کاربر:Rezahalvani/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezahalvani (بحث | مشارکت‌ها)
اصلاح فاصلهٔ مجازی
Rezahalvani (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
خوانندگی زنان
[[خوانندگی زنان]] به حکم شرعی آوازخوانی یا [[غنای زنان]] یعنی کشیدن صدا که در برگیرنده‏ ترجیع و تطریب باشد و نیز شنیدن آن می‌پردازد.<br>
بحث خوانندگی زنان به حکم شرعی آوازخوانی یا غنای زنان و نیز شنیدن آن می‌پردازد. این مسئله که از دیرباز مورد توجه فقیهان مسلمان واقع شده و مورد بحث و بررسی و صدور انظار و فتاوای فقهی قرار گرفته به نظر می‌رسد امروزه با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژیک و فناوری‌های نوین و فراگیر شدن این هنر در میان قشر جوان و نیز گسترش تعاملات و ارتباطات اجتماعی نیازمند بررسی فقهی جدیدتر و کنکاش عمیق‌تر می‌باشد.
این مسئله که از دیرباز مورد توجه فقیهان مسلمان واقع شده و مورد بحث و بررسی و صدور انظار و فتاوای فقهی قرار گرفته به نظر می‌رسد امروزه با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژیک و فناوری‌های نوین و فراگیر شدن این هنر در میان قشر جوان و نیز گسترش تعاملات و ارتباطات اجتماعی نیازمند بررسی فقهی جدیدتر و کنکاش عمیق‌تر می‌باشد.
در بررسی این مسئله می‌توان به جهاتی مثل حکم شنیدن آواز زن، شنیدن از طریق رادیو و تلویزیون و سایر دستگاه‌های صوتی و اینترنت، آواز خواندن زن در دستگاه‌های مورد اشاره، شنیدن آواز زن که با هوش مصنوعی ایجاد شده و مواردی از این قبیل اشاره کرد.
<br>
در بررسی این مسئله می‌توان به جهاتی مثل حکم شنیدن آواز زن، شنیدن از طریق رادیو و تلویزیون و سایر دستگاه‌های صوتی و اینترنت، آواز خواندن زن در دستگاه‌های مورد اشاره، شنیدن آواز زن که با [[هوش مصنوعی]] ایجاد شده و مواردی از این قبیل اشاره کرد.
<br>
اگر چه نظر فقهای مسلمان با عنایت به آیات و روایات موجود در مقام، عمدتا بر حرمت غنای زنان مستقر گردیده است، اما پاره‌ای از دانشمندان اسلامی با تفکیک میان حرمت ذاتی و حرمت آواز خواندن زنان به جهت بعضی از مسائل حاشیه‌ای و اوضاع و احوال پیرامون عمل مثل نوع خواندنی که موجب تحریک مردان شود، ممنوعیت موجود در مدارک مذکور را نه به ذات عمل، بلکه به ویژگی‌هایی که گاه همراه با خوانندگی زنان وجود دارد نسبت داده و نظر دیگری راجع به موضوع مورد بحث ارائه نموده‌اند.
اگر چه نظر فقهای مسلمان با عنایت به آیات و روایات موجود در مقام، عمدتا بر حرمت غنای زنان مستقر گردیده است، اما پاره‌ای از دانشمندان اسلامی با تفکیک میان حرمت ذاتی و حرمت آواز خواندن زنان به جهت بعضی از مسائل حاشیه‌ای و اوضاع و احوال پیرامون عمل مثل نوع خواندنی که موجب تحریک مردان شود، ممنوعیت موجود در مدارک مذکور را نه به ذات عمل، بلکه به ویژگی‌هایی که گاه همراه با خوانندگی زنان وجود دارد نسبت داده و نظر دیگری راجع به موضوع مورد بحث ارائه نموده‌اند.