کاربر:Mkhaghanif/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخهها
Mkhaghanif (بحث | مشارکتها) جزبدون خلاصۀ ویرایش |
Mkhaghanif (بحث | مشارکتها) |
||
| (۱۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ | آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ | ||
== یک) مرجع شهید== | == یک) مرجع شهید== | ||
== دو) اسلامگرایی و شیعهمحوری== | == دو) اسلامگرایی و شیعهمحوری== | ||
== سه) | == سه) گسترش فرهنگ قرآنی== | ||
==چهار) زن، فردیت یا خانواده== | |||
== پنج) مردمسالاری هدایتشده== | |||
==شش) نظریه فرهنگی== | |||
== هفت) اصلاح دینی== | |||
اگر عالمان و اندیشمندان دینی را در پیوستاری از «ظاهربینی تا روشنفکران سکولار» جایگذاری کنیم، آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ را باید در گروه اصلاحگران/احیاگران دینی بببینیم. چنان که بیشتر دوستان و مرتبطان با او را نیز را میتوان در جمع اصلاحگران مذهبی قرار داد، مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، اکبر هاشمی رفسنجانی، و ... | |||
او برگزاری همایش بزرگداشت اقبال را «یکى از پُرهیجانترین و خاطرهانگیزترین روزهاى زندگى»اش توصیف کرد و در همان سخنرانی طولانی نشان داد که اقبال شخصیتی است در میانه دو جریان مسلمانان هند: جریان سنتی به نمایندگی علمای مسلمان و جریان غربگرا به نمایندگی سر سید احمد خان. | |||
علاقه، ارتباط و دفاعیات آیتالله #سید_علی_خامنه_ای از دکتر شریعتی بر کسی پوشیده نیست. در همان دورانی که شریعتی متهم بود به ضدیت با روحانیت، در مصاحبهای گفت که شریعتی نه با روحانیت مخالف بود نه با روحانیون و خاطرهای گفت از گفتوگوی سه نفره خودش، شریعتی و جلال آلاحمد. | |||
سخنرانی در آستانه محرم درباره عزاداریهای نامشروع و مشخصاً قمهزنی و نقد و بلکه نفی برخی رفتارهای رایج شیعیان، سروصداهایی فراون بلند کرد که قابلپیشبینی هم بود. ولی او نشان داد که بنا ندارد با هر چیزی که نام دین را با خودش همراه دارد، همراهی کند، هر چند که بسیاری دینداران دلبسته آن باشند. | |||
مهمترین نشانه اصلاحگری آیتالله #سید_علی_خامنه_ای، را همچون دیگر همنسلانش که فرزند زمانه خویشتن بودند، باید در گرایش به اسلام سیاسی تماشا کرد. اسلام سیاسی در دهههای پیش از انقلاب اسلامی آشکارترین نشانگر عبور از گرایش سنتی به شمار میآمد. این جمع، گاه با واژگان سنگینی چون تحجر و واپسگرایی جریان رقیب را نشانهگذاری میکرد. | |||
کسی که درسهای فقهی آیتالله خامنهای را مفصل مطالعه کرده بود گزارش میداد که محور اندیشههای جهادی و دفاعی او مبارزه با استکبار است نه کفر. در واقع معیار تقسیمبندی در نظر او دار الکفر و دار الاسلام نیست و او معتقد است اسلام با مستکبران سرجنگ دارد نه با کسی که اندیشه و باور دیگری دارد. \ | |||
او یکی از نهادهای حوزوی را نماد جریان روشنفکری دینی نامید و آن را ستود. | |||
تحجر | |||
مجموعه دوستانش از بهشتی، مطهری | |||
توجبه به قرآن | توجبه به قرآن | ||
==هشت) اصولگرایی== | |||
==نه) دانش و فناوری== | |||
شاگردی در فناوری در برابر غربیان | |||
== ده) ... == | |||
== | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۰۴
آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛
یک) مرجع شهید
دو) اسلامگرایی و شیعهمحوری
سه) گسترش فرهنگ قرآنی
چهار) زن، فردیت یا خانواده
پنج) مردمسالاری هدایتشده
شش) نظریه فرهنگی
هفت) اصلاح دینی
اگر عالمان و اندیشمندان دینی را در پیوستاری از «ظاهربینی تا روشنفکران سکولار» جایگذاری کنیم، آیتالله #سید_علی_خامنه_ای؛ را باید در گروه اصلاحگران/احیاگران دینی بببینیم. چنان که بیشتر دوستان و مرتبطان با او را نیز را میتوان در جمع اصلاحگران مذهبی قرار داد، مرتضی مطهری، سید محمد حسینی بهشتی، اکبر هاشمی رفسنجانی، و ...
او برگزاری همایش بزرگداشت اقبال را «یکى از پُرهیجانترین و خاطرهانگیزترین روزهاى زندگى»اش توصیف کرد و در همان سخنرانی طولانی نشان داد که اقبال شخصیتی است در میانه دو جریان مسلمانان هند: جریان سنتی به نمایندگی علمای مسلمان و جریان غربگرا به نمایندگی سر سید احمد خان.
علاقه، ارتباط و دفاعیات آیتالله #سید_علی_خامنه_ای از دکتر شریعتی بر کسی پوشیده نیست. در همان دورانی که شریعتی متهم بود به ضدیت با روحانیت، در مصاحبهای گفت که شریعتی نه با روحانیت مخالف بود نه با روحانیون و خاطرهای گفت از گفتوگوی سه نفره خودش، شریعتی و جلال آلاحمد.
سخنرانی در آستانه محرم درباره عزاداریهای نامشروع و مشخصاً قمهزنی و نقد و بلکه نفی برخی رفتارهای رایج شیعیان، سروصداهایی فراون بلند کرد که قابلپیشبینی هم بود. ولی او نشان داد که بنا ندارد با هر چیزی که نام دین را با خودش همراه دارد، همراهی کند، هر چند که بسیاری دینداران دلبسته آن باشند.
مهمترین نشانه اصلاحگری آیتالله #سید_علی_خامنه_ای، را همچون دیگر همنسلانش که فرزند زمانه خویشتن بودند، باید در گرایش به اسلام سیاسی تماشا کرد. اسلام سیاسی در دهههای پیش از انقلاب اسلامی آشکارترین نشانگر عبور از گرایش سنتی به شمار میآمد. این جمع، گاه با واژگان سنگینی چون تحجر و واپسگرایی جریان رقیب را نشانهگذاری میکرد.
کسی که درسهای فقهی آیتالله خامنهای را مفصل مطالعه کرده بود گزارش میداد که محور اندیشههای جهادی و دفاعی او مبارزه با استکبار است نه کفر. در واقع معیار تقسیمبندی در نظر او دار الکفر و دار الاسلام نیست و او معتقد است اسلام با مستکبران سرجنگ دارد نه با کسی که اندیشه و باور دیگری دارد. \
او یکی از نهادهای حوزوی را نماد جریان روشنفکری دینی نامید و آن را ستود.
تحجر
مجموعه دوستانش از بهشتی، مطهری
توجبه به قرآن
هشت) اصولگرایی
نه) دانش و فناوری
شاگردی در فناوری در برابر غربیان