کاربر:M.Khosravi/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

مبنای فقهی و اجتهادی محمد فاضل لنکرانی بر ترکیبی از نص‌گرایی دقیق و عقل‌گرایی سازگار استوار است؛ او از یک‌سو به ظاهر و مفاد روایات پایبند بود و اطلاق و عموم را تنها در جایی معتبر می‌دانست که عرف آن را بپذیرد و شرایط ویژه موضوع، نیازمند بیان خاص از سوی شارع نباشد، و از سوی دیگر، در تعارض میان نص و عقل، روایت را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کرد که با حکم قطعی عقل ناسازگار نشود. در روش استنباط، او به مکتب تجمیع ظنون تعلق داشت؛ یعنی به‌جای تکیه صرف بر سند روایت، مجموعه‌ای از قرائن معنوی، سیاق، شأن صدور، نقل به معنا، فهم عرفی و شهرت قدمایی را در کنار هم قرار می‌داد تا به وثوق به صدور برسد. این نگاه، همراه با توجه به تحولات زمانه و مصالح عمومی تشیع، او را به اجتهادی معتدل رسانده بود که نه در جمود لفظی می‌مانْد و نه در احتیاط‌های افراطی گرفتار می‌شد؛ ازاین‌رو، در مواردی به فتاوایی خلاف مشهور نیز می‌رسید، بی‌آنکه از انضباط اصولی فاصله بگیرد.

== زندگی‌نامه فقهی و سیاسی ==