فقه معاصر:پیشنویس آیه ۱ سوره مائده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آیه ۱ سوره مائده که به «آیه وجوب وفای به عقود» نیز معروف است، مؤمنان را به وفاداری به همه قراردادها و پیمانها فرامیخواند. این آیه افزون بر تعهدات میان مردم، پیمانهای الهی و انسان با خود را نیز شامل میشود. به اعتقاد برخی مفسران، منظور از «عقود» تمام واجبات، محرمات، فرائض و حدود الهی است، مشروط بر آنکه عقد از نظر شرعی صحیح باشد. | '''آیه ۱ سوره مائده''' که به «آیه وجوب وفای به عقود» نیز معروف است، مؤمنان را به وفاداری به همه قراردادها و پیمانها فرامیخواند. این آیه افزون بر تعهدات میان مردم، پیمانهای الهی و انسان با خود را نیز شامل میشود. به اعتقاد برخی مفسران، منظور از «عقود» تمام واجبات، محرمات، فرائض و حدود الهی است، مشروط بر آنکه عقد از نظر شرعی صحیح باشد. | ||
این آیه کاربرد گستردهای در ابواب مختلف فقهی معاصر بهویژه درباره قراردادها و [[بانکداری اسلامی]] دارد. ققها، این آیه را مبنای صحت و لزوم هر عقدی دانستهاند که نزد عقلا اعتبار داشته باشد، حتی اگر در زمان شارع رایج نبوده باشد. بر این اساس، مسلمانان میتوانند ابزارهای نوین مالی طراحی کنند. فقها با استناد به این آیه، مشروعیت عقود نوظهوری مانند [[بیمه]]، کارتهای اعتباری، [[قراردادهای مشارکت در ساخت]]، [[فارکس|معاملات فارکس]]، [[وقف پول]] و شخصیت حقوقی شرکتها را اثبات کردهاند. | این آیه کاربرد گستردهای در ابواب مختلف فقهی معاصر بهویژه درباره قراردادها و [[بانکداری اسلامی]] دارد. ققها، این آیه را مبنای صحت و لزوم هر عقدی دانستهاند که نزد عقلا اعتبار داشته باشد، حتی اگر در زمان شارع رایج نبوده باشد. بر این اساس، مسلمانان میتوانند ابزارهای نوین مالی طراحی کنند. فقها با استناد به این آیه، مشروعیت عقود نوظهوری مانند [[بیمه]]، کارتهای اعتباری، [[قراردادهای مشارکت در ساخت]]، [[فارکس|معاملات فارکس]]، [[وقف پول]] و شخصیت حقوقی شرکتها را اثبات کردهاند. | ||