فقه معاصر:پیش‌نویس آیه ۱ سوره مائده: تفاوت میان نسخه‌ها

'''آیه ۱ سوره مائده''' که به آیه وجوب وفای به عقود نیز شناخته می‌شود،<ref>امام خمینی، کتاب البیع، ج۱، ص۱۸۶.</ref> بر لزوم وفای به عهد و پیمان و قرارداد، حلال بودن گوشت برخی از چهارپایان و حفظ حرمت احرام حج با عدم حلال شمردن شکار، تأکید می‌کند.<ref>رضائی، تفسیر قرآن مهر، ج۵، ص۲۵-۲۶.</ref> به باور برخی مفسران، آیه اختصاص به عهد و پیمان میان مردم ندارد بلکه پیمان‌های الهی و پیمان‌های انسان با خودش را نیز شامل می‌شود.<ref>طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۱۵۸-۱۵۹؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۴، ص۲۴۲؛ رضائی، تفسیر قرآن مهر، ج۵، ص۲۵-۲۶.</ref> به گفته فقها وفای به پیمان و قرارداد فقط درباره عقودی است که اطمینان بر صحیح بودن آن از نظر شرعی وجود داشته باشد؛ وگرنه درباره عقودی که شک به صحیح بودن آن داریم یا عقود حرام، نمی‌توان به این آیه استناد کرد.<ref>مغنیه، الکاشف، ج۳، ص۶؛‌ قطب راوندی، فقه القرآن، ج۱، ص۱۹۳؛ شبیری زنجانی، کتاب نکاح، ج۱۳، ص۴۴۵۲.</ref>