سوارکاری زنان: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
* و بالاخره روایاتی که در شرح ماجرای دفن امام حسن(ع) و ممانعت عایشه از آن، وی را به عنوان «أَوَّلَ امْرَأَةٍ رَكِبَتْ فِي الْإِسْلَامِ سَرْجا» معرفی می‌کنند.<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۰۰.</ref> | * و بالاخره روایاتی که در شرح ماجرای دفن امام حسن(ع) و ممانعت عایشه از آن، وی را به عنوان «أَوَّلَ امْرَأَةٍ رَكِبَتْ فِي الْإِسْلَامِ سَرْجا» معرفی می‌کنند.<ref>کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۰۰.</ref> | ||
[[علی ایروانی]] در مقام نقد و ارزیابی استناد به این روایات گفته است که واژه لعن هم بر امور حرام و هم مکروه صدق می‌کند. با این حال، به دلیل کثرت استعمال روایی این واژه در امور مکروه، برخی فقها معتقدند که حمل آن بر حرمت نیازمند قرینه است و در صورت نبود قرینه، بر قدر متیقن مغضوبیت که کراهت است، حمل می‌شود.<ref>ایروانی، الأصول في علم الأصول، ج۲، ص۲۷۱.</ref> | [[علی ایروانی]] در مقام نقد و ارزیابی استناد به این روایات گفته است که واژه لعن هم بر امور حرام و هم مکروه صدق می‌کند. با این حال، به دلیل کثرت استعمال روایی این واژه در امور مکروه، برخی فقها معتقدند که حمل آن بر حرمت نیازمند قرینه است و در صورت نبود قرینه، بر قدر متیقن مغضوبیت که کراهت است، حمل می‌شود.<ref>ایروانی، الأصول في علم الأصول، ج۲، ص۲۷۱.</ref> [[مرتضی مطهری]] نیز ضمن تاکید بر ضعف سندی این روایات، در استفاده تعبیر «ذوات الفروج» برای زنان توسط پیامبر(ص) به شدت تردید می‌کند و آن را هتک حضرت می‌شمارد.<ref>مطهری، مجموعه آثار، ج۱۹، ص۶۰۵.</ref> و هم او تصریح می‌کند که هیچ فقیهی از صدر اسلام فتوای به حرمت رکوب زنان نداده است و اگر حرمتی هم مطرح شده، به دلیل اعمال حرامی مثل عریان‌شدن بوده که با این عمل صورت می‌گرفته است.<ref>مطهری، مجموعه آثار، ج۱۹، ص۶۰۴-۶۰۵.</ref> | ||
== ادله جواز سوارکاری زنان== | == ادله جواز سوارکاری زنان== | ||