قلمرو دین و گستره شریعت (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

Alikhani (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «{{نویسنده | نویسنده = مصطفی علیخانی | نویسنده۲ = | نویسنده۳ = | گردآوری = | ویراستار۱ = | ویراستار۲ = | ویراستار۳ = }}{{جعبه اطلاعات کتاب | عنوان = قلمرو دین و گستره شریعت (کتاب) | تصویر = قلمرو دین و گستره شریعت.jpg | اندازه تصویر = | توضیح_تصویر = | نام‌های...» ایجاد کرد
 
Mkhaghanif (بحث | مشارکت‌ها)
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۱: خط ۲۱:
| به تصحیح =  
| به تصحیح =  
| به کوشش =  
| به کوشش =  
| گرداوری = سید رضا روحانی‌نژاد
| گرداوری = سید رضا روحانی‌راد
| تصویرگر =  
| تصویرگر =  
| طراح جلد =  
| طراح جلد =  
خط ۵۴: خط ۵۴:


== معرفی و ساختار کتاب ==
== معرفی و ساختار کتاب ==
قلمرو دین و گستره شریعت، کتابی در حوزه [[فلسفه فقه]] است که از مباحث [[علیرضا اعرافی]] (زاده: ۱۳۳۸ش)، از اعضای مجلس خبرگان رهبری و از فقیهان [[شورای نگهبان]] برگرفته شده است. این کتاب در راستای دفاع از [[نظریه دین حداکثری]] تألیف گردیده و تحقیق و نگارش آن را سید رضا روحانی‌نژاد بر عهده داشته است. این اثر در سال ۱۳۹۶ش به کوشش انتشارات اشراق و عرفان در ۳۲۰ صفحه منتشر شده است.  
قلمرو دین و گستره شریعت، کتابی در حوزه [[فلسفه فقه]] است که از مباحث [[علیرضا اعرافی]] (زاده: ۱۳۳۸ش)، از اعضای مجلس خبرگان رهبری و از فقیهان [[شورای نگهبان]] برگرفته شده است. این کتاب در راستای دفاع از [[نظریه دین حداکثری]] تألیف گردیده و تحقیق و نگارش آن را سید رضا روحانی‌راد بر عهده داشته است. این اثر در سال ۱۳۹۶ش به کوشش انتشارات اشراق و عرفان در ۳۲۰ صفحه منتشر شده است.  


کتاب با فهرست مطالب و مقدمه آغاز، و با پیوست‌ها، نمایه‌ها و کتابنامه پایان می‌یابد. مباحث اصلی کتاب در سه بخش سامان یافته است. بخش اول به کلیات اختصاص دارد و در آن مبانی تصوریِ بحث (شامل نیاز، انسان، دین و شریعت) توضیح داده شده، سپس پیشینه بحث، جایگاه، رویکردها و روش‌های آن بیان می‌گردد. بخش دوم، دو فصل دارد؛ در فصل اول [[نظریه دین حداقلی|دیدگاه حداقلی]] و در فصل دوم [[نظریه دین حداکثری|دیدگاه حداکثری به دین]]، همراه با ادله برون‌دینی و درون‌دینی شرح داده می‌شوند. در بخش سوم کتاب نیز نظریه فقه حداقلی و حداکثری در قالب دو فصل بررسی می‌گردند.
کتاب با فهرست مطالب و مقدمه آغاز، و با پیوست‌ها، نمایه‌ها و کتابنامه پایان می‌یابد. مباحث اصلی کتاب در سه بخش سامان یافته است. بخش اول به کلیات اختصاص دارد و در آن مبانی تصوریِ بحث (شامل نیاز، انسان، دین و شریعت) توضیح داده شده، سپس پیشینه بحث، جایگاه، رویکردها و روش‌های آن بیان می‌گردد. بخش دوم، دو فصل دارد؛ در فصل اول [[نظریه دین حداقلی|دیدگاه حداقلی]] و در فصل دوم [[نظریه دین حداکثری|دیدگاه حداکثری به دین]]، همراه با ادله برون‌دینی و درون‌دینی شرح داده می‌شوند. در بخش سوم کتاب نیز نظریه فقه حداقلی و حداکثری در قالب دو فصل بررسی می‌گردند.


== انسان دو ساحتی و دین حداکثری: مبنای شکل‌گیری جامعه اسلامی ==
== انسان دو ساحتی و دین حداکثری: مبنای شکل‌گیری جامعه اسلامی ==
نیاز انسان به دین، از کهن‌ترین مباحث اسلامی است که پیشینیان آن را با عنوان «[[ضرورت بعثت انبیا]]» بررسی کرده‌اند (ص۱۷)؛ این مسئله در کشورهای غربی نیز پیش از دوران رنسانس (بروز تضادهای اساسی میان عالمان کلیسا و عالمان علوم تجربی) بررسی شده‌ است (ص۳۳). به گفته نویسنده، در اندیشه حداقلی (مبتنی بر تفکر اومانیستی) غالبا انسانِ مادی مورد توجه قرار می‌گیرد، اما در اندیشه حداکثری (مبتنی بر تفکر الهی) انسان موجودی دو ساحتی و با اصالت روح لحاظ می‌شود (ص۲۱).  
نیاز انسان به دین، از کهن‌ترین مباحث اسلامی است که پیشینیان آن را با عنوان «ضرورت بعثت انبیا» بررسی کرده‌اند (ص۱۷)؛ این مسئله در کشورهای غربی نیز پیش از دوران رنسانس (بروز تضادهای اساسی میان عالمان کلیسا و عالمان علوم تجربی) بررسی شده‌ است (ص۳۳). به گفته نویسنده، در اندیشه حداقلی (مبتنی بر تفکر اومانیستی) غالبا انسانِ مادی مورد توجه قرار می‌گیرد، اما در اندیشه حداکثری (مبتنی بر تفکر الهی) انسان موجودی دو ساحتی و با اصالت روح لحاظ می‌شود (ص۲۱).  


نویسنده پس از بررسی معنای لغوی (ص۲۱-۲۳)، قرآنی (ص۲۴-۲۵)، روایی (ص۲۶-۲۷)، و اصطلاحی دین در میان اندیشمندان مسلمان و غیرمسلمان (ص۲۸-۳۱) در این کتاب دین را به معنای آیین و شریعت اسلام (ص۳۲) و شریعت را به معنای «فقه» در نظر می‌گیرد (ص۳۳). نویسنده، اثبات جامعیت دین و نگاه حداکثری به آن را پیش‌نیاز ایجاد [[نظام اسلامی|نظام و جامعه اسلامی]] می‌داند و معتقد است، این بحث در حوزه مسائل فقهی و اجتهادی اثرگذار است (ص۳۹).
نویسنده پس از بررسی معنای لغوی (ص۲۱-۲۳)، قرآنی (ص۲۴-۲۵)، روایی (ص۲۶-۲۷)، و اصطلاحی دین در میان اندیشمندان مسلمان و غیرمسلمان (ص۲۸-۳۱) در این کتاب دین را به معنای آیین و شریعت اسلام (ص۳۲) و شریعت را به معنای «فقه» در نظر می‌گیرد (ص۳۳). نویسنده، اثبات جامعیت دین و نگاه حداکثری به آن را پیش‌نیاز ایجاد [[نظام اسلامی|نظام و جامعه اسلامی]] می‌داند و معتقد است، این بحث در حوزه مسائل فقهی و اجتهادی اثرگذار است (ص۳۹).