فقه مقاومت (منابع مطالعاتی): تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
[[فقه مقاومت]] شاخه‌ای از فقه‌های مضاف و زیرمجموعه [[فقه سیاسی]] و [[فقه اجتماعی]] است که به احکام مرتبط با مقابله با سلطه خارجی، استبداد داخلی و حفظ حاکمیت اسلامی می‌پردازد. ریشه‌های فقه مقاومت را می‌توان ذیل ابوابی مانند [[جهاد]] و [[امر به معروف و نهی از منکر]] پیگیری کرد، ولی به دلیل تحولات سیاسی-اجتماعی دوره معاصر، به صورت مفهومی مستقل در فقه مورد بررسی قرار گرفته است. | [[فقه مقاومت]] شاخه‌ای از فقه‌های مضاف و زیرمجموعه [[فقه سیاسی]] و [[فقه اجتماعی]] است که به احکام مرتبط با مقابله با سلطه خارجی، استبداد داخلی و حفظ حاکمیت اسلامی می‌پردازد. ریشه‌های فقه مقاومت را می‌توان ذیل ابوابی مانند [[جهاد]] و [[امر به معروف و نهی از منکر]] پیگیری کرد، ولی به دلیل تحولات سیاسی-اجتماعی دوره معاصر، به صورت مفهومی مستقل در فقه مورد بررسی قرار گرفته است. | ||
مواجهه برخی از کشورهای اسلامی در برابر فشارهای متعدد جهانی ازجمله فشارهای سیاسی، نظامی، امنیتی، اقتصادی، رسانه‌ای و فرهنگی و به تناسب آن شکل‌گیری جنگ‌های ترکیبی و نامتقارن، | مواجهه برخی از کشورهای اسلامی در برابر فشارهای متعدد جهانی ازجمله فشارهای سیاسی، نظامی، امنیتی، اقتصادی، رسانه‌ای و فرهنگی و به تناسب آن شکل‌گیری جنگ‌های ترکیبی و نامتقارن، از عوامل توجه به مقاومت در ابعاد گوناگون آن ازجمله سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی در میان مسلمانان شده است و همه این ابعاد را می‌توان ذیل عنوان کلی فقه مقاومت مورد بحث قرار داد. | ||
فقه مقاومت در سه محور اصلی مورد توجه قرار گرفته است: مقابله با سلطه خارجی، استبداد داخلی و نفوذ فرهنگی. فقها و پژوهشگران فقهی وجوب مقاومت در برابر سلطه خارجی را مستند به قرآن، سنت، اجماع و عقل کردهاند و معتقدند قواعدی مانند [[قاعده نفی سبیل|نفی سبیل]]، [[قاعده اعداد قوة|اعداد قوة]] (بازدارندگی)، [[وجوب دفاع از جامعه اسلامی]] و [[حرمت فروش سلاح به دشمنان دین]] بر این نوع از مقاومت تأکید دارد. آنان همچنین به آموزه‌هایی مانند خروج از سلطه حکومت جائر، حرمت اعانه بر اثم، حرمت همکاری با طاغوت، [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[تقیه]] برای مقاومت در برابر استبداد داخلی استناد کردهاند. حرمت نگهداری [[کتب ظلال]]، صدور احکام [[ارتداد]] و مقابله با بدعت‌ها هم ازجمله مستندات مقابله با نفوذ فرهنگی دانسته شده است. | فقه مقاومت در سه محور اصلی مورد توجه قرار گرفته است: مقابله با سلطه خارجی، استبداد داخلی و نفوذ فرهنگی. فقها و پژوهشگران فقهی وجوب مقاومت در برابر سلطه خارجی را مستند به قرآن، سنت، اجماع و عقل کردهاند و معتقدند قواعدی مانند [[قاعده نفی سبیل|نفی سبیل]]، [[قاعده اعداد قوة|اعداد قوة]] (بازدارندگی)، [[وجوب دفاع از جامعه اسلامی]] و [[حرمت فروش سلاح به دشمنان دین]] بر این نوع از مقاومت تأکید دارد. آنان همچنین به آموزه‌هایی مانند خروج از سلطه حکومت جائر، حرمت اعانه بر اثم، حرمت همکاری با طاغوت، [[امر به معروف و نهی از منکر]] و [[تقیه]] برای مقاومت در برابر استبداد داخلی استناد کردهاند. حرمت نگهداری [[کتب ظلال]]، صدور احکام [[ارتداد]] و مقابله با بدعت‌ها هم ازجمله مستندات مقابله با نفوذ فرهنگی دانسته شده است. | ||