حق الناس: اسلام و حقوق بشر (کتاب): تفاوت میان نسخهها
| خط ۷۸: | خط ۷۸: | ||
=== حقوق مخالف سیاسی === | === حقوق مخالف سیاسی === | ||
به گفته نویسنده، مخالف سیاسی مصداق یکی از این عناوین است: ناهی از منکر، محارب یا باغی(ص۲۲۲) و در هر صورت این حقوق را دارد: ۱. حق آزادی بیان برای اصلاح برنامههای سیاسی حاکمان، اصلاح ساختار سیاسی یا تغییر نظام سیاسی، مستند به سخنان امام علی(ع) در نامه ۵۳ و خطبههای ۲۱۶ و ۳۴ نهجالبلاغه(ص۲۶۶و۲۶۷)؛ ۲. حق فعالیت تشکیلاتی و اقدام سیاسی، مستند به آیات [[آیه ۴۱ سوره حج|۴۱ سوره حج]]، [[آیه ۲۵ سوره حدید|۲۵ سوره حدید]] و آیات بیانگر [[امر به معروف]] و لزوم سرپیچی از حاکمان فاسد(ص۲۶۷و۲۶۸)؛ ۳. حق اطلاع از تصمیمهای حاکمیت اعم از سیاسی، فرهنگی و اقتصادی؛ ۴. حفظ حیثیت و [[کرامت انسانی]] مخالفان سیاسی(ص۲۶۹و۲۷۰) و ۵. حق مصونیت جان و مال و آبرو و مصونیت از تعرض قضایی(ص۲۷۰و۲۷۱). | |||
=== بغی و محاربه === | === بغی و محاربه === | ||
کدیور بر آن است که فعالیتهای سیاسی مسالمتآمیز، سخنرانی یا انتقاد کتبی و حتی قصد براندازی، قابل انطباق بر بغی و محاربه نیست، مگر اینکه با سلاح دست به عملی زنند.(ص۲۵۴) بر این اساس، در صورت وقوع بغی، این اقدام نوعی جرم سیاسی است که صرفاً باید تشکیلات بغات از بین برده شود و بنابراین اموالشان به غارت نمیرود، کودکان و زنانشان به اسارت و کنیزی نمیروند و برای آنها حکم اعدام خارج از میدان نبرد بهعنوان حد شرعی صادر نمیشود.(ص۲۲۹-۲۳۷) | کدیور بر آن است که فعالیتهای سیاسی مسالمتآمیز، سخنرانی یا انتقاد کتبی و حتی قصد براندازی، قابل انطباق بر بغی و محاربه نیست، مگر اینکه با سلاح دست به عملی زنند.(ص۲۵۴) بر این اساس، در صورت وقوع بغی، این اقدام نوعی جرم سیاسی است که صرفاً باید تشکیلات بغات از بین برده شود و بنابراین اموالشان به غارت نمیرود، کودکان و زنانشان به اسارت و کنیزی نمیروند و برای آنها حکم اعدام خارج از میدان نبرد بهعنوان حد شرعی صادر نمیشود.(ص۲۲۹-۲۳۷) | ||
بنا بر آنچه کدیور گفته، باغی کسی است که: ۱. بنابر یک تئوری خاص با حاکمیت مخالفت میکند، ۲. دارای محلی خارج از دسترس است که حاکمیت بهسادگی نتواند به آنجا دست یابد، ۳. با همراهی افراد متعدد و گروه فراوان شکل میگیرد و اقدام مسلحانه دارد، ۴. علیه امام معصوم(ع) قیام کرده باشد، و به همین جهت حکم بغی در زمان غیبت معصوم(ع) در کتب فقهی نیامده و در فقه امامیه به رسمیت شناخته نشده است.(ص۲۲۹-۲۳۶) از نگاه کدیور، محارب کسی است که بهقصد ترساندن مردم و با بهکارگیری سلاح، آرامش، آزادی و امنیت عمومی را سلب کند. با این حال وی سلاح را دارای موضوعیت نمیداند، بلکه معتقد است سلاح اشاره به ابزار و قدرتی است که موجب ترساندن مردم میشود.(ص۲۴۶) از دید وی بغی و محاربه از عناوین قصدیه است و صدق احراز هر کدام متوقف بر احراز قصد است.(ص۲۵۴) | |||
=== حقوق زنان === | === حقوق زنان === | ||