کاربر:Sarfipour/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۰۵: | خط ۱۰۵: | ||
=== ۱. رویکرد نظامساز در فقه زکات و مالیه عمومی === | === ۱. رویکرد نظامساز در فقه زکات و مالیه عمومی === | ||
یکی از شاخصههای آراء فقهی هاشمی شاهرودی، گذار از نگاه فردگرایانه به احکام مالیِ اسلام و بازخوانی آنها در قامت «مالیه عمومی» و «نظام مالیاتی» است. | یکی از شاخصههای آراء فقهی هاشمی شاهرودی، گذار از نگاه فردگرایانه به احکام مالیِ اسلام و بازخوانی آنها در قامت «مالیه عمومی» و «نظام مالیاتی» است. بخشی از تدریسهای خارج فقه وی به زکات اختصاص داشته که در آن خوانشهای نوینی برای اقتصاد کلان ارائه داده است: | ||
* '''حفظ پایه مالیاتی (عدم کسر مؤنه از نصاب):''' در اقتصاد کشاورزی مدرن که هزینههای تولید بسیار بالاست، وی برخلاف فتوای مشهور و سید یزدی در ''العروة الوثقی''، معتقد است هزینههای تولید از «حد نصاب» زکات کسر نمیشود، بلکه تنها از مقدار «فریضه» (سهم زکات) مستثنی میگردد. این رأی مبتکرانه سبب میشود «پایه مالیاتی» در اقتصاد اسلامی گسترده بماند و مشمولان زکات تقلیل نیابند، در حالی که همزمان عدالت برای تولیدکننده نیز رعایت میشود.<ref>هاشمی شاهرودی، سید محمود، درس خارج فقه (زکات)، جلسات ۱۶ تا ۱۸ (مهر ۱۳۹۰).</ref> | * '''حفظ پایه مالیاتی (عدم کسر مؤنه از نصاب):''' در اقتصاد کشاورزی مدرن که هزینههای تولید بسیار بالاست، وی برخلاف فتوای مشهور و سید یزدی در ''العروة الوثقی''، معتقد است هزینههای تولید از «حد نصاب» زکات کسر نمیشود، بلکه تنها از مقدار «فریضه» (سهم زکات) مستثنی میگردد. این رأی مبتکرانه سبب میشود «پایه مالیاتی» در اقتصاد اسلامی گسترده بماند و مشمولان زکات تقلیل نیابند، در حالی که همزمان عدالت برای تولیدکننده نیز رعایت میشود.<ref>هاشمی شاهرودی، سید محمود، درس خارج فقه (زکات)، جلسات ۱۶ تا ۱۸ (مهر ۱۳۹۰).</ref> | ||
* '''مضیق دانستن دایره مؤنه:''' برخلاف فقهای پیشین که استهلاک ابزارآلات و لباس را نیز جزء هزینههای قابل کسر میدانستند، وی با رویکردی نزدیک به حسابداری مدرن، مرز دقیقی میان «هزینههای مستقیم تولید» و مفاهیمی چون «استهلاک سرمایه» یا «عدمالنفع» رسم کرده و تنها هزینههای قطعی را قابل کسر میداند.<ref>هاشمی شاهرودی، سید محمود، درس خارج فقه (زکات)، جلسه ۱۷ (۱۱ مهر ۱۳۹۰).</ref> | * '''مضیق دانستن دایره مؤنه:''' برخلاف فقهای پیشین که استهلاک ابزارآلات و لباس را نیز جزء هزینههای قابل کسر میدانستند، وی با رویکردی نزدیک به حسابداری مدرن، مرز دقیقی میان «هزینههای مستقیم تولید» و مفاهیمی چون «استهلاک سرمایه» یا «عدمالنفع» رسم کرده و تنها هزینههای قطعی را قابل کسر میداند.<ref>هاشمی شاهرودی، سید محمود، درس خارج فقه (زکات)، جلسه ۱۷ (۱۱ مهر ۱۳۹۰).</ref> | ||