|
|
| خط ۵۳: |
خط ۵۳: |
|
| |
|
| == حق باروری == | | == حق باروری == |
| لیلا ثمنی در کتاب «زنان و حق باروری در فقه اسلامی و حقوق ایران» در بخش دوم کتاب ابتدا به بیان نکاتی درباره جایگاه باروری زنان در متون فقهی ازجمله تشویق نکاح در روایات، ویژگیهای انتخاب همسر، حکمت ازدواج، آداب جماع و حکمت منع عزل، [[عیوب فسخ نکاح]]، حقوق همسر و نکاح با غیرمسلمان میپردازد. وی در گفتار دوم این بخش به بررسی پنج دیدگاه فقهی پیرامون حق باروری زنان و مستندات آنان پرداخته و در نهایت نظر خود را بیان میکند. | | اختصاص [[حق فرزندآوری|حق باروری]] به مردان یا زنان یا حقالله دانستن آن، نظراتی است که درباره حق باروری ارائه شده است. لیلا ثمنی در کتاب [[زنان و حق باروری در فقه اسلامی و حقوق ایران (کتاب)|زنان و حق باروری در فقه اسلامی و حقوق ایران]] با بیان این نظرات، به این نکته اشاره میکند که یکی از دلائل قائلان به اختصاص حق باروری به مردان، آیه ۳۴ سوره نساء است؛ زیرا طبق این آیه قوامیت و ولایت بر زنان برای شوهر است و طبعا حق باروری نیز به آنان اختصاص خواهد داشت.<ref>ثمنی، زنان و حق باروری در فقه اسلامی و حقوق ایران، ص۹۱-۹۵.</ref> |
| | |
| === دیدگاه اول: حقالله بودن باروری و تکلیف باروری زنان ===
| |
| نگارنده سه حکم احتمالی در باب حکم فرزندآوری را مطرح میکند: اباحه، وجوب و استحباب. گروهی بر این باورند که موقعیت حکمی فرزندآوری در [[منطقة الفراغ|منطقه الفراغ]] است یعنی خداوند به جای الزام شرعی، الزام تکوینی و فطری (مثل تمایل به جنس مخالف، تمایل به فرزندآوری و مقرر کردن حس مادری) را پشتوانه تحقق غایت خود مقرر فرموده است.
| |
| | |
| گروه دوم با توجه به فراوانی نصوص دال بر مطلوبیت، معتقدند حکم فرزندآوری وجوب است. البته این گروه وجوب را عینی ندانسته، ولی در کفایی بودن آن محذوری متصور نیستند.
| |
| | |
| نگارنده مدعی است تحقیق حاضر برای نخستین بار امر فرزندآوری را داخل در [[امور حسبیه]] و [[فقه حکومتی]] کرده است و بر مطلوبیت تنظیم و تحدید فرزندآوری بر مبنای رای استصلاحی حاکم تاکید میکند. به نظر او حکم استحباب ضامن اجرایی تامین مقصد حفظ نسل نیست. او پس از بیان حکم فرزندآوری به عقیده گروهی از فقها اشاره میکند که به دلیل اینکه باروری و فرزندآوری حکمت تشریع نکاح است پس مخالفت با آن مخالفت با شارع است و فرزندآوری حقالله است. لذا بعضی از فقهای شافعی در صورت رضایت زوجه نیز قائل به حرمت عزل هستند، زیرا حقالله رعایت نشده است و عزل را تنها در صورت اضطرار جایز میدانند (ص۸۰-۹۱).
| |
| | |
| === دیدگاه دوم: اختصاص حق باروری به مردان ===
| |
| به گزارش نگارنده، دیدگاه دوم در بحث حق فرزندآوری، باروری را حق اختصاصی مرد میداند. او چهار مبنای قابل تمسک برای قائلین به اختصاص حق باروری به مرد مطرح میکند.
| |
| | |
| * دلالت آیات بر قوامیّت و ولایت شوهر، همچون آیه «[[آیه ۳۴ سوره نساء|الرجال قوامون علی النساء]]».
| |
| * روایاتی که بر جواز عزل بدون نیاز به جلب رضایت زوجه دلالت دارند، مانند روایت محمد بن مسلم از امام صادق(ع) با این مضمون که اگر مرد بخواهد از زن حرّه عزل کند، اشکال ندارد و حتی اگر زن ناراضی باشد، در این مورد حقی ندارد.<ref>حر عاملی، وسائلالشیعه، ج۲۰، ص۴.</ref>
| |
| * حکم عقل: طبق نظر قائلین به این دیدگاه، مرد اختیار امور شخصی خودش را دارد و بر منی خود اختیار طبیعی دارد.
| |
| * بیان فقها است مبنی بر اثبات حرمت عزل توسط زوجه و عدم اثبات حرمت عزل زوج بدون رضایت زوجه (ص۹۱-۹۵).
| |
|
| |
|
| == تنبیه بدنی زنان == | | == تنبیه بدنی زنان == |