کاربر:Hamzeahmadi/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

Hamzeahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
برچسب: برگردانده‌شده
Hamzeahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
برچسب: برگردانده‌شده
خط ۱۶: خط ۱۶:
#مسابقات بدون برد و باخت با استفاده از ابزار نامشروع: بنا به ادعای نویسنده، تمامی فقیهان، مسابقه و بازی با ابزارهای رایج قمار، همراه با برد و باخت را حرام دانسته‌اند.(ص۴۳) اغلب فقیهان امامیه، بازی با ابزار قمار را حتی اگر بدون برد و باخت باشد را حرام دانسته‌اند.(ص۴۴)
#مسابقات بدون برد و باخت با استفاده از ابزار نامشروع: بنا به ادعای نویسنده، تمامی فقیهان، مسابقه و بازی با ابزارهای رایج قمار، همراه با برد و باخت را حرام دانسته‌اند.(ص۴۳) اغلب فقیهان امامیه، بازی با ابزار قمار را حتی اگر بدون برد و باخت باشد را حرام دانسته‌اند.(ص۴۴)
#ورزش‌ها و رقابت‌های همراه با آسیب و خشونت: ورزش‌ها از این جهت دسته‌بندی‌های مختلفی دارند. بسیاری از ورزش‌ها مانند والیبال و تنیس، فاقد آسیب و ضرر و زیان‌اند و به ندرت منجر به صدمه و آسیب می‌شوند. این ورزش‌ها مشروع به شمار می‌روند. پاره‌ای دیگر به لحاظ حرکات یا برخوردهای آن می‌تواند به زیان و صدمه به ورزشکار یا طرف مقابل منجر شود. مانند اسب‌سواری، کشتی، فوتبال و...دسته‌ای دیگر ورزش‌هایی هستند که احتمال آسیب در آن‌ها بیشتر است مانند ورزش‌های رزمی و برخی دیگر ورزش‌هایی هستند که اساساً با آسیب و زیان همراه‌اند که اصطلاحاً ورزش‌های خشن نام دارند.(ص۴۸)
#ورزش‌ها و رقابت‌های همراه با آسیب و خشونت: ورزش‌ها از این جهت دسته‌بندی‌های مختلفی دارند. بسیاری از ورزش‌ها مانند والیبال و تنیس، فاقد آسیب و ضرر و زیان‌اند و به ندرت منجر به صدمه و آسیب می‌شوند. این ورزش‌ها مشروع به شمار می‌روند. پاره‌ای دیگر به لحاظ حرکات یا برخوردهای آن می‌تواند به زیان و صدمه به ورزشکار یا طرف مقابل منجر شود. مانند اسب‌سواری، کشتی، فوتبال و...دسته‌ای دیگر ورزش‌هایی هستند که احتمال آسیب در آن‌ها بیشتر است مانند ورزش‌های رزمی و برخی دیگر ورزش‌هایی هستند که اساساً با آسیب و زیان همراه‌اند که اصطلاحاً ورزش‌های خشن نام دارند.(ص۴۸)
با توجه به این امور، فقیهان نیز دیدگاه‌های متفاوتی اتخاذ کرده‌اند. برخی از آنان به صراحت و قاطعیت اعلام کرده‌اند که مشروعیت ورزش به فقدان هرگونه ضرر و آسیب است. برای نمونه آیت‌الله بهجت گفته است اگر ورزشی ضرر نداشته باشد جایز ست. برخی نیز علاوه بر فقدان ضرر، وجود نفع و فایده را نیز لازم دانسته‌اند.(ص۴۹)
نویسنده دیداه فقهای اهل سنت در این امور را نیز بیان کرده است.(ص۵۳)
==مسئولیت مدنی ناشی از آسیب‌های بدنی و مبانی آن==
نویسنده در این مبحث در ضمن مطالب زیر به بیان مسئولیت مدنی ناشی از آسیب‌های بدنی پرداخته است:
===مفهوم مسئولیت مدنی و اقسام آن===
مسئولیت مدنی در اصطلاح حقوقی دو معنای عام و خاص دارد. در معنای عام هرگونه تعهدی است که قانون بر عهده شخص قرار می‌دهد تا زیان وارد شده به دیگری را جبران نماید؛ اعم از این که ریشه قراردادی داشته باشد یا غیر قراردادی باشد. در اصطلاح خاص نیز تنها مسئولیت قراردادی را شامل می‌شود.(ص۶۰) در این که آیا مسئولیت مدنی ورزشکاران قراردادی است یا قهری؟ نویسنده بر این نظر است که به ندرت می‌توان مسئولیت مدنی ورزشی را تحت قواعد مسئولیت قراردادی بررسی کرد؛ چرا که غالباً میان ورزشکاران، قراردادی شکل نمی‌گیرد و چنانچه شکل گیرد نیز حوادث و آسیب‌های مربوط را در بر ندارد.(ص۶۴)
===اهداف مسئولیت مدنی و بررسی آن در خصوص آسیب‌های بدنی===
نویسنده این مطلب را ذیل دو مسئله زیر بیان کرده است:
#جبران خسارت و التیام زیان‌دیده: هدف اصلی در مسئولیت مدنی متوجه زیان‌دیده است تا واردکننده زیان و زیان‌دیده به جهات گوناگون در کانون توجه مسئولیت مدنی قرار دارد؛ زیرا هر انسان آزاد و عاقلی مسئول اعمال خویش است.(ص۶۹)
#مجازات خطاکار، بازدارندگی و برقراری صلح: منظور از مجازات این است که واردکننده زیان به جبران خسارت تنبه  گردد و در برابر، حس انتقام‌جویی در زیان‌دیده فروکش کند؛ زیرا در غیر این صورت، اقدام فردی زیان‌دیده برای انتقام گرفتن و کیفر دادن عامل زیان، صلح و آرامش جامعه را مختل می‌کند.(ص۷۱)
===مبانی مسئولیت مدنی و بررسی آن در خصوص آسیب‌های بدنی اشخاص به یکدیگر===
به‌گفته نویسنده منظور از مبانی مسئولیت مدنی، دلیل و چرایی تحمیل مسئولیت جبران خسارت به طرفی است که استحقاق چنین مسئولیتی را دارد. این مبانی به دو صورت زیر است:
====مبانی حقوقی====
مبانی حقوقی مسئولیت مدنی درخصوص آسیب‌های بدنی مبتنی بر چهار نظریه زیر است:
#نظریه تقصیر: به موجب آن تنها دلیلی که می‌تواند مسئولیت کسی را در خصوص جبران خسارتی توجیه کند، وجود رابطه علیت میان تقصیر او و ضرر است؛ یعنی زیان‌دیده باید بتواند ثابت کند که تقصیر زیان‌زننده سبب حصول خسارت گردیده است؛
#نظریه خطر: تقصیر را در زمره ارکان مسئولیت نمی‌داند و تنها رابطه سببیت یا پیش‌بینی ضرر و امکان دوری از آن را برای تحقق ضمان کافی می‌داند؛ یعنی همین که شخصی زیان به بار آورد باید آن را جبران کند؛
#نظریه‌های مختلط که برای هرکدام از تقصیر و خطر سهمی منظور می‌کنند تا به مبنایی معتدل دست یابند؛
#نظریه تضمین: که مبنای مسئویت مدنی را با نگرشی متفاوت بیان می‌کند و براساس آن تنها زیان‌دیده نیست که دارای حقوق است و واردکننده زیان نیز از حقوقی برخوردار است که باید به آن توجه شود.(ص۷۵-۸۶)
====مبانی فقهی====
مبانی فقهی مسئولیت مدنی در آسیب‌ها و خسارت‌های بدنی به شرح زیر است:
#قاعده اتلاف: برپایه این قاعده هرکس مال دیگری را تلف کند، مسئول جبران آن است. گروهی از فقیهان این قاعده را هم در اتلاف اموال و اتلاف بدن استفاده کرده‌اند و آن را قاعده عامی در نظر گرفته‌اند؛
#قاعده تسبیب: در جایی است که شخصی خسارتی را به طور مستقیم وارد مکرده، بلکه فقط سبب بوده و برای تلف و ورود خسارت، سبب‌سازی و تمهید مقدمه نموده است؛
#قاعده لاضرر: برپایه این قاعده هر ضرری که وارد می‌شود باید جبران گردد.(ص۹۰-۹۸)