اعتبار عقلی و شرعی رأی اکثریت (کتاب): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
* '''چکیده''' | * '''چکیده''' | ||
'''اعتبار عقلی و شرعی رأی اکثریت''' نوشته [[مسعود امامی]]، پژوهشی درباره [[اعتبار رای اکثریت در حکومت|اعتبار]] یا [[عدم اعتبار رأی اکثریت در حکومت|عدم اعتبار رأی اکثریت]] بر اساس مبانی مختلفی چون حق تعیین | '''اعتبار عقلی و شرعی رأی اکثریت''' نوشته [[مسعود امامی]]، پژوهشی درباره [[اعتبار رای اکثریت در حکومت|اعتبار]] یا [[عدم اعتبار رأی اکثریت در حکومت|عدم اعتبار رأی اکثریت]] بر اساس مبانی مختلفی چون [[حق تعیین سرنوشت]]، کشف حقیقت، مشروعیت دینی، [[مصلحت]] و مقبولیت است. به باور نویسنده، نظریهپردازان درباره اعتبار [[رأی اکثریت]] را نمیتوان در یک تقسیمبندی کلی به موافقان و مخالفان تقسیم کرد، بلکه ممکن است آنان بر اساس یک مبنا به اعتبار رأی اکثریت و بر اساس مبنایی دیگر به بیاعتباری آن معتقد شوند. نویسنده حق تعیین سرنوشت را که با [[آزادی تکوینی]] انسان همزاد است، مبنای اصلی اعتبار رأی اکثریت و در مقابل، کشف حقیقت را مستند اصلی مخالفت با اعتبار رأی اکثریت میداند. به گفته او، مبانی مشروعیت دینی، مصلحت و مقبولیت توان محدودی برای اعتباربخشی به رأی اکثریت دارند و نمیتوان آنها را داور نهایی در منازعات دانست. | ||
نویسنده کتاب با استخراج آیات قرآن معتقد | نویسنده کتاب با استخراج آیات قرآن معتقد است آیاتی که اکثریت را مذمت کردهاند، در مقام کشف حقیقت هستند، یعنی اکثریت در تشخیص حقیقت معمولاً دچار خطا میشوند و رأیشان در این مقام فاقد اعتبار است، در حالی که از بسیاری آیات که پیامبر را فقط ابلاغکننده وحی معرفی میکنند یا بر عدم اجبار در دین تأکید دارند، حق تعیین سرنوشت در زندگی جمعی استخراج میشود. نویسنده بر اساس همین روش، سیره معصومان(ع) را بررسی و بیان میکند که اگرچه معصومان معمولاً سزاوارترین افراد برای تشکیل حکومت هستند، تشکیل حکومت از طرف آنان فقط زمانی امکانپذیر است که با خواست مردم همراه باشد. | ||
==معرفی اجمالی== | ==معرفی اجمالی== | ||