کاربر:Jahanian/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه ویرایشگر دیداری |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه ویرایشگر دیداری |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
اولاً تعریف نشوز (تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ) و مصادیق زن ناشزه که صرفاً تمکین خاص یا اعم از آن را شامل میشود؟ | اولاً تعریف نشوز (تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ) و مصادیق زن ناشزه که صرفاً تمکین خاص یا اعم از آن را شامل میشود؟ | ||
ثانیاً پیرامون بحث موضوع شناسی ضرب ( وَاضْرِبُوهُنَّ ) که منظور از ضرب چیست؟ آیا مراد تنبیه بدنی است یا غیر تنبیه بدنی اعم از تلطیف و مهربانی و یا ترک خانه و یا تنبیه به غذا ندادن و یا اعراض و افتراق و یا | ثانیاً پیرامون بحث موضوع شناسی ضرب ( وَاضْرِبُوهُنَّ ) که منظور از ضرب چیست؟ آیا مراد تنبیه بدنی است یا غیر تنبیه بدنی اعم از تلطیف و مهربانی و یا ترک خانه و یا تنبیه به غذا ندادن و یا اعراض و افتراق(موسوی لاری) و یا نسخ تمهیدی (آیت الله معرفت) است که در واقع عرب را از خشونت شدید که در قبال زنان اعمال مینموده به سمتی بکشاند که کانه اصلاً در نزد آنها ضرب نیست. | ||
ثالثاً اگر مراد از ضرب تنبیه بدنی باشد در چه حدودی و با چه وسیلهای و با چه نیتی است؟ اگر روایات ضرب را که عدهای ضعیف میدانند قبول کنیم باید گفت این تنبیه باید بدون سرخی و شکستگی بدن زن، در اعضای مهمه مثل صورت و.. نباشد و با نیت اصلاح و بدون تشفی و با چوب مسواک باشد که البته مثل شهید ثانی آن را نوعی شوخی و مزاح بین زوجین میداند (زدن با چوب مسواک). این حکم نیز لزومی نیست و حتی عدای اباحه کراهیه میدانند و باید بعد از مرتبه نصیحت کردن (فَعِظُوهُنَّ) و پشت کردن در بستر خواب (وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ) باشد. نکته مهم دیگر این است که این جواز تنبیه بدنی نیز اگر آن را قبول کنیم فقط و فقط در راستای نشوز زن آن هم در مورد تمکین خاص است و با رعایت حدود آن نه اینکه در هر حالتی تنبیه بدنی را جایز بدانیم، حتی اگر در حالت نشوز هم دست از نشوز بردارد مرد هیچ حقی برای زدن زن ندارد (فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا). | ثالثاً اگر مراد از ضرب تنبیه بدنی باشد در چه حدودی و با چه وسیلهای و با چه نیتی است؟ اگر روایات ضرب را که عدهای ضعیف میدانند قبول کنیم باید گفت این تنبیه باید بدون سرخی و شکستگی بدن زن، در اعضای مهمه مثل صورت و.. نباشد و با نیت اصلاح و بدون تشفی و با چوب مسواک باشد که البته مثل شهید ثانی آن را نوعی شوخی و مزاح بین زوجین میداند (زدن با چوب مسواک). این حکم نیز لزومی نیست و حتی عدای اباحه کراهیه میدانند و باید بعد از مرتبه نصیحت کردن (فَعِظُوهُنَّ) و پشت کردن در بستر خواب (وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ) باشد. نکته مهم دیگر این است که این جواز تنبیه بدنی نیز اگر آن را قبول کنیم فقط و فقط در راستای نشوز زن آن هم در مورد تمکین خاص است و با رعایت حدود آن نه اینکه در هر حالتی تنبیه بدنی را جایز بدانیم، حتی اگر در حالت نشوز هم دست از نشوز بردارد مرد هیچ حقی برای زدن زن ندارد (فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا). | ||