کاربر:Hamzeahmadi/صفحه تمرین۳: تفاوت میان نسخهها
Hamzeahmadi (بحث | مشارکتها) |
Hamzeahmadi (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶۷: | خط ۶۷: | ||
# طبیعتِ هر جاعل و قانونگذاری این است که خلاف مشرب و مذاق خودش حکم وضع نمیکند؛ | # طبیعتِ هر جاعل و قانونگذاری این است که خلاف مشرب و مذاق خودش حکم وضع نمیکند؛ | ||
# حکمی که از راه مذاق شارع به دست میآید، مانع یا مزاحم قویتری برای آن وجود نداشته باشد.<ref>جمعی از نویسندگان، الفائق فی الاصول، ۱۴۴۴ق، ص۲۳۰.</ref> | # حکمی که از راه مذاق شارع به دست میآید، مانع یا مزاحم قویتری برای آن وجود نداشته باشد.<ref>جمعی از نویسندگان، الفائق فی الاصول، ۱۴۴۴ق، ص۲۳۰.</ref> | ||
==مقایسه مذاق | ==مقایسه مذاق شارع با مفاهیم مشابه== | ||
===مذاق | ===مذاق شارع و مقاصد شریعت=== | ||
===مذاق | ===مذاق شارع و مصلحت=== | ||
===مذاق شارع و تنقیح مناط قطعی=== | ===مذاق شارع و تنقیح مناط قطعی=== | ||
بین مذاق شارع و [[تنقیح مناط|تنقیح مناط قطعی]] تفاوت است. بهگفته سیفی مازندرانی، در تنقیح ملاک قطعی، یک خطاب است که از بیان شارع، موضوع حکم استفاده می شود، که به صورت تصریح در آن خطاب نیامده ولی به دلالت تنبیه از خطاب فهمیده می شود. مثلاً در روایتی از امام صادق(ع) درباره خرید و فروش رطب در مقابل تمر سؤال شد و امام پرسید که آیا پس از خشک شدن، سبکتر میشود؟ آنان گفتند: بله و سپس امام در جوابشان گفت چنین بیعی ایراد دارد. از این روایت استفاده می شود که هر مکیل و موزونی همین طور است و اختصاصی به رطب و تمر ندارد. این یک ملاک خاص در موضوع خاص است؛ ولی مذاق شارع از این قبیل نیست. مذاق شارع در جایی است که ملاک از مجموع چند روایت برداشت شود.<ref>«درس خارج اصول استاد علیاکبر سیفی مازندرانی: تعریف قاعده مذاق شارع»، سایت مدرسه فقاهت.</ref> | بین مذاق شارع و [[تنقیح مناط|تنقیح مناط قطعی]] تفاوت است. بهگفته سیفی مازندرانی، در تنقیح ملاک قطعی، یک خطاب است که از بیان شارع، موضوع حکم استفاده می شود، که به صورت تصریح در آن خطاب نیامده ولی به دلالت تنبیه از خطاب فهمیده می شود. مثلاً در روایتی از امام صادق(ع) درباره خرید و فروش رطب در مقابل تمر سؤال شد و امام پرسید که آیا پس از خشک شدن، سبکتر میشود؟ آنان گفتند: بله و سپس امام در جوابشان گفت چنین بیعی ایراد دارد. از این روایت استفاده می شود که هر مکیل و موزونی همین طور است و اختصاصی به رطب و تمر ندارد. این یک ملاک خاص در موضوع خاص است؛ ولی مذاق شارع از این قبیل نیست. مذاق شارع در جایی است که ملاک از مجموع چند روایت برداشت شود.<ref>«درس خارج اصول استاد علیاکبر سیفی مازندرانی: تعریف قاعده مذاق شارع»، سایت مدرسه فقاهت.</ref> | ||