم اگر منع شارع را از جهت تحریم ربا، نفی ضرر و موارد دیگر ناسازگار نباشد مشمول ادله عام صحت معاملات و از نظر شرعی درست است.(مرتضوی، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص443و444؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص51) موسوی اردبیلی مضاربه با دین و منافع را می‌پذیرد و این دو را از عناوین مال می‌داند که در روایات آمده است و نیز تعیین سود در مضاربه لازم نیست به شکل مشاع (مثل ثلت و ربع و نصف) باشد و می‌تواند مقدار معینی از سودی باشد که معمولاً از موضوع مضاربه به دست می‌آید.(موسوی اردبیلی، فقه المضاربه‌، ص30و48)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قرارداد بیمه، عقدی مستقل و صحیح===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
موسوی اردبیلی انواع بیمه و ازجمله بیمه عمر را عقدی مستقل و صحیح می‌داند که ارکان و شرایط عقد در آن تحقق دارد و در آن ربا، غرر، قمار و جهل جاری نیست.(رضایی دوانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، ص381و393و394؛ نک: موسوی اردبیلی، فقه الشركه‌، ص215).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول همان ارزش پول و قدرت خرید است===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر موسوی اردبیلی، [[ماهیت پول]] همان ارزش پول و قدرت خرید است و طبق فتوای وی، در وام‌های طولانی مدت و تفاوت فاحش ارزش پول بین دو زمان دریافت و پرداخت پول، باید مصالحه شود یا ارزش پول لحاظ شود.(نریمانی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، ص630و631)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* اصغری، محمد، «گفتگو با دکتر سید محمد اصغری»، در آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹6ش.&lt;br /&gt;
* درازی، علی، خاطرات آیت الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، تهران، سوره مهر، 1395ش.&lt;br /&gt;
* رضایی دوانی، مجید و سید جواد سبحانی، «بررسی فقهی ماهیت و مشروعیت بیمه عمر در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* سلیمانی، حسین، «جایگاه علم قاضی در حدود از دید فقیهان و قانون‌گذار با نگاهی به دیدگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* فاضل میبدی، محمدتقی، فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* محقق داماد، سید مصطفی، «گفتگو با آیت الله سید مصطفی محقق داماد»، در آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹6ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی، سید ضیاء، «نفی تعبد در احکام معاملی و خاستگاه مشروعیت معاملات نوپیدا در نگاه آیت الله موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* مقدادی، محمدمهدی، «دادرسی عادلانه در فقه امامیه: تأملی در آموزه‌های اهل بیت درباره دادرسی عادلانه با مروری بر کتاب فقه القضاء آیت الله اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* مکاریان، ناصر و رضا بابایی، فقیه جامع: زندگی‌نامه علمی - سیاسی آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید علی، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین سید علی موسوی اردبیلی»، در آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹6ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه المضاربه‌، قم، دانشگاه مفید، 1379ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الحدود و التعزيرات‌، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، 1427ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه القضاء، قم، دانشگاه مفید، چاپ دوم، 1381ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، فقه الشركه‌، قم، دانشگاه مفید، 1414ق.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی به روایت اسناد ساواک، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1397ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، مختصری از زندگی‌نامه علمی حضرت آیه‌الله العظمی موسوی‌اردبیلی، نجات، 1377ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، بیانات حضرت آیت‌الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی پیرامون رسالت حوزه‌های علمیه، دفتر آیت ‌الله العظمی اردبیلی، 1377ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، همپای انقلاب: خطبه‌های نماز جمعه حضرت آیت ‌الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: محمدباقر نجفی کازرونی، قم، دانشگاه قم، 1385ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، حقوق و دادرسی کیفری در آیینه فقه، محقق: سعید رهایی، قم، رادنگار، 1392ش.&lt;br /&gt;
* موسوی اردبیلی، سید عبدالکریم، در پرتو وحی: درس‌هایی از قرآن در محضر آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، محقق: ابوالفظل موسویان، قم، دانشگاه مفید، 1388ش.&lt;br /&gt;
* مهاجری، مسیح، «گفتگو با حجة الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری»، در آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹6ش.&lt;br /&gt;
* مهریزی، مهدی و رضا بابایی، آیت ‌الله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی از نگاه دیگران، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، ۱۳۹6ش.&lt;br /&gt;
* نوبهار، رحیم، «اجتهاد کرامت‌مدار»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی، سید حسین، «ارتداد فکری با تأکید بر نظریه امام خمینی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66029</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66029"/>
		<updated>2026-03-25T03:17:44Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: محمد فاضل لنکرانی / نسخه نهایی / اسفند 1404&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: محمد فاضل لنکرانی (شخص)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نویسنده: مهدی خسروی سرشکی | تاریخ: اسفند 1404&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمد فاضل موحدی لنکرانی&#039;&#039;&#039; (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش)، مشهور به محمد فاضل لنکرانی، از مراجع تقلید شیعه در قرن پانزدهم هجری است. او شاگرد مرتضی حائری یزدی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی بود. از آثار مهم فقهی او می‌توان به «تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله» و «أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة» اشاره کرد. تأسیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) از اقدامات او در توسعه فقه معاصر شیعه است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبنای فقهی و اجتهادی محمد فاضل لنکرانی بر ترکیبی از نص‌گرایی دقیق و عقل‌گرایی سازگار استوار است؛ او از یک‌سو به ظاهر و مفاد روایات پایبند بود و اطلاق و عموم را تنها در جایی معتبر می‌دانست که عرف آن را بپذیرد و شرایط ویژه موضوع، نیازمند بیان خاص از سوی شارع نباشد، و از سوی دیگر، در تعارض میان نص و عقل، روایت را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کرد که با حکم قطعی عقل ناسازگار نشود. در روش استنباط، او به مکتب تجمیع ظنون تعلق داشت؛ یعنی به‌جای تکیه صرف بر سند روایت، مجموعه‌ای از قرائن معنوی، سیاق، شأن صدور، نقل به معنا، فهم عرفی و شهرت قدمایی را در کنار هم قرار می‌داد تا به وثوق به صدور برسد. این نگاه، همراه با توجه به تحولات زمانه و مصالح عمومی تشیع، او را به اجتهادی معتدل رسانده بود که نه در جمود لفظی می‌مانْد و نه در احتیاط‌های افراطی گرفتار می‌شد؛ ازاین‌رو، در مواردی به فتاوایی خلاف مشهور نیز می‌رسید، بی‌آنکه از انضباط اصولی فاصله بگیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی در مسائل جدید حوزه درمان و پزشکی فتاوای زیادی دارد. از نظر وی، ولایت فقیه مسئله‌ای فرعی نیست و دلایل عقلی نیز می‌توان برای آن اقامه کرد. التزام به قوانین مراکز قانونی جمهوری اسلامی و نیز شرکت در انتخابات را واجب شرعی می‌دانست و مخالف تعطیلی اجرای حدود بود. طبق فتوای او، اهل کتاب غیرمشرک پاک است و با آنها می‌توان هم‌غذا شد؛ مگر در صورت احراز حرمت یا نجاست طعام. به نظر او، پول جزو مثلیات با ارزش اسمی، و خرید و فروش عقلایی آن جایز است و تورم و کاهش ارزش پول در میزان بدهی تأثیر ندارد. رؤیت هلال ماه نیز با چشم مسلخ معتبر است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== زندگی‌نامه فقهی و سیاسی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل موحدی لنکرانی (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش) معروف به محمد فاضل لنکرانی، پس از محمدرضا گلپایگانی و محمدعلی اراکی، جزو هفت مرجع معرفی شده از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود. او در حوزه علمیه قم و نزد اساتیدی همچون مرتضی حائری یزدی، سید حسین بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد. وی در طول پنجاه تدریس، یکی از اساتید مطرح دوره سطح (ازجمله تدریس «کفایه الاصول») و خارج فقه و اصول بود و برخی از فقهای معاصر مانند ابوالقاسم علیدوست از شاگردان وی هستند.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۱ و ۶۹؛ مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش32، ص۱۲۹ و ش43 و 44، ص۱۳۹.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنکرانی، ده سال ریاست شورای عالی مدیریت حوزه علیمه قم را بر عهده داشت و در سال ۱۳۷۶ش با هدف تربیت فقیهان و مجتهدان آگاه به مقتضیات زمان، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) را در قم تأسیس کرد که امروزه تحت مدیریت فرزندش، محمدجواد فاضل لنکرانی، در ایران و خارج از کشور فعالیت دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۴۳.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سوی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در ۲۰ خرداد ۱۳۸۸ همایش «بررسی شیوه استنباط و نوآوری‌های فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی» در قم برگزار شد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول »، ص۱۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== آثار فقهی و اصولی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیلة» از مهم‌ترین آثار فقهی ایشان که شرح مفصل بر کتاب «تحریر الوسیله» امام خمینی است (۲۸ جلد). «کتاب الطهارة» (تقریر درس خارج فقه امام خمینی)، «نهایة التقریر فی مباحث الصلاة» (تقریر درس خارج فقه حسین بروجردی)، «القواعد الفقهیة»، «رسالة فی الخمس»، «جامع المسائل: مجموعه استفتائات و احکام فقهی»، «احکام پزشکان و بیماران»، «الحواشی علی العروة الوثقی» و «ثلاث رسائل» (قاعدة نفی الحرج، الفجر فی اللیلی المقمرة، عدة المرأة التی اخرج رحمها) از دیگر آثار فقهی منتشر شده وی است. قواعد فقهی کتاب «تفصیل الشریعه» نیز با عنوان «القواعد الفقهیة فی کتاب تفصیل الشریعة» منتشر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از آثار اصولی منتشر شده ایشان می‌توان از «معتمد الأصول» (تقریر درس خارج اصول امام خمینی‌) نام برد. مباحث خارج اصول وی توسط چندین مقرّر تدوین و منتشر شده است: اصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة (محمدحسین یوسفی گنابادی)، «اصول فقه شیعه» در ۱۰ جلد (سعید ملکی اصفهانی)، «سیری در اصول فقه» در ۱۶ جلد (محمد دادستان)، «ایضاح الکفایة» (محمد حسینی قمی)، «تبیان الأصول»(عبدالله اسلامی حائری) و «دراسات فی الأصول» (صمدعلی موسوی).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== تعلق به مکتب فقهی قم و تسلط بر مکتب نجف ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تقویت مکتب قم و مبانی اساتید: خمینی و بروجردی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رضا استادی، سبک تدریس محمد فاضل لنکرانی را مانند شیوه استادش بروجردی معرفی کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;مرجع وارسته، ص۱۰۴.&amp;lt;/ref&amp;gt; به نظر مرتضی مقتدایی، وی مبانی امام خمینی را مقدم بر مبانی فقهای بزرگ پیشین مانند شیخ انصاری، صاحب جواهر، محقق و علامه و قوی‌تر از آنها می‌دانست. به گفته محمدجواد فاضل لنکرانی، او مبانی دو استادش بروجردی و خمینی را تقویت کرده ولی به دیدگاه‌های فقهی، اصولی و رجالی سید ابوالقاسم خویی نیز تسلط و احاطه کامل داشت و مجموعه مبانی دو مکتب قم (تجمیع ظنون) و نجف (مباحث عقلانی) را در نظر داشت.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; سید هاشم حسینی بوشهری، فاضل لنکرانی را پس از سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی نماینده برجسته مکتب قم می‌داند که در کنار دو مکتب نجف و سامراء یکی از سه جریان اصلی حوزه‌های علمیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;حسینی بوشهری، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، ص۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتدال در اجتهاد و توجه به مقاصد شریعت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر ابوالقاسم علیدوست، محمد فاضل لنکرانی هرچند به مکتب تجمیع و تراکم ظنون تعلق داشت اما اعتدال در اجتهاد از ویژگی برجسته اوست که علاوه بر پایبندی به مبانی فقاهتی و اصولی، روح شریعت، مقاصد کلان و حوادث واقعه را در استنباط دخالت می‌دهد. به همین دلیل، در احتیاط‌های افراطی گرفتار نمی‌شود و به جای جمود بر الفاظ و تکیه بر سند روایات، عقل، عرف، بناهای عقلا و قواعد اصولی را با هم جمع می‌کند. او، وثوق به صدور را مهم‌تر از وثاقت راوی می‌داند و برایش دلائل معنوی و اقناع وجدانی فقیه نقش محوری داشت. وی روایت را نه به‌صورت منفرد، بلکه در شبکه‌ای از قرائن و ظنون معتبر می‌فهمید و در مقام فتوا نیز مصالح عمومی تشیع را در نظر می‌گیرد و از هر آنچه موجب وهن مذهب شود پرهیز می‌کرد. همچنین او در عین بهره‌گیری از تراث نجف و آگاهی کامل از آثار و مبانی سید ابوالقاسم خوئی، به اصول متلقاة و شهرت قدمایی نیز توجه جدی دارد و شهرت را در تعارض ادله، نخستین مرجّح می‌داند، هرچند خود را مقلد مشهور نمی‌شمارد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۵۴-۱۶۲؛ علیدوست، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، ص۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مبنای نص‌گرایی عقل‌سازگار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر احمد مبلغی، محمد فاضل لنکرانی رویکرد نص‌گرایانه و عقل‌سازگار داشت. وی برخلاف رویکرد رایج که با دیدن اطلاق یا عموم، حکم را سریع تکمیل می‌کند، معتقد بود در موضوعاتی که شرایط ویژه دارند، اطلاق اعتباری ندارد؛ زیرا شارع باید در چنین مواردی حکم را با صراحت بیان کند. همین نگاه سبب می‌شد در استنباط، تحولات هر عصر را نیز در نظر بگیرد. در تفسیر واژگان روایی نیز به معنای اصطلاحی فقهی بسنده نمی‌کرد و از آن فراتر می‌رفت. نمونه روشن آن تفسیر «نفی بأس» به معنای نفی حکم وضعی است. او برای نسبت نص با دیگر منابع سه حالت قائل بود: اگر نص در برابر ظاهر کتاب قرار گیرد، باید در ظاهر کتاب تصرف کرد؛ اگر بر خلاف قاعده باشد، همچنان باید به روایت تمسک نمود؛ اما اگر با حکم عقل ناسازگار باشد، لازم است روایت را به گونه‌ای تفسیر کرد که با عقل تعارض نداشته باشد. همچنین در تعارض نص با نص دیگر، تلاش برای ایجاد سازگاری را ضروری می‌دانست. در بحث اطلاق نیز روش او متفاوت بود. به قرائن بدوی بسنده نمی‌کرد و دامنه قرائن را گسترده‌تر می‌دید. حتی اگر همه شرایط برای انعقاد اطلاق فراهم بود، در صورتی که فهم عرفی اطلاق را درک نکند، به آن تن نمی‌داد. معیار او در سنجش اطلاق، فهم عرفی بود؛ نه صرفاً نگاه یک مجتهد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش‌شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۳و۱۴۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== فتاوا و آرای فقهی معاصر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ولایت فقیه و مراکز قانون‌گذاری ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاصل لنکرانی، نظریه ولایت فقیه را در ردیف مسائل عرفی فقهی نمی‌دانست که تنها بر چند روایت تکیه داشته باشد تا بتوان با مناقشه سندی یا دلالی آن را تضعیف کرد. به نظر او، امام خمینی، ولایت فقیه را از راه «عقل و بداهت عقلی» اثبات ‌کرد؛ زیرا اسلام در همه ابعاد زندگی، اعم از عبادات و امور اجتماعی، قانون و دستور دارد و این جامعیت نیازمند ولایت و مدیریت فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; به فتوای وی، اطاعت از حکم ولایت فقیه بر همه حتی کسانی که مقلد او نیستند واجب شرعی است و عمل کردن به قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، شواری نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت نیز از جهت شرعی بر همه لازم است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۲۵و۲۲۶.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اجرای حدود در عصر غیبت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی مخالف نظریه تعطیلی حدود یا تبدیل حدود به تعزیرات بود و اجرای حدود در زمان غیبت را جایز و لازم می‌دانست. از نظر وی اجرای حدود نه تنها از طرق امور حسبيّه جایز است، بلکه آن را یکی از مصادیق ولایت مطلقه فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص497 و ج2، ص67؛ نک: فاضل لنکرانی، آیین کیفری اسلام، ج1، مقدمه کتاب.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== وجوب عینی انتخابات و عدم اعتبار اذن شوهر ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی شرکت در انتخابات در نظام جمهوری اسلامی را واجب عینی می‌داند و به همین جهت، زنان حتی در صورت منع شوهر، برای خروج از منزل و شرکت در انتخابات به اذن شوهر نیاز ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص431 و 434.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اهل کتاب: طهارت شخص و طعام ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی به طهارت اهل کتاب (مسيحى، يهودى، زردشتى) در صورتى که مشرک نباشند فتوا داده است. بنابراین غذای اهل کتاب غیر مشرک نجس نیست و محکوم به طهارت و حلیت است و غذا خوردن با آنها جایز است؛ مگر اينکه بدانیم از گوشت نجس تهيه شده يا با شراب و امثال آن نجس شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۲ و ۳۵۹ و ۳۶۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== حکم به مهدورالدم بودن مرتد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی، همسو با نظر امام خمینی، قائل به ثبوت حکم ارتداد و مهدورالدم بودن مرتد است. او در مواضع مختلف از فتوای امام خمینی درباره سلمان رشدی، نویسنده آیات شیطانی، دفاع کرده و آن را از نظر فقهی قابل استناد دانسته است.&amp;lt;ref&amp;gt;در کتاب «پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد» به قلم محمدجواد فاضل لنکرانی، مبانی فقهی این حکم آمده است.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== احکام مشاغل خاص ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فتاوای فاضل لنکرانی در مکاسب محرمه به مشاغل و مسائل امروز مربوط است. از نظر وی، بازی با پاسور و شطرنج بدون برد و باخت، در صورت خارج شدن از حالت قمار مانعی ندارد&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; ولی شعبده‌بازی و تردستی و هیپنوتیزم خالی از اشکال نیست و باید از آنها اجنتاب کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۹ و ۵۹۳ و ج۲، ص ۲۷۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; طبق فتوای وی، ممنوعیت مجسمه‌سازی ناظر به نقش بت‌پرستی است و از این ممنوعیت، حکم به وجوب شکستن یا از بین بردن مجسمه لازم نمی‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، ص۱۴۲و۱۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; فاضل لنکرانی فروش خون را جایز می‌داند اما بهتر است پول به قصد رفع ید از آن گرفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۴۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول: خرید و فروش و تورم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به نظر فاضل لنکرانی [[ماهیت پول]]، از نوع مکیل و موزون نیست بلکه از مثلیات است ولی ارزش اعتباری مستقل از قدرت خرید دارد. بنابراین با گذشت زمان و تورم، مقدار دین تغییر نمی‌کند. همچنین خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه مضاربه قرار گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احکام بانک‌ها و مؤسسات مالی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی دریافت جايزه‌اى را که بانک‌ها براى تشويق دارندگان حساب به آنها پرداخت مى‌کنند بدون اشکال می‌داند و بانک‌ها و صندوق‌هاى قرض الحسنه در استفاده از پس‌اندازها، در صورت رضایت صاحبان وجوه و از طريق عقود اسلامى مجازند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی دریافت خسارت تأخير اداى دين‌، توسط بانک یا غیر بانک، مطلقا جایز نیست؛ حتی به عنوان خسارت و ضرر تأخير اداى دين. و اگر در ضمن عقد لازم شرط شود، در صورتى که مقدور طرف باشد و حدود آن معين باشد، بى‌اشکال است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۳۰۶ و ۳۰۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی تعیین سود مضاربه به صورت کسر مشاع یا درصد مشخص را لازم نمی‌داند ولی میزان سود باید مبلغی باشد که معمولاً از آن مضاربه به دست می‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۹۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مسئولیت کارفرما در برابر حوادث===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی کارفرما نسبت به جراحات وارده بر کارگر در کارگاه، اگر در ابتدا با کارگر شرط ضمان این موارد را نکرده باشد، محکوم به پرداخت دیه نیست ولى اگر شرط ضمان کرده باشد و حادثه مستند به کارفرما باشد و عرفاً او را مقصر بدانند، باید ديه را پرداخت کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۵۳۰&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گسترش مطاف (طواف از طبقه دوم)===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی برای حفظ اصالت تشیع همراه با اتحاد مسلمین، در فقه حج بحث تقیه مداراتی را در کنار انواع تقیه مطرح می‌کند. (فاضل لنکرانی، محمد، «فقه حج: تقیه مداراتی»، ص۶۰ و ۶۱) همچنین از وی، شرط اساسی صحت طواف آن است که در محدوده‌ای انجام شود که عرفاً «طواف البیت» بر آن صدق کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، مناسک الحج، ص۱۵۱، مسئله ۴۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt; در خصوص طواف از طبقه دوم مسجدالحرام، دیدگاه ایشان چنین است: برای کسانی که توانایی دارند در طبقه پایین (بین بیت و مقام) طواف کنند، طواف از طبقه دوم جایز و صحیح نیست؛ اما برای افراد معذور (مانند کسانی که ناچارند با تخت‌روان یا ویلچر طواف کنند) و در شرایطی که مسئولان حرم عملاً اجازه طواف در طبقه اول (صحن اصلی) را به آنان نمی‌دهند، طواف از طبقه دوم صحیح است و نیازی به گرفتن نایب ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، ص۶۳؛ آخوندی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، ص۲۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتبار رؤیت هلال با چشم مسلح ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق آخرین نظر محمد فاضل لنکرانی، در رؤيت هلال فرقى بين چشم غيرمسلح و چشم مسلح نمى کند و از اين جهت رؤيت با تلسکوپ هم کافى است همان طور که با عينک، دوربين شکارى و مانند آنها کافى است.&amp;lt;ref&amp;gt;[http://www.lankarani.com/far/adv/view.php?ntx=001003 فاضل لنکرانی، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تفکیک حکم ذبح صنعتی دفعی و تدریجی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به فتوای محمد فاضل لنکرانی در ذبح صنعتی، اگر همه ذبیحه‌ها به‌صورت دفعی و یکباره ذبح شوند گفتن یک بسم‌الله کافی است؛ اما اگر حیوان‌ها به‌تدریج روی دستگاه قرار گیرند و ذبح آنها در زمان‌های جداگانه انجام شود، یک تسمیه کفایت نمی‌کند و برای هر نوبتِ قرار گرفتن حیوان جدید بر دستگاه باید تسمیه جداگانه گفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱، ص۳۵۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== فقه درمان و احکام مستحدثه پزشکی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از محمد فاضل لنکرانی آثار متعددی در حوزه فقه درمان و پزشکی، فتوا و پاسخ به استفتائات منتشر شده است. برخی از مهم‌ترین دیدگاه‌های ایشان عبارت‌اند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تشریح جسد مسلمان برای آموزش پزشکی حرام است، مگر در صورت ضرورت برای حفظ جان مسلمانان و نبودِ جسد غیرمسلمان. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۳۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس جایز نیست، مگر آن‌که مراجعه به هم‌جنس ممکن نباشد یا موجب عسر و حرج، تأخیر درمان، تشدید بیماری یا ضرورت‌های مشابه شود. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۴۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اقدامات دندان‌پزشکی مانند کشیدن، پرکردن و جرم‌گیری باید با اجازه بیمار انجام شود؛ در غیر این صورت پزشک ضامن است. کشیدن اشتباهی دندان سالم نیز موجب دیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۶۵–۶۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سقط جنین در صورت خطر جانی برای مادر جایز است. همچنین اگر درمان ضروری مادر منجر به سقط شود—پیش یا پس از دمیدن روح—جایز خواهد بود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تنظیم خانواده و کنترل جمعیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
افزایش جمعیت مسلمانان مطلوب است، اما کنترل جمعیت در شرایط خاص جایز است. حکومت می‌تواند مردم را به تنظیم خانواده تشویق کند، اما الزام تنها با حکم ولیّ امر جایز است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; بستن مجراى تناسلى مرد و زن و عقیم شدن، نقض است و جایز نیست و براى کنترل جمعیت یا جلوگیری از بارداری، راه هاى شرعی ديگر مثل عزل نطفه است. بستن لوله‌های رحم به نحو موقت با رعايت مسائل محرم و نامحرمى مانعى ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تلقیح مصنوعی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تلقیح اسپرم مرد پس از وفات او به همسرش جایز نیست؛ اما اگر انجام شود، فرزند حلال‌زاده است و از مادر ارث می‌برد. انتقال جنین به رحم همسر دیگر با رعایت مقدمات حلال جایز است. کشت نطفه زن و شوهر در رحم زن بیگانه جایز نیست، ولی اگر انجام شود، فرزند به صاحبان اسپرم و تخمک تعلق دارد و زنِ صاحب رحم مادر عرفی است. کشت جنین در رحم حیوان در صورت نبود عوارض منفی جایز است. ترکیب اسپرم و تخمک بیگانه و انتقال آن به رحم زن دیگر جایز نیست و اجاره رحم نیز مشروع نیست. در برخی موارد باروری با مواد غیرمعمول (مانند اجزای بدن انسان یا منابع نباتی) ممکن است جایز باشد و نسب بسته به منشأ نطفه و محل پرورش تعیین می‌شود. این مجموعه فتاوا بیانگر ورود فقه شیعه به عرصه‌های نوین زیست‌فناوری است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۹۴–۹۹.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تغییر جنسیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جنسیت یکی از زوجین، عقد نکاح باطل می‌شود و مهر باید پرداخت گردد. اگر هر دو هم‌زمان تغییر جنسیت دهند، بقای زوجیت بعید نیست، هرچند احتیاط در تجدید عقد است. زنِ مکلف به تغییر جنسیت نیاز به اذن شوهر ندارد. با تغییر جنسیت، ولایت از فرد سلب و به پدر، جد پدری یا ولیّ امر منتقل می‌شود. نسبت خانوادگی باقی می‌ماند اما عنوان آن تغییر می‌کند و ارث بر اساس جنسیت جدید محاسبه می‌شود، جز در مورد والدین که حالت پیشین ملاک است. محرمیّت با محارم حفظ می‌شود، اما فرد نسبت به همجنسان سابق نامحرم خواهد بود و ازدواج نیز با تغییر جنسیت یکی از زوجین باطل می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۱۲۱، ۱۲۸، ۱۳۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مرگ مغزی و پیوند اعضا ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اگر حفظ جان یک مسلمان وابسته به پیوند عضوی از بدن یک میت مسلمان باشد و جایگزینی از فرد غیرمسلمان وجود نداشته باشد، قطع و پیوند عضو، جایز و وصیت نیز در این مورد صحیح است اما بنا بر احتیاط، دیه آن باید پرداخت و برای میت مصرف گردد. فروش اعضای بدن جایز نیست و در صورتی که میت وصیتی برای اهدای عضو نداشته باشد، ملاک، حفظ جان مسلمان خواهد بود و رضایت یا عدم رضایت اولیای میت تأثیری در این حکم ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;عابدین پور، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، ص۳۹۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
*	آخوندی، مصطفی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، میقات حج، ش۷۲، تابستان ۱۳۸۹.&lt;br /&gt;
*	حسینی بوشهری، سید هاشم، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، پژوهش و حوزه، ش۱۰، تابستان ۱۳۸۱.&lt;br /&gt;
*	رباطی، بهار، تورم و شرط معین بودن مهریه، تهران، آذرین مهر، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
*	عابدین پور، احسان و محمدعلی قاسمی، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، دوشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۳.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «ویژگی‌های منهج فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، خبرگزاری حوزه، ۱۵ آذر ۱۴۰۳&lt;br /&gt;
*	علیمددی، فرزانه، استفاده از سلول‌های جنسی متوفی، کرج، نارین رسانه، چاپ اول، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، احکام پزشکان و بیماران، گردآوری: غلامحسن خدادادی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، مناسک الحج، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار، ۱۴۲۳ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال، سایت رسمی آیت الله فاضل لنکرانی.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، آیین کیفری اسلام، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۳۹۰ش / ۱۴۳۲ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمدجواد، پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، میقات حج، ش۴۸، تابستان ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۳۲، خرداد و تیر ۱۳۶۸.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۴۳ و ۴۴، اردیبهشت ـ تیر ۱۳۷۰&lt;br /&gt;
*	مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، فقه، ش۵۸، زمستان ۱۳۸۷.&lt;br /&gt;
*	موحد فاطمی، حسن، سینای فقاهت، قم، امیر العلم، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.&lt;br /&gt;
*	مشکاتی سبزواری، عباس علی، و حسین نیک، «بررسی فقهی محاربه و حکم اعدام محارب، از دیدگاه آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، مطالعات فقه سیاست، ش۵، پاییز و زمستان ۱۴۰۲.&lt;br /&gt;
*	نورشاپ، «کتابخانه دیجیتالی حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
*	نورلیب (کتابخانه دیجیتال نور)، «آثار محمد فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66013</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=66013"/>
		<updated>2026-03-24T09:15:25Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{نویسنده&lt;br /&gt;
|نویسنده = &lt;br /&gt;
|نویسنده۲ = &lt;br /&gt;
|نویسنده۳ = &lt;br /&gt;
|گردآوری = &lt;br /&gt;
|ویراستار۱ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۲ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۳ = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات اشخاص&lt;br /&gt;
 | شهرت = آیت‌الله فاضل لنکرانی&lt;br /&gt;
 | نام = محمد فاضل موحدی لنکرانی&lt;br /&gt;
 | تولد = ۱۳۱۰ش&lt;br /&gt;
 | مرگ =۱۳۸۶ش&lt;br /&gt;
 | تصویر =محمد فاضل لنکرانی.jpg&lt;br /&gt;
 | اندازه تصویر = &lt;br /&gt;
 | توضیح_تصویر = &lt;br /&gt;
 | جایگاه = مرجع تقلید شیعه&lt;br /&gt;
 | مذهب = شیعه&lt;br /&gt;
 | ملیت = ایران&lt;br /&gt;
 | حوزه تخصصی = فقه و اصول&lt;br /&gt;
 | آثار در فقه معاصر = تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله، أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة&lt;br /&gt;
 | آراء = ولایت فقیه و اجرای حدود در عصر غیبت، &lt;br /&gt;
 | استادان =[[سید حسین بروجردی]] و [[سید روح‌الله موسوی خمینی|امام خمینی]]&lt;br /&gt;
 | شاگردان = ابوالقاسم علیدوست&lt;br /&gt;
 | وب سایت = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمد فاضل موحدی لنکرانی&#039;&#039;&#039; (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش)، مشهور به محمد فاضل لنکرانی، از مراجع تقلید شیعه در قرن پانزدهم هجری است. او شاگرد مرتضی حائری یزدی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی بود. از آثار مهم فقهی او می‌توان به «تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله» و «أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة» اشاره کرد. تأسیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) از اقدامات او در توسعه فقه معاصر شیعه است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبنای فقهی و اجتهادی محمد فاضل لنکرانی بر ترکیبی از نص‌گرایی دقیق و عقل‌گرایی سازگار استوار است؛ او از یک‌سو به ظاهر و مفاد روایات پایبند بود و اطلاق و عموم را تنها در جایی معتبر می‌دانست که عرف آن را بپذیرد و شرایط ویژه موضوع، نیازمند بیان خاص از سوی شارع نباشد، و از سوی دیگر، در تعارض میان نص و عقل، روایت را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کرد که با حکم قطعی عقل ناسازگار نشود. در روش استنباط، او به مکتب تجمیع ظنون تعلق داشت؛ یعنی به‌جای تکیه صرف بر سند روایت، مجموعه‌ای از قرائن معنوی، سیاق، شأن صدور، نقل به معنا، فهم عرفی و شهرت قدمایی را در کنار هم قرار می‌داد تا به وثوق به صدور برسد. این نگاه، همراه با توجه به تحولات زمانه و مصالح عمومی تشیع، او را به اجتهادی معتدل رسانده بود که نه در جمود لفظی می‌مانْد و نه در احتیاط‌های افراطی گرفتار می‌شد؛ ازاین‌رو، در مواردی به فتاوایی خلاف مشهور نیز می‌رسید، بی‌آنکه از انضباط اصولی فاصله بگیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی در مسائل جدید حوزه درمان و پزشکی فتاوای زیادی دارد. از نظر وی، ولایت فقیه مسئله‌ای فرعی نیست و دلایل عقلی نیز می‌توان برای آن اقامه کرد. التزام به قوانین مراکز قانونی جمهوری اسلامی و نیز شرکت در انتخابات را واجب شرعی می‌دانست و مخالف تعطیلی اجرای حدود بود. طبق فتوای او، اهل کتاب غیرمشرک پاک است و با آنها می‌توان هم‌غذا شد؛ مگر در صورت احراز حرمت یا نجاست طعام. به نظر او، پول جزو مثلیات با ارزش اسمی، و خرید و فروش عقلایی آن جایز است و تورم و کاهش ارزش پول در میزان بدهی تأثیر ندارد. رؤیت هلال ماه نیز با چشم مسلخ معتبر است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== زندگی‌نامه فقهی و سیاسی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل موحدی لنکرانی (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش) معروف به محمد فاضل لنکرانی، پس از محمدرضا گلپایگانی و محمدعلی اراکی، جزو هفت مرجع معرفی شده از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود. او در حوزه علمیه قم و نزد اساتیدی همچون مرتضی حائری یزدی، سید حسین بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد. وی در طول پنجاه تدریس، یکی از اساتید مطرح دوره سطح (ازجمله تدریس «کفایه الاصول») و خارج فقه و اصول بود و برخی از فقهای معاصر مانند ابوالقاسم علیدوست از شاگردان وی هستند.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۱ و ۶۹؛ مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش32، ص۱۲۹ و ش43 و 44، ص۱۳۹.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنکرانی، ده سال ریاست شورای عالی مدیریت حوزه علیمه قم را بر عهده داشت و در سال ۱۳۷۶ش با هدف تربیت فقیهان و مجتهدان آگاه به مقتضیات زمان، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) را در قم تأسیس کرد که امروزه تحت مدیریت فرزندش، محمدجواد فاضل لنکرانی، در ایران و خارج از کشور فعالیت دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۴۳.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سوی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در ۲۰ خرداد ۱۳۸۸ همایش «بررسی شیوه استنباط و نوآوری‌های فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی» در قم برگزار شد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول »، ص۱۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== آثار فقهی و اصولی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیلة» از مهم‌ترین آثار فقهی ایشان که شرح مفصل بر کتاب «تحریر الوسیله» امام خمینی است (۲۸ جلد). «کتاب الطهارة» (تقریر درس خارج فقه امام خمینی)، «نهایة التقریر فی مباحث الصلاة» (تقریر درس خارج فقه حسین بروجردی)، «القواعد الفقهیة»، «رسالة فی الخمس»، «جامع المسائل: مجموعه استفتائات و احکام فقهی»، «احکام پزشکان و بیماران»، «الحواشی علی العروة الوثقی» و «ثلاث رسائل» (قاعدة نفی الحرج، الفجر فی اللیلی المقمرة، عدة المرأة التی اخرج رحمها) از دیگر آثار فقهی منتشر شده وی است. قواعد فقهی کتاب «تفصیل الشریعه» نیز با عنوان «القواعد الفقهیة فی کتاب تفصیل الشریعة» منتشر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از آثار اصولی منتشر شده ایشان می‌توان از «معتمد الأصول» (تقریر درس خارج اصول امام خمینی‌) نام برد. مباحث خارج اصول وی توسط چندین مقرّر تدوین و منتشر شده است: اصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة (محمدحسین یوسفی گنابادی)، «اصول فقه شیعه» در ۱۰ جلد (سعید ملکی اصفهانی)، «سیری در اصول فقه» در ۱۶ جلد (محمد دادستان)، «ایضاح الکفایة» (محمد حسینی قمی)، «تبیان الأصول»(عبدالله اسلامی حائری) و «دراسات فی الأصول» (صمدعلی موسوی).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== تعلق به مکتب فقهی قم و تسلط بر مکتب نجف ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تقویت مکتب قم و مبانی اساتید: خمینی و بروجردی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رضا استادی، سبک تدریس محمد فاضل لنکرانی را مانند شیوه استادش بروجردی معرفی کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;مرجع وارسته، ص۱۰۴.&amp;lt;/ref&amp;gt; به نظر مرتضی مقتدایی، وی مبانی امام خمینی را مقدم بر مبانی فقهای بزرگ پیشین مانند شیخ انصاری، صاحب جواهر، محقق و علامه و قوی‌تر از آنها می‌دانست. به گفته محمدجواد فاضل لنکرانی، او مبانی دو استادش بروجردی و خمینی را تقویت کرده ولی به دیدگاه‌های فقهی، اصولی و رجالی سید ابوالقاسم خویی نیز تسلط و احاطه کامل داشت و مجموعه مبانی دو مکتب قم (تجمیع ظنون) و نجف (مباحث عقلانی) را در نظر داشت.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; سید هاشم حسینی بوشهری، فاضل لنکرانی را پس از سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی نماینده برجسته مکتب قم می‌داند که در کنار دو مکتب نجف و سامراء یکی از سه جریان اصلی حوزه‌های علمیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;حسینی بوشهری، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، ص۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتدال در اجتهاد و توجه به مقاصد شریعت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر ابوالقاسم علیدوست، محمد فاضل لنکرانی هرچند به مکتب تجمیع و تراکم ظنون تعلق داشت اما اعتدال در اجتهاد از ویژگی برجسته اوست که علاوه بر پایبندی به مبانی فقاهتی و اصولی، روح شریعت، مقاصد کلان و حوادث واقعه را در استنباط دخالت می‌دهد. به همین دلیل، در احتیاط‌های افراطی گرفتار نمی‌شود و به جای جمود بر الفاظ و تکیه بر سند روایات، عقل، عرف، بناهای عقلا و قواعد اصولی را با هم جمع می‌کند. او، وثوق به صدور را مهم‌تر از وثاقت راوی می‌داند و برایش دلائل معنوی و اقناع وجدانی فقیه نقش محوری داشت. وی روایت را نه به‌صورت منفرد، بلکه در شبکه‌ای از قرائن و ظنون معتبر می‌فهمید و در مقام فتوا نیز مصالح عمومی تشیع را در نظر می‌گیرد و از هر آنچه موجب وهن مذهب شود پرهیز می‌کرد. همچنین او در عین بهره‌گیری از تراث نجف و آگاهی کامل از آثار و مبانی سید ابوالقاسم خوئی، به اصول متلقاة و شهرت قدمایی نیز توجه جدی دارد و شهرت را در تعارض ادله، نخستین مرجّح می‌داند، هرچند خود را مقلد مشهور نمی‌شمارد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۵۴-۱۶۲؛ علیدوست، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، ص۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مبنای نص‌گرایی عقل‌سازگار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر احمد مبلغی، محمد فاضل لنکرانی رویکرد نص‌گرایانه و عقل‌سازگار داشت. وی برخلاف رویکرد رایج که با دیدن اطلاق یا عموم، حکم را سریع تکمیل می‌کند، معتقد بود در موضوعاتی که شرایط ویژه دارند، اطلاق اعتباری ندارد؛ زیرا شارع باید در چنین مواردی حکم را با صراحت بیان کند. همین نگاه سبب می‌شد در استنباط، تحولات هر عصر را نیز در نظر بگیرد. در تفسیر واژگان روایی نیز به معنای اصطلاحی فقهی بسنده نمی‌کرد و از آن فراتر می‌رفت. نمونه روشن آن تفسیر «نفی بأس» به معنای نفی حکم وضعی است. او برای نسبت نص با دیگر منابع سه حالت قائل بود: اگر نص در برابر ظاهر کتاب قرار گیرد، باید در ظاهر کتاب تصرف کرد؛ اگر بر خلاف قاعده باشد، همچنان باید به روایت تمسک نمود؛ اما اگر با حکم عقل ناسازگار باشد، لازم است روایت را به گونه‌ای تفسیر کرد که با عقل تعارض نداشته باشد. همچنین در تعارض نص با نص دیگر، تلاش برای ایجاد سازگاری را ضروری می‌دانست. در بحث اطلاق نیز روش او متفاوت بود. به قرائن بدوی بسنده نمی‌کرد و دامنه قرائن را گسترده‌تر می‌دید. حتی اگر همه شرایط برای انعقاد اطلاق فراهم بود، در صورتی که فهم عرفی اطلاق را درک نکند، به آن تن نمی‌داد. معیار او در سنجش اطلاق، فهم عرفی بود؛ نه صرفاً نگاه یک مجتهد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش‌شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۳و۱۴۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== فتاوا و آرای فقهی معاصر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ولایت فقیه و مراکز قانون‌گذاری ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاصل لنکرانی، نظریه ولایت فقیه را در ردیف مسائل عرفی فقهی نمی‌دانست که تنها بر چند روایت تکیه داشته باشد تا بتوان با مناقشه سندی یا دلالی آن را تضعیف کرد. به نظر او، امام خمینی، ولایت فقیه را از راه «عقل و بداهت عقلی» اثبات ‌کرد؛ زیرا اسلام در همه ابعاد زندگی، اعم از عبادات و امور اجتماعی، قانون و دستور دارد و این جامعیت نیازمند ولایت و مدیریت فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; به فتوای وی، اطاعت از حکم ولایت فقیه بر همه حتی کسانی که مقلد او نیستند واجب شرعی است و عمل کردن به قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، شواری نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت نیز از جهت شرعی بر همه لازم است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۲۵و۲۲۶.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اجرای حدود در عصر غیبت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی مخالف نظریه تعطیلی حدود یا تبدیل حدود به تعزیرات بود و اجرای حدود در زمان غیبت را جایز و لازم می‌دانست. از نظر وی اجرای حدود نه تنها از طرق امور حسبيّه جایز است، بلکه آن را یکی از مصادیق ولایت مطلقه فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص497 و ج2، ص67؛ نک: فاضل لنکرانی، آیین کیفری اسلام، ج1، مقدمه کتاب.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== وجوب عینی انتخابات و عدم اعتبار اذن شوهر ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی شرکت در انتخابات در نظام جمهوری اسلامی را واجب عینی می‌داند و به همین جهت، زنان حتی در صورت منع شوهر، برای خروج از منزل و شرکت در انتخابات به اذن شوهر نیاز ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص431 و 434.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اهل کتاب: طهارت شخص و طعام ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی به طهارت اهل کتاب (مسيحى، يهودى، زردشتى) در صورتى که مشرک نباشند فتوا داده است. بنابراین غذای اهل کتاب غیر مشرک نجس نیست و محکوم به طهارت و حلیت است و غذا خوردن با آنها جایز است؛ مگر اينکه بدانیم از گوشت نجس تهيه شده يا با شراب و امثال آن نجس شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۲ و ۳۵۹ و ۳۶۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== حکم به مهدورالدم بودن مرتد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی، همسو با نظر امام خمینی، قائل به ثبوت حکم ارتداد و مهدورالدم بودن مرتد است. او در مواضع مختلف از فتوای امام خمینی درباره سلمان رشدی، نویسنده آیات شیطانی، دفاع کرده و آن را از نظر فقهی قابل استناد دانسته است.&amp;lt;ref&amp;gt;در کتاب «پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد» به قلم محمدجواد فاضل لنکرانی، مبانی فقهی این حکم آمده است.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== احکام مشاغل خاص ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فتاوای فاضل لنکرانی در مکاسب محرمه به مشاغل و مسائل امروز مربوط است. از نظر وی، بازی با پاسور و شطرنج بدون برد و باخت، در صورت خارج شدن از حالت قمار مانعی ندارد&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; ولی شعبده‌بازی و تردستی و هیپنوتیزم خالی از اشکال نیست و باید از آنها اجنتاب کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۹ و ۵۹۳ و ج۲، ص ۲۷۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; طبق فتوای وی، ممنوعیت مجسمه‌سازی ناظر به نقش بت‌پرستی است و از این ممنوعیت، حکم به وجوب شکستن یا از بین بردن مجسمه لازم نمی‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، ص۱۴۲و۱۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; فاضل لنکرانی فروش خون را جایز می‌داند اما بهتر است پول به قصد رفع ید از آن گرفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۴۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول: خرید و فروش و تورم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به نظر فاضل لنکرانی [[ماهیت پول]]، از نوع مکیل و موزون نیست بلکه از مثلیات است ولی ارزش اعتباری مستقل از قدرت خرید دارد. بنابراین با گذشت زمان و تورم، مقدار دین تغییر نمی‌کند. همچنین خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه مضاربه قرار گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احکام بانک‌ها و مؤسسات مالی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی دریافت جايزه‌اى را که بانک‌ها براى تشويق دارندگان حساب به آنها پرداخت مى‌کنند بدون اشکال می‌داند و بانک‌ها و صندوق‌هاى قرض الحسنه در استفاده از پس‌اندازها، در صورت رضایت صاحبان وجوه و از طريق عقود اسلامى مجازند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی دریافت خسارت تأخير اداى دين‌، توسط بانک یا غیر بانک، مطلقا جایز نیست؛ حتی به عنوان خسارت و ضرر تأخير اداى دين. و اگر در ضمن عقد لازم شرط شود، در صورتى که مقدور طرف باشد و حدود آن معين باشد، بى‌اشکال است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۳۰۶ و ۳۰۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی تعیین سود مضاربه به صورت کسر مشاع یا درصد مشخص را لازم نمی‌داند ولی میزان سود باید مبلغی باشد که معمولاً از آن مضاربه به دست می‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۹۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مسئولیت کارفرما در برابر حوادث===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی کارفرما نسبت به جراحات وارده بر کارگر در کارگاه، اگر در ابتدا با کارگر شرط ضمان این موارد را نکرده باشد، محکوم به پرداخت دیه نیست ولى اگر شرط ضمان کرده باشد و حادثه مستند به کارفرما باشد و عرفاً او را مقصر بدانند، باید ديه را پرداخت کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۵۳۰&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گسترش مطاف (طواف از طبقه دوم)===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی برای حفظ اصالت تشیع همراه با اتحاد مسلمین، در فقه حج بحث تقیه مداراتی را در کنار انواع تقیه مطرح می‌کند. (فاضل لنکرانی، محمد، «فقه حج: تقیه مداراتی»، ص۶۰ و ۶۱) همچنین از وی، شرط اساسی صحت طواف آن است که در محدوده‌ای انجام شود که عرفاً «طواف البیت» بر آن صدق کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، مناسک الحج، ص۱۵۱، مسئله ۴۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt; در خصوص طواف از طبقه دوم مسجدالحرام، دیدگاه ایشان چنین است: برای کسانی که توانایی دارند در طبقه پایین (بین بیت و مقام) طواف کنند، طواف از طبقه دوم جایز و صحیح نیست؛ اما برای افراد معذور (مانند کسانی که ناچارند با تخت‌روان یا ویلچر طواف کنند) و در شرایطی که مسئولان حرم عملاً اجازه طواف در طبقه اول (صحن اصلی) را به آنان نمی‌دهند، طواف از طبقه دوم صحیح است و نیازی به گرفتن نایب ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، ص۶۳؛ آخوندی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، ص۲۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتبار رؤیت هلال با چشم مسلح ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق آخرین نظر محمد فاضل لنکرانی، در رؤيت هلال فرقى بين چشم غيرمسلح و چشم مسلح نمى کند و از اين جهت رؤيت با تلسکوپ هم کافى است همان طور که با عينک، دوربين شکارى و مانند آنها کافى است.&amp;lt;ref&amp;gt;[http://www.lankarani.com/far/adv/view.php?ntx=001003 فاضل لنکرانی، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تفکیک حکم ذبح صنعتی دفعی و تدریجی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به فتوای محمد فاضل لنکرانی در ذبح صنعتی، اگر همه ذبیحه‌ها به‌صورت دفعی و یکباره ذبح شوند گفتن یک بسم‌الله کافی است؛ اما اگر حیوان‌ها به‌تدریج روی دستگاه قرار گیرند و ذبح آنها در زمان‌های جداگانه انجام شود، یک تسمیه کفایت نمی‌کند و برای هر نوبتِ قرار گرفتن حیوان جدید بر دستگاه باید تسمیه جداگانه گفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱، ص۳۵۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== فقه درمان و احکام مستحدثه پزشکی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از محمد فاضل لنکرانی آثار متعددی در حوزه فقه درمان و پزشکی، فتوا و پاسخ به استفتائات منتشر شده است. برخی از مهم‌ترین دیدگاه‌های ایشان عبارت‌اند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تشریح جسد مسلمان برای آموزش پزشکی حرام است، مگر در صورت ضرورت برای حفظ جان مسلمانان و نبودِ جسد غیرمسلمان. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۳۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس جایز نیست، مگر آن‌که مراجعه به هم‌جنس ممکن نباشد یا موجب عسر و حرج، تأخیر درمان، تشدید بیماری یا ضرورت‌های مشابه شود. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۴۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اقدامات دندان‌پزشکی مانند کشیدن، پرکردن و جرم‌گیری باید با اجازه بیمار انجام شود؛ در غیر این صورت پزشک ضامن است. کشیدن اشتباهی دندان سالم نیز موجب دیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۶۵–۶۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سقط جنین در صورت خطر جانی برای مادر جایز است. همچنین اگر درمان ضروری مادر منجر به سقط شود—پیش یا پس از دمیدن روح—جایز خواهد بود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تنظیم خانواده و کنترل جمعیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
افزایش جمعیت مسلمانان مطلوب است، اما کنترل جمعیت در شرایط خاص جایز است. حکومت می‌تواند مردم را به تنظیم خانواده تشویق کند، اما الزام تنها با حکم ولیّ امر جایز است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; بستن مجراى تناسلى مرد و زن و عقیم شدن، نقض است و جایز نیست و براى کنترل جمعیت یا جلوگیری از بارداری، راه هاى شرعی ديگر مثل عزل نطفه است. بستن لوله‌های رحم به نحو موقت با رعايت مسائل محرم و نامحرمى مانعى ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تلقیح مصنوعی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تلقیح اسپرم مرد پس از وفات او به همسرش جایز نیست؛ اما اگر انجام شود، فرزند حلال‌زاده است و از مادر ارث می‌برد. انتقال جنین به رحم همسر دیگر با رعایت مقدمات حلال جایز است. کشت نطفه زن و شوهر در رحم زن بیگانه جایز نیست، ولی اگر انجام شود، فرزند به صاحبان اسپرم و تخمک تعلق دارد و زنِ صاحب رحم مادر عرفی است. کشت جنین در رحم حیوان در صورت نبود عوارض منفی جایز است. ترکیب اسپرم و تخمک بیگانه و انتقال آن به رحم زن دیگر جایز نیست و اجاره رحم نیز مشروع نیست. در برخی موارد باروری با مواد غیرمعمول (مانند اجزای بدن انسان یا منابع نباتی) ممکن است جایز باشد و نسب بسته به منشأ نطفه و محل پرورش تعیین می‌شود. این مجموعه فتاوا بیانگر ورود فقه شیعه به عرصه‌های نوین زیست‌فناوری است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۹۴–۹۹.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تغییر جنسیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جنسیت یکی از زوجین، عقد نکاح باطل می‌شود و مهر باید پرداخت گردد. اگر هر دو هم‌زمان تغییر جنسیت دهند، بقای زوجیت بعید نیست، هرچند احتیاط در تجدید عقد است. زنِ مکلف به تغییر جنسیت نیاز به اذن شوهر ندارد. با تغییر جنسیت، ولایت از فرد سلب و به پدر، جد پدری یا ولیّ امر منتقل می‌شود. نسبت خانوادگی باقی می‌ماند اما عنوان آن تغییر می‌کند و ارث بر اساس جنسیت جدید محاسبه می‌شود، جز در مورد والدین که حالت پیشین ملاک است. محرمیّت با محارم حفظ می‌شود، اما فرد نسبت به همجنسان سابق نامحرم خواهد بود و ازدواج نیز با تغییر جنسیت یکی از زوجین باطل می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۱۲۱، ۱۲۸، ۱۳۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مرگ مغزی و پیوند اعضا ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اگر حفظ جان یک مسلمان وابسته به پیوند عضوی از بدن یک میت مسلمان باشد و جایگزینی از فرد غیرمسلمان وجود نداشته باشد، قطع و پیوند عضو، جایز و وصیت نیز در این مورد صحیح است اما بنا بر احتیاط، دیه آن باید پرداخت و برای میت مصرف گردد. فروش اعضای بدن جایز نیست و در صورتی که میت وصیتی برای اهدای عضو نداشته باشد، ملاک، حفظ جان مسلمان خواهد بود و رضایت یا عدم رضایت اولیای میت تأثیری در این حکم ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;عابدین پور، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، ص۳۹۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
*	آخوندی، مصطفی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، میقات حج، ش۷۲، تابستان ۱۳۸۹.&lt;br /&gt;
*	حسینی بوشهری، سید هاشم، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، پژوهش و حوزه، ش۱۰، تابستان ۱۳۸۱.&lt;br /&gt;
*	رباطی، بهار، تورم و شرط معین بودن مهریه، تهران، آذرین مهر، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
*	عابدین پور، احسان و محمدعلی قاسمی، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، دوشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۳.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «ویژگی‌های منهج فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، خبرگزاری حوزه، ۱۵ آذر ۱۴۰۳&lt;br /&gt;
*	علیمددی، فرزانه، استفاده از سلول‌های جنسی متوفی، کرج، نارین رسانه، چاپ اول، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، احکام پزشکان و بیماران، گردآوری: غلامحسن خدادادی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، مناسک الحج، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار، ۱۴۲۳ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال، سایت رسمی آیت الله فاضل لنکرانی.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، آیین کیفری اسلام، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۳۹۰ش / ۱۴۳۲ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمدجواد، پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، میقات حج، ش۴۸، تابستان ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۳۲، خرداد و تیر ۱۳۶۸.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۴۳ و ۴۴، اردیبهشت ـ تیر ۱۳۷۰&lt;br /&gt;
*	مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، فقه، ش۵۸، زمستان ۱۳۸۷.&lt;br /&gt;
*	موحد فاطمی، حسن، سینای فقاهت، قم، امیر العلم، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.&lt;br /&gt;
*	مشکاتی سبزواری، عباس علی، و حسین نیک، «بررسی فقهی محاربه و حکم اعدام محارب، از دیدگاه آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، مطالعات فقه سیاست، ش۵، پاییز و زمستان ۱۴۰۲.&lt;br /&gt;
*	نورشاپ، «کتابخانه دیجیتالی حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
*	نورلیب (کتابخانه دیجیتال نور)، «آثار محمد فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65996</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65996"/>
		<updated>2026-03-21T22:31:22Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، پرداخته می‌شود و مبتنی بر دیدگاه‌های اقتصادی یا ترکیبی از دانش اقتصادی و مباحث فقهی، ویژگی‌های اصلی پول تبیین می‌شود: واسطه‌ی مبادله، معیار سنجش، ذخیره‌ی ارزش، و ابزار ابراء ذمه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(1)»، ص9-12؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص39؛ شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص32). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(1)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص30-35) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، ص44)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج2، ص178؛ معرفت، «احکام فقهی پول(1)»، ص14-16؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص41؛ نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، ص630و631)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص37) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص31؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، ص38). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص40-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* نریمانی، سید مهدی، «تأثیر تغییر ماهیت پول در احکام آن با تأکید بر فتوای آیت الله العظمی موسوی اردبیلی»، در فقه و تدبیر، قم، مرکز تنظیم و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی، 1396ش.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة معارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65961</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65961"/>
		<updated>2026-03-17T08:38:36Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، پرداخته می‌شود و مبتنی بر دیدگاه‌های اقتصادی یا ترکیبی از دانش اقتصادی و مباحث فقهی، ویژگی‌های اصلی پول تبیین می‌شود: واسطه‌ی مبادله، معیار سنجش، ذخیره‌ی ارزش، و ابزار ابراء ذمه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(1)»، ص9-12؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص39؛ شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص32). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(1)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص30-35) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، ص44)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج2، ص178؛ معرفت، «احکام فقهی پول(1)»، ص14-16؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص41)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص37) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص31؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، ص38). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص40-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل، تحلیل ماهیت پول و بنیان‌های اعمال سیاست پولی در اقتصاد ایران، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ اول، ۱۳۹۴ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة معارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;br /&gt;
* یوسفی، احمدعلی،ماهیت پول و راهبردهای فقهی و اقتصادی آن، قم، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه، ۱۳۷۷ش.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65960</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65960"/>
		<updated>2026-03-17T08:06:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، نفقه، دستمزد و حقوق، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، پرداخته می‌شود و مبتنی بر دیدگاه‌های اقتصادی یا ترکیبی از دانش اقتصادی و مباحث فقهی، ویژگی‌های اصلی پول تبیین می‌شود: واسطه‌ی مبادله، معیار سنجش، ذخیره‌ی ارزش، و ابزار ابراء ذمه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(1)»، ص9-12؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص39؛ شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص32). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(1)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص30-35) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، ص44)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج2، ص178؛ معرفت، «احکام فقهی پول(1)»، ص14-16؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص41)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص37) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص31؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، ص38). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص40-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة معارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=65958</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=65958"/>
		<updated>2026-03-17T07:05:09Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: خنثی‌سازی نسخهٔ 65957 از M.Khosravi (بحث)&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{نویسنده&lt;br /&gt;
|نویسنده = مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
|نویسنده۲ = &lt;br /&gt;
|نویسنده۳ = &lt;br /&gt;
|گردآوری = &lt;br /&gt;
|ویراستار۱ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۲ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۳ = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات اشخاص&lt;br /&gt;
 | شهرت = آیت‌الله فاضل لنکرانی&lt;br /&gt;
 | نام = محمد فاضل موحدی لنکرانی&lt;br /&gt;
 | تولد = ۱۳۱۰ش&lt;br /&gt;
 | مرگ =۱۳۸۶ش&lt;br /&gt;
 | تصویر =محمد فاضل لنکرانی.jpg&lt;br /&gt;
 | اندازه تصویر = &lt;br /&gt;
 | توضیح_تصویر = &lt;br /&gt;
 | جایگاه = مرجع تقلید شیعه&lt;br /&gt;
 | مذهب = شیعه&lt;br /&gt;
 | ملیت = ایران&lt;br /&gt;
 | حوزه تخصصی = فقه و اصول&lt;br /&gt;
 | آثار در فقه معاصر = تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله، أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة&lt;br /&gt;
 | آراء = ولایت فقیه و اجرای حدود در عصر غیبت، &lt;br /&gt;
 | استادان =[[سید حسین بروجردی]] و [[سید روح‌الله موسوی خمینی|امام خمینی]]&lt;br /&gt;
 | شاگردان = ابوالقاسم علیدوست&lt;br /&gt;
 | وب سایت = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمد فاضل موحدی لنکرانی&#039;&#039;&#039; (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش)، مشهور به محمد فاضل لنکرانی، از مراجع تقلید شیعه در قرن پانزدهم هجری است. او شاگرد مرتضی حائری یزدی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی بود. از آثار مهم فقهی او می‌توان به «تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله» و «أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة» اشاره کرد. تأسیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) از اقدامات او در توسعه فقه معاصر شیعه است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبنای فقهی و اجتهادی محمد فاضل لنکرانی بر ترکیبی از نص‌گرایی دقیق و عقل‌گرایی سازگار استوار است؛ او از یک‌سو به ظاهر و مفاد روایات پایبند بود و اطلاق و عموم را تنها در جایی معتبر می‌دانست که عرف آن را بپذیرد و شرایط ویژه موضوع، نیازمند بیان خاص از سوی شارع نباشد، و از سوی دیگر، در تعارض میان نص و عقل، روایت را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کرد که با حکم قطعی عقل ناسازگار نشود. در روش استنباط، او به مکتب تجمیع ظنون تعلق داشت؛ یعنی به‌جای تکیه صرف بر سند روایت، مجموعه‌ای از قرائن معنوی، سیاق، شأن صدور، نقل به معنا، فهم عرفی و شهرت قدمایی را در کنار هم قرار می‌داد تا به وثوق به صدور برسد. این نگاه، همراه با توجه به تحولات زمانه و مصالح عمومی تشیع، او را به اجتهادی معتدل رسانده بود که نه در جمود لفظی می‌مانْد و نه در احتیاط‌های افراطی گرفتار می‌شد؛ ازاین‌رو، در مواردی به فتاوایی خلاف مشهور نیز می‌رسید، بی‌آنکه از انضباط اصولی فاصله بگیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی در مسائل جدید حوزه درمان و پزشکی فتاوای زیادی دارد. از نظر وی، ولایت فقیه مسئله‌ای فرعی نیست و دلایل عقلی نیز می‌توان برای آن اقامه کرد. التزام به قوانین مراکز قانونی جمهوری اسلامی و نیز شرکت در انتخابات را واجب شرعی می‌دانست و مخالف تعطیلی اجرای حدود بود. طبق فتوای او، اهل کتاب غیرمشرک پاک است و با آنها می‌توان هم‌غذا شد؛ مگر در صورت احراز حرمت یا نجاست طعام. به نظر او، پول جزو مثلیات با ارزش اسمی، و خرید و فروش عقلایی آن جایز است و تورم و کاهش ارزش پول در میزان بدهی تأثیر ندارد. رؤیت هلال ماه نیز با چشم مسلخ معتبر است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== زندگی‌نامه فقهی و سیاسی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل موحدی لنکرانی (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش) معروف به محمد فاضل لنکرانی، پس از محمدرضا گلپایگانی و محمدعلی اراکی، جزو هفت مرجع معرفی شده از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود. او در حوزه علمیه قم و نزد اساتیدی همچون مرتضی حائری یزدی، سید حسین بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد. وی در طول پنجاه تدریس، یکی از اساتید مطرح دوره سطح (ازجمله تدریس «کفایه الاصول») و خارج فقه و اصول بود و برخی از فقهای معاصر مانند ابوالقاسم علیدوست از شاگردان وی هستند.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۱ و ۶۹؛ مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش32، ص۱۲۹ و ش43 و 44، ص۱۳۹.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنکرانی، ده سال ریاست شورای عالی مدیریت حوزه علیمه قم را بر عهده داشت و در سال ۱۳۷۶ش با هدف تربیت فقیهان و مجتهدان آگاه به مقتضیات زمان، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) را در قم تأسیس کرد که امروزه تحت مدیریت فرزندش، محمدجواد فاضل لنکرانی، در ایران و خارج از کشور فعالیت دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۴۳.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سوی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در ۲۰ خرداد ۱۳۸۸ همایش «بررسی شیوه استنباط و نوآوری‌های فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی» در قم برگزار شد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول »، ص۱۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== آثار فقهی و اصولی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیلة» از مهم‌ترین آثار فقهی ایشان که شرح مفصل بر کتاب «تحریر الوسیله» امام خمینی است (۲۸ جلد). «کتاب الطهارة» (تقریر درس خارج فقه امام خمینی)، «نهایة التقریر فی مباحث الصلاة» (تقریر درس خارج فقه حسین بروجردی)، «القواعد الفقهیة»، «رسالة فی الخمس»، «جامع المسائل: مجموعه استفتائات و احکام فقهی»، «احکام پزشکان و بیماران»، «الحواشی علی العروة الوثقی» و «ثلاث رسائل» (قاعدة نفی الحرج، الفجر فی اللیلی المقمرة، عدة المرأة التی اخرج رحمها) از دیگر آثار فقهی منتشر شده وی است. قواعد فقهی کتاب «تفصیل الشریعه» نیز با عنوان «القواعد الفقهیة فی کتاب تفصیل الشریعة» منتشر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از آثار اصولی منتشر شده ایشان می‌توان از «معتمد الأصول» (تقریر درس خارج اصول امام خمینی‌) نام برد. مباحث خارج اصول وی توسط چندین مقرّر تدوین و منتشر شده است: اصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة (محمدحسین یوسفی گنابادی)، «اصول فقه شیعه» در ۱۰ جلد (سعید ملکی اصفهانی)، «سیری در اصول فقه» در ۱۶ جلد (محمد دادستان)، «ایضاح الکفایة» (محمد حسینی قمی)، «تبیان الأصول»(عبدالله اسلامی حائری) و «دراسات فی الأصول» (صمدعلی موسوی).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== تعلق به مکتب فقهی قم و تسلط بر مکتب نجف ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تقویت مکتب قم و مبانی اساتید: خمینی و بروجردی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رضا استادی، سبک تدریس محمد فاضل لنکرانی را مانند شیوه استادش بروجردی معرفی کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;مرجع وارسته، ص۱۰۴.&amp;lt;/ref&amp;gt; به نظر مرتضی مقتدایی، وی مبانی امام خمینی را مقدم بر مبانی فقهای بزرگ پیشین مانند شیخ انصاری، صاحب جواهر، محقق و علامه و قوی‌تر از آنها می‌دانست. به گفته محمدجواد فاضل لنکرانی، او مبانی دو استادش بروجردی و خمینی را تقویت کرده ولی به دیدگاه‌های فقهی، اصولی و رجالی سید ابوالقاسم خویی نیز تسلط و احاطه کامل داشت و مجموعه مبانی دو مکتب قم (تجمیع ظنون) و نجف (مباحث عقلانی) را در نظر داشت.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; سید هاشم حسینی بوشهری، فاضل لنکرانی را پس از سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی نماینده برجسته مکتب قم می‌داند که در کنار دو مکتب نجف و سامراء یکی از سه جریان اصلی حوزه‌های علمیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;حسینی بوشهری، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، ص۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتدال در اجتهاد و توجه به مقاصد شریعت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر ابوالقاسم علیدوست، محمد فاضل لنکرانی هرچند به مکتب تجمیع و تراکم ظنون تعلق داشت اما اعتدال در اجتهاد از ویژگی برجسته اوست که علاوه بر پایبندی به مبانی فقاهتی و اصولی، روح شریعت، مقاصد کلان و حوادث واقعه را در استنباط دخالت می‌دهد. به همین دلیل، در احتیاط‌های افراطی گرفتار نمی‌شود و به جای جمود بر الفاظ و تکیه بر سند روایات، عقل، عرف، بناهای عقلا و قواعد اصولی را با هم جمع می‌کند. او، وثوق به صدور را مهم‌تر از وثاقت راوی می‌داند و برایش دلائل معنوی و اقناع وجدانی فقیه نقش محوری داشت. وی روایت را نه به‌صورت منفرد، بلکه در شبکه‌ای از قرائن و ظنون معتبر می‌فهمید و در مقام فتوا نیز مصالح عمومی تشیع را در نظر می‌گیرد و از هر آنچه موجب وهن مذهب شود پرهیز می‌کرد. همچنین او در عین بهره‌گیری از تراث نجف و آگاهی کامل از آثار و مبانی سید ابوالقاسم خوئی، به اصول متلقاة و شهرت قدمایی نیز توجه جدی دارد و شهرت را در تعارض ادله، نخستین مرجّح می‌داند، هرچند خود را مقلد مشهور نمی‌شمارد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۵۴-۱۶۲؛ علیدوست، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، ص۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مبنای نص‌گرایی عقل‌سازگار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر احمد مبلغی، محمد فاضل لنکرانی رویکرد نص‌گرایانه و عقل‌سازگار داشت. وی برخلاف رویکرد رایج که با دیدن اطلاق یا عموم، حکم را سریع تکمیل می‌کند، معتقد بود در موضوعاتی که شرایط ویژه دارند، اطلاق اعتباری ندارد؛ زیرا شارع باید در چنین مواردی حکم را با صراحت بیان کند. همین نگاه سبب می‌شد در استنباط، تحولات هر عصر را نیز در نظر بگیرد. در تفسیر واژگان روایی نیز به معنای اصطلاحی فقهی بسنده نمی‌کرد و از آن فراتر می‌رفت. نمونه روشن آن تفسیر «نفی بأس» به معنای نفی حکم وضعی است. او برای نسبت نص با دیگر منابع سه حالت قائل بود: اگر نص در برابر ظاهر کتاب قرار گیرد، باید در ظاهر کتاب تصرف کرد؛ اگر بر خلاف قاعده باشد، همچنان باید به روایت تمسک نمود؛ اما اگر با حکم عقل ناسازگار باشد، لازم است روایت را به گونه‌ای تفسیر کرد که با عقل تعارض نداشته باشد. همچنین در تعارض نص با نص دیگر، تلاش برای ایجاد سازگاری را ضروری می‌دانست. در بحث اطلاق نیز روش او متفاوت بود. به قرائن بدوی بسنده نمی‌کرد و دامنه قرائن را گسترده‌تر می‌دید. حتی اگر همه شرایط برای انعقاد اطلاق فراهم بود، در صورتی که فهم عرفی اطلاق را درک نکند، به آن تن نمی‌داد. معیار او در سنجش اطلاق، فهم عرفی بود؛ نه صرفاً نگاه یک مجتهد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش‌شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۳و۱۴۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== فتاوا و آرای فقهی معاصر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ولایت فقیه و مراکز قانون‌گذاری ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاصل لنکرانی، نظریه ولایت فقیه را در ردیف مسائل عرفی فقهی نمی‌دانست که تنها بر چند روایت تکیه داشته باشد تا بتوان با مناقشه سندی یا دلالی آن را تضعیف کرد. به نظر او، امام خمینی، ولایت فقیه را از راه «عقل و بداهت عقلی» اثبات ‌کرد؛ زیرا اسلام در همه ابعاد زندگی، اعم از عبادات و امور اجتماعی، قانون و دستور دارد و این جامعیت نیازمند ولایت و مدیریت فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; به فتوای وی، اطاعت از حکم ولایت فقیه بر همه حتی کسانی که مقلد او نیستند واجب شرعی است و عمل کردن به قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، شواری نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت نیز از جهت شرعی بر همه لازم است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۲۵و۲۲۶.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اجرای حدود در عصر غیبت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی مخالف نظریه تعطیلی حدود یا تبدیل حدود به تعزیرات بود و اجرای حدود در زمان غیبت را جایز و لازم می‌دانست. از نظر وی اجرای حدود نه تنها از طرق امور حسبيّه جایز است، بلکه آن را یکی از مصادیق ولایت مطلقه فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص497 و ج2، ص67؛ نک: فاضل لنکرانی، آیین کیفری اسلام، ج1، مقدمه کتاب.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== وجوب عینی انتخابات و عدم اعتبار اذن شوهر ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی شرکت در انتخابات در نظام جمهوری اسلامی را واجب عینی می‌داند و به همین جهت، زنان حتی در صورت منع شوهر، برای خروج از منزل و شرکت در انتخابات به اذن شوهر نیاز ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص431 و 434.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اهل کتاب: طهارت شخص و طعام ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی به طهارت اهل کتاب (مسيحى، يهودى، زردشتى) در صورتى که مشرک نباشند فتوا داده است. بنابراین غذای اهل کتاب غیر مشرک نجس نیست و محکوم به طهارت و حلیت است و غذا خوردن با آنها جایز است؛ مگر اينکه بدانیم از گوشت نجس تهيه شده يا با شراب و امثال آن نجس شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۲ و ۳۵۹ و ۳۶۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== حکم به مهدورالدم بودن مرتد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی، همسو با نظر امام خمینی، قائل به ثبوت حکم ارتداد و مهدورالدم بودن مرتد است. او در مواضع مختلف از فتوای امام خمینی درباره سلمان رشدی، نویسنده آیات شیطانی، دفاع کرده و آن را از نظر فقهی قابل استناد دانسته است.&amp;lt;ref&amp;gt;در کتاب «پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد» به قلم محمدجواد فاضل لنکرانی، مبانی فقهی این حکم آمده است.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== احکام مشاغل خاص ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فتاوای فاضل لنکرانی در مکاسب محرمه به مشاغل و مسائل امروز مربوط است. از نظر وی، بازی با پاسور و شطرنج بدون برد و باخت، در صورت خارج شدن از حالت قمار مانعی ندارد&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; ولی شعبده‌بازی و تردستی و هیپنوتیزم خالی از اشکال نیست و باید از آنها اجنتاب کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۹ و ۵۹۳ و ج۲، ص ۲۷۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; طبق فتوای وی، ممنوعیت مجسمه‌سازی ناظر به نقش بت‌پرستی است و از این ممنوعیت، حکم به وجوب شکستن یا از بین بردن مجسمه لازم نمی‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، ص۱۴۲و۱۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; فاضل لنکرانی فروش خون را جایز می‌داند اما بهتر است پول به قصد رفع ید از آن گرفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۴۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول: خرید و فروش و تورم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به نظر فاضل لنکرانی [[ماهیت پول]]، از نوع مکیل و موزون نیست بلکه از مثلیات است ولی ارزش اعتباری مستقل از قدرت خرید دارد. بنابراین با گذشت زمان و تورم، مقدار دین تغییر نمی‌کند. همچنین خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه مضاربه قرار گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احکام بانک‌ها و مؤسسات مالی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی دریافت جايزه‌اى را که بانک‌ها براى تشويق دارندگان حساب به آنها پرداخت مى‌کنند بدون اشکال می‌داند و بانک‌ها و صندوق‌هاى قرض الحسنه در استفاده از پس‌اندازها، در صورت رضایت صاحبان وجوه و از طريق عقود اسلامى مجازند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی دریافت خسارت تأخير اداى دين‌، توسط بانک یا غیر بانک، مطلقا جایز نیست؛ حتی به عنوان خسارت و ضرر تأخير اداى دين. و اگر در ضمن عقد لازم شرط شود، در صورتى که مقدور طرف باشد و حدود آن معين باشد، بى‌اشکال است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۳۰۶ و ۳۰۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی تعیین سود مضاربه به صورت کسر مشاع یا درصد مشخص را لازم نمی‌داند ولی میزان سود باید مبلغی باشد که معمولاً از آن مضاربه به دست می‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۹۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مسئولیت کارفرما در برابر حوادث===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی کارفرما نسبت به جراحات وارده بر کارگر در کارگاه، اگر در ابتدا با کارگر شرط ضمان این موارد را نکرده باشد، محکوم به پرداخت دیه نیست ولى اگر شرط ضمان کرده باشد و حادثه مستند به کارفرما باشد و عرفاً او را مقصر بدانند، باید ديه را پرداخت کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۵۳۰&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گسترش مطاف (طواف از طبقه دوم)===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی برای حفظ اصالت تشیع همراه با اتحاد مسلمین، در فقه حج بحث تقیه مداراتی را در کنار انواع تقیه مطرح می‌کند. (فاضل لنکرانی، محمد، «فقه حج: تقیه مداراتی»، ص۶۰ و ۶۱) همچنین از وی، شرط اساسی صحت طواف آن است که در محدوده‌ای انجام شود که عرفاً «طواف البیت» بر آن صدق کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، مناسک الحج، ص۱۵۱، مسئله ۴۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt; در خصوص طواف از طبقه دوم مسجدالحرام، دیدگاه ایشان چنین است: برای کسانی که توانایی دارند در طبقه پایین (بین بیت و مقام) طواف کنند، طواف از طبقه دوم جایز و صحیح نیست؛ اما برای افراد معذور (مانند کسانی که ناچارند با تخت‌روان یا ویلچر طواف کنند) و در شرایطی که مسئولان حرم عملاً اجازه طواف در طبقه اول (صحن اصلی) را به آنان نمی‌دهند، طواف از طبقه دوم صحیح است و نیازی به گرفتن نایب ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، ص۶۳؛ آخوندی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، ص۲۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتبار رؤیت هلال با چشم مسلح ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق آخرین نظر محمد فاضل لنکرانی، در رؤيت هلال فرقى بين چشم غيرمسلح و چشم مسلح نمى کند و از اين جهت رؤيت با تلسکوپ هم کافى است همان طور که با عينک، دوربين شکارى و مانند آنها کافى است.&amp;lt;ref&amp;gt;[http://www.lankarani.com/far/adv/view.php?ntx=001003 فاضل لنکرانی، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تفکیک حکم ذبح صنعتی دفعی و تدریجی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به فتوای محمد فاضل لنکرانی در ذبح صنعتی، اگر همه ذبیحه‌ها به‌صورت دفعی و یکباره ذبح شوند گفتن یک بسم‌الله کافی است؛ اما اگر حیوان‌ها به‌تدریج روی دستگاه قرار گیرند و ذبح آنها در زمان‌های جداگانه انجام شود، یک تسمیه کفایت نمی‌کند و برای هر نوبتِ قرار گرفتن حیوان جدید بر دستگاه باید تسمیه جداگانه گفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱، ص۳۵۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== فقه درمان و احکام مستحدثه پزشکی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از محمد فاضل لنکرانی آثار متعددی در حوزه فقه درمان و پزشکی، فتوا و پاسخ به استفتائات منتشر شده است. برخی از مهم‌ترین دیدگاه‌های ایشان عبارت‌اند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تشریح جسد مسلمان برای آموزش پزشکی حرام است، مگر در صورت ضرورت برای حفظ جان مسلمانان و نبودِ جسد غیرمسلمان. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۳۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس جایز نیست، مگر آن‌که مراجعه به هم‌جنس ممکن نباشد یا موجب عسر و حرج، تأخیر درمان، تشدید بیماری یا ضرورت‌های مشابه شود. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۴۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اقدامات دندان‌پزشکی مانند کشیدن، پرکردن و جرم‌گیری باید با اجازه بیمار انجام شود؛ در غیر این صورت پزشک ضامن است. کشیدن اشتباهی دندان سالم نیز موجب دیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۶۵–۶۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سقط جنین در صورت خطر جانی برای مادر جایز است. همچنین اگر درمان ضروری مادر منجر به سقط شود—پیش یا پس از دمیدن روح—جایز خواهد بود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تنظیم خانواده و کنترل جمعیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
افزایش جمعیت مسلمانان مطلوب است، اما کنترل جمعیت در شرایط خاص جایز است. حکومت می‌تواند مردم را به تنظیم خانواده تشویق کند، اما الزام تنها با حکم ولیّ امر جایز است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; بستن مجراى تناسلى مرد و زن و عقیم شدن، نقض است و جایز نیست و براى کنترل جمعیت یا جلوگیری از بارداری، راه هاى شرعی ديگر مثل عزل نطفه است. بستن لوله‌های رحم به نحو موقت با رعايت مسائل محرم و نامحرمى مانعى ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تلقیح مصنوعی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تلقیح اسپرم مرد پس از وفات او به همسرش جایز نیست؛ اما اگر انجام شود، فرزند حلال‌زاده است و از مادر ارث می‌برد. انتقال جنین به رحم همسر دیگر با رعایت مقدمات حلال جایز است. کشت نطفه زن و شوهر در رحم زن بیگانه جایز نیست، ولی اگر انجام شود، فرزند به صاحبان اسپرم و تخمک تعلق دارد و زنِ صاحب رحم مادر عرفی است. کشت جنین در رحم حیوان در صورت نبود عوارض منفی جایز است. ترکیب اسپرم و تخمک بیگانه و انتقال آن به رحم زن دیگر جایز نیست و اجاره رحم نیز مشروع نیست. در برخی موارد باروری با مواد غیرمعمول (مانند اجزای بدن انسان یا منابع نباتی) ممکن است جایز باشد و نسب بسته به منشأ نطفه و محل پرورش تعیین می‌شود. این مجموعه فتاوا بیانگر ورود فقه شیعه به عرصه‌های نوین زیست‌فناوری است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۹۴–۹۹.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تغییر جنسیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جنسیت یکی از زوجین، عقد نکاح باطل می‌شود و مهر باید پرداخت گردد. اگر هر دو هم‌زمان تغییر جنسیت دهند، بقای زوجیت بعید نیست، هرچند احتیاط در تجدید عقد است. زنِ مکلف به تغییر جنسیت نیاز به اذن شوهر ندارد. با تغییر جنسیت، ولایت از فرد سلب و به پدر، جد پدری یا ولیّ امر منتقل می‌شود. نسبت خانوادگی باقی می‌ماند اما عنوان آن تغییر می‌کند و ارث بر اساس جنسیت جدید محاسبه می‌شود، جز در مورد والدین که حالت پیشین ملاک است. محرمیّت با محارم حفظ می‌شود، اما فرد نسبت به همجنسان سابق نامحرم خواهد بود و ازدواج نیز با تغییر جنسیت یکی از زوجین باطل می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۱۲۱، ۱۲۸، ۱۳۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مرگ مغزی و پیوند اعضا ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اگر حفظ جان یک مسلمان وابسته به پیوند عضوی از بدن یک میت مسلمان باشد و جایگزینی از فرد غیرمسلمان وجود نداشته باشد، قطع و پیوند عضو، جایز و وصیت نیز در این مورد صحیح است اما بنا بر احتیاط، دیه آن باید پرداخت و برای میت مصرف گردد. فروش اعضای بدن جایز نیست و در صورتی که میت وصیتی برای اهدای عضو نداشته باشد، ملاک، حفظ جان مسلمان خواهد بود و رضایت یا عدم رضایت اولیای میت تأثیری در این حکم ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;عابدین پور، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، ص۳۹۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
*	آخوندی، مصطفی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، میقات حج، ش۷۲، تابستان ۱۳۸۹.&lt;br /&gt;
*	حسینی بوشهری، سید هاشم، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، پژوهش و حوزه، ش۱۰، تابستان ۱۳۸۱.&lt;br /&gt;
*	رباطی، بهار، تورم و شرط معین بودن مهریه، تهران، آذرین مهر، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
*	عابدین پور، احسان و محمدعلی قاسمی، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، دوشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۳.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «ویژگی‌های منهج فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، خبرگزاری حوزه، ۱۵ آذر ۱۴۰۳&lt;br /&gt;
*	علیمددی، فرزانه، استفاده از سلول‌های جنسی متوفی، کرج، نارین رسانه، چاپ اول، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، احکام پزشکان و بیماران، گردآوری: غلامحسن خدادادی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، مناسک الحج، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار، ۱۴۲۳ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال، سایت رسمی آیت الله فاضل لنکرانی.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، آیین کیفری اسلام، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۳۹۰ش / ۱۴۳۲ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمدجواد، پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، میقات حج، ش۴۸، تابستان ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۳۲، خرداد و تیر ۱۳۶۸.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۴۳ و ۴۴، اردیبهشت ـ تیر ۱۳۷۰&lt;br /&gt;
*	مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، فقه، ش۵۸، زمستان ۱۳۸۷.&lt;br /&gt;
*	موحد فاطمی، حسن، سینای فقاهت، قم، امیر العلم، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.&lt;br /&gt;
*	مشکاتی سبزواری، عباس علی، و حسین نیک، «بررسی فقهی محاربه و حکم اعدام محارب، از دیدگاه آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، مطالعات فقه سیاست، ش۵، پاییز و زمستان ۱۴۰۲.&lt;br /&gt;
*	نورشاپ، «کتابخانه دیجیتالی حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
*	نورلیب (کتابخانه دیجیتال نور)، «آثار محمد فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=65957</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86&amp;diff=65957"/>
		<updated>2026-03-17T07:04:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{نویسنده&lt;br /&gt;
|نویسنده = مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
|نویسنده۲ = &lt;br /&gt;
|نویسنده۳ = &lt;br /&gt;
|گردآوری = &lt;br /&gt;
|ویراستار۱ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۲ = &lt;br /&gt;
|ویراستار۳ = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات اشخاص&lt;br /&gt;
 | شهرت = آیت‌الله فاضل لنکرانی&lt;br /&gt;
 | نام = محمد فاضل موحدی لنکرانی&lt;br /&gt;
 | تولد = ۱۳۱۰ش&lt;br /&gt;
 | مرگ =۱۳۸۶ش&lt;br /&gt;
 | تصویر =محمد فاضل لنکرانی.jpg&lt;br /&gt;
 | اندازه تصویر = &lt;br /&gt;
 | توضیح_تصویر = &lt;br /&gt;
 | جایگاه = مرجع تقلید شیعه&lt;br /&gt;
 | مذهب = شیعه&lt;br /&gt;
 | ملیت = ایران&lt;br /&gt;
 | حوزه تخصصی = فقه و اصول&lt;br /&gt;
 | آثار در فقه معاصر = تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله، أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة&lt;br /&gt;
 | آراء = ولایت فقیه و اجرای حدود در عصر غیبت، &lt;br /&gt;
 | استادان =[[سید حسین بروجردی]] و [[سید روح‌الله موسوی خمینی|امام خمینی]]&lt;br /&gt;
 | شاگردان = ابوالقاسم علیدوست&lt;br /&gt;
 | وب سایت = &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمد فاضل موحدی لنکرانی&#039;&#039;&#039; (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش)، مشهور به محمد فاضل لنکرانی، از مراجع تقلید شیعه در قرن پانزدهم هجری است. او شاگرد مرتضی حائری یزدی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی بود. از آثار مهم فقهی او می‌توان به «تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیله» و «أصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة» اشاره کرد. تأسیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) از اقدامات او در توسعه فقه معاصر شیعه است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مبنای فقهی و اجتهادی محمد فاضل لنکرانی بر ترکیبی از نص‌گرایی دقیق و عقل‌گرایی سازگار استوار است؛ او از یک‌سو به ظاهر و مفاد روایات پایبند بود و اطلاق و عموم را تنها در جایی معتبر می‌دانست که عرف آن را بپذیرد و شرایط ویژه موضوع، نیازمند بیان خاص از سوی شارع نباشد، و از سوی دیگر، در تعارض میان نص و عقل، روایت را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کرد که با حکم قطعی عقل ناسازگار نشود. در روش استنباط، او به مکتب تجمیع ظنون تعلق داشت؛ یعنی به‌جای تکیه صرف بر سند روایت، مجموعه‌ای از قرائن معنوی، سیاق، شأن صدور، نقل به معنا، فهم عرفی و شهرت قدمایی را در کنار هم قرار می‌داد تا به وثوق به صدور برسد. این نگاه، همراه با توجه به تحولات زمانه و مصالح عمومی تشیع، او را به اجتهادی معتدل رسانده بود که نه در جمود لفظی می‌مانْد و نه در احتیاط‌های افراطی گرفتار می‌شد؛ ازاین‌رو، در مواردی به فتاوایی خلاف مشهور نیز می‌رسید، بی‌آنکه از انضباط اصولی فاصله بگیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی در مسائل جدید حوزه درمان و پزشکی فتاوای زیادی دارد. از نظر وی، ولایت فقیه مسئله‌ای فرعی نیست و دلایل عقلی نیز می‌توان برای آن اقامه کرد. التزام به قوانین مراکز قانونی جمهوری اسلامی و نیز شرکت در انتخابات را واجب شرعی می‌دانست و مخالف تعطیلی اجرای حدود بود. طبق فتوای او، اهل کتاب غیرمشرک پاک است و با آنها می‌توان هم‌غذا شد؛ مگر در صورت احراز حرمت یا نجاست طعام. به نظر او، پول جزو مثلیات با ارزش اسمی، و خرید و فروش عقلایی آن جایز است و تورم و کاهش ارزش پول در میزان بدهی تأثیر ندارد. رؤیت هلال ماه نیز با چشم مسلخ معتبر است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== زندگی‌نامه فقهی و سیاسی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل موحدی لنکرانی (۱۳۱۰–۱۳۸۶ش) معروف به محمد فاضل لنکرانی، پس از محمدرضا گلپایگانی و محمدعلی اراکی، جزو هفت مرجع معرفی شده از سوی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود. او در حوزه علمیه قم و نزد اساتیدی همچون مرتضی حائری یزدی، سید حسین بروجردی، سید روح الله خمینی و سید محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد. وی در طول پنجاه تدریس، یکی از اساتید مطرح دوره سطح (ازجمله تدریس «کفایه الاصول») و خارج فقه و اصول بود و برخی از فقهای معاصر مانند ابوالقاسم علیدوست از شاگردان وی هستند.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۱ و ۶۹؛ مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش32، ص۱۲۹ و ش43 و 44، ص۱۳۹.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنکرانی، ده سال ریاست شورای عالی مدیریت حوزه علیمه قم را بر عهده داشت و در سال ۱۳۷۶ش با هدف تربیت فقیهان و مجتهدان آگاه به مقتضیات زمان، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) را در قم تأسیس کرد که امروزه تحت مدیریت فرزندش، محمدجواد فاضل لنکرانی، در ایران و خارج از کشور فعالیت دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;موحد فاطمی، سینای فقاهت، ص۴۴۳.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از سوی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در ۲۰ خرداد ۱۳۸۸ همایش «بررسی شیوه استنباط و نوآوری‌های فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی» در قم برگزار شد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول »، ص۱۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== آثار فقهی و اصولی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«تفصیل الشریعة فی شرح تحریر الوسیلة» از مهم‌ترین آثار فقهی ایشان که شرح مفصل بر کتاب «تحریر الوسیله» امام خمینی است (۲۸ جلد). «کتاب الطهارة» (تقریر درس خارج فقه امام خمینی)، «نهایة التقریر فی مباحث الصلاة» (تقریر درس خارج فقه حسین بروجردی)، «القواعد الفقهیة»، «رسالة فی الخمس»، «جامع المسائل: مجموعه استفتائات و احکام فقهی»، «احکام پزشکان و بیماران»، «الحواشی علی العروة الوثقی» و «ثلاث رسائل» (قاعدة نفی الحرج، الفجر فی اللیلی المقمرة، عدة المرأة التی اخرج رحمها) از دیگر آثار فقهی منتشر شده وی است. قواعد فقهی کتاب «تفصیل الشریعه» نیز با عنوان «القواعد الفقهیة فی کتاب تفصیل الشریعة» منتشر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از آثار اصولی منتشر شده ایشان می‌توان از «معتمد الأصول» (تقریر درس خارج اصول امام خمینی‌) نام برد. مباحث خارج اصول وی توسط چندین مقرّر تدوین و منتشر شده است: اصول الشیعة لاستنباط أحکام الشریعة (محمدحسین یوسفی گنابادی)، «اصول فقه شیعه» در ۱۰ جلد (سعید ملکی اصفهانی)، «سیری در اصول فقه» در ۱۶ جلد (محمد دادستان)، «ایضاح الکفایة» (محمد حسینی قمی)، «تبیان الأصول»(عبدالله اسلامی حائری) و «دراسات فی الأصول» (صمدعلی موسوی).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== تعلق به مکتب فقهی قم و تسلط بر مکتب نجف ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تقویت مکتب قم و مبانی اساتید: خمینی و بروجردی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رضا استادی، سبک تدریس محمد فاضل لنکرانی را مانند شیوه استادش بروجردی معرفی کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;مرجع وارسته، ص۱۰۴.&amp;lt;/ref&amp;gt; به نظر مرتضی مقتدایی، وی مبانی امام خمینی را مقدم بر مبانی فقهای بزرگ پیشین مانند شیخ انصاری، صاحب جواهر، محقق و علامه و قوی‌تر از آنها می‌دانست. به گفته محمدجواد فاضل لنکرانی، او مبانی دو استادش بروجردی و خمینی را تقویت کرده ولی به دیدگاه‌های فقهی، اصولی و رجالی سید ابوالقاسم خویی نیز تسلط و احاطه کامل داشت و مجموعه مبانی دو مکتب قم (تجمیع ظنون) و نجف (مباحث عقلانی) را در نظر داشت.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; سید هاشم حسینی بوشهری، فاضل لنکرانی را پس از سید حسین بروجردی و سید روح الله خمینی نماینده برجسته مکتب قم می‌داند که در کنار دو مکتب نجف و سامراء یکی از سه جریان اصلی حوزه‌های علمیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;حسینی بوشهری، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، ص۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتدال در اجتهاد و توجه به مقاصد شریعت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر ابوالقاسم علیدوست، محمد فاضل لنکرانی هرچند به مکتب تجمیع و تراکم ظنون تعلق داشت اما اعتدال در اجتهاد از ویژگی برجسته اوست که علاوه بر پایبندی به مبانی فقاهتی و اصولی، روح شریعت، مقاصد کلان و حوادث واقعه را در استنباط دخالت می‌دهد. به همین دلیل، در احتیاط‌های افراطی گرفتار نمی‌شود و به جای جمود بر الفاظ و تکیه بر سند روایات، عقل، عرف، بناهای عقلا و قواعد اصولی را با هم جمع می‌کند. او، وثوق به صدور را مهم‌تر از وثاقت راوی می‌داند و برایش دلائل معنوی و اقناع وجدانی فقیه نقش محوری داشت. وی روایت را نه به‌صورت منفرد، بلکه در شبکه‌ای از قرائن و ظنون معتبر می‌فهمید و در مقام فتوا نیز مصالح عمومی تشیع را در نظر می‌گیرد و از هر آنچه موجب وهن مذهب شود پرهیز می‌کرد. همچنین او در عین بهره‌گیری از تراث نجف و آگاهی کامل از آثار و مبانی سید ابوالقاسم خوئی، به اصول متلقاة و شهرت قدمایی نیز توجه جدی دارد و شهرت را در تعارض ادله، نخستین مرجّح می‌داند، هرچند خود را مقلد مشهور نمی‌شمارد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۵۴-۱۶۲؛ علیدوست، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، ص۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مبنای نص‌گرایی عقل‌سازگار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر احمد مبلغی، محمد فاضل لنکرانی رویکرد نص‌گرایانه و عقل‌سازگار داشت. وی برخلاف رویکرد رایج که با دیدن اطلاق یا عموم، حکم را سریع تکمیل می‌کند، معتقد بود در موضوعاتی که شرایط ویژه دارند، اطلاق اعتباری ندارد؛ زیرا شارع باید در چنین مواردی حکم را با صراحت بیان کند. همین نگاه سبب می‌شد در استنباط، تحولات هر عصر را نیز در نظر بگیرد. در تفسیر واژگان روایی نیز به معنای اصطلاحی فقهی بسنده نمی‌کرد و از آن فراتر می‌رفت. نمونه روشن آن تفسیر «نفی بأس» به معنای نفی حکم وضعی است. او برای نسبت نص با دیگر منابع سه حالت قائل بود: اگر نص در برابر ظاهر کتاب قرار گیرد، باید در ظاهر کتاب تصرف کرد؛ اگر بر خلاف قاعده باشد، همچنان باید به روایت تمسک نمود؛ اما اگر با حکم عقل ناسازگار باشد، لازم است روایت را به گونه‌ای تفسیر کرد که با عقل تعارض نداشته باشد. همچنین در تعارض نص با نص دیگر، تلاش برای ایجاد سازگاری را ضروری می‌دانست. در بحث اطلاق نیز روش او متفاوت بود. به قرائن بدوی بسنده نمی‌کرد و دامنه قرائن را گسترده‌تر می‌دید. حتی اگر همه شرایط برای انعقاد اطلاق فراهم بود، در صورتی که فهم عرفی اطلاق را درک نکند، به آن تن نمی‌داد. معیار او در سنجش اطلاق، فهم عرفی بود؛ نه صرفاً نگاه یک مجتهد.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش‌شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۳و۱۴۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== فتاوا و آرای فقهی معاصر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ولایت فقیه و مراکز قانون‌گذاری ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاصل لنکرانی، نظریه ولایت فقیه را در ردیف مسائل عرفی فقهی نمی‌دانست که تنها بر چند روایت تکیه داشته باشد تا بتوان با مناقشه سندی یا دلالی آن را تضعیف کرد. به نظر او، امام خمینی، ولایت فقیه را از راه «عقل و بداهت عقلی» اثبات ‌کرد؛ زیرا اسلام در همه ابعاد زندگی، اعم از عبادات و امور اجتماعی، قانون و دستور دارد و این جامعیت نیازمند ولایت و مدیریت فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، ص۱۴۸-۱۵۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; به فتوای وی، اطاعت از حکم ولایت فقیه بر همه حتی کسانی که مقلد او نیستند واجب شرعی است و عمل کردن به قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی، شواری نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت نیز از جهت شرعی بر همه لازم است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۲۵و۲۲۶.&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اجرای حدود در عصر غیبت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی مخالف نظریه تعطیلی حدود یا تبدیل حدود به تعزیرات بود و اجرای حدود در زمان غیبت را جایز و لازم می‌دانست. از نظر وی اجرای حدود نه تنها از طرق امور حسبيّه جایز است، بلکه آن را یکی از مصادیق ولایت مطلقه فقیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص497 و ج2، ص67؛ نک: فاضل لنکرانی، آیین کیفری اسلام، ج1، مقدمه کتاب.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== وجوب عینی انتخابات و عدم اعتبار اذن شوهر ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی شرکت در انتخابات در نظام جمهوری اسلامی را واجب عینی می‌داند و به همین جهت، زنان حتی در صورت منع شوهر، برای خروج از منزل و شرکت در انتخابات به اذن شوهر نیاز ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص431 و 434.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اهل کتاب: طهارت شخص و طعام ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی به طهارت اهل کتاب (مسيحى، يهودى، زردشتى) در صورتى که مشرک نباشند فتوا داده است. بنابراین غذای اهل کتاب غیر مشرک نجس نیست و محکوم به طهارت و حلیت است و غذا خوردن با آنها جایز است؛ مگر اينکه بدانیم از گوشت نجس تهيه شده يا با شراب و امثال آن نجس شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۲ و ۳۵۹ و ۳۶۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== حکم به مهدورالدم بودن مرتد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی، همسو با نظر امام خمینی، قائل به ثبوت حکم ارتداد و مهدورالدم بودن مرتد است. او در مواضع مختلف از فتوای امام خمینی درباره سلمان رشدی، نویسنده آیات شیطانی، دفاع کرده و آن را از نظر فقهی قابل استناد دانسته است.&amp;lt;ref&amp;gt;در کتاب «پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد» به قلم محمدجواد فاضل لنکرانی، مبانی فقهی این حکم آمده است.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== احکام مشاغل خاص ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فتاوای فاضل لنکرانی در مکاسب محرمه به مشاغل و مسائل امروز مربوط است. از نظر وی، بازی با پاسور و شطرنج بدون برد و باخت، در صورت خارج شدن از حالت قمار مانعی ندارد&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; ولی شعبده‌بازی و تردستی و هیپنوتیزم خالی از اشکال نیست و باید از آنها اجنتاب کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۳۹ و ۵۹۳ و ج۲، ص ۲۷۱.&amp;lt;/ref&amp;gt; طبق فتوای وی، ممنوعیت مجسمه‌سازی ناظر به نقش بت‌پرستی است و از این ممنوعیت، حکم به وجوب شکستن یا از بین بردن مجسمه لازم نمی‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، ص۱۴۲و۱۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; فاضل لنکرانی فروش خون را جایز می‌داند اما بهتر است پول به قصد رفع ید از آن گرفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۴۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ماهیت پول: خرید و فروش و تورم===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به نظر فاضل لنکرانی [[ماهیت پول]]، از نوع مکیل و موزون نیست بلکه از مثلیات است ولی ارزش اعتباری مستقل از قدرت خرید دارد. بنابراین با گذشت زمان و تورم، مقدار دین تغییر نمی‌کند. همچنین خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه مضاربه قرار گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===احکام بانک‌ها و مؤسسات مالی===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فاضل لنکرانی دریافت جايزه‌اى را که بانک‌ها براى تشويق دارندگان حساب به آنها پرداخت مى‌کنند بدون اشکال می‌داند و بانک‌ها و صندوق‌هاى قرض الحسنه در استفاده از پس‌اندازها، در صورت رضایت صاحبان وجوه و از طريق عقود اسلامى مجازند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی دریافت خسارت تأخير اداى دين‌، توسط بانک یا غیر بانک، مطلقا جایز نیست؛ حتی به عنوان خسارت و ضرر تأخير اداى دين. و اگر در ضمن عقد لازم شرط شود، در صورتى که مقدور طرف باشد و حدود آن معين باشد، بى‌اشکال است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۳۰۶ و ۳۰۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی تعیین سود مضاربه به صورت کسر مشاع یا درصد مشخص را لازم نمی‌داند ولی میزان سود باید مبلغی باشد که معمولاً از آن مضاربه به دست می‌آید.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۹۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مسئولیت کارفرما در برابر حوادث===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر فاضل لنکرانی کارفرما نسبت به جراحات وارده بر کارگر در کارگاه، اگر در ابتدا با کارگر شرط ضمان این موارد را نکرده باشد، محکوم به پرداخت دیه نیست ولى اگر شرط ضمان کرده باشد و حادثه مستند به کارفرما باشد و عرفاً او را مقصر بدانند، باید ديه را پرداخت کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۵۳۰&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گسترش مطاف (طواف از طبقه دوم)===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
محمد فاضل لنکرانی برای حفظ اصالت تشیع همراه با اتحاد مسلمین، در فقه حج بحث تقیه مداراتی را در کنار انواع تقیه مطرح می‌کند. (فاضل لنکرانی، محمد، «فقه حج: تقیه مداراتی»، ص۶۰ و ۶۱) همچنین از وی، شرط اساسی صحت طواف آن است که در محدوده‌ای انجام شود که عرفاً «طواف البیت» بر آن صدق کند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، مناسک الحج، ص۱۵۱، مسئله ۴۴۲.&amp;lt;/ref&amp;gt; در خصوص طواف از طبقه دوم مسجدالحرام، دیدگاه ایشان چنین است: برای کسانی که توانایی دارند در طبقه پایین (بین بیت و مقام) طواف کنند، طواف از طبقه دوم جایز و صحیح نیست؛ اما برای افراد معذور (مانند کسانی که ناچارند با تخت‌روان یا ویلچر طواف کنند) و در شرایطی که مسئولان حرم عملاً اجازه طواف در طبقه اول (صحن اصلی) را به آنان نمی‌دهند، طواف از طبقه دوم صحیح است و نیازی به گرفتن نایب ندارند.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، ص۶۳؛ آخوندی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، ص۲۰.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اعتبار رؤیت هلال با چشم مسلح ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طبق آخرین نظر محمد فاضل لنکرانی، در رؤيت هلال فرقى بين چشم غيرمسلح و چشم مسلح نمى کند و از اين جهت رؤيت با تلسکوپ هم کافى است همان طور که با عينک، دوربين شکارى و مانند آنها کافى است.&amp;lt;ref&amp;gt;[http://www.lankarani.com/far/adv/view.php?ntx=001003 فاضل لنکرانی، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تفکیک حکم ذبح صنعتی دفعی و تدریجی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به فتوای محمد فاضل لنکرانی در ذبح صنعتی، اگر همه ذبیحه‌ها به‌صورت دفعی و یکباره ذبح شوند گفتن یک بسم‌الله کافی است؛ اما اگر حیوان‌ها به‌تدریج روی دستگاه قرار گیرند و ذبح آنها در زمان‌های جداگانه انجام شود، یک تسمیه کفایت نمی‌کند و برای هر نوبتِ قرار گرفتن حیوان جدید بر دستگاه باید تسمیه جداگانه گفته شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱، ص۳۵۵.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== فقه درمان و احکام مستحدثه پزشکی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از محمد فاضل لنکرانی آثار متعددی در حوزه فقه درمان و پزشکی، فتوا و پاسخ به استفتائات منتشر شده است. برخی از مهم‌ترین دیدگاه‌های ایشان عبارت‌اند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تشریح جسد مسلمان برای آموزش پزشکی حرام است، مگر در صورت ضرورت برای حفظ جان مسلمانان و نبودِ جسد غیرمسلمان. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۳۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مراجعه به پزشک غیرهم‌جنس جایز نیست، مگر آن‌که مراجعه به هم‌جنس ممکن نباشد یا موجب عسر و حرج، تأخیر درمان، تشدید بیماری یا ضرورت‌های مشابه شود. &amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص۴۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اقدامات دندان‌پزشکی مانند کشیدن، پرکردن و جرم‌گیری باید با اجازه بیمار انجام شود؛ در غیر این صورت پزشک ضامن است. کشیدن اشتباهی دندان سالم نیز موجب دیه است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۶۵–۶۶.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سقط جنین در صورت خطر جانی برای مادر جایز است. همچنین اگر درمان ضروری مادر منجر به سقط شود—پیش یا پس از دمیدن روح—جایز خواهد بود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۴.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تنظیم خانواده و کنترل جمعیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
افزایش جمعیت مسلمانان مطلوب است، اما کنترل جمعیت در شرایط خاص جایز است. حکومت می‌تواند مردم را به تنظیم خانواده تشویق کند، اما الزام تنها با حکم ولیّ امر جایز است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۷۷.&amp;lt;/ref&amp;gt; بستن مجراى تناسلى مرد و زن و عقیم شدن، نقض است و جایز نیست و براى کنترل جمعیت یا جلوگیری از بارداری، راه هاى شرعی ديگر مثل عزل نطفه است. بستن لوله‌های رحم به نحو موقت با رعايت مسائل محرم و نامحرمى مانعى ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۴۵۷.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تلقیح مصنوعی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تلقیح اسپرم مرد پس از وفات او به همسرش جایز نیست؛ اما اگر انجام شود، فرزند حلال‌زاده است و از مادر ارث می‌برد. انتقال جنین به رحم همسر دیگر با رعایت مقدمات حلال جایز است. کشت نطفه زن و شوهر در رحم زن بیگانه جایز نیست، ولی اگر انجام شود، فرزند به صاحبان اسپرم و تخمک تعلق دارد و زنِ صاحب رحم مادر عرفی است. کشت جنین در رحم حیوان در صورت نبود عوارض منفی جایز است. ترکیب اسپرم و تخمک بیگانه و انتقال آن به رحم زن دیگر جایز نیست و اجاره رحم نیز مشروع نیست. در برخی موارد باروری با مواد غیرمعمول (مانند اجزای بدن انسان یا منابع نباتی) ممکن است جایز باشد و نسب بسته به منشأ نطفه و محل پرورش تعیین می‌شود. این مجموعه فتاوا بیانگر ورود فقه شیعه به عرصه‌های نوین زیست‌فناوری است.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۹۴–۹۹.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تغییر جنسیت ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جنسیت یکی از زوجین، عقد نکاح باطل می‌شود و مهر باید پرداخت گردد. اگر هر دو هم‌زمان تغییر جنسیت دهند، بقای زوجیت بعید نیست، هرچند احتیاط در تجدید عقد است. زنِ مکلف به تغییر جنسیت نیاز به اذن شوهر ندارد. با تغییر جنسیت، ولایت از فرد سلب و به پدر، جد پدری یا ولیّ امر منتقل می‌شود. نسبت خانوادگی باقی می‌ماند اما عنوان آن تغییر می‌کند و ارث بر اساس جنسیت جدید محاسبه می‌شود، جز در مورد والدین که حالت پیشین ملاک است. محرمیّت با محارم حفظ می‌شود، اما فرد نسبت به همجنسان سابق نامحرم خواهد بود و ازدواج نیز با تغییر جنسیت یکی از زوجین باطل می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;فاضل لنکرانی، احکام پزشکان و بیماران، ص ۱۲۱، ۱۲۸، ۱۳۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مرگ مغزی و پیوند اعضا ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اگر حفظ جان یک مسلمان وابسته به پیوند عضوی از بدن یک میت مسلمان باشد و جایگزینی از فرد غیرمسلمان وجود نداشته باشد، قطع و پیوند عضو، جایز و وصیت نیز در این مورد صحیح است اما بنا بر احتیاط، دیه آن باید پرداخت و برای میت مصرف گردد. فروش اعضای بدن جایز نیست و در صورتی که میت وصیتی برای اهدای عضو نداشته باشد، ملاک، حفظ جان مسلمان خواهد بود و رضایت یا عدم رضایت اولیای میت تأثیری در این حکم ندارد.&amp;lt;ref&amp;gt;عابدین پور، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، ص۳۹۱.&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
*	آخوندی، مصطفی، «طواف از طبقه دوم مسجد الحرام‌»، میقات حج، ش۷۲، تابستان ۱۳۸۹.&lt;br /&gt;
*	حسینی بوشهری، سید هاشم، «آراء و نظریه‌های اصولی حضرت آیة الله العظمی فاضل لنکرانی»، پژوهش و حوزه، ش۱۰، تابستان ۱۳۸۱.&lt;br /&gt;
*	رباطی، بهار، تورم و شرط معین بودن مهریه، تهران، آذرین مهر، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
*	عابدین پور، احسان و محمدعلی قاسمی، واکاوی نقش اذن در فقه پزشکی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «آیت الله العظمی فاضل لنکرانی؛ فقیهی زاهد، سترگ و آموزنده برای نسل‌های آینده» افق حوزه، ویژه‌نامه ۸۲۵، دوشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۳.&lt;br /&gt;
*	علیدوست، ابوالقاسم، «ویژگی‌های منهج فقهی آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، خبرگزاری حوزه، ۱۵ آذر ۱۴۰۳&lt;br /&gt;
*	علیمددی، فرزانه، استفاده از سلول‌های جنسی متوفی، کرج، نارین رسانه، چاپ اول، ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، احکام پزشکان و بیماران، گردآوری: غلامحسن خدادادی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعه: المکاسب المحرمه، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار (ع)، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، مناسک الحج، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار، ۱۴۲۳ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، پاسخ به استفتاء رؤیت هلال، سایت رسمی آیت الله فاضل لنکرانی.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمد، آیین کیفری اسلام، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۳۹۰ش / ۱۴۳۲ق.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، محمدجواد، پاسخ به شبهات پیرامون ارتداد، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار(ع)، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
*	فاضل لنکرانی، «پژوهشى فقهى درباره طواف از طبقه اوّل مسجدالحرام»، میقات حج، ش۴۸، تابستان ۱۳۸۳.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۳۲، خرداد و تیر ۱۳۶۸.&lt;br /&gt;
*	مجله حوزه، «مصاحبه با آیت الله محمد فاضل لنکرانی»، ش۴۳ و ۴۴، اردیبهشت ـ تیر ۱۳۷۰&lt;br /&gt;
*	مجله فقه، «روش شناسی آیة الله العظمی فاضل لنکرانی در فقه و اصول»، فقه، ش۵۸، زمستان ۱۳۸۷.&lt;br /&gt;
*	موحد فاطمی، حسن، سینای فقاهت، قم، امیر العلم، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.&lt;br /&gt;
*	مشکاتی سبزواری، عباس علی، و حسین نیک، «بررسی فقهی محاربه و حکم اعدام محارب، از دیدگاه آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی»، مطالعات فقه سیاست، ش۵، پاییز و زمستان ۱۴۰۲.&lt;br /&gt;
*	نورشاپ، «کتابخانه دیجیتالی حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
*	نورلیب (کتابخانه دیجیتال نور)، «آثار محمد فاضل لنکرانی».&lt;br /&gt;
{{پایان}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{عالمان فقه معاصر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های مهدی خسروی سرشکی&lt;br /&gt;
[[رده:مقاله‌های شخصیت‌شناسی&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65956</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65956"/>
		<updated>2026-03-17T07:01:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، پرداخته می‌شود و مبتنی بر دیدگاه‌های اقتصادی یا ترکیبی از دانش اقتصادی و مباحث فقهی، ویژگی‌های اصلی پول تبیین می‌شود: واسطه‌ی مبادله، معیار سنجش، ذخیره‌ی ارزش، و ابزار ابراء ذمه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی، ابوطالب تجلیل و سید حسین شمس، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(1)»، ص9-12؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص39؛ شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص32). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(1)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص30-35) از نظر صالحی مازندرانی، عناوین مثلى و قيمى از عناوين عرفى و عقلايى است و لازم نيست در آيات یا روایات آمده باشد و ملاک در کاهش ارزش پول و دیون بویژه در کاهش فاحش، عرف است که بدهکار ار ضامن می‌داند.(صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، ص44)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج2، ص178؛ معرفت، «احکام فقهی پول(1)»، ص14-16؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص41)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص37) سید حسن شمس و مرتضوی لنگرودی معتقدند عرف با پول و ضمان آن به گونه مثلی رفتار می‌کند(شمس، «احکام فقهی پول(2)»، ص31؛ مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، ص38). از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص40-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شمس، سید حسین، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی مازندرانی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* مرتضوی لنگرودی، «احکام فقهی پول(2)»، فقه اهل بیت، ش9، بهار 1376.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة معارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65955</id>
		<title>کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین۲</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://ency.feqhemoaser.com/fa/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1:M.Khosravi/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87_%D8%AA%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%B2&amp;diff=65955"/>
		<updated>2026-03-17T06:45:28Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;M.Khosravi: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;دانشنامه فقه معاصر: ماهیت پول&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مهدی خسروی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;* چکیده&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ماهیت پول در فقه معاصر یکی از مباحث بنیادین است که آثار گسترده‌ای در معاملات و دیون دارد. پژوهش‌های فقهی پول را گاه «مال اعتباری» دانسته‌اند که ارزش آن ناشی از پذیرش عرفی و اعتبار قانونی است، و گاه «مال حقیقی» با پشتوانه‌ی ذاتی یا رغبت عقلا. دیدگاه دیگر، پول را «سند بدهی یا تعهد دولت» معرفی می‌کند، هرچند برخی فقها با گذر از دوره‌های تاریخی اسکناس، مالیت آن را مستقل از سندیت دانسته‌اند. در بحث مثلی یا قیمی بودن، نظریات متنوعی مطرح است: مثلی بودن بر اساس ارزش اسمی، مثلی بودن بر اساس ارزش حقیقی و قدرت خرید، قیمی بودن بر اساس کاربرد، ترکیب مثلی و قیمی بودن در طول و عرض زمان، و حتی نفی هر دو عنوان. همچنین موضوع عینیت و مالکیت پول، به‌ویژه در سپرده‌های بانکی و پول الکترونیکی، مطرح شده و برخی تنها مالیت اسمی را معتبر دانسته‌اند. آثار فقهی این مباحث در جبران کاهش ارزش پول در قراردادها و تکالیف مالی، مانند بازپرداخت قرض، خمس، مهریه و… نمود می‌یابد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==اهمیت فقهی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پول موضوع برخی احکام و تکالیف شرعی است و از همان ابتدا (پول‌های کالایی، فلزی و سکه‌ای مانند دینار و درهم) از موضوعات مهم فقه اسلامی بوده و با ظهور انواع پول‌های امروزی در اشکال کاغذی (اسکناس و چک‌پول)، اعتباری، دیجیتالی، الکترونیکی و بلاک‌چینی (مانند رمزارز)، شناخت و تعریف فقهی ماهیت پول اهمیت ویژه‌ای در زمینه احکام اقتصادی و قضایی پیدا کرده و موجب تفاوت در صدور فتوا یا حکم می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
درباره ماهیت فقهی پول چندین نظریه وجود دارد (حداقل چهار نظریه سنتی) که هر یک در اجرای احکام حقوقی و اقتصادی با مسائل مهم و جدیدی روبرو هستند؛ مانند: مسئله ربا یا تورم و کاهش ارزش پول و نوسان قیمت پول خارجی (ارز) و تأثیر آن در احکام و تکالیف وابسته به آن مثل خرید و فروش پول و ارز، قبض مال، معاملات مدت‌دار، قرض، وام‌های تجاری، مضاربه، خمس و زکات و وقف پول، بانک و خلق پول، مهریه، غصب، دیون معوقه و جریمه یا خسارت تأخیر و دیرکرد، دیه و ضمان‌ها، مسئولیت دولت در خسارت تورمی، استخر پول در رمز ارز.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== صاحبان ‌نظر، قلم و تدریس ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پس از ظهور اسکناس و بانک‌داری مدرن، برخی از مراجع و فقها و دانشمندان شیعه در آثار مکتوب یا فتاوای خود به مباحث اقتصادی در اسلام و نیز حقیقت و ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، محمدباقر صدر، سید محمد موسوی بجنوردی، محمدهادی معرفت، سید محمود هاشمی شاهرودی، [[محمد فاضل لنکرانی]]، جعفر سبحانی و ناصر مکارم شیرازی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از اساتید خارج فقه و اصول، در تدریس فقه اقتصادی بویژ ه مباحث بانکداری و پول و ارز، به موضوع ماهیت پول پرداخته‌اند؛ مانند: ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی، سید کاظم حائری، عبدالله جوادی آملی، محمدحسین احمدی فقیه یزدی، سید محمدتقی مدرسی، سید علی سبزواری، محسن فقیهی، محمدتقی شهیدی‌پور، غلامرضا مصباحی مقدم، مهدی احدی، محمدعلی بهبهانی، هادی عباسی خراسانی، مرتضی ترابی، اکبر ترابی شهرضایی، مصطفی اشرفی شاهرودی، سید محمدعلی جزایری، و حمید درایتی. (نک: مدرسه فقاهت، پرونده‌ فقهی «فقه اقتصادی»: eshia.ir)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
علاوه بر کتاب‌های فارسی و عربی درباره ماهیت پول به سبک کلاسیک و متفاوت از دروس خارج فقه که بخشی از آنها حاصل تحقیقات شخصی صاحب‌نظران یا مؤسسات و مراکز علمی است، در مجلات تخصصی حوزوی و دانشگاهی معاصر نیز پژوهش‌های فقهی درباره چیستی و ماهیت پول منتشر شده است. موضوع برخی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های حوزوی و دانشگاهی نیز ماهیت پول است. (نک: دانشنامه فقه معاصر، منابع مطالعاتی ماهیت پول)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در پژوهش‌های فقهی معاصر، اعم از کتاب، مقاله و پایان‌نامه، از نظر شکلی و ساختاری، معمولاً به تاریخچه و انواع پول، پرداخته می‌شود و مبتنی بر دیدگاه‌های اقتصادی یا ترکیبی از دانش اقتصادی و مباحث فقهی، ویژگی‌های اصلی پول تبیین می‌شود: واسطه‌ی مبادله، معیار سنجش، ذخیره‌ی ارزش، و ابزار ابراء ذمه.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مالیت اعتباری یا حقیقی پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
اولین مسئله قبل از تعریف ماهیت پول در فقه، تعریف «مال» و «مالیت» از نگاه فقها و تطبیق آن بر مالیت پول کاغذی (اسکناس) و غیرکاغذی است و گاهی نیز همین بحث درباره اسناد مشابه پول، مانند کوپن، تمبر، چک، اوراق بهادار و اسناد تجاری و مالی مشابه مطرح می‌گردد که به درک ماهیت فقهی پول کمک می‌کند.(برای نمونه: معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه تلقی پول بویژه اسکناس به‌عنوان «مال اعتباری»، پول فاقد ارزش و مالیت ذاتی است و غیر از واسطه‌ی مبادله بودن هیچ منفعت مصرفی ندارد و اعتبار آن ناشی از پذیرش عمومی (توافق عرفی) و عرضه‌ی قانونی (انتشار پول توسط دولت) است. (ترابی، نگاه فقهی به پول، ص ۴۸ و ۵۱) در این نظریه، همه پول‌های کاغذی، الکترونیکی و دیجیتالی کنونی، همگی مراتبی از اعتبار دارند (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۰۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی با تفکیک مالیت اعتباری از مالکیت اعتباری، معتقدند پول مالیت اعتباری ندارد بلکه فقط مالکیت اعتباری و عمومی دارد و فقط وسیله‌ای برای اندازه‌گیری مالیت و ارزش است و ارزش مصرفی یا مبادله‌ای ندارد. (صالحی، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، ص ۵۶ و ۵۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در مقابل نظریه اعتباری بودن پول، نظریه‌ی مالیت حقیقی پول وجود دارد و طرفداران آن معتقدند اعتبار ناشر پول مانند دولت، حیثیت تعلیلی دارد و اسکناس به سبب همین اعتبار مورد رغبت عقلا برای تحصیل پول شده است (شهیدی، فقه پول، ص ۱۷). معیار تشخیص مالیت پول نیز از نگاه برخی فقها عرف است نه قانون و در اختلاف میان عرف و قانون نیز عرف مقدم است (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۴؛ احمدوند، ص ۱۰۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر برخی فقها مانند سید ابوالقاسم خویی، پول کاغذی، مال واقعی از نوع مالیت عرفی است و اسکناس در حکم اموال دیگر بوده و مالکیت آن برای دارنده‌اش، مالکیت حقیقی محسوب می‌شود (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی نیز ماهیت پول را در قالب نظام پولی اسلامی و اقتصاد کلان اسلامی و در نظر گرفتن نقش عرف و بازار و نیز حاکمیت اسلامی تعریف کرده‌اند و معتقدند که پول در چارچوب اقتصاد اسلامی یا باید مالیت حقیقی و واقعی داشته باشد و دارای ارزش ذاتی باشد. (رضایی صدرآبادی، «تحلیل فقهی ـ اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، ص ۴۴۵ و ۴۸۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== دیدگاه‌های ماهیت فقهی پول‌های امروزی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بعد از بحث مبنایی اعتباری یا حقیقی بودن ارزش پول، در ماهیت پول سه نظریه اصلی مطرح است: ۱. سند بدهی دولت، ۲. مثلی بودن پول، ۳. وسیله سنجش قدرت خرید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۱. سندیت پول: سند بدهی یا تعهد ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
فقهایی مانند سید ابوالحسن اصفهانی اسکناس را سند اعتباری تلقی کرده‌اند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱) در این نظریه، پول و اسکناس عرضه‌شده توسط دولت‌ها، سند بدهی دولت به مردم است؛ به‌صورت سند بدهی دولت با ضمانت اشتغال ذمه، یا سند تعهد دولت با ضمانت عهده. (شهیدی، فقه پول، ص ۲۷). البته در دوره‌ای که اسکناس بدون پشتوانه‌ی طلا و نقره منتشر شده است، برخی فقها این نوع اسکناس را از دایره‌ی سندیت خارج دانسته و آن را دارای مالیت واقعی برای مردم معرفی کرده‌اند؛ مالیتی که برخلاف گذشته، به دولت بازنمی‌گردد (شهیدی، فقه پول، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمد حسینی بهشتی، ضمن پذیرش سندیت پول، آن را «حواله بر ذمه» معرفی کرده‌اند؛ بنابراین اسکناس نوعی حواله است که دولت به مردم می‌دهد و دارنده‌ی اسکناس در واقع طلبی بر ذمه‌ی دولت دارد و می‌تواند ارزش معینی را از دولت مطالبه کند (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۸؛ احمدوند، ص ۱۰۱).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های جدید، با نقد نظریه سندیت پول، با توجه به دوره‌های چهارگانه‌ی تحول پول و عبور از دوره‌هایی که پول سند امانت، سند دین و سند تعهد محسوب می‌شد، در دوره‌ی کنونی مالیت پول و اسکناس را مستقل و قطعی دانسته‌اند.(معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۸۰).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۲. مثلی بودن پول با ارزش اسمی ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مثلی یا قیمی بودن مال و کالا از سوی شارع مطرح نشده و حقیقت شرعیه نیست، اما در فقه اسلامی و در موضوع ماهیت پول و بویژه خرید و فروش پول جایگاه مهمی دارد (احمدوند، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، ص ۱۰۴ و ۱۱۸ و ۱۳۲). در نظریه مثلی بودن پول، چند دیدگاه وجود دارد که متأثر از مبنای فقهی در ارزش اعتباری یا ذاتی پول یا ارزش اسمی و حقیقی پول اعتباری است (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقها مانند سید علی سیستانی، سید کاظم حائری، محمد فاضل لنکرانی، سید محمد موسوی بجنوردی و ابوطالب تجلیل، ماهیت پول را مثلی می‌دانند و ارزش اسمی آن را معیار قرار می‌دهند. در دیدگاه مثلی بودن به لحاظ ارزش اسمی، صفاتی مانند گرانی و ارزانی و قدرت خرید پول از اوصاف نسبی محسوب می‌شوند و کاهش و افزایش ارزش پول (تورم) ضمان‌آور نیست و مقدار دین را تغییر نمی‌دهد.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۲و۱۵؛ تجلیل، «احکام فقهی پول(1)»، ص9-12؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص39). از نظر محمد فاضل لنکرانی، خرید و فروش پول و اسکناس به صورت نقد یا نسیه در صورت عقلایی بودن معامله مانعی ندارد و ربای معاوضی نیست و پول (اسکناس) می‌تواند سرمایه در مضاربه قرار گیرد.(فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج۱،ص۲۵۲-۲۵۵ و ۲۸۸).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی فقها چون سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، حسین نوری همدانی و سید محمد موسوی بجنوردی، بحث قیمی و مثلی را شامل کالاهای واسطه‌ای مانند پول نمی‌دانند. اما مادامی که ارزش پول فرق فاحشی نکرده است همان ارزش اسمی معیار است ولی در صورت تفاوت فاحش، ارزش آن باید در نظر گرفته یا مصالحه شود. (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۳۱ و ۳۲).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر محمدمهدی آصفی، پول ماهیتی ترکیبی از مثلی و قیمی دارد. در این دیدگاه، پول می‌تواند به‌صورت طولی (در طول زمان) قیمی باشد ولی به‌صورت عرضی (در عرض زمان) مثلی محسوب شود. بنابراین اگر در بازه‌ی زمانی نسبتاً طولانی، اختلاف ارزش اسمی و واقعی پول (قدرت خرید) از نظر عرف فاحش و غیرقابل اغماض نباشد، پول قیمی تلقی می‌شود، هرچند اَفراد عرضی آن، مثلی باشند (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۲۹؛ آصفی، «احکام فقهی پول(1)»، ص20-22).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از نظر سید محمدحسن مرعشی،  مسئله قیمی و مثلی را فقها درست کرده‌اند و در روایت و آیات نیامده است و از این رو ملاک حکم نیست بلکه ملاک، تشخیص عرف است. بنابراین کاهش ارزش پول ربطی به مثلی و قیمی بودن آن ندارد. کاهش ارزش، هم بر پول و هم بر دیگر اعیان عارض می‌شود و همان حکمی که دیگر اموال دارند پول هم دارد.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص30-35)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در ماهیت مثلی و قیمی بودن، بحث عینیت پول و نوع مالکیت آن به‌ویژه در مورد پول‌ الکترونیکی یا سپرده‌گذاری پول در بانک یا هنگام انتقال به حساب دیگران اهمیت پیدا می‌کند. به نظر برخی، در این موارد عینیت خاص پول یا مالکیت مشاع موضوعیت ندارد و فقط مالیت صرف پول مطرح است که در ارزش اسمی پول محقق و افراز می‌شود.(شفیعی‌نژاد، «موضوع‌شناسی پول»، ص ۹۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در برخی پژوهش‌های نو، مقوّم مثلیت در پول‌های امروزی نه قدرت خرید است و نه ارزش اسمی است، بلکه مقوّم مثلیت، حفظ برابری ارزش واحد پول با ارزش مقیاس اعتبارشده از طرف دولت‌هاست. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۰ و ۲۲۵).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
کسانی که پول را نه بر اساس ارزش اسمی بلکه به لحاظ ارزش حقیقی یا کاربردی، مثلی یا قیمی می‌دانند جزو گروهی قرار می‌گیرند که پول را وسیله قدرت خرید می‌دانند که نظریه مستقل با بحث جداگانه است (نظریه سوم این یادداشت).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ۳. پول، وسیله سنجش قدرت خرید ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برخی از فقیهان معاصر شیعه مانند سید محمود هاشمی شاهرودی، محمدهادی معرفت و سید محمد موسوی بجنوردی، به مثلی بودن پول به لحاظ ارزش حقیقی و در نظر گرفتن تورم و قدرت خرید معتقدند.(شهیدی، فقه پول، ص۵۷؛ هاشمی شاهرودی، قراءات فقهية، ج2، ص178؛ معرفت، «احکام فقهی پول(1)»، ص14-16؛ موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص41)  این دیدگاه بر آن است که ارزش واقعی پول نه در عدد و رقم اسمی آن، بلکه در توان خرید و قدرت مبادله‌ای آن نهفته است.(رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۴) در این نظریه تفاوتی ندارد که تغییر ارزش پول ناشی از اسباب اختیاری (مانند سیاست‌های اقتصادی) باشد یا قهری (مانند تورم طبیعی)؛ در هر حال، ضمان بر اساس قدرت خرید واقعی پول مطرح می‌شود (رهبری، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، ص ۱۸). &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نمونه‌هایی از آثار فقهی ماهیت پول ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== تورم و جبران کاهش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
جبران کاهش ارزش پول از مهم‌ترین مباحث مربوط به ماهیت پول در فقه اسلامی است؛ موضوعی که در برخی قراردادهای مالی و تکالیف شرعی اثر مستقیم دارد. در این زمینه سه دیدگاه اصلی میان فقیهان مطرح است: ۱. لزوم جبران کاهش ارزش پول، ۲. عدم جواز جبران کاهش ارزش پول، ۳. تفصیل میان انواع بدهی‌ها و دیون. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶) مبنای دیدگاه عدم جواز جبران، مثلی بودن پول و اعتبار ارزش اسمی آن است. در مقابل، دلیل طرفداران لزوم جبران، توجه به قدرت خرید و ارزش دادوستدی پول، جلوگیری از ضرر و زیان، یا معیارهای دیگری است که به عدالت اقتصادی مرتبط می‌شود. (احمدوند، مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان، ص ۱۱۲–۱۱۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
سید محمدحسین مرعشی با رد مسئله قیمی و مثلی بودن پول، تشخیص ضمان کاهش ارزش پول با عرف است و از این رو، این ضمان در همه موارد دیون یکی نیست. در مضاربه کاهش ارزش پول مطرح نیست و می‌توان بین خمس و سایر دیون فرق گذاشت.(مرعشی، «احکام فقهی پول(1)»، ص37) از نظر سید محمد موسوی بجنوردی ضمان در کاهش ارزش پول، جبران خسارت نیست بلکه به تحلیل درست اشتغال ذمه مربوط است که آنچه به ذمه آمده است، مقداری معین از قدرت خرید است و فرقی میان دیون و عوامل اختیاری و غیر اختیاری نیست.(موسوی بجنوردی، «احکام فقهی پول(1)»، ص40-41)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== بازپرداخت قرض مدت دار ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قرض یکی از عقودی است که ماهیت پول و تورم هنگام بازپرداخت آن مطرح است. گاهی در قرض یا بقیه قراردادها، جبران کاهش پول هنگام بازپرداخت دین، شرط می‌شود. اگر این شرط را صحیح بدانیم و پول را به‌مثابه سند مال و نماینده‌ی ارزش و قدرت خرید در نظر بگیریم، در زمان ادای دین لازم است مبلغی پرداخت شود که معادل قدرت خرید اولیه باشد. اما در صورتی که پول را ذاتاً مال بدانیم، میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد: گروهی این شرط را ربا و حرام تلقی می‌کنند و گروهی دیگر آن را ربا نمی‌دانند و شرط را صحیح می‌شمارند. (معتمدی، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، ص ۲۶۷).&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مهریه و کاهش ارزش پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
پرداخت مهریه و کاهش چشمگیر ارزش پول، به‌ویژه در بازه‌های طولانی‌مدت، مثال دیگری از مسائل جدید و مرتبط با ماهیت پول است که در میان فقیهان اختلاف نظر وجود دارد. به نظر جعفر سبحانی، اگر در ضمن عقد شرط شود که ارزش اسکناس بر اساس کالایی مانند طلا محاسبه گردد، هنگام پرداخت مهریه باید همان معیار لحاظ شود. در یک نظر فقهی دیگر، در نبود شرط ضمن عقد ـ که معمولاً رایج نیست ـ اگر کاهش ارزش پول اندک باشد، بهتر است طرفین مصالحه کنند. اما در صورت کاهش چشمگیر، جبران لازم است؛ زیرا مهریه در حکم قرض نیست و هنگام تعیین آن قدرت خرید واقعی مد نظر بوده است. پرداخت مهریه بدون توجه به قیمت روز ظلم و تعدی محسوب می‌شود. (توسلی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول»، ص ۲۱۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== خمس و ارزش واقعی یا اسمی پول ===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
خمس پول و ارزش واقعی یا اسمی آن نیز با ماهیت پول مرتبط است. اگر ارزش پول در طول سال کاهش یابد، ممکن است مقدار پولِ مخمس یا سود فعالیت تجاری نسبت به سال قبل بیشتر به‌نظر برسد؛ برای نمونه، تبدیل ۱۰۰۰ واحد به ۲۰۰۰ واحد در پایان سال، در حالی که ارزش واقعی هر دو برابر باشد. در اینجا طبق دیدگاه سندیت پول و اسکناس، خمس بر مبلغ اضافه‌ی ۱۰۰۰ واحد واجب نیست؛ زیرا در واقع دارایی شخص افزایش نیافته است. و بر اساس دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به افزایش عددی آن، نظر مشهور فقها، مانند خمینی و خویی، این است که چون اسکناس مال محسوب می‌شود، افزایش عددی پول به معنای افزایش مال است؛ بنابراین خمس واجب خواهد بود، فارغ از پشتوانه یا ارزش واقعی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دیدگاه مالیت اسکناس و تعلق خمس به سود واقعی، نظر برخی فقها مانند سید موسی شبیری زنجانی و سید محمود هاشمی شاهرودی، بر این است که هرچند اسکناس مال دانسته می‌شود، اما این افزایش عددی در عرف سود و فایده محسوب نمی‌گردد؛ بنابراین خمس بر آن تعلق نمی‌گیرد. (معتمدی، بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن، ص ۲۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آصفی، محمدمهدی «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* احمدوند، معروف علی، «مروری بر ماهیت‌شناسی پول و دیدگاه فقیهان»، فقه، ش۳۶، ۱۸۹۲ش.&lt;br /&gt;
* تجلیل، ابوطالب، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* ترابی، مرتضی، نگاه فقهی به پول؛ بررسی ماهیت پول و افت ارزش آن، ناشر: مؤلف، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* توسلی، محمداسماعیل و محمد نصر اصفهانی، «بررسی فقهی جبران کاهش ارزش پول (با رویکرد مبنایی تحلیل ماهیت پول)»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۴، ۱۳۹۹ش.&lt;br /&gt;
* حسن، احمد، الاوراق النقديه في الاقتصاد الاسلامي: قيمتها و احكامها، بیروت ـ دمشق، دارالفکر المعاصر ـ دارالفکر، ۱۹۹۹م / ۱۴۲۰ق.&lt;br /&gt;
* رضایی صدرآبادی، محسن و حسین عیوض‌علی و جواد نوری، «تحلیل فقهی - اقتصادی مبانی، اصول و چارچوب کلان نظام پولی اقتصاد اسلامی»، تحقیقات مالی اسلامی، شماره ۲۰، بهار ۱۴۰۰.&lt;br /&gt;
* رهبری، مهدی و منیره خطیبی، «ماهیت پول از منظر فقه اسلامی»، مهدی رهبر و منیره خطیبی، فقه مقارن، ش۹، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی دارابی، سید محمد، و نسرین کریمی و مرتضی محمدی راد، «تاملی فقهی پیرامون مقوم مثلیت پول‌های اعتباری»، فقه و مبانی حقوق اسلامی، ش۴، زمستان ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* شفیعی‌نژاد، عباس، «موضوع‌شناسی پول»، معرفت، ش۲۸۱، اردیبهشت ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* شهیدی، محمدتقی، فقه پول: تقریرات درس آیت الله محمدتقی شهیدی، به تقریر: مهدی معتمدی، قم، انتشارات حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* صالحی آسفیجی، نورالله، «فقه پول در اقتصاد اسلامی: مالکیت اعتباری پول: مالکیت عمومی پول»، مطالعات فقه اقتصادی، ش۸، بهار ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* فاضل لنکرانی، محمد، جامع المسائل، قم، امیر، ۱۳۸۳ش.&lt;br /&gt;
* مدرسی طباطبایی یزدی، سید محمدرضا، فقه حقوق و اعتبارات مالی (الملکیه المعنویه - الشرکات المساهمة ـ ماهیت پول و احکام آن)، قم، مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، چاپ اول، ۱۴۰۰ش.&lt;br /&gt;
* مرعشی، سید محمدحسن، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* مطهری، مرتضی، مسئله ربا و بانک، تهران، صدرا، ۱۳۹۷ش.&lt;br /&gt;
* معتمدی، مهدی و مهدی معتمدی و سید مرتضی خاتمی سبزواری، «بررسی ماهیت اسکناس از حیث سند یا مال بودن و ثمرات فقهی آن»، مطالعات اقتصاد اسلامی، ش۲۹، پاییز و زمستان ۱۴۰۱ش.&lt;br /&gt;
* معرفت، محمدهادی، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* موسوی بجنوردی، سید محمد، «احکام فقهی پول(1)»، فقه اهل بیت، ش7، پاییز 1375.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سیدمحمود، قراءات فقهيه‌، قم، مؤسسه دائرة معارف الفقه الاسلامی‌، ۱۴۳۳ق.&lt;br /&gt;
* هاشمی شاهرودی، سید محمود، «فی ضمان انخفاض قيمة النقد»، فقه اهل البیت(ع)، ش۲، ۱۴۱۶ق.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>M.Khosravi</name></author>
	</entry>
</feed>