کاربر:Hamzeahmadi/صفحه تمرین۳: تفاوت میان نسخهها
Hamzeahmadi (بحث | مشارکتها) |
Hamzeahmadi (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
حیدر حبالله، فقهپژوه و مدرس حوزه علمیه قم، گفته است که این اصطلاح را در فقه [[اهل سنت و جماعت|اهلسنت]] ندیده و [[سید محمدجواد عاملی|سید محمدجواد حسینی عاملی]] ([[سال ۱۱۶۰ هجری قمری|۱۱۶۰]]- [[سال ۱۲۲۸ هجری قمری|۱۲۲۸ق]]) را نخستین فقیهی یافته که در کتابش، با عنوان [[مفتاح الکرامة فی شرح قواعد العلامة (کتاب)|مفتاحالکرامة]]، به مذاق شارع با اصطلاح «مذاق اصحاب» اشاره کرده است.<ref>حبالله، [https://hobbollah.com/p/44755/الاجتهاد-المذاقي-أو-مذاق-الشارع-ومزاج «الاجتهاد المذاقی أو مذاق الشارع ومزاج الشریعة»]، الموقع الرسمی لحیدر حبالله.</ref> پس از حسینی عاملی، [[محمدحسن نجفی|صاحبْجواهر]] این اصطلاح را در [[جواهر الکلام فی شرح شرائع الاسلام (کتاب)|جواهرالکلام]]،<ref>نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۱، ص۳۰۳ و ج۲، ص۳۲۹ و ج۱۵، ص۱۹۶ و ج۲۷، ص۲۱۷ و ج۳۰، ص۳۱۰.</ref> در حد وسیعی به کار برد<ref>حبالله، [https://hobbollah.com/p/44755/الاجتهاد-المذاقي-أو-مذاق-الشارع-ومزاج «الاجتهاد المذاقی أو مذاق الشارع ومزاج الشریعة»]، الموقع الرسمی لحیدر حبالله.</ref> و سپس در میان فقیهان پس از وی، بهویژه در آثار فقیهانی همچون [[آقا رضا همدانی|آقارضا همدانی]]،<ref>همدانی، مصباح الفقیه، ۱۳۷۶ش، ج۵، ص۲۵۳ و ص۱۳۰.</ref> [[سید ابوالقاسم خویی]]،<ref>خویی، موسوعة الامام الخوئی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۱۸۵ و ۱۸۷ و ۲۰۰ و ۲۹۲ و ج۲۱، ص۳۴۵ و ج۳۰، ص۳۷۹.</ref> [[سید محسن طباطبائی حکیم|سیدمحسن حکیم]]<ref>حکیم، مستمسک العروة الوثقی، ۱۳۹۱ق، ج۲، ص۴۲۴ و ج۴، ص۱۵۴ و ج۹، ص۱۲۹ و ج۱۴، ص۲۵۹</ref> و [[سید روحالله موسوی خمینی|امام خمینی]]،<ref>امام خمینی، کتاب البیع، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۴۳ و ج۲، ص۵۴۴ و ج۳، ص۴۱۴ و ج۴، ص۲۹۸.</ref> رواج یافته و موردتوجه قرار گرفته است.<ref>حبالله، [https://hobbollah.com/p/44755/الاجتهاد-المذاقي-أو-مذاق-الشارع-ومزاج «الاجتهاد المذاقی أو مذاق الشارع ومزاج الشریعة»]، الموقع الرسمی لحیدر حبالله.</ref> | حیدر حبالله، فقهپژوه و مدرس حوزه علمیه قم، گفته است که این اصطلاح را در فقه [[اهل سنت و جماعت|اهلسنت]] ندیده و [[سید محمدجواد عاملی|سید محمدجواد حسینی عاملی]] ([[سال ۱۱۶۰ هجری قمری|۱۱۶۰]]- [[سال ۱۲۲۸ هجری قمری|۱۲۲۸ق]]) را نخستین فقیهی یافته که در کتابش، با عنوان [[مفتاح الکرامة فی شرح قواعد العلامة (کتاب)|مفتاحالکرامة]]، به مذاق شارع با اصطلاح «مذاق اصحاب» اشاره کرده است.<ref>حبالله، [https://hobbollah.com/p/44755/الاجتهاد-المذاقي-أو-مذاق-الشارع-ومزاج «الاجتهاد المذاقی أو مذاق الشارع ومزاج الشریعة»]، الموقع الرسمی لحیدر حبالله.</ref> پس از حسینی عاملی، [[محمدحسن نجفی|صاحبْجواهر]] این اصطلاح را در [[جواهر الکلام فی شرح شرائع الاسلام (کتاب)|جواهرالکلام]]،<ref>نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۱، ص۳۰۳ و ج۲، ص۳۲۹ و ج۱۵، ص۱۹۶ و ج۲۷، ص۲۱۷ و ج۳۰، ص۳۱۰.</ref> در حد وسیعی به کار برد<ref>حبالله، [https://hobbollah.com/p/44755/الاجتهاد-المذاقي-أو-مذاق-الشارع-ومزاج «الاجتهاد المذاقی أو مذاق الشارع ومزاج الشریعة»]، الموقع الرسمی لحیدر حبالله.</ref> و سپس در میان فقیهان پس از وی، بهویژه در آثار فقیهانی همچون [[آقا رضا همدانی|آقارضا همدانی]]،<ref>همدانی، مصباح الفقیه، ۱۳۷۶ش، ج۵، ص۲۵۳ و ص۱۳۰.</ref> [[سید ابوالقاسم خویی]]،<ref>خویی، موسوعة الامام الخوئی، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۱۸۵ و ۱۸۷ و ۲۰۰ و ۲۹۲ و ج۲۱، ص۳۴۵ و ج۳۰، ص۳۷۹.</ref> [[سید محسن طباطبائی حکیم|سیدمحسن حکیم]]<ref>حکیم، مستمسک العروة الوثقی، ۱۳۹۱ق، ج۲، ص۴۲۴ و ج۴، ص۱۵۴ و ج۹، ص۱۲۹ و ج۱۴، ص۲۵۹</ref> و [[سید روحالله موسوی خمینی|امام خمینی]]،<ref>امام خمینی، کتاب البیع، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۲۴۳ و ج۲، ص۵۴۴ و ج۳، ص۴۱۴ و ج۴، ص۲۹۸.</ref> رواج یافته و موردتوجه قرار گرفته است.<ref>حبالله، [https://hobbollah.com/p/44755/الاجتهاد-المذاقي-أو-مذاق-الشارع-ومزاج «الاجتهاد المذاقی أو مذاق الشارع ومزاج الشریعة»]، الموقع الرسمی لحیدر حبالله.</ref> | ||
==اهمیت== | ==اهمیت و جایگاه در فقه معاصر== | ||
[[محمدحسن نجفی|صاحبْجواهر]] فهم و کشف مذاق شارع را نعمتی شمرده که خداوند به کسی که بدان دست یافته، روزی داده است.<ref>نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۳۰، ص۱۹۵.</ref> مذاق شارع و کشف آن را یکی از مسائل مهم و ضروری در اجتهاد و استنباط حکم شرعی، بهویژه در مسائل و احکام مستحدثه به شمار آوردهاند.<ref>اثنا عشری، «مقدمه»، در کتاب الفائق فی الاصول، تآلیف جمعی از نویسندگان، ۱۴۴۴ق، ص۴.</ref> | [[محمدحسن نجفی|صاحبْجواهر]] فهم و کشف مذاق شارع را نعمتی شمرده که خداوند به کسی که بدان دست یافته، روزی داده است.<ref>نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۳۰، ص۱۹۵.</ref> مذاق شارع و کشف آن را یکی از مسائل مهم و ضروری در اجتهاد و استنباط حکم شرعی، بهویژه در مسائل و احکام مستحدثه به شمار آوردهاند.<ref>اثنا عشری، «مقدمه»، در کتاب الفائق فی الاصول، تآلیف جمعی از نویسندگان، ۱۴۴۴ق، ص۴.</ref> | ||