حق تأدیب زوج بر زوجه (کتاب): تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «{{نویسنده |نویسنده = هادی صادقی |نویسنده۲ = |نویسنده۳ = |گردآوری = |ویراستار۱ = |ویراستار۲ = |ویراستار۳ = }} {{جعبه اطلاعات کتاب | عنوان = حق تأدیب زوج بر زوجه (کتاب) | تصویر = حق تأدیب زوج بر زوجه (کتاب).jpg | اندازه تصویر = | توضیح_تصویر = | نامهای دیگر =...» ایجاد کرد |
جز removed Category:کتابهای فقه خانواده; added Category:کتابها درباره روابط زوجین using HotCat |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۸۰: | خط ۸۰: | ||
== احکام زن ناشزه == | == احکام زن ناشزه == | ||
در فصل پنجم، نگارنده به بررسی حکم زن ناشزه پرداخته و محور اصلی بحث را [[آیه ۳۴ سوره نساء]] قرار داده است. از نگاه او، «نشوز» به معنای سرپیچی و نافرمانی زن از شوهر است و قرآن برای مقابله با آن به ترتیب سه مرحله را توصیه کرده است: | در فصل پنجم، نگارنده به بررسی حکم زن ناشزه پرداخته و محور اصلی بحث را [[آیه ۳۴ سوره نساء]] قرار داده است. از نگاه او، «نشوز» به معنای سرپیچی و نافرمانی زن از شوهر است و قرآن برای مقابله با آن به ترتیب سه مرحله را توصیه کرده است: ۱. موعظه و اندرز، ۲. کنارهگیری در بستر، و ۳. تنبیه بدنی. نگارنده تأکید میکند که این مراحل با هدف اصلاح رفتار و بازگرداندن زن به مسیر تعامل درست در خانواده صورت میگیرد، نه برای انتقام یا اعمال ظلم. وی با اشاره به دیدگاه فقها تصریح میکند که تنبیه بدنی باید خفیف و محدود باشد و نباید به کبودی، شکستگی یا خونریزی منجر شود. در مقابل، در صورت نشوز مرد، بر پایه [[آیه ۱۲۸ سوره نساء]]، زن اجازه هیچگونه تنبیه بدنی ندارد (ص۷۳-۷۹). | ||
=== دیدگاههای فقهی در مورد تأدیب === | === دیدگاههای فقهی در مورد تأدیب === | ||
| خط ۹۲: | خط ۹۲: | ||
نگارنده برای تکمیل بحث، به روایاتی استناد میکند که تنبیه زن را تجویز کردهاند، اما همزمان، روایاتی را نیز ذکر میکند که از قبح زدن زنان سخن گفتهاند. او نتیجه میگیرد که این دسته دوم از روایات، حداقل برای نهی از ضرب شدید و آسیبزننده کفایت میکنند. در پایان، او دیدگاه مراجع معاصر را مرور میکند؛ دیدگاههایی که در آنها تنبیه زن در غیر موارد خاص مانند نشوز، ناروا شمرده شده و حتی در مورد نشوز نیز تنها با رعایت قیود شدید، از جمله پرهیز از کبودی و آسیب جدی، مجاز دانسته شده است (ص۹۳-۹۹). | نگارنده برای تکمیل بحث، به روایاتی استناد میکند که تنبیه زن را تجویز کردهاند، اما همزمان، روایاتی را نیز ذکر میکند که از قبح زدن زنان سخن گفتهاند. او نتیجه میگیرد که این دسته دوم از روایات، حداقل برای نهی از ضرب شدید و آسیبزننده کفایت میکنند. در پایان، او دیدگاه مراجع معاصر را مرور میکند؛ دیدگاههایی که در آنها تنبیه زن در غیر موارد خاص مانند نشوز، ناروا شمرده شده و حتی در مورد نشوز نیز تنها با رعایت قیود شدید، از جمله پرهیز از کبودی و آسیب جدی، مجاز دانسته شده است (ص۹۳-۹۹). | ||
[[رده: | [[رده:کتابها درباره روابط زوجین]] | ||
[[رده:مقالات کتابشناسی]] | [[رده:مقالات کتابشناسی]] | ||
[[رده:کتابهای علیاکبر شعبانی]] | [[رده:کتابهای علیاکبر شعبانی]] | ||
[[en:The Right of the Husband to Discipline the Wife (book)]] | |||