بیعت و مشارکت سیاسی در اسلام (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

Alikhani (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «{{نویسنده |نویسنده = سید علی حسینی‌نسب |نویسنده۲ = |نویسنده۳ = |گردآوری = |ویراستار۱ = |ویراستار۲ = |ویراستار۳ = }} {{جعبه اطلاعات کتاب | عنوان = بیعت و مشارکت سیاسی در اسلام | تصویر = بیعت و مشارکت سیاسی در اسلام.jpg | اندازه تصویر = | توضیح_تصویر = | نام...» ایجاد کرد
 
Salehi (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{نویسنده
{{نویسنده
|نویسنده = سید علی حسینی‌نسب
|نویسنده = سید علی حسینی‌نسب
|نویسنده۲ =  
|نویسنده۲ =  
|نویسنده۳ =  
|نویسنده۳ =  
خط ۹۱: خط ۹۱:
# کلماتی که اعطای ولایت سیاسی را شأن گروه خاصی از مردم دانسته است؛
# کلماتی که اعطای ولایت سیاسی را شأن گروه خاصی از مردم دانسته است؛
# تعابیری که بر ناسازگاری بیعت با رأی‌دادنِ رایج در دنیای معاصر دلالت دارد.
# تعابیری که بر ناسازگاری بیعت با رأی‌دادنِ رایج در دنیای معاصر دلالت دارد.
او از معنای ظاهری چنین برداشت کرده که دو نکته آخر در مخالفت با لوازم دموکراسی رایج و نکته نخست در موافقت با آن است. به باور او،‌ اگرچه ظاهر این عبارت‌ها دلالت می‌کند که بیعت مردم در مشروعیت و حقانیت قدرت سیاسی تأثیرگذار است، اما با توجه به این واقعیت که اعتقاد به نصب شرعی و الهی امام معصوم از مقومات تشیع است، باید معنای ظاهری این عبارت‌ها را به گونه‌ دیگری تفسیر کرد و آن را استدلال مجادله‌ای امام(ع) علیه مخالفان دانست (ص۱۲۷-۱۳۴).
او از معنای ظاهری چنین برداشت کرده که دو نکته آخر در مخالفت با لوازم دموکراسی رایج و نکته نخست در موافقت با آن است. به باور او، اگرچه ظاهر این عبارت‌ها دلالت می‌کند که بیعت مردم در مشروعیت و حقانیت قدرت سیاسی تأثیرگذار است، اما با توجه به این واقعیت که اعتقاد به نصب شرعی و الهی امام معصوم از مقومات تشیع است، باید معنای ظاهری این عبارت‌ها را به گونه‌ دیگری تفسیر کرد و آن را استدلال مجادله‌ای امام(ع) علیه مخالفان دانست (ص۱۲۷-۱۳۴).


=== تحلیل دوم از روایات امام علی(ع) ===
=== تحلیل دوم از روایات امام علی(ع) ===
خط ۱۱۵: خط ۱۱۵:
اصل در بیعت، انجام آن بر اساس موافقت همه مسلمانان است؛ اما از آنجا که معمولاً توافق کامل ممکن نیست، ادله بیعت به جایگزینی برای این اتفاق نظر اشاره می‌کند. انتخاب ولیّ‌امر به دو روش انجام می‌شود که هر دو بر رأی اکثریت اتکا دارد: ۱. انتخاب مستقیم از سوی مردم؛ ۲. انتخاب غیرمستقیم توسط گروهی از خبرگان منتخب مردم. در تاریخ اسلام مواردی برای تطبیق این نظریه ذکر شده است و می‌توان به چهار عنوانِ مهاجرین و انصار، اهل بدر، اهل مدینه، و اهل خرد و فضیلت اشاره کرد. این معیارها بسته به شرایط زمان و مکان تغییر می‌کنند (ص۲۳۱-۲۳۵).
اصل در بیعت، انجام آن بر اساس موافقت همه مسلمانان است؛ اما از آنجا که معمولاً توافق کامل ممکن نیست، ادله بیعت به جایگزینی برای این اتفاق نظر اشاره می‌کند. انتخاب ولیّ‌امر به دو روش انجام می‌شود که هر دو بر رأی اکثریت اتکا دارد: ۱. انتخاب مستقیم از سوی مردم؛ ۲. انتخاب غیرمستقیم توسط گروهی از خبرگان منتخب مردم. در تاریخ اسلام مواردی برای تطبیق این نظریه ذکر شده است و می‌توان به چهار عنوانِ مهاجرین و انصار، اهل بدر، اهل مدینه، و اهل خرد و فضیلت اشاره کرد. این معیارها بسته به شرایط زمان و مکان تغییر می‌کنند (ص۲۳۱-۲۳۵).


[[رده:کتاب‌های فقه سیاسی به زبان فارسی]]
[[رده:کتاب‌ها درباره مشارکت سیاسی]]
[[رده:کتاب‌های داود رنجبران]]
[[رده:کتاب‌های داود رنجبران]]
[[رده:مقالات کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات کتاب‌شناسی]]