پرش به محتوا

کاربر:Rezahalvani/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از دانشنامه فقه معاصر
Rezahalvani (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Rezahalvani (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
خوانندگی زنان به حکم شرعی آوازخوانی یا [[غنای زنان]] یعنی کشیدن صدا که در برگیرنده‏ ترجیع و تطریب باشد و نیز شنیدن آن می‌پردازد.<br>
[[خوانندگی زنان]] به حکم شرعی آوازخوانی یا [[غنای زنان]] یعنی کشیدن صدا که در برگیرنده‏ ترجیع و تطریب باشد و نیز شنیدن آن می‌پردازد.<br>
این مسئله که از دیرباز مورد توجه فقیهان مسلمان واقع شده و مورد بحث و بررسی و صدور انظار و فتاوای فقهی قرار گرفته به نظر می‌رسد امروزه با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژیک و فناوری‌های نوین و فراگیر شدن این هنر در میان قشر جوان و نیز گسترش تعاملات و ارتباطات اجتماعی نیازمند بررسی فقهی جدیدتر و کنکاش عمیق‌تر می‌باشد.
این مسئله که از دیرباز مورد توجه فقیهان مسلمان واقع شده و مورد بحث و بررسی و صدور انظار و فتاوای فقهی قرار گرفته به نظر می‌رسد امروزه با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژیک و فناوری‌های نوین و فراگیر شدن این هنر در میان قشر جوان و نیز گسترش تعاملات و ارتباطات اجتماعی نیازمند بررسی فقهی جدیدتر و کنکاش عمیق‌تر می‌باشد.
<br>
<br>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۸

خوانندگی زنان به حکم شرعی آوازخوانی یا غنای زنان یعنی کشیدن صدا که در برگیرنده‏ ترجیع و تطریب باشد و نیز شنیدن آن می‌پردازد.
این مسئله که از دیرباز مورد توجه فقیهان مسلمان واقع شده و مورد بحث و بررسی و صدور انظار و فتاوای فقهی قرار گرفته به نظر می‌رسد امروزه با توجه به پیشرفت‌های تکنولوژیک و فناوری‌های نوین و فراگیر شدن این هنر در میان قشر جوان و نیز گسترش تعاملات و ارتباطات اجتماعی نیازمند بررسی فقهی جدیدتر و کنکاش عمیق‌تر می‌باشد.
در بررسی این مسئله می‌توان به جهاتی مثل حکم شنیدن آواز زن، شنیدن از طریق رادیو و تلویزیون و سایر دستگاه‌های صوتی و اینترنت، آواز خواندن زن در دستگاه‌های مورد اشاره، شنیدن آواز زن که با هوش مصنوعی ایجاد شده و مواردی از این قبیل اشاره کرد.
اگر چه نظر فقهای مسلمان با عنایت به آیات و روایات موجود در مقام، عمدتا بر حرمت غنای زنان مستقر گردیده است، اما پاره‌ای از دانشمندان اسلامی با تفکیک میان حرمت ذاتی و حرمت آواز خواندن زنان به جهت بعضی از مسائل حاشیه‌ای و اوضاع و احوال پیرامون عمل مثل نوع خواندنی که موجب تحریک مردان شود، ممنوعیت موجود در مدارک مذکور را نه به ذات عمل، بلکه به ویژگی‌هایی که گاه همراه با خوانندگی زنان وجود دارد نسبت داده و نظر دیگری راجع به موضوع مورد بحث ارائه نموده‌اند.

کتاب‌ها

فارسی

  1. بررسی فقهی خوانندگی زن در جامعه اسلامی، رسول جمشیدی، تبریز، سومر نشر، ۱۳۹۹ش. صفحات ابتدایی در سامانه خانه کتاب
  2. غناخوانی زنان، محمدرضا نکونام، صبح فردا، اسلامشهر، ۱۳۹۳ش، فهرست کتاب از سایت نویسنده

مقالات

فارسی

  1. بررسی فقهی خوانندگی زنان در اسلام (فریقین)، سید محمدرضا آیتی و نرگس سروش، فصلنامه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دوره ۱۲، شماره ۴، ۱۳۹۸ش. مقاله را از اینجا بخوانید
  2. حکم فقهی تک خوانی بانوان با تأکید بر دیدگاه آیت الله خامنه ای، سجاد شهرمیانی، ماهنامه پژوهش‌های مطالعات اسلامی معاصر، دوره ۱، شماره ۸، بهمن ۱۴۰۲، مقاله را از اینجا بخوانید
  3. تحلیل مواجهه فقیهان با روایات رهنمون بر جواز غناء با بهره از رویکرد فقاهتی آیت الله خامنه‌ای، البرز محقق گرفمی و احمد مروارید و فاطمه انصاری، دوفصلنامه کتاب قیم، دوره ۱۵، شماره۲، مهر۱۴۰۴، مقاله را از اینجا بخوانید
  4. آوازخوانی زن در روایات شیعی: تحلیل صدوری و فقه الحدیثی، مریم سادات صدر و مهدی مهریزی و مژگان سرشار و کاظم قاضی‌زاده، فصلنامه علوم حدیث، دوره ۲۹، شماره ۳ - شماره پیاپی ۱۱۳، پاییز ۱۴۰۳، مقاله را از اینجا بخوانید
  5. تحلیل انتقادی عبارت «صَوتُ المَرأةِ عَورَةٌ» به مثابۀ حدیث و قاعده ای فقهی، نفیسه نیرومند و محسن رفعت و فاطمه ژیان، فصلنامه پژوهش‌های فقهی، دوره ۱۹، شماره ۴، ۱۴۰۲ش، مقاله را از اینجا بخوانید
  6. صداى زن پژوهشى درباره صداى زن و احکام آن، سید جواد ورعی، ماهنامه پیام زن، دوره ۹، شماره ۱۰۶ و ۱۰۷، ۱۳۷۹ش. لینک قسمت اول لینک قسمت دوم

پایان‌نامه‌ها

فارسی

  1. استماع صوت زن در فقه امامیه و بررسی مصادیق نوظهور آن، عباس دادسرشت، دکتری، دانشگاه تهران، دانشکده الهیات و معارف، ۱۳۹۶، چکیده را از اینجا بخوانید

سایر منابع