فقه معاصر:پیشنویس آیه ۱۹۵ سوره بقره: تفاوت میان نسخهها
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
== کاربرد در مباحث فقهی == | == کاربرد در مباحث فقهی == | ||
آیه ۱۹۵ سوره بقره در چندین مسئله فقهی مورد استناد واقع شده است. | آیه ۱۹۵ سوره بقره در چندین مسئله فقهی ازجمله در مسائل نظامی و مسائل پزشکی مورد استناد واقع شده است. | ||
=== احتیاط شرعی === | === احتیاط شرعی === | ||
برخی فقها با استناد به جمله «ولَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ»، درصدد اثبات وجوب احتیاط شرعی هستند. به این معنا، عملی که احتمال حرمت آن وجود دارد، مصداق افتادن در هلاکت و نابودی است و باید ترک شود. شیخ انصاری و برخی دیگر از فقها، چنین برداشتی از آیه را رد میکند و آن را مصداق شبهه موضوعیه دانسته است (که معلوم نیست آیا ترک احتیاط در اینگونه موارد مصداق انداختن خویش در تهلکه است یا خیر؟) و اینکه به اتفاق همگان اجتناب در شبهه موضوعیه لازم نیست.<ref>انصاری، فرائد الأصول، ج۲، ص۶۳. شبیری، «ادله احتیاط»، مندرج در سایت مدرسه فقاهت.</ref> | برخی فقها با استناد به جمله «ولَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ»، درصدد اثبات وجوب احتیاط شرعی هستند. به این معنا، عملی که احتمال حرمت آن وجود دارد، مصداق افتادن در هلاکت و نابودی است و باید ترک شود. شیخ انصاری و برخی دیگر از فقها، چنین برداشتی از آیه را رد میکند و آن را مصداق شبهه موضوعیه دانسته است (که معلوم نیست آیا ترک احتیاط در اینگونه موارد مصداق انداختن خویش در تهلکه است یا خیر؟) و اینکه به اتفاق همگان اجتناب در شبهه موضوعیه لازم نیست.<ref>انصاری، فرائد الأصول، ج۲، ص۶۳. شبیری، «ادله احتیاط»، مندرج در سایت مدرسه فقاهت.</ref> | ||
=== لزوم انفاق مالی برای جهاد === | |||
[[عباسعلی عمید زنجانی]] در [[اصول و مقررات حاكم بر مخاصمات مسلحانه (کتاب)|کتاب اصول و مقررات حاکم بر مخاصمات مسلحانه]] بر این نکته تأکید میکند که در [[جهاد]] علاوه بر توکل بر خدا باید برای بسیج همه امکانات مادی و معنوی نیز تلاش کرد. او برای مستندسازی لزوم جهاد مالی به آیاتی از قرآن از جمله آیه ۱۹۵ سوره بقره استناد کرده است که عدم انفاق در راه جهاد را از عوامل هلاکت جامعه اسلامی میداند.<ref>عمید زنجانی، اصول و مقررات حاکم بر مخاصمات مسلحانه، ص۶۰-۸۰.</ref> | |||
=== فرار از جهاد === | === فرار از جهاد === | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۸: | ||
=== سلاحهای هستهای === | === سلاحهای هستهای === | ||
برخی از فقهای اهل سنت معتقدند در صورتی که دشمن دارای [[سلاحهای کشتارجمعی|سلاحهای هستهای]] باشد، عدم تجهیز مسلمانان به این نوع تجهیزات، باعث وهن و تضعیف اسلام و مسلمانان خواهد شد، بنابراین بر اساس تعدادی از آیات قرآن ازجمله [[آیه اعتداء]]، [[آیه ۶۰ سوره انفال|اعداد قوه]] و همچنین آیه تهلکه، باید به سمت دسترسی به این گونه از تسلیحات رفت.<ref>یسن عبدالطیف، السلاح النووی، ص۲۰۶.</ref> | برخی از فقهای اهل سنت معتقدند در صورتی که دشمن دارای [[سلاحهای کشتارجمعی|سلاحهای هستهای]] باشد، عدم تجهیز مسلمانان به این نوع تجهیزات، باعث وهن و تضعیف اسلام و مسلمانان خواهد شد، بنابراین بر اساس تعدادی از آیات قرآن ازجمله [[آیه اعتداء]]، [[آیه ۶۰ سوره انفال|اعداد قوه]] و همچنین آیه تهلکه، باید به سمت دسترسی به این گونه از تسلیحات رفت.<ref>یسن عبدالطیف، السلاح النووی، ص۲۰۶.</ref> | ||
=== جواز عملیات استشهادی === | |||
در [[دفاع پیشدستانه (کتاب)|کتاب دفاع پیشدستانه]] به راههای مختلف این نوع [[دفاع پیشدستانه|دفاع]] از جمله [[عملیات استشهادی]] پرداخته شده است. نویسنده کتاب، با این اعتقاد که دفاع از کشور اسلامی مهمتر از حفظ جان است، عملیات استشهادی را جایز میشمارد. به گفته او، حتی اگر عملیات استشهادی نوعی خودکشی باشد، از آنجا که واجب اهمّ (ضربهزدن به دشمنان اسلام و دفاع از سرزمین اسلامی) بر آن توقف دارد، انجام آن جایز و لازم خواهد بود. به گزارش نویسنده، [[سید محمدحسین فضلالله]] که عملیات استشهادی را جایز میداند، از ادله عدم جواز آن پاسخ داده است؛ از جمله این ادله استدلال به آیه ۱۹۵ سوره بقره است که فضلالله آن را مربوط به امور شخصی دانسته و شامل عملیات استشهادی نمیداند.<ref>آقاباقری، دفاع پیشدستانه، ص۱۴۰ و ۱۶۲-۱۶۷.</ref> | |||
=== دفاع مشروع === | |||
جواز اعمال قدرت در برابر خطر نامشروع که از آن به [[دفاع مشروع]] نام برده میشود، به دلائل مختلفی مستند شده است. در [[دفاع مشروع در فقه اسلامی (کتاب)|کتاب دفاع مشروع در فقه اسلامی]]، به دلائل مختلف جواز این نوع از دفاع پرداخته شده است ازجمله آیه تهلکه که در صورت عدم انفاق در راه دفاع، جان و مال و ناموس انسان به خطر خواهد افتاد.<ref>بهشتی، دفاع مشروع در فقه اسلامی، ص۲۷-۳۵.</ref> | |||
=== لزوم ترک زیارت امام حسین در صورت خطر جانی === | === لزوم ترک زیارت امام حسین در صورت خطر جانی === | ||
| خط ۴۲: | خط ۵۱: | ||
پیشگیری و پرهیز از بیماریها بهویژه در بیماریها مسری را از مصادیق آیه تهلکه دانستهاند. بر این اساس گفته شده که حفظ نفس از پیشامدهای خطرناک واجب است و بیماری نیز از جمله پیشامدهای خطرناک و مضر برای انسان است که به تصریح آیه باید با رعایت بهداشت و مسائل پزشکی از بیماری و بهویژه بیماریهای واگیردار پیشگیری کرد.<ref>عباسی خراسانی، «عدم قرنطینه مصداق القای در تهلکه»، مندرج در مدرسه فقاهت.</ref> | پیشگیری و پرهیز از بیماریها بهویژه در بیماریها مسری را از مصادیق آیه تهلکه دانستهاند. بر این اساس گفته شده که حفظ نفس از پیشامدهای خطرناک واجب است و بیماری نیز از جمله پیشامدهای خطرناک و مضر برای انسان است که به تصریح آیه باید با رعایت بهداشت و مسائل پزشکی از بیماری و بهویژه بیماریهای واگیردار پیشگیری کرد.<ref>عباسی خراسانی، «عدم قرنطینه مصداق القای در تهلکه»، مندرج در مدرسه فقاهت.</ref> | ||
=== | === تغییر جنسیت === | ||
[[یدالله دوزدوزانی]] از مراجع تقلید شیعه با استناد به آیه تهلکه معتقد بر حرمت [[تغییر جنسیت]] است. از نظر او امکان کاربست این آیه در بحث تغییر جنسیت بر اساس معنای تأکیدی برای «باء» ممکن خواهد بود. به نظر او، کلمه «ید» بهمعنای قدرت و استطاعت است، و در نتیجه معنای آیه چنین خواهد بود: «قوای خودتان را هدر ندهید و فاسد و ضایع نسازید». مؤلف با اشاره به «قاعده مخصص نبودن مورد»، اختصاص آیه به بحث جهاد و نهی از به هلاکت انداختن قوای اجتماعی را کنار میگذرد و آن را شامل ضایع نمودن اعضای بدن نیز میداند. در نهایت از نظر او این آیه علاوه بر حرمت تغییر جنسیت، بر حرمت اعمالی نظیر عقیمسازی نیز دلالت میکند و کسی حق ندارد کاری کند که قوا یا اعضای اصلی بدنش از بین برود.<ref>دوزدوزانی، تغییر جنسیت آری یا نه؟، ص۳۳-۴۰.</ref> | [[یدالله دوزدوزانی]] از مراجع تقلید شیعه با استناد به آیه تهلکه معتقد بر حرمت [[تغییر جنسیت]] است. از نظر او امکان کاربست این آیه در بحث تغییر جنسیت بر اساس معنای تأکیدی برای «باء» ممکن خواهد بود. به نظر او، کلمه «ید» بهمعنای قدرت و استطاعت است، و در نتیجه معنای آیه چنین خواهد بود: «قوای خودتان را هدر ندهید و فاسد و ضایع نسازید». مؤلف با اشاره به «قاعده مخصص نبودن مورد»، اختصاص آیه به بحث جهاد و نهی از به هلاکت انداختن قوای اجتماعی را کنار میگذرد و آن را شامل ضایع نمودن اعضای بدن نیز میداند. در نهایت از نظر او این آیه علاوه بر حرمت تغییر جنسیت، بر حرمت اعمالی نظیر عقیمسازی نیز دلالت میکند و کسی حق ندارد کاری کند که قوا یا اعضای اصلی بدنش از بین برود.<ref>دوزدوزانی، تغییر جنسیت آری یا نه؟، ص۳۳-۴۰.</ref> | ||
در مقابل، [[سید اصغر ناظمزاده قمی]] از فقهای معاصر معتقد است که آیه هیچ دلالتی بر حرمت تغییر جنسیت یا لطمه زدن به بدن ندارد. وی دو معنا برای آیه مطرح میکند: نخست اینکه مراد نهی از القای در هلاکت به قرینه صدر و ذیل آیه، نهی از ترک انفاق در راه خدا است و معنای دوم، هشدار درباره اسراف در انفاق است که میتواند موجب فقر و مشکلات اقتصادی برای خانواده شود؛ بنابراین نمیتوان از این آیه بر حرمت تغییر جنسیت استفاده کرد.<ref>ناظمزاده قمی، تغییر جنسیت و دوجنسیها از نگاه فقه، ص۱۰۸-۱۱۴.</ref> | |||
=== اهدای عضو === | === اهدای عضو === | ||
| خط ۵۰: | خط ۶۱: | ||
=== پیوند اعضا === | === پیوند اعضا === | ||
پیوند اعضای اصلی انسان زنده به دیگری چون باعث مرگ اهدا کننده میشود با استناد به آیه تهلکه، حرام دانسته شده است،<ref>قاسمی، آیات فقه پزشکی، ص۱۵۱-۱۵۴؛ هاشمی، پیوند اعضا از دیدگاه فقه، ص۲۷-۵۶؛ تبریزیان، «پیوند اعضا»، ج۱، ص۳۱۴-۳۳۲.</ref> ولی پیوند اعضای غیر اصلی که قابلیت ترمیم و جبران دارد را جایز دانستهاند.<ref>تبریزیان، «پیوند اعضا»، ج۱، ص۳۳۹-۳۶۰.</ref> | پیوند اعضای اصلی انسان زنده به دیگری چون باعث مرگ اهدا کننده میشود با استناد به آیه تهلکه، حرام دانسته شده است،<ref>قاسمی، آیات فقه پزشکی، ص۱۵۱-۱۵۴؛ هاشمی، پیوند اعضا از دیدگاه فقه، ص۲۷-۵۶؛ تبریزیان، «پیوند اعضا»، ج۱، ص۳۱۴-۳۳۲.</ref> ولی پیوند اعضای غیر اصلی که قابلیت ترمیم و جبران دارد را جایز دانستهاند.<ref>تبریزیان، «پیوند اعضا»، ج۱، ص۳۳۹-۳۶۰.</ref> | ||
=== حرمت عقیمسازی === | === حرمت عقیمسازی === | ||
اصلیترین روش پیشگیری از بارداری را بستن لولههای زنان و مردان معرفی کردهاند. [[سید محسن مرتضوی]] در [[پیشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه (کتاب)|کتاب پیشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه]]، بیان میکند که اگر بستن لولهها بهعنوان روشی موقتی و بدون مقدمات حرامی همچون لمس و نگاه نامحرم انجام شود، اشکالی ندارد، اما متخصصان معتقدند این روش باعث عقیم شدن دائمی زن و شوهر میشود و بنابراین حرام است.<ref>مرتضوی، '''پ'''یشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه، ص۸۴-۱۰۱.</ref> مرتضوی و برخی دیگر از پژوهشگران فقهی برای اثبات حرمت بستن لولههای زنان و مردان به آیات و روایات مختلفی از جمله آیه تهلکه استناد کرده است. آنان معتقدند بستن لولههای باروری، مصداق [[عقیمسازی]] است و استفاده از آن را برای زنان و مردان حرام میدانند.<ref>قاسمی، آیات فقه پزشکی، ص۱۵۱-۱۵۴؛ مرتضوی، '''پ'''یشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه، ص۸۴-۱۰۱.</ref> | اصلیترین روش پیشگیری از بارداری را بستن لولههای زنان و مردان معرفی کردهاند. [[سید محسن مرتضوی]] در [[پیشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه (کتاب)|کتاب پیشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه]]، بیان میکند که اگر بستن لولهها بهعنوان روشی موقتی و بدون مقدمات حرامی همچون لمس و نگاه نامحرم انجام شود، اشکالی ندارد، اما متخصصان معتقدند این روش باعث عقیم شدن دائمی زن و شوهر میشود و بنابراین حرام است.<ref>مرتضوی، '''پ'''یشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه، ص۸۴-۱۰۱.</ref> مرتضوی و برخی دیگر از پژوهشگران فقهی برای اثبات حرمت بستن لولههای زنان و مردان به آیات و روایات مختلفی از جمله آیه تهلکه استناد کرده است. آنان معتقدند بستن لولههای باروری، مصداق [[عقیمسازی]] است و استفاده از آن را برای زنان و مردان حرام میدانند.<ref>قاسمی، آیات فقه پزشکی، ص۱۵۱-۱۵۴؛ مرتضوی، '''پ'''یشگیری از بارداری و سقطدرمانی در آیینه فقه، ص۸۴-۱۰۱.</ref> | ||
=== | === سرمازیستی === | ||
جواز یا عدم جواز [[سرمازیستی]] مورد اختلاف فقها واقع شده است. برخی از فقها با استناد به آیه تهلکه معتقدند که اقدام به کارهایی که جان انسان را به خطر بیندازد حرام است و سرمازیستی نیز چون باعث به خطر افتادن جان انسان و هلاکت او میشود، حرام است و مشمول نهی موجود در آیه است. البته در مقابل، استدلال شده است که استناد قطعی به آیه ممکن نیست زیرا به باور آنها بیماری که مرگ خود را قطعی میداند با انتخاب سرمازیستی درصدد نجات جان خود از هلاکت قطعی است نه اینکه خود را به هلاکت بیندازد.<ref>بصیرزاده و ادیبی، احوال شخصیه فرد منجمد شده از منظر فقهی حقوقی، ص۴۸-۵۱.</ref> | |||
=== | === اتانازی === | ||
فقهای شیعه و اهل سنت [[اتانازی]] و بهویژه اتانازی غیرمستقیم که بیمار خود برای رهایی از بیماری اقدام به خوردن داروهایی میکند که به مرگ او ختم میشود را خودکشی دانسته و بر اساس ادله مختلفی ازجمله آیه تهلکه آن را حرام میدانند.<ref>قاسمی، دانشنامه فقه پزشکی، ج۳، ص۳۰۶؛ العماری و بن حمی، القتل الرحیم: دراسة مقارنة بین الشریعة الاسلامیة و القانون الوضعی، ص۵۵.</ref> | |||
=== امداد و نجات === | === امداد و نجات === | ||
| خط ۷۰: | خط ۷۸: | ||
=== استعمال دخانیات === | === استعمال دخانیات === | ||
برخی از فقهای شیعه و اهلسنت با استناد به آیه تهلکه معتقدند که [[استعمال دخانیات]] چون باعث عارض شدن بسیاری از بیماریهای میشود، به نوعی افکندن خود در هلاکت است و طبق آیه تهلکه خدا از آن نهی کرده است؛ بنابراین استعمال دخانیات حرام است.<ref>قاسمی، آیات فقه پزشکی، ص۱۵۱-۱۵۴؛ طیار و دیگران، الفقه المیسر، ج۱۳، ص۴۴؛ عتیق، الاحکام الفقهیة المتعلقة بالتدخین، ص۵۴.</ref> | برخی از فقهای شیعه و اهلسنت با استناد به آیه تهلکه معتقدند که [[استعمال دخانیات]] چون باعث عارض شدن بسیاری از بیماریهای میشود، به نوعی افکندن خود در هلاکت است و طبق آیه تهلکه خدا از آن نهی کرده است؛ بنابراین استعمال دخانیات حرام است.<ref>قاسمی، آیات فقه پزشکی، ص۱۵۱-۱۵۴؛ طیار و دیگران، الفقه المیسر، ج۱۳، ص۴۴؛ عتیق، الاحکام الفقهیة المتعلقة بالتدخین، ص۵۴.</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۱۴: | خط ۱۱۶: | ||
دوزدوزانی، یدالله، تغییر جنسیت آری یا نه؟، قم، نشر آثار امین، ۱۳۸۷ش. | دوزدوزانی، یدالله، تغییر جنسیت آری یا نه؟، قم، نشر آثار امین، ۱۳۸۷ش. | ||
ناظمزاده قمی، سید اصغر، تغییر جنسیت و دوجنسیها از نگاه فقه، قم، بوستان کتاب، ۱۴۰۱ش. | |||
رضایی، مریم، مبانی فقهی اهدای عضو، تهران، نشر بیکران دانش، ۱۳۹۵ش. | رضایی، مریم، مبانی فقهی اهدای عضو، تهران، نشر بیکران دانش، ۱۳۹۵ش. | ||