کاربر:Mkhaghanif/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخهها
Mkhaghanif (بحث | مشارکتها) جز ←کلیات |
Mkhaghanif (بحث | مشارکتها) |
||
| (۱۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ | |||
== | == یک) مرجع شهید== | ||
== دو) اسلامگرایی و شیعهمحوری== | |||
== سه) گسترش فرهنگ قرآنی== | |||
==چهار) زن، فردیت یا خانواده== | |||
== پنج) مردمسالاری هدایتشده== | |||
==شش) نظریه فرهنگی== | |||
== هفت) اصلاح دینی== | |||
اگر عالمان و اندیشمندان دینی را در پیوستاری از «ظاهربینی تا روشنفکران سکولار» جایگذاری کنیم، آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ را باید در گروه اصلاحگران/احیاگران دینی بببینیم. | |||
او برگزاری همایش بزرگداشت اقبال را «یکى از پُرهیجانترین و خاطرهانگیزترین روزهاى زندگى»اش توصیف کرد و در همان سخنرانی طولانی نشان داد که اقبال شخصیتی است در میانه دو جریان مسلمانان هند: جریان سنتی به نمایندگی علمای مسلمان و جریان غربگرا به نمایندگی سر سید احمد خان. ت | |||
علاقه، ارتباط و دفاعیات آیتالله #سید_علی_خامنه_ای از دکتر شریعتی بر کسی پوشیده نیست. در همان دورانی که شریعتی متهم بود به ضدیت با روحانیت، در مصاحبهای گفت که شریعتی نه با روحانیت مخالف بود نه با روحانیون و خاطرهای گفت از گفتوگوی سه نفره خودش، شریعتی و جلال آلاحمد. | |||
سخنرانی در آستانه محرم درباره عزاداریهای نامشروع و مشخصاً قمهزنی و نقد و بلکه نفی برخی رفتارهای رایج شیعیان، سروصداهایی فراون بلند کرد که قابلپیشبینی هم بود. ولی او نشان داد که بنا ندارد با هر چیزی که نام دین را با خودش همراه دارد، همراهی کند، هر چند که بسیاری دینداران دلبسته آن باشند. | |||
مهمترین نشانه اصلاحگری آیتالله #سید_علی_خامنه_ای، را همچون دیگر همنسلانش که فرزند زمانه خویشتن بودند، باید در گرایش به اسلام سیاسی تماشا کرد. اسلام سیاسی در دهههای پیش از انقلاب اسلامی آشکارترین نشانگر عبور از گرایش سنتی به شمار میآمد. این جمع، گاه با واژگان سنگینی چون تحجر و واپسگرایی جریان رقیب را نشانهگذاری میکرد. | |||
خر مقدس | |||
=== | تحجر | ||
مجموعه دوستانش از بهشتی، مطهری | |||
توجبه به قرآن | |||
==هشت) اصولگرایی== | |||
==نه) دانش و فناوری== | |||
شاگردی در فناوری در برابر غربیان | |||
== ده) ... == | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۲ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۸
آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛
یک) مرجع شهید
دو) اسلامگرایی و شیعهمحوری
سه) گسترش فرهنگ قرآنی
چهار) زن، فردیت یا خانواده
پنج) مردمسالاری هدایتشده
شش) نظریه فرهنگی
هفت) اصلاح دینی
اگر عالمان و اندیشمندان دینی را در پیوستاری از «ظاهربینی تا روشنفکران سکولار» جایگذاری کنیم، آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ را باید در گروه اصلاحگران/احیاگران دینی بببینیم.
او برگزاری همایش بزرگداشت اقبال را «یکى از پُرهیجانترین و خاطرهانگیزترین روزهاى زندگى»اش توصیف کرد و در همان سخنرانی طولانی نشان داد که اقبال شخصیتی است در میانه دو جریان مسلمانان هند: جریان سنتی به نمایندگی علمای مسلمان و جریان غربگرا به نمایندگی سر سید احمد خان. ت
علاقه، ارتباط و دفاعیات آیتالله #سید_علی_خامنه_ای از دکتر شریعتی بر کسی پوشیده نیست. در همان دورانی که شریعتی متهم بود به ضدیت با روحانیت، در مصاحبهای گفت که شریعتی نه با روحانیت مخالف بود نه با روحانیون و خاطرهای گفت از گفتوگوی سه نفره خودش، شریعتی و جلال آلاحمد.
سخنرانی در آستانه محرم درباره عزاداریهای نامشروع و مشخصاً قمهزنی و نقد و بلکه نفی برخی رفتارهای رایج شیعیان، سروصداهایی فراون بلند کرد که قابلپیشبینی هم بود. ولی او نشان داد که بنا ندارد با هر چیزی که نام دین را با خودش همراه دارد، همراهی کند، هر چند که بسیاری دینداران دلبسته آن باشند.
مهمترین نشانه اصلاحگری آیتالله #سید_علی_خامنه_ای، را همچون دیگر همنسلانش که فرزند زمانه خویشتن بودند، باید در گرایش به اسلام سیاسی تماشا کرد. اسلام سیاسی در دهههای پیش از انقلاب اسلامی آشکارترین نشانگر عبور از گرایش سنتی به شمار میآمد. این جمع، گاه با واژگان سنگینی چون تحجر و واپسگرایی جریان رقیب را نشانهگذاری میکرد.
خر مقدس
تحجر
مجموعه دوستانش از بهشتی، مطهری
توجبه به قرآن
هشت) اصولگرایی
نه) دانش و فناوری
شاگردی در فناوری در برابر غربیان