فقه معاصر:ساختار مقاله‌های مراکز پژوهشی
توضیح و چارچوب کلی مقالات مراکز پژوهشی:
- مقالات مربوط به مراکز پژوهشی فقه معاصر، همانند سایر مقالات دانشنامه فقه معاصر، ماهیتی گزارشی، توصیفی و مستند دارند و باید بدون جانبداری نسبت به یک مرکز، جریان فکری یا دیدگاه خاص تدوین شوند. هدف اصلی این مقالات، ارائه تصویری روشن و مستند از مراکز و نهادهایی است که در شکل‌گیری، گسترش و تحول فقه معاصر نقش داشته‌اند.
- مقصود از «مراکز پژوهشی»، مؤسسات پژوهشی، پژوهشگاه‌ها، دانشگاه‌ها یا دانشکده‌ها، مراکز تخصصی، مؤسسات انتشاراتی و دیگر نهادهایی را که در تولید، ترویج، آموزش یا انتشار دانش فقه معاصر تأثیرگذار بوده‌اند، دربرمی‌گیرد.
- هدف این مقالات صرفاً معرفی یک مرکز یا ارائه فهرستی از فعالیت‌های آن نیست؛ بلکه باید تا حد امکان نقش و میزان تأثیرگذاری آن مرکز در فقه معاصر، حوزه‌های فعالیت، زمینه‌های پژوهشی، آثار شاخص و ارتباط آن با سایر مراکز علمی بازتاب یابد.
- بر این اساس، ساختار پیشنهادی زیر می‌تواند مبنای تدوین مقالات قرار گیرد. این ساختار جنبه پیشنهادی دارد و نویسنده، متناسب با ویژگی‌ها و اهمیت هر مرکز، می‌تواند بخش‌هایی را حذف، ادغام یا تکمیل کند. با این حال، آنچه برای دانشنامه اهمیت اساسی دارد، بازتاب دقیق و مستند جایگاه و نقش مرکز در فقه معاصر است.
چکیده
این بخش، نقش «شناسه» مقاله را دارد و باید در عباراتی کوتاه، روشن و گویا، مهم‌ترین اطلاعات درباره مرکز و نقش آن در فقه معاصر را ارائه کند؛ به گونه‌ای که چکیده بتواند نمایندگی کامل از محتوای مقاله به دست دهد.
معرفی و جایگاه
در این بخش، مرکز پژوهشی معرفی و تاریخچه تأسیس و شکل‌گیری آن به اختصار بیان می‌شود. همچنین اهداف، مأموریت‌ها، حوزه‌های اصلی فعالیت و در صورت وجود، چشم‌اندازهای مرکز معرفی می‌شود.
در ادامه، جایگاه و نقش مرکز در مطالعات فقه معاصر، زمینه‌های اصلی فعالیت آن و مهم‌ترین حوزه‌هایی که در آنها اثرگذار بوده است، تبیین می‌شود.
نقش و تأثیرگذاری در فقه معاصر
در صورت اهمیت و وجود شواهد کافی، بخشی مستقل به تبیین نقش مرکز در فقه معاصر اختصاص یابد. در این بخش، بر اساس شواهد و مستندات ارائه‌شده در بخش‌های پیشین، مهم‌ترین زمینه‌های تأثیرگذاری مرکز، موضوعات و رویکردهای مورد توجه آن و سهم آن در تولید، آموزش، ترویج یا انتشار مباحث فقه معاصر گزارش می‌شود.
این بخش نباید به ارزیابی ارزشی یا داوری درباره برتری یک مرکز نسبت به مراکز دیگر منجر شود؛ بلکه هدف آن، بازنمایی مستند جایگاه و نقش مرکز در منظومه فقه معاصر است
ساختار علمی و پژوهشی
در این بخش، ساختار علمی و پژوهشی مرکز معرفی می‌شود؛ از جمله شورای علمی، پژوهشکده‌ها، گروه‌های علمی، مراکز تخصصی، واحدهای آموزشی و پژوهشی و دیگر بخش‌های مرتبط با فعالیت‌های علمی.
در صورت اهمیت، حوزه تخصصی هر یک از این واحدها و نسبت آنها با مطالعات فقه معاصر نیز بیان می‌شود.
افراد شاخص
در این بخش، پژوهشگران و استادانی که در حوزه فقه معاصر فعالیت داشته‌اند و با مرکز مورد نظر ارتباط علمی داشته یا دارند، معرفی می‌شوند. این افراد می‌توانند از میان مدیران علمی، اعضای هیئت علمی، پژوهشگران، استادان، نویسندگان و دیگر چهره‌های علمی مرتبط با مرکز انتخاب شوند.
معرفی افراد باید با تأکید بر نقش و فعالیت آنان در حوزه فقه معاصر انجام گیرد.
آثار و فعالیت‌ها
در این بخش، مهم‌ترین آثار و فعالیت‌های علمی مرکز در حوزه فقه معاصر معرفی می‌شود. آثار می‌تواند به صورت تفکیکی شامل کتاب‌ها، مقالات، مجموعه‌مقالات، ترجمه‌ها، نشریات، طرح‌های پژوهشی، آثار آموزشی و دیگر فعالیت‌های علمی باشد.
در معرفی آثار، تأکید اصلی باید بر آثاری باشد که در شکل‌گیری یا گسترش مباحث فقه معاصر نقش داشته‌اند؛ ازاین‌رو، صرف ارائه فهرست آثار مرکز، بدون توجه به ارتباط آنها با موضوع مقاله، مطلوب نیست. بهتر است آثار بر اساس موضوع یا نوع فعالیت دسته‌بندی شوند؛ برای مثال «فقه سیاسی»، «فقه اجتماعی»، «فقه خانواده»، «فقه حکومتی»، «فقه و حقوق» و مانند آن.
تعاملات علمی و برگزاری همایش‌ها و نشست‌ها
در این بخش، ارتباطات و همکاری‌های علمی مرکز با سایر نهادها و مراکز پژوهشی، دانشگاه‌ها و مؤسسات علمی، اعم از داخلی و بین‌المللی، معرفی می‌شود.
همچنین همایش‌ها، کنفرانس‌ها، نشست‌های علمی، کرسی‌ها و برنامه‌های مشترکی که مرکز در زمینه فقه معاصر برگزار یا در آنها مشارکت کرده است، معرفی می‌شوند.
پانویس
منابع
منابع مقاله باید بر اساس شیوه‌نامه و به ترتیب الفبا باشد. منابع چپ‌نویس از منابع راست‌نویس جدا قرار می‌گیرد.در پایان مقاله، منابع مورد استفاده برای تدوین مقاله معرفی می‌شود. منابع می‌تواند شامل وبگاه رسمی مرکز، اساسنامه و اسناد تأسیس، گزارش‌های رسمی، کتاب‌ها و مقالات منتشرشده، مصاحبه‌ها، گزارش همایش‌ها، نشریات مرکز و دیگر منابع معتبر باشد.