دفاع پیش‌دستانه (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

Salehi (بحث | مشارکت‌ها)
Salehi (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۶۸: خط ۶۸:
برخی فقیهان مانند شهید اول در تأیید دفاع پیش‌دستانه معتقدند، اگر احتمال حمله از سوی دشمن وجود داشته باشد، دفاع جایز است و نیازی به وقوع حمله نیست. اما ظاهر سخن فقهایی مانند شیخ طوسی، مجاز بودن دفاع بعد از وقوع حمله است. برخی دیگر مانند فخرالمحققین، علم به قصد حمله را شرط دفاع می‌دانند، در حالی که شهید اول ظن را کافی می‌داند (ص۵۴-۵۷).
برخی فقیهان مانند شهید اول در تأیید دفاع پیش‌دستانه معتقدند، اگر احتمال حمله از سوی دشمن وجود داشته باشد، دفاع جایز است و نیازی به وقوع حمله نیست. اما ظاهر سخن فقهایی مانند شیخ طوسی، مجاز بودن دفاع بعد از وقوع حمله است. برخی دیگر مانند فخرالمحققین، علم به قصد حمله را شرط دفاع می‌دانند، در حالی که شهید اول ظن را کافی می‌داند (ص۵۴-۵۷).


نویسنده با استناد به آیه ۵۸ سوره انفال، در صورت خوف از خیانت دشمن، دفاع پیش‌دستانه را مشروع می‌داند. همچنین، با اشاره به آیه ۶۰ سوره انفال، نوعی از دفاع پیشگیرانه در قالب آماده‌سازی نیروها و ترساندن دشمن را جایز می‌داند. او با اشاره به رفتار امام علی(ع) در قبال ابن‌ملجم، دفاع پیشگیرانه در قالب حمله را غیرمشروع می‌داند، زیرا امام علی(ع) پیش از وقوع جرم ابن‌ملجم، به مجازات او اقدام نکرد (ص۵۸-۶۱).
نویسنده با استناد به آیه ۵۸ سوره انفال، در صورت خوف از خیانت دشمن، دفاع پیش‌دستانه را مشروع می‌داند. همچنین، با اشاره به [[آیه ۶۰ سوره انفال]]، نوعی از دفاع پیشگیرانه در قالب آماده‌سازی نیروها و ترساندن دشمن را جایز می‌داند. او با اشاره به رفتار امام علی(ع) در قبال ابن‌ملجم، دفاع پیشگیرانه در قالب حمله را غیرمشروع می‌داند، زیرا امام علی(ع) پیش از وقوع جرم ابن‌ملجم، به مجازات او اقدام نکرد (ص۵۸-۶۱).


==ادله جواز ترور ==
==ادله جواز ترور ==
خط ۱۱۴: خط ۱۱۴:
نگارنده با تقسیم جهاد به [[جهاد دفاعی|دفاعی]] و [[جهاد ابتدایی|ابتدایی]]، جهاد دفاعی را به اتفاق همه فقیهان مشروع می‌داند. به نظر او، جهاد ابتدایی نیز نوعی جهاد دفاعی است؛ زیرا مستکبران مانع رسیدن معارف الهی به محرومان می‌شوند و این جهاد، به منظور برطرف کردن این موانع صورت می‌پذیرد. نگارنده مهم‌ترین حق انسان را حق حیات، و در فرهنگ قرآنی حیات را همان ایمان و اعتقاد به خدا و آشنایی با علوم و معارف اسلامی (حیات طیبه) می‌داند. او وحی را سازنده حیات طیبه، و کافران و مشرکان را مانع اصلی رسیدن جوامع بشری به آب حیات معرفی می‌کند. به نظر او به همین دلیل است که پیامبران به عنوان مدافعان حقوق بشر وظیفه دارند از این حق انسانی در برابر ستیزه‌گران دفاع کنند (ص۱۸۴-۱۹۱).
نگارنده با تقسیم جهاد به [[جهاد دفاعی|دفاعی]] و [[جهاد ابتدایی|ابتدایی]]، جهاد دفاعی را به اتفاق همه فقیهان مشروع می‌داند. به نظر او، جهاد ابتدایی نیز نوعی جهاد دفاعی است؛ زیرا مستکبران مانع رسیدن معارف الهی به محرومان می‌شوند و این جهاد، به منظور برطرف کردن این موانع صورت می‌پذیرد. نگارنده مهم‌ترین حق انسان را حق حیات، و در فرهنگ قرآنی حیات را همان ایمان و اعتقاد به خدا و آشنایی با علوم و معارف اسلامی (حیات طیبه) می‌داند. او وحی را سازنده حیات طیبه، و کافران و مشرکان را مانع اصلی رسیدن جوامع بشری به آب حیات معرفی می‌کند. به نظر او به همین دلیل است که پیامبران به عنوان مدافعان حقوق بشر وظیفه دارند از این حق انسانی در برابر ستیزه‌گران دفاع کنند (ص۱۸۴-۱۹۱).


[[رده:کتاب‌های فقه سیاسی به زبان فارسی]]
[[رده:کتاب‌های فقه دفاعی]]
[[رده:کتاب‌های محمدجواد آقاباقری]]
[[رده:کتاب‌های محمدجواد آقاباقری]]
[[رده:مقالات کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌های دانشگاه امام صادق(ع)]]
[[رده:کتاب‌های دانشگاه امام صادق(ع)]]
[[en:Pre-emptive Defence (Book)]]