واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)

نسخهٔ تاریخ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۵ توسط Mahjoor60 (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
نویسنده: علیرضا صالحی

کتاب واژه‌نامه فقه سیاسی کتابی درباره اصطلاحات فقه سیاسی نوشته علی‌اصغر مرادی و اباصلت فروتن است که حدود ۲۸۰ واژه را از متون فقهی شیعه و اهل سنت استحراج کرده و توضیح داد‌ه‌اند. این کتاب را مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) منتشر کرده است. جامع نبودن در گرد‌آوری واژه‌های مرتبط با فقه سیاسی و توضیح واژ‌ه‌های عام ذیل واژه‌های خاص از نقدهای وارد به این کتاب است.

واژه‌نامه فقه سیاسی
اطلاعات کتاب
نویسندهعلی‌اصغر مرادی و اباصلت فروتن
موضوعفقه سیاسی
سبکفرهنگ‌نامه نویسی
زبانفارسی
تعداد جلد۱
تعداد صفحات۲۰۶
قطعوزیری (شومیز)
اطلاعات نشر
ناشرمرکز فقهی ائمه اطهار(ع)
محل نشرقم
تاریخ نشر۱۳۸۹ش
نوبت چاپاول
شمارگان۱۵۰۰
  • چکیده

معرفی

واژه‌نامه فقه سیاسی کتابی درباره اصطلاحات مرتبط با مسائل فقه سیاسی است که علی‌اصغر مرادی و اباصلت فروتن تدوین کرده‌اند و مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) منتشر شده است.

ساختار و ویژگی‌ها

ساختار کتاب واژه‌نامه فقه سیاسی الفبایی است، نه موضوعی. در این کتاب ۲۸۰ واژه سیاسی یا غیرسیاسی مرتبط با مسائل سیاسی توضیح داده شده است.[۱] به ادعای نویسندگان، واژه‌های کتاب از منابع متعدد فقهی اهل سنت و شیعه استخراج شده‌اند(ص۱۶). در این کتاب ذیل هر واژه، معنای لغوی و اصطلاحی، ریشه و نمونه‌های تاریخی آن بیان شده و آواشناسی (فونتیک) و معادل انگلیسی واژه‌ها نیز آمده است(ص۱۷).

در این کتاب شماری از واژ‌ه‌ها، مانند اجتهاد و احتکار، در ظاهر ارتباطی با مفهوم سیاست ندارند، اما به باور نویسندگان، به دلیل داشتن بار سیاسی و نقش اساسی در اداره حکومت و حقوق سیاسی و اساسی جامعه، واژه‌هایی سیاسی قلمداد شده‌اند(ص۱۷). از دیگر ویژگی‌های این کتاب ارائه منابع توضیحی برای هر واژه در پاورقی است. به گفته نویسندگان، هدف از تدوین این کتاب جمع‌آوری واژه‌ها و اصطلاحات فقه سیاسی در یک جا است(ص۱۶).

نقدها

کتاب واژه‌نامه فقه سیاسی از جهاتی مورد نقد است که به چند مورد اشاره می‌شود:

  • جامع نبودن در گردآوری واژه‌های فقه سیاسی: با وجود ادعای نویسندگان مبنی بر تتبع در منابع متعدد فقهی اهل سنت و شیعه، بسیاری از واژه‌های مرتبط با مسائل سیاسی که در کتب فقهی بررسی شده‌اند و در فقه سیاسی دارای اثر دانسته می‌شوند در این کتاب نیامده‌اند، از جمله حق رأی و انتخابات، رأی اکثریت،[۲] تفکیک قوا،[۳] نافرمانی مدنی،[۴]مشارکت سیاسی،[۵] حفظ نظام، حریم خصوصی[۶] و فقه حکومتی. در این کتاب حتی واژه فقه سیاسی نیز تبیین نشده است.
  • تبیین نشدن رابطه واژه‌های نامرتبط با فقه سیاسی: در این کتاب تعدادی واژه‌ غیرمرتبط با مسائل سیاسی وجود دارد که به ادعای نویسندگان دارای بار و نقش سیاسی است، در حالی که نویسندگان در توضیح این واژه‌ها اثر و نقش سیاسی مورد ادعا را تبیین نکرده‌اند. اجتهاد، ساب النبی، مال الله، واقعه غدیر، نابته، یوم الخمیس، نسیء و ... از این واژه‌ها هستند.
  • تبیین واژه‌های عام ضمن واژه‌های خاص: در این کتاب برخی واژه‌های عام در ضمن واژه‌های خاص توضیح داده شده‌اند، برای مثال واژه قانون در ضمن قانون اسلامی توضیح داده شده است، در حالی که قانون و فرایند‌های قانون‌گذاری مسائل مورد ابتلایی هستند که در کتب فقهی به صورت مفصل تبیین شده‌اند و نیاز به گنجاندن تعریفشان در ضمن واژه‌های خاص نیست.
  • نبود تعریف دقیق از واژه‌ها: در برخی از واژه‌ها نویسندگان تعریفی دقیق و جامع ارائه نداده‌اند؛ برای مثال در تعریف دموکراسی، حضور مردم در صحنه سیاسی را به حمایت و پشتیبانی از رهبر جامعه اسلامی تأویل کرده‌اند.

پانویس

  1. مرادی و فروتن، واژه‌نامه فقه سیاسی، فهرست کتاب.
  2. امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۰، ص۴۵۹؛ منتظری، حکومت دینی و حقوق انسان، ص۳۷-۳۸.
  3. نائینی، تنبیه الامه، ص۱۳۸؛ منتظری، مبانی فقهی حکومت اسلامی، ج۸، ۲۸۵.
  4. ورعی، بررسی فقهی فرمانبرداری و نافرمانی مدنی، ص۱۴۷.
  5. عمید زنجـانی، «ابعاد فقهی مشارکت سیاسی» ،ص۳-۳۱.
  6. امام خمینی، تحریرالوسیله، ج۱، ص۴۹۱.

منابع

  • امام خمینی، روح‌الله، تحریرالوسیله، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۴ش.
  • امام خمینی، روح‌الله، صحیفه امام، تهران، مرکز نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ش.
  • عمید زنجانی، عباسعلی، ابعاد فقهی مشارکت سیاسی، مندرج در مجموعه مقالات مشارکت سیاسی، به کوشش علی‌اکبر علیخانی، تهران، نشر سفیر، ۱۳۷۷ش.
  • مرادی، علی‌اصغر، فروتن، اباصلت، واژه‌نامه فقه سیاسی، قم، مرکز فقهی ائمه اطهار، ۱۳۸۹ش.
  • منتظری، حسینعلی، حکومت دینی و حقوق انسان، قم، نشر ارغوان دانش، ۱۴۲۹ق.
  • منتظری، حسینعلی، مبانی فقهی حکومت اسلامی،مترجم محمود صلواتی و ابوالفضل شکوری، تهران، موسسه کیهان، ۱۴۰۹ق.
  • نائینی، محمدحسین، تنبیه الامه و تنزیه المله، مصحح سید جواد ورعی، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۲ش.
  • ورعی، سید جواد، بررسی فقهی فرمانبرداری و نافرمانی مدنی، تهران، انتشارت سمت، ۱۳۹۴ش.