کاربر:Hamzeahmadi/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۵۴: / خط ۵۴: @@
 نویسنده در این بخش که فصل سوم کتاب است به بررسی مبانی فقهی عدم مسئولیت مدنی ورزشکاران در عملیات ورزشی ذیل چند مبحث پرداخته است:
 ===اذن===
+یکی از مبانی حقوقی ارائه شده برای رفع مسئولیت مدنی ورزشکاران، رضایت زیان‌دیده بود. این مطلب در مباحث فقهی بیشتر با عنوان «اذن» مطرح می‌گردد. براین اساس هر ورزشکاری به رغم آگاهی از برخوردها، ضربه‌ها و آسیب‌های احتمالی با خواست و اذن قولی یا عملی خویش در میدان ورزش حاضر می‌شود و همین امر موجب رفع ضمان یا مسئولیت در عملیات ورزشی می‌گردد.(ص۱۹۷ و ۲۷۷)
+===قاعده اقدام===
+این قاعده نیز یکی از اسباب سقوط مسئولیت مدنی ورزشکاران است و به اموال و زیان‌های مالی محدود نبوده و در مورد اعضا و جوارح بدن نیز به کار می‌رود. قاعده اقدام درباره ورزشکاری که با آگاهی از حوادث، خطرات و احتمال آسیب‌دیدگی در میدان بازی و رقابت گام می‌گذارد، جاری می‌گردد. بنابراین ورزشکاری که با وجود آگاهی از خطر، به خود ضرر زده و بدن خود را در معرض صدمات و حوادث قرار می‌دهد، به رغم آن که به سبب اضرار و خطرپذیری کار حرامی مرتکب شده، مشمول قاعده اقدام می‌شود و فرد دیگری در برابر او مسئولیت نخواهد داشت.(ص۲۷۸-۲۷۹)
+===قاعده تحذیر===
+به موجب قاعده تحذیر هرگاه کسی قبل از انجام کاری که در مظان ایجاد خسارت احتمالی به دیگران است، به‌طور مناسب هشدار دهد و سایرین را از وجود خطر آگاه سازد، مسئول نخواهد بود. از این رو زیان‌دیده‌ای که به هشدارها توجه نکند و در پی آن از عمل هشداردهنده آسیب و خسارتی به او وارد گردد، نمی‌تواند عامل زیان را مسئول دانسته و از او مطالبه جبران خسارت داشته باشد.(ص۲۷۹)
+===شرط عدم مسئولیت===
+اگرچه شرط عدم مسئولیت در حوزه قرادادی و نیز در روابط اقتصادی کاربرد بیشتری دارد، ولی به باور نویسنده می‌توان از آن در حوزه مسئولیت مدنی ناشی از آسیب‌ها و خسارت‌های بدنی، از جمله حوادث و آسیب‌های مربوط به عملیات ورزشی نیز از آن بهره برد.(ص۲۴۵)
+===عرف و مصالح عرفی===
+به‌گفته نویسنده از آنجا که ورزش پدیده‌ای عرفی و اجتماعی است که از روزگاران کهن در میان مردم رواج داشته است و همواره در همه فرهنگ‌ها مورد استقبال آنان قرار گرفته است، پس عرف و مصالح عرفی می‌تواند مبنای مسئولیت یا عدم مسئولیت مدنی در عملیات ورزشی ورزشکارن قرار گیرد. این عرف است خطای ورزشی را تعیین می‌نماید و قدرت و دایره نفوذ آن چنان است که حتی حرکات و عملیات ورزشی خاصی را مقبول و روا می‌دارد که از نظر قانون و دولت ناپسند می‌نماید.(ص۲۵۵-۲۵۶)