سید محمود حسینی شاهرودی: تفاوت میان نسخه‌ها

M.Khosravi (بحث | مشارکت‌ها)
M.Khosravi (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲: خط ۲:
سید محمود حسینی شاهرودی (۱۳۰۱-۱۳۹۴ق/۱۲۶۲–۱۳۵۳ش) از شاگردان آخوند خراسانی، میرزای نائینی و آقا ضیاء عراقی بود که پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی به مرجعیت رسید. آثار او شامل نوشته‌هایی در فقه، اصول، رجال و تقریرات دروس استادانش است. در دوران مرجعیت وی، پدیده‌های نوظهور مانند تلویزیون، اینترنت، بانکداری مدرن، پیوندهای پزشکی یا معاملات الکترونیکی رخ نداده بود یا هنوز فراگیر نشده بودند. با این حال، با وجود دریافت گسترده استفتائات و تشکیل مجلس استفتاء، دیدگاه‌های مدون او درباره فقه معاصر ثبت نشده است. فعالیت‌های او در حوزه‌های علمیه شامل حمایت‌های معیشتی و درمانی بود. همچنین در برابر تحولات سیاسی جهان اسلام، به‌ویژه در ایران و عراق، موضع‌گیری‌هایی داشت. در جریان نهضت اسلامی ایران، در نجف نسبت به برخی رخدادها واکنش نشان داد؛ از جمله مخالفت با لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی و محکومیت حمله به مدرسه فیضیه.
سید محمود حسینی شاهرودی (۱۳۰۱-۱۳۹۴ق/۱۲۶۲–۱۳۵۳ش) از شاگردان آخوند خراسانی، میرزای نائینی و آقا ضیاء عراقی بود که پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی به مرجعیت رسید. آثار او شامل نوشته‌هایی در فقه، اصول، رجال و تقریرات دروس استادانش است. در دوران مرجعیت وی، پدیده‌های نوظهور مانند تلویزیون، اینترنت، بانکداری مدرن، پیوندهای پزشکی یا معاملات الکترونیکی رخ نداده بود یا هنوز فراگیر نشده بودند. با این حال، با وجود دریافت گسترده استفتائات و تشکیل مجلس استفتاء، دیدگاه‌های مدون او درباره فقه معاصر ثبت نشده است. فعالیت‌های او در حوزه‌های علمیه شامل حمایت‌های معیشتی و درمانی بود. همچنین در برابر تحولات سیاسی جهان اسلام، به‌ویژه در ایران و عراق، موضع‌گیری‌هایی داشت. در جریان نهضت اسلامی ایران، در نجف نسبت به برخی رخدادها واکنش نشان داد؛ از جمله مخالفت با لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی و محکومیت حمله به مدرسه فیضیه.


==زندگینامه علمی و سیاسی==
==زندگینامه فقهی و سیاسی==
سید محمود حسینی شاهرودی (۱۲۶۲ شاهرود–۱۳۵۳ش نجف)،  از مراجع تقلید عام شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری بود. او از شاگردان آخوند خراسانی، [[محمدحسین غروی نائینی|میرزای نائینی]] و آقا ضیاء عراقی بود که پس از [[سید ابوالحسن موسوی اصفهانی|سید ابوالحسن اصفهانی]] (م۱۳۶۵ق) به مقام مرجعیت رسید.<ref>حسینی اشکوری، الإمام الشاهرودی، ص۱۳و۳۱و۴۲.</ref> میرزای نائینی او را «ذوالشهادتین» می‌نامید و در صدور گواهی اجازه‌ اجتهاد برای شاگردانش، نظر وی را جویا می‌شد.<ref>حسینی اشکوری، الإمام الشاهرودی، ص۳۷؛ جزایری، ینابیع الفقه، مقدمه، ص۴.</ref>
سید محمود حسینی شاهرودی (۱۲۶۲ شاهرود–۱۳۵۳ش نجف)،  از مراجع تقلید عام شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری بود. او از شاگردان آخوند خراسانی، [[محمدحسین غروی نائینی|میرزای نائینی]] و آقا ضیاء عراقی بود که پس از [[سید ابوالحسن موسوی اصفهانی|سید ابوالحسن اصفهانی]] (م۱۳۶۵ق) به مقام مرجعیت رسید.<ref>حسینی اشکوری، الإمام الشاهرودی، ص۱۳و۳۱و۴۲.</ref> میرزای نائینی او را «ذوالشهادتین» می‌نامید و در صدور گواهی اجازه‌ اجتهاد برای شاگردانش، نظر وی را جویا می‌شد.<ref>حسینی اشکوری، الإمام الشاهرودی، ص۳۷؛ جزایری، ینابیع الفقه، مقدمه، ص۴.</ref>
کنگره بزرگداشت سید محمود حسینی شاهرودی با عنوان «عالم ذوالشهادتین» در ۱۷ تیر سال ۱۴۰۰ش در شاهرود برگزار و آثاری در معرفی وی منتشر شد.<ref>«عالم ذوالشهادتین»، افق حوزه، دوشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۰.</ref>
کنگره بزرگداشت سید محمود حسینی شاهرودی با عنوان «عالم ذوالشهادتین» در ۱۷ تیر سال ۱۴۰۰ش در شاهرود برگزار و آثاری در معرفی وی منتشر شد.<ref>«عالم ذوالشهادتین»، افق حوزه، دوشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۰.</ref>