فقه معاصر:پیش‌نویس آیه ۱ سوره مائده: تفاوت میان نسخه‌ها

آیه ۱ سوره مائده که به آیه وجوب وفای به عقود نیز شناخته می‌شود،<ref>مغنیه، تفسیر کاشف، ج۳ ص۱۹.</ref> به اهل ایمان دستور می‌دهد که به عهد و پیمان و قرارداد‌هایی که با مردم می‌بندند، وفادار باشند.<ref>رضائی، تفسیر قرآن مهر، ج۲، ص۵۷۰؛ شهید ثانی، مسالک الأفهام، ج۱۰، ص۴۳۳؛ تبریزی، إرشاد الطالب، ج۳، ص۵۱؛</ref> به باور علامه طباطبایی، آیه اختصاص به عهد و پیمان میان مردم ندارد بلکه پیمان‌های الهی را نیز شامل می‌شود.<ref>طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۱۵۸-۱۵۹.</ref> به گفته فقها این آیه در جایی جاری می‌شود که اطمینان بر صحیح بودن عقد از نظر شرعی وجود داشته باشد؛ وگرنه درباره عقود که شک به صحیح بودن آن داریم یا عقود حرام، نمی‌توان به این آیه استناد کرد.<ref>قطب راوندی، فقه القرآن، ج۱، ص۱۹۳؛ شبیری زنجانی، کتاب نکاح، ج۱۳، ص۴۴۵۲.</ref>