فقه معاصر:پیش‌نویس آیه ۹۰ سوره نحل: تفاوت میان نسخه‌ها

Salehi (بحث | مشارکت‌ها)
Salehi (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۱: خط ۱:
== جامع‌ترین آیه در زمینه مسائل اجتماعی ==
== جامع‌ترین آیه در زمینه مسائل اجتماعی ==
آیه ۹۰ سوره نحل که با نام آیه احسان نیز شهرت یافته،<ref>خراسانی، «آیات نامدار»، ص۳۶۶.</ref> از جامع‌ترین آیات قرآن در زمینه مسائل اجتماعی و اخلاقی دانسته شده است.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۶، ص۵۸۶؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۶۶.</ref> خداوند در این آیه به رعایت عدالت، احسان و نیکی به مردم و ادای حق خویشان امر کرده و در مقابل از فحشا، گناه و ظلم به دیگران نهی کرده است.<ref>مغنیه، تفسیر الکاشف، ج۴، ص۸۴۴؛ رضایی اصفهانی، تفسیر قرآن مهر، ج۱۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref> [[علامه طباطبایی]] سه حکم اول را مهم‌ترین احکامی دانسته که اساس اجتماع بشری با آن استوار می‌شود و به ترتیب اهمیت چیده شده‌اند.<ref>طباطبایی، المیزان، ج۱۲، ص۳۳۰.</ref> همچنین گفته شده رعایت عدالت بر اساس این آیه یکی از واجبات الهی است که همه انسان‌ها مخاطب آن هستند.<ref>مدرسی، من هدی القرآن، ج۶، ص۱۱۲-۱۱۳.</ref> ذیل این آیه همچنین گفته شده که خداوند خود اولین آمر به معروف و ناهی از منکر بوده است.<ref>رضایی اصفهانی، تفسیر قرآن مهر، ج۱۱، ص۳۱۰-۳۱۲؛ قرائتی، تفسر نور، ج۴، ص۵۷۰-۵۷۱.</ref>
آیه ۹۰ سوره نحل که با نام آیه احسان نیز شهرت یافته،<ref>خراسانی، «آیات نامدار»، ص۳۶۶.</ref> از جامع‌ترین آیات قرآن در زمینه مسائل اجتماعی و اخلاقی دانسته شده است.<ref>طبرسی، مجمع البیان، ج۶، ص۵۸۶؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۳۶۶.</ref> خداوند در این آیه به رعایت عدالت، احسان و نیکی به مردم و ادای حق خویشان امر کرده و در مقابل از فحشا، گناه و ظلم به دیگران نهی کرده است.<ref>مغنیه، تفسیر الکاشف، ج۴، ص۸۴۴؛ رضایی اصفهانی، تفسیر قرآن مهر، ج۱۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref> [[علامه طباطبایی]] سه حکم اول را مهم‌ترین احکامی دانسته که اساس اجتماع بشری با آن استوار می‌شود و به ترتیب اهمیت چیده شده‌اند.<ref>طباطبایی، المیزان، ج۱۲، ص۳۳۰.</ref> همچنین گفته شده رعایت عدالت بر اساس این آیه یکی از واجبات الهی است که همه انسان‌ها مخاطب آن هستند.<ref>مدرسی، من هدی القرآن، ج۶، ص۱۱۵.</ref> ذیل این آیه همچنین گفته شده که خداوند خود اولین آمر به معروف و ناهی از منکر بوده است.<ref>رضایی اصفهانی، تفسیر قرآن مهر، ج۱۱، ص۳۱۰-۳۱۲؛ قرائتی، تفسر نور، ج۴، ص۵۷۰-۵۷۱.</ref>


=== متن و ترجمه ===
=== متن و ترجمه ===