جاسوسی (منابع مطالعاتی): تفاوت میان نسخه‌ها

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{منابع مطالعاتی}}
-{{ambox
-|style= background: #FFE4B5
-|type=content
-|image=[[پرونده:Hoshdar001.png|100px]]
-|text= '''هشدار!''' این صفحه از روز {{<includeonly>subst:</includeonly>#time:[[xij]]}} {{<includeonly>subst:</includeonly>#time:[[xiF]]}} {{<includeonly>subst:</includeonly>#time:[[xiY]]}} در حال '''به‌روزسانی''' است.
-{{سخ}}پس از نهایی‌شدن، این برچسب برداشته می‌شود.}}
 [[جاسوسی]] در فقه اسلامی به معنای به‌دست آوردن پنهانی اطلاعات و اسرار دیگران است و حکم آن با توجه به موضوع، هدف و متعلق آن متفاوت است. اصل اولی در فقه، حرمت تجسس در امور شخصی افراد است و این حکم بر [[آیه ۱۲ سوره حجرات|آیه «وَلَا تَجَسَّسُوا»]] و روایات مربوط به [[حفظ آبرو]] و [[حریم خصوصی|حریم خصوصی مسلمانان]] استوار است. ازاین‌رو، فقیهان تجسس برای آگاهی از زندگی خصوصی یا عیب‌های پنهان افراد را جایز نمی‌دانند.