فقه معاصر:پیشنویس آیه ۷۰ سوره اسراء: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « == متن و ترجمه == «وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرࣲ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلࣰا» «و ما فرزندان آدم را بسيار گرامى داشتيم،...» ایجاد کرد |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
== گرامی داشتن انسان و برتری او بر دیگر موجودات == | |||
آیه ۷۰ سوره اسراء اشاره به فراوانی نعمتهای خداوند برای انسان در خشکی و دریا و همچنین برتری او بر دیگران موجودات دارد و اینکه خدا همه انسانها را با بهرهمندی از مواهب خود و اعطای فضائل اختصاصی به آنها، تکریم کرده است.<ref>طباطبایی، المیزان، ج۱۳، ص۱۵۵-۱۵۶؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۱۹۶-۱۹۸.</ref> | |||
== متن و ترجمه == | === متن و ترجمه === | ||
«وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرࣲ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلࣰا» | «وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرࣲ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلࣰا» | ||
| خط ۷: | خط ۹: | ||
== کاربرد در مباحث فقهی == | == کاربرد در مباحث فقهی == | ||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
[[رده:پیشنویس مقالهها]] | [[رده:پیشنویس مقالهها]] | ||
نسخهٔ ۱۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۰
گرامی داشتن انسان و برتری او بر دیگر موجودات
آیه ۷۰ سوره اسراء اشاره به فراوانی نعمتهای خداوند برای انسان در خشکی و دریا و همچنین برتری او بر دیگران موجودات دارد و اینکه خدا همه انسانها را با بهرهمندی از مواهب خود و اعطای فضائل اختصاصی به آنها، تکریم کرده است.[۱]
متن و ترجمه
«وَلَقَدۡ كَرَّمۡنَا بَنِيٓ ءَادَمَ وَحَمَلۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ كَثِيرࣲ مِّمَّنۡ خَلَقۡنَا تَفۡضِيلࣰا»
«و ما فرزندان آدم را بسيار گرامى داشتيم، و آنان را بر مركبهاى آبى و صحرايى سوار كرديم و از هر غذاى لذيذ و پاكيزه روزيشان كرديم و بر بسيارى از مخلوقات خود برتريشان داديم، آنهم چه برترى؟.»
کاربرد در مباحث فقهی
پانویس
- ↑ طباطبایی، المیزان، ج۱۳، ص۱۵۵-۱۵۶؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۱۹۶-۱۹۸.