جاسوسی (منابع مطالعاتی): تفاوت میان نسخه‌ها

[[جاسوسی]] مفهومی در فقه و حقوق موضوعه که ناظر به فعالیت شخصی است که به‌صورت پنهانی یا با هویت و عنوانی غیرواقعی، به گردآوری یا انتقال اطلاعات به نفع دولت دیگری می‌پردازد. این پدیده از دیرباز در روابط میان حکومت‌ها، جنگ‌ها و مناسبات سیاسی وجود داشته و در دوره معاصر، با پیشرفت فناوری‌های ارتباطی و اطلاعاتی، دامنه آن به حوزه‌های نظامی، سیاسی، امنیتی، اقتصادی، صنعتی، علمی و سایبری گسترش یافته است. در منابع اسلامی، از این عمل غالباً با واژه «تجسس» یاد شده است. «تجسس» مفهومی عام‌ دارد و جست‌وجوی پنهانی در امور دیگران، از جمله [[حریم خصوصی|حریم خصوصی افراد]]، را نیز دربرمی‌گیرد. این در حالیست که جاسوسی در اصطلاح [[فقه سیاسی]] [[فقه امنیت]] و [[فقه روابط بین‌الملل]]، ناظر به گردآوری و انتقال اطلاعات محرمانه اشخاص، نهادها یا دولت‌ها برای بهره‌برداری سیاسی، نظامی، امنیتی و مانند آن است.